Tibetan
ད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །ཞེས་སོ། སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཚུལ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྔར་འདོད་ཀྱང་། གཏན་ཚིགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཏེ་དོན་དམ་པར་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་དགག་ཁོ་ནར་འདོད་དོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པའི་ཁས་བླང་ཐམས་ཅད་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་འཇོག་ཅིང་། རང་ལས་སྤྲོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། །དཔལ་ལྡན་ནཱ་གཱ རྫུ་ནས། ཁས་བླངས་པ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །ཕྲ་བ་ཙམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྡུ་ན། གཞི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག །ལམ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག །འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདུ་བར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་བྷ་བྱའི་དབུ་མ་ རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཐལ་རང་གི་དབུ་མ་ནི་རགས་པ་ཕྱི་ཡི་དབུ་མ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་སྨྲ་བས་ཕྱི་རོལ་པ་དང་རྩོད་པའི་དུས་དང་། བསྟན་བཅོས་ཆེན་མོ་བྱེད་པས་རིག་པ་ཆེན་པོའི་གཞི་ཚུགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡི་ཚེ་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ནང་གི་དབུ་མ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་དབབ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། སྤྱིར་ཀུན་བརྟགས་ནི་མེད་སྣང་གློ་བུར་བར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། གཞན་དབང་ནི་ལས་དང་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཁུངས་སུ་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། དག་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་སྨིན་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་སུ་འདོད་ལ། འགྱུར་མེད་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་སྐྱོན་ཡོན་བསལ་བཞག་ལས་འདས་པའི་ཡོངས་གྲུབ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་ནི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་བསྟན་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་བླ་མར། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་ཡོད་པའི་ཆུ། །དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ནང་གནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་སོ། ། སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་དེ་མ་དག་པ་དང་དག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་འཕགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ།
Chinese
现在，我也未曾承认世俗谛。这样说。断除戏论的方式虽然被认为是五种理证，但由于这些理证所要成立的仅仅是幻象，并非胜义谛，因此被认为是仅仅是否定之否定。因此，最终将所有关于存在与不存在、是与非等等的承认都视为远离，并且不接受源于自身的戏论的宗派。如尊贵的龙树菩萨所说：所承认的事物，极微尘许也不存在，因为本来就没有生，如同石女之子。又说：因为我没有承认，所以我才是无过失的。总而言之，被认为是基双运二谛，道双运二资粮，果双运二身。第二，论师婆毗的《中观宝灯论》中说：应成派和自续派的中观是粗大的外中观，是听闻所生的智慧者在与外道辩论时，以及在撰写大论时，为了建立大智慧的基础而说的。细微的内中观在修持时，应当修持瑜伽行中观。如其所说，此论将一切法确定为三种自性：遍计所执性、依他起性、圆成实性。又分为二二种。一般来说，遍计所执性是没有显现的虚妄分别，依他起性是适合作为业和各种习气之源，清净是依靠断除障碍的力量而成熟的色身和智慧等。不变的意义上的阿赖耶识，超越了排除功过取舍的圆成实性，如来藏的实相在最后法轮决定意义的经部中宣说。同样在《宝性论》中说：如何先前一样，后来也一样，是不变的法性。龙树菩萨说：如同在地的中心的水，无垢而存在一样，烦恼中存在的智慧也同样无垢而存在。遮蔽的垢染是暂时的，依靠不净、清净和极度清净的力量，被称为凡夫、圣者和圆满正等觉三种。
English
Now, I have not even accepted the conventional truth. Thus it is said. Although the method of cutting off elaboration is considered to be five reasonings, it is considered to be merely a negation of negation because what is to be proven by these reasonings is only an illusion, and it is not established as the ultimate truth. Therefore, it is ultimately established that all acceptances of existence and non-existence, being and non-being, etc., are free from them, and one does not accept the tenets of elaboration arising from oneself. As the venerable Nāgārjuna said: The object that is accepted, not even an atom of it exists, because it has no origin from the beginning, like the son of a barren woman. And: Because I have no acceptance, I am therefore faultless. In summary, it is considered to be the union of the two truths as the basis, the union of the two accumulations as the path, and the union of the two bodies as the result. Secondly, in the *Madhyamaka Jewel Lamp* by the teacher Bhāvaviveka, it says: The Madhyamaka of Prasangika and Svatantrika is the coarse outer Madhyamaka, which is spoken by those who speak of the wisdom arising from hearing, at the time of debating with outsiders, and at the time of writing great treatises, in order to establish the foundation of great wisdom. When practicing the subtle inner Madhyamaka, one should meditate on the Madhyamaka of the Yogācāra. As it is said, this treatise establishes all dharmas as three natures: the completely imputed nature (Tibetan: ཀུན་བརྟགས་, Sanskrit: parikalpita, Romanization: parikalpita, Meaning: completely imagined), the dependent nature (Tibetan: གཞན་དབང་, Sanskrit: paratantra, Romanization: paratantra, Meaning: dependent on others), and the thoroughly established nature (Tibetan: ཡོངས་གྲུབ་, Sanskrit: pariniṣpanna, Romanization: pariniṣpanna, Meaning: completely accomplished). They are also divided into two each. Generally, the completely imputed nature is the false imputation of non-appearance, the dependent nature is suitable as the source of karma and various habitual tendencies, and purity is considered to be the kaya and jñana, etc., that mature through the power of abandoning obscurations. The unchanging alaya-vijnana of meaning, the thoroughly established nature that transcends the elimination of faults and virtues, the reality of the Tathāgatagarbha, is taught in the sutras of definitive meaning of the final turning of the wheel. Similarly, in the *Uttaratantra*, it says: How it was before, so it is later, it is the unchanging dharmata. Nāgārjuna said: Just as water in the center of the earth remains without stain, so too, the jñana residing within the kleshas remains without stain. The obscuring stains are temporary, and through the power of impurity, purity, and extreme purity, they are called the three: ordinary beings, noble beings, and perfectly enlightened Buddhas.
Tibetan
རྒྱུད་བླ་མར། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་མ་ནས་དག་པའི་འགྱུར་མེད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་སུ་གཏན་ནས་མི་མཐོང་བ་དང་། མཐོང་སྒོམ་གཉིས་སུ་མཐོངས་ཀའི་ཉི་ཞུར་ཙམ་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཇི་བཞིན་དུ་མཐོང་བར་བཞེད་དེ། གང་གི་འགྲེལ་པར། སྤྲིན་མཐོངས་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་བློ་གྲོས་ཅན། བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མཐོང་མ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་པ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་པ་དེ་དག་ཀུན་གྱིས་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དགོངས་གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསལ་རུང་གི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དཔེར་བྱེད་ཀྱང་། །འདི་ཡི་འབྲས་བུ་སྙིང་པོ་ཉིད། །མངར་པོ་ཟ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། ། སྙིང་པོ་མེད་པ་འཁོར་བ་ལ། །ཉོན་མོངས་གཟེབ་དང་བྲལ་གྱུར་ན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་བདུད་རྩིར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་འདོད་པའང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངེས་དོན་ཙམ་དུ་བསྟན་ཅིང་། དགོས་པ་ནི་སྐྱོན་ལྔ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས། །ཆོས་དབྱིངས་མི་འཛིན་ཡང་དག་སྐུར། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སྐྱོན་གང་དག ། སྤང་བའི་ཕྱིར་ན་ལམ་འདི་བསྟན། ཞེས་སོ། །གཞན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྟན་པས་སེམས་ཙམ་མོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་སྟོང་གཞི་གཞན་དབང་དགག་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་བཞེད་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་སོགས་ལས་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དགག་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་ཞིང་། དེར་མ་ཟད། བརྒྱད་སྟོང་བསྡུས་དོན་དུ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །བསྟན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་གནས། །བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང་། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀླན་ཀ་གཞན་འགོད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་དག་གི་ལུང་དང་རིགས་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་མང་དུ་མཆིས་མོད་ཀྱི་འདིར་རེ་ཞིག་དབུ་མའི་ལམ་དུ་བཞག་གོ །མདོར་ན་ཀུན་བརྟགས་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད། གཞན་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད།
Chinese
在《宝性论》中说：“不净、半净半不净、净，以及，极净次第为，有情、菩萨、以及，如来如是说。”如是，从忍位到清净的无变如来藏的实相，在资粮道和加行道中根本不见，在见道和修道中如窗缝的阳光一般，在无学道现前的时候如实地见到。其解释中说：“如云遮蔽天空中的太阳一般，在此你等片面聪慧者，纵然是慧眼清净的圣者们，也未能完全见到。薄伽梵，您之法身清净智慧无边，所知无尽遍布虚空，彼等一切皆能见。”因此，其意趣在于有情界中任运而住的智慧，远离可遣除的障碍。龙树说：“水树无有心要说，世间一切皆可作比喻，此之果实即是心要，如食甘甜一般。无有心要之轮回中，若离烦恼之匣，彼之果实即是佛陀，成为一切有情之甘露。”如是说，认为仅仅是空性，也只是示现暂时的意义，必要是为了舍弃五过患的缘故。心怯、轻蔑下劣有情，不执持法界为真实身，执二取之过患，为了舍弃的缘故而宣说此道。另外，若认为宣说了三自性，就是唯识宗，一般来说，在瑜伽行派的论典中，认为空性之基是他起，应破之遍计所执为空性的圆成实性。而在《宝性论》等中，说的是法性圆成实性，应破之遍计所执为空性。不仅如此，《八千颂摄义》中说：“般若波罗蜜多，真实安住于三宣说，遍计与他起，以及圆成实性。”如是，对于其他的争论，也应以清净的教证和理证来驳斥，此处暂且安立于中观之道。总而言之，遍计所执无有自性，他起无有生之自性。
English
In the Uttaratantra, it says: "Impure, half impure and half pure, and extremely pure, in that order, are called sentient beings, Bodhisattvas, and Tathagatas." Likewise, the unchanging Sugata-garbha nature, which is pure from the stage of forbearance, is not seen at all in the stages of accumulation and application. In the stages of seeing and meditation, it is seen like a ray of sunlight through a crack. When the path of no more learning is realized, it is seen as it is. In its commentary, it says: "Like the sun in the sky obscured by clouds, here, you one-sided wise ones, even the noble ones with pure eyes of wisdom, do not see it completely. Bhagavan, your Dharmakaya is pure, your wisdom is infinite, your knowable objects are endless, pervading space, all of them are seen." Therefore, the intention is that the wisdom spontaneously present in the realm of sentient beings is free from removable obscurations. Nagarjuna said: "It is said that a water tree has no heartwood, all the world is used as an example, but its fruit is the very heartwood, like eating something sweet. In samsara, which has no heartwood, if it is free from the box of afflictions, its fruit is Buddhahood, which becomes nectar for all beings." Thus, the assertion that it is only emptiness is only shown as a temporary meaning. The purpose is to abandon the five faults: discouragement, contempt for inferior sentient beings, not grasping the Dharmadhatu as the true body, and the fault of grasping duality. Therefore, this path is taught for the sake of abandoning them. Furthermore, if one thinks that the three natures are taught, then it is only mind. In general, in the treatises of the Yoga school, it is asserted that the basis of emptiness is other-powered, and the object to be refuted, the completely imputed, is the perfectly established nature of emptiness. In the Uttaratantra and others, it is said that the perfectly established nature of reality is empty of the object to be refuted, the completely imputed. Moreover, in the condensed meaning of the Eight Thousand Verses, it says: "The Perfection of Wisdom truly abides in the three teachings: the imputed, the other-powered, and the perfectly established." Likewise, for other arguments, one should refute them with pure scriptural and logical proofs, but here, for the time being, it is placed on the Middle Way. In short, the completely imputed has no characteristic nature, and the other-powered has no nature of arising.