Tibetan
རྣམས་དྲི་ཞིམ་པོའི་དུད་པས་མཚོན་པའི་འདོད་ཡོན་གྱིས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་སྦྱིན་པ། དག་བྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་དེས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་དག་བྱ་མི་མངའ་ཡང་། བདག་གཞན་ཀུན་གྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྡིག་ལྟུང་ཉེས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཉེས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་ཞིང་། ལྷ་སྲིན་སོགས་རང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལའང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་དགའ་སྟོན་སྟེར་ཕྱིར་བཟོད་པ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་མགྲོན་རིགས་རྣམས་དགྱེས་པའི་ཐབས་ལ་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་པ་བརྩོན་འགྲུས། ཀུན་རྫོབ་འཇིག་འདས་ཀྱི་ཡུལ་ལ། དམན་མཆོག་གི་མཆོད་པ་མཐའ་ཀླས་པ་སྟོབ་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན། དོན་དམ་ འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་ཆེན་པོར་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་བོ། །དེས་ན་གཞི་སྤོང་བའི་ཚུལ་ལའང་། འདོད་ཡོན་ལ་སོགས་པས་རང་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྲེད་ཞེན་སྤངས་པ་ལས། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དབུལ་བ་ལ་ནི་ནམ་ཡང་བཀག་པ་མེད་དོ། །གཞི་མི་སྤོང་བ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ལ་ནི་དངོས་པོ་གང་ཡང་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་སྤྱད་ན་འཆིང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་བསྒྲུབས་ཤིང་མཆོད་པའི་ཚེའང་། ཉེར་སྤྱོད་བདུན་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོ་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་འབུལ་བ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་དུ་ཁ་ཟས་ཀྱི་སྲེག་བླུགས་དང་། སྙོམས་འཇུག་གི་ཚོགས་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་པས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསགས་པའི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་ལ་འདུམས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་སླད་དུ་བཀག །དེས་ན་མདོ་སྔགས་གང་གི་ཕྱོགས་སུའང་དགག་བྱ་མེད་ཅིང་བླང་བའི་འོས་སུ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་བསང་མཆོད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་དངོས་ལ། ལུགས་སྲོལ་གང་དུ་གཏོགས་ངོས་བཟུང་། དེ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད། ཆོ་ག་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་མཚན་དངོས་མ་སྨོས་པ་མ་གཏོགས་མཚན་གཞི་བསང་གི་ཆོ་ག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ པ་ཡོད་ལ། ཁྱད་པར་སྐབས་སུ་བབས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བསང་མཆོད་གྱི་ཆོ་ག་འདི་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་བའི་ཆོ་ག་སྟེ། མཎྜལ་དང་ཆུ་གཏོར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་བོན་ལུགས་སུ་འཆད་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་གསས་མཁར་དང་བོང་སོ་བརྩིགས་པ་སོགས་ཐོར་བུར་འདྲེས་པ་ཡོད་ན་མ་གཏོགས། དངོས་གཞི་བོ
Chinese
以散发香气之烟雾为代表，以供品使之喜悦是布施。虽然清净仪轨对于诸佛之身来说，没有需要清净的烦恼，但为了使自他一切身语意之罪堕恶业全部得以清净，所以是持戒。为了使三宝欢喜，勇于承受艰难困苦，并且对于伤害自己的鬼神等也不生嗔恨，为了赐予布施的喜宴，所以是安忍。以加行、正行、后行三者，努力使宾客们欢喜是精进。在世俗的生灭之境中，以无尽的低劣和殊胜的供品来供养，心不散乱是静虑。通达 三轮体空是智慧。因此，在舍弃基的方法中，因为贪恋欲妙等会束缚自己，所以要舍弃贪恋。但是，为了使供养布施的对境圆满资粮，所以对于贫穷则永远没有遮止。在不舍弃基的金刚乘的宗义中，任何事物如果以巧妙的方法来运用，就不会有束缚。所以在修持和供养坛城轮时，供养七近支、五妙欲、十六金刚女等，以及会供轮、火供、朵玛等，还有内在食物的火供和三摩地的会供轮等，因为具有善巧方便，能在一瞬间就圆满波罗蜜多所积累的无数劫的资粮，所以为何要遮止呢？因此，在显宗和密宗的任何方面，都没有需要遮止的，而是应当接受的。第二，关于烟供的真实分类，首先确定属于哪种传统，然后对此进行分析，最后宣说真实的仪轨。第一点是，如前所述，无论内外任何宗派，除了没有明确说明名称之外，都有与名称相符的烟供仪轨。特别是，如果根据当前的情况来说，这个烟供仪轨是显宗和密宗共同的仪轨，就像曼扎和水供等一样。第二点是，有些人说是苯教的仪轨，即使那样，除了零星地混合有建造神殿和坟堆等之外，主要的
English
Generosity is making offerings that please with desirable qualities represented by fragrant smoke. Although the purifying ritual does not possess afflictions to be purified for the bodies of the Buddhas, it is discipline for the sake of purifying all sins and transgressions of body, speech, and mind of oneself and others. Taking on hardships as a means to please the Three Jewels, and without anger even towards gods and demons who harm oneself, it is patience for the sake of giving a feast of generosity. Diligently striving to please the guests with the three aspects of preparation, main practice, and subsequent activity is diligence. In the realm of conventional arising and ceasing, single-pointedly offering endless inferior and superior offerings is meditative concentration. Understanding the three spheres as perfectly empty is wisdom. Therefore, even in the method of abandoning the basis, because attachment to desirable qualities and the like binds oneself, one should abandon craving. However, in order to perfect the accumulation of merit for the object of offering and generosity, there is never any prohibition against poverty. In the Vajrayana tradition of not abandoning the basis, there is no bondage if anything is skillfully used. Therefore, even when accomplishing and offering mandalas and wheels, offering the seven articles of enjoyment, the five desirable qualities, the sixteen Vajra goddesses, and so forth, as well as the tsok wheel, fire puja, torma, and so forth, and the inner food fire offering and the samadhi tsok wheel, and so forth, why should one prohibit it, since one possesses the skillful means to perfect in an instant the accumulations of countless eons accumulated by the perfections? Therefore, there is nothing to be prohibited in either the Sutra or Tantra, but it is shown to be worthy of acceptance. Second, regarding the actual classification of smoke offerings, first identify which tradition it belongs to, then analyze it, and finally explain the actual ritual. The first point is that, as mentioned earlier, in any internal or external philosophical system, except for not explicitly mentioning the name, there is a smoke offering ritual whose basis matches the name. In particular, if we consider the current situation, this smoke offering ritual is a common ritual of Sutra and Tantra, like the mandala and water offering, and so on. The second point is that some explain it as a Bon tradition, but even so, apart from scattered mixtures of building sacred houses and burial mounds, the main
Tibetan
ན་གྱི་སྟོན་པ་ལས་བརྒྱུད་པའམ། བོན་ལུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་བཞག་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མ་མཐོང་ལ། འགའ་ཞིག་སློབ་དཔོན་པདྨ་བསང་བརྔན་གྱི་གཞུང་བོད་དུ་མཛད་པ་བསྒྲགས་ནའང་། བོད་ཀྱི་ལྷ་སྲིན་དྲེགས་པ་དང་གཞི་བདག་སོགས་དམིགས་བསལ་གྱི་ཁ་སྐོང་ཙམ་མ་གཏོགས། དངོས་གཞི་འཕགས་ཡུལ་དུ་མེད་པར་ཁས་བླང་མི་བཏུབ་ཅིང་། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེས་ཀྱང་སྔར་གཏན་ནས་མེད་པ་ཞིག་གློ་བུར་དུ་མཛད་པ་མི་འཐད་པ་དང་། གལ་ཏེ་བོན་གྱི་གཞུང་ལ་གཞིར་བྱས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱབས་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་བཟུང་བ་སོགས་སྔ་མ་དང་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་འཕགས་ཡུལ་གྱི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཁྲོད་ན་དམིགས་གསལ་མི་བཞུགས་པའི་ཁ་ཚོན་ཀྱང་ག་ལ་ཆོད་ཅིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་། ག་བུར་ཨ་གར་ཛཱ་ཏི་ལ་སོགས་པ། །ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལས་བྱུང་དྲི་ཡི་ཚོགས། །རྣམ་གསུམ་ དྲི་ཡི་རྡོ་རྗེ་མར་བྱས་ནས། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཚོགས་དེ་དག་ལས། སློབ་དཔོན་པདྨ་ལ་སོགས་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་བསང་མཆོད་ཆོ་ག་ཟུར་དུ་བཀར་བའི་ཚོགས་བསགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཞིག་ཏུ་ཁས་བླང་བར་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཙང་བྱེད་དྲི་ཞིམ་གྱི་མཆོད་སྤྲིན་དེ་ལའང་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་ན། བསང་དུད་ཀྱི་ཁ་དོག་བཟང་ཞིང་དྭངས་གསལ་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པའི་གཟུགས། ཆོ་གའི་ཚིག་སྦྱོར་དང་། འབུད་དཀྲོལ་བརྡུང་བའི་རོལ་མོའི་འགྱུར་ཁུགས་སོགས་སྒྲ། སྐྱེས་སྦྱར་གྱི་བདུག་སྤོས་བཏུལ་བའི་དྲི། དཀར་མངར་ཇ་ཆང་ཟས་མཆོག་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟོབ་པའི་བཅུད་འཁྱིལ་བའི་རོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དྲི་བསུང་འཇམ་པོས་ལུས་དབང་ལ་རེག་པ་ཙམ་ནས་བདེ་བ་ཁྱད་པར་དུ་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་རེག་བྱ་སྟེ་འདོད་ཡོན་ལྔ་དང་། དེས་ཀྱང་མི་མཚོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ལས་དུད་སྤྲིན་རེ་རེའི་རྩེར་ཡང་ཉེར་སྤྱོད་འདོད་ཡོན་བཀྲ་ཤིས་རྫས་རྟགས་རྒྱལ་སྲིད་བདུན་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་བློས་སྤྲུལ་ནས་འབུལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟ་བུའི་བྱེད་པས་མགྲོན་བཞི་མཉེས་ནས་རང་རང་གི་རྗེས་མཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བ་དང་ཚོགས་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་འདུམས་པར་ བྱེད་པ་ལ། སྦྱོར་བ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་ཆོ་ག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞུང་སོ་སོ་ནས་འབྱུང་བའི་ཡོ་བྱད་ཉེར་བསྡོ
Chinese
因为没有那若巴（ན་，梵文：Na，梵文天城体：ण，梵文罗马拟音：ṇa，汉语字面意思：那）的传承，或者将苯教的坛城作为供养处的主要部分等，所以没有看到确定性。有些人宣称莲花生大师在藏地创作了桑烟仪轨，但除了对藏地的鬼神、凶神和地主等进行特别补充之外，不能承认其主要部分在印度不存在。莲花生大师也不可能突然创作出以前根本不存在的东西，这不合理。如果说是以苯教的经典为基础，那么皈依处三宝等与之前相同。因此，不能断定自己的宗派在印度经典的经和论释中没有特别存在。特别是如前所述，因的乘和， 冰片、沉香、肉豆蔻等， 善于调合而生的香气之聚， 三种香气金刚做成酥油， 供养坛城诸神众。 如是所说等等，从总和别所显示的那些集合中，莲花生大师等智者成就者们将桑供仪轨单独分开，可以认为是积累资粮的特殊方式。第二，对于清净的香气供云，如果区分其反体，桑烟的颜色好，清澈透明，没有遮蔽，显示各种形态的形象；仪轨的词句和吹奏、弹拨、敲击的乐器变化等声音；天然和合成的焚香燃烧的香味；白色甜美的茶酒和美食等无法估量地增加的精华之味；圆满的香味柔和地接触身体，仅仅是接触就能特别给予快乐的触觉，即五妙欲。即使这些也不能完全表达，从禅定的力量中，每个烟云的顶端也幻化出近用妙欲、吉祥物、标志、七政宝等不可思议的自性来供养。因为这样的行为，能使四种宾客欢喜，并给予各自相应的成就，使二资粮顺利积聚。 为此，有加行、正行、后行三种仪轨。第一是，从各自的经典中出现的资具的准备。
English
Since there is no lineage from Naropa (ན་, Sanskrit: Na, Devanagari: ण, IAST: ṇa, literal meaning: Na), or placing the Bon tradition's mandala as the main part of the offering place, certainty is not seen. Although some proclaim that Padmasambhava composed the Sang offering ritual in Tibet, apart from special additions to the gods, demons, and local deities of Tibet, it cannot be admitted that its main part does not exist in India. It is also unreasonable for Padmasambhava to suddenly create something that never existed before. If it is said to be based on the Bon scriptures, then taking refuge in the Three Jewels, etc., is the same as before. Therefore, one cannot assert that one's own tradition does not exist specifically in the Indian scriptures and commentaries. In particular, as mentioned before, the vehicle of cause and, Camphor, agarwood, nutmeg, etc., A collection of fragrances arising from skillful blending, The three kinds of fragrance vajra made into butter, Offer to the mandala deities. As said, etc., from those collections shown in general and in particular, Padmasambhava and other wise and accomplished ones separated the Sang offering ritual separately, which can be considered a special way of accumulating merit. Secondly, for the pure and fragrant offering cloud, if we distinguish its opposite aspects, the color of the Sang smoke is good, clear and transparent, without obscuration, showing various forms; the words of the ritual and the changes in the sounds of blowing, plucking, and striking instruments; the fragrance of burning natural and synthetic incense; the taste of white sweet tea, wine, and delicious food, etc., which immeasurably increase the essence; the perfect fragrance gently touches the body, and merely touching it gives special pleasure to the touch, which is the five sense pleasures. Even these cannot fully express it, from the power of samadhi, at the tip of each smoke cloud, one also emanates inconceivable natures such as near-use sense pleasures, auspicious objects, symbols, the seven royal possessions, etc., to offer. Because of such actions, the four guests are pleased and give their respective corresponding accomplishments, and the two accumulations are easily gathered. For this, there are three rituals: preliminary, main, and concluding. The first is the preparation of the necessary items that appear in each scripture.