Tibetan
་ཀྱི་སར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ༈ །།འཚོ་བྱེད་ཆོས་སྐྱོང་དཔལ་བཟང་གི་དྲིས་ལན་ལས།། ༈ །།རྡོར་སེམས་བསྒོམ་བཟླས་ཐུན་མཚམས་སུ་དགོས་པ། སྔོན་འགྲོར་སྦྱར་ན་མི་འགལ་ཏེ། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་རྡོར་སེམས་བསྒོམ། གསུམ་ནི་སྤྱི་ཡི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན། ཅེས་གསུངས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཉམས་ལེན་ཐུན་གཅིག་ལའང་སྡོམ་གསུམ་གྱི་ཉེས་ལྟུང་སོར་ཆུད་པའི་ཉམས་ལེན་རེ་སྔོན་དུ་སྦྱོར་བ་སྤྱིའི་ཕྱག་ལེན། ཀྱེ་རྡོར་ལ་བླ་མ་གོང་མས་མ་བཤད་ཀྱང་། ཕྱི་མ་སྐྱེརྣམས་ཀྱིས་དུས་དང་བསྟུན་ནས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་གོ། ༈ །།ཤཱ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་སྟོང་པ་དེའི་ངང་ལས་སྣང་བའི་ལྡོག་ཆ་ལྷར་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། འབྲི་གུང་པ་ལྟར་ལྷ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཞིག་བསྒོམ་པའམ། རྙིང་མ་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ལྷ་རུ་ལྟ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་དགག་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་། དང་པོ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་ཀུན་བྲལ་ཞིང་། ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུའང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཟིགས་པས་གང་དུའང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། སོ་སྐྱེའི་བློས་རྗེས་དཔག་གིས་འཆད་པའི་སྐབས་སུའང་ ཡོད་མེད་ལས་འདས་པར་འཆད་དགོས་པས། དེ་ཡོད་པར་བྱ་བ་བཟུང་ནས་ལྷར་བསྒོམས་ན་དམིགས་མེད་དམིགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལའང་མི་འཐད་དེ། ལྟ་བའི་ངོས་ནས་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་པ་སོགས་གང་དུའང་མི་བལྟ་ཞིང་། བསྒོམ་པའི་ངོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་མན་ཆད་དུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བལྟ་བའང་། བླ་མེད་ཀྱིས་སྣང་བའི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལྷར་གསལ་བཏབ་སྟེ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཡིན་པས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆ་ནས་ལྷར་མི་བསྒོམ་གྱི་སྣང་བའི་ཆ་ནས་ལྷར་བསྒོམ་པ་ཡིན། སྤྱིར་ཡང་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་བློ་ནས། ཟླ འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡུལ་དང་བཅས་པའི་བར་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནི་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལྷར་བསྒོམ་པ་དང་། དེའི་ངང་ལས་བསྒོམ་པ་ཡིད་བྱེད་པ་སོགས་འཁྲུལ་པ་མང་། རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱང་རྡུལ་ཚོན་སོགས་བཅོས་མར་ལྟོས་ན་ཚེགས་ཆུང་བས་དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱི་གཞན་མ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ནི། དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་ལ་མི་ཟེར་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ན་དེར་བཏགས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་ལྟར་བསྒོམས་ན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་དགོས་ལ།
Chinese
如其处所说。 ༈ །།出自养命护法吉祥贤的答复。 ༈ །。金刚萨埵修持念诵座间所需：若加于前行则不相违，皈依、发心、金刚萨埵修持，三者是共同的前行。如是说故，即使一次证悟的修持，也要事先加入使三律仪的罪堕得以恢复的修持，是共同的实践。虽然上师未曾对《喜金刚》说过，但后来的智者们顺应时势而加以阐明，故是圆满的支分。 ༈ །。以“夏娘达”的咒语净化的空性之中，观想显现的反面为本尊，不像直贡巴那样观想本尊完全存在，也不像宁玛巴那样视世俗为本尊，因为那些是蒋扬喇嘛所遮破的。 也就是说，首先不合理，因为真如远离一切戏论，圣者们未曾见到存在与不存在等任何事物，因此不应观想任何事物，即使在凡夫以分别心解释的时候，也必须解释为超越存在与不存在，如果执着于存在并观想为本尊，则成了将无所缘执为所缘。 其次也不合理，从见解的角度来看，不应视本尊与非本尊等任何事物，从修持的角度来看，这种世俗的显现如幻象一般，即使在瑜伽续以下也仅视为幻象，但无上瑜伽通过将一切显现的轮涅显现为本尊来修持，因此从离戏的角度不观想为本尊，而是从显现的角度观想为本尊。 一般来说，见解是指从对境事物之实相断除增益的智慧，直到圣者的等持及其对境之间，如前所述。 此外，将空性观想为本尊，以及从空性之中观想作意等，存在诸多错误。 自性坛城也比观想土粉等造作之物更为省事，所以才那样说，并非其他。 自性任运成就，并非指原本就存在的事物，而是因为心的自性没有变异，所以才如此称呼。 如果按照胜义谛来修持，则必须不断增上。
English
As explained in its place. ༈ །། From the answers of Tsojé Chökyong Palzang. ༈ །། What is needed during the session of Vajrasattva meditation and recitation? It is not contradictory to add it to the preliminaries. Refuge, Bodhicitta, Vajrasattva meditation, these three are common preliminaries. As it is said, even for a single session of realization practice, it is a common practice to first add a practice that restores the faults of the three vows. Although the previous lamas did not explain it for Hevajra, later wise ones clarified it in accordance with the times, so it is a complete branch. ༈ །། From the emptiness purified by the mantra of Śūnyatā, one meditates on the appearance of the reverse side as a deity. It is not like the Drikungpas who meditate on a deity that is completely established, or like the Nyingmapas who view conventional reality as a deity, because those are what Jamyang Lama refutes. That is, firstly, it is unreasonable, because Suchness is free from all elaborations, and the noble ones have not seen anything such as existence or non-existence, so there is nothing to meditate on. Even when ordinary people explain it with inference, they must explain it as transcending existence and non-existence. If one grasps it as existing and meditates on it as a deity, then one has made the objectless into an object. Secondly, it is also unreasonable, from the point of view of view, one should not look at anything such as deities and non-deities. From the point of view of meditation, this conventional appearance is like an illusion. Even in the Yoga Tantras and below, it is only viewed as an illusion. However, the Unsurpassed Yoga meditates by clarifying all the wheels of appearance as deities. Therefore, from the point of view of non-elaboration, one does not meditate as a deity, but from the point of view of appearance, one meditates as a deity. In general, view is the wisdom that cuts off the imputation of the reality of the object, up to the samadhi of the noble ones and its object, as mentioned before. Furthermore, there are many mistakes such as meditating on emptiness as a deity, and meditating and focusing on it from within emptiness. The self-existing mandala is also less laborious than contemplating artificial things such as colored powders, so it is said that way, not otherwise. Self-existing spontaneous accomplishment does not refer to something that exists from the beginning, but it is named that way because the nature of the mind is immutable. If one meditates according to the ultimate truth, then one must continuously increase.
Tibetan
དེས་ན་རང་བཞིན་གནས་འགྱུར་དུའང་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །དེ་བླངས་ན། རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ ནས་གནས་འགྱུར་མེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་གསུངས་པའང་མི་འཐད་དོ།། ༈ །།དངོས་དབང་རབ་བྱུང་གིས་བསྐུར་བ་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་བྱེད་ཚད་ལྡན་གྱིས་མ་བཤད་དེ། རླུང་ནུས་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཀུན་གཏོང་བར་ནི་འདྲ་བས། དེ་ཙམ་གྱིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ། རྒྱ་གར་གྱི་རབ་བྱུང་འགའ་ཞིག་གིས་མཛད་པར་བཤད་ཀྱང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་དེའི་རྟགས་དོར་ཏེ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་མི་མཚུངས་སོ།། ༈ །།མགོན་པོ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་དྲིས་ལན་ལས། ཉི་མའི་སྙིང་པོ་དང་། ཟླ་བའི་སྙིང་པོའི་མདོ། གླང་རུ་ལུང་བསྟན། ལི་ཡུལ་ལུང་བསྟན། དགེ་འདུན་འཕེལ་གྱི་ལུང་བསྟན། དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྟོགས་བརྗོད་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་དོན། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་སྲས་རྣམ་ཐོས་སྲས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་བསྐོར་ཞིང་བྱོན་སའི་དུས་བཙས་པ་ཞེས་བྱ་བས་དང་པོར་བཟུང་། རྒྱ་ནག་རྒྱལ་པོར་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ལ་བྱིན། དེར་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དུ་མ་འདོད་དེ། དམག་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དང་སྦྲགས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཡུལ་འཚོལ་བར་ཕྱིན། མྱ་ངན་མེད་པའི་བློན་པོ་ཡ་ཤཞེས་པ་དམག་བདུན་སྟོང་ཁྲིད་ནས་འོང་བའང་ནུབ་ཕྱོགས་ཐེན་གྱི་ཤེལ་ཆབ་གོང་མར་འཛོམ། དེར་རྒྱལ་བློན་རྒྱས་ཏེ། ཡུལ་གསར་དུ་བཀོད། རྒྱ་གར་དང་རྒྱ་ནག་གི་མི་རིགས་འདྲེས་མར་བཀོད། ཡི་གེ་དང་ཆོས་ལུགས་ཕལ་ཆེར་རྒྱ་གར་དང་མཐུན་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ཕལ་ཆེར་རྒྱ་ནག་དང་མཐུན་པར་གྱུར། དེའི་བུ་རྒྱལ་པོ་བི་ཛ་ཡ་སཾ་བྷ་བས་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དགེ་སློང་བེ་རོ་ཙ་ན་སྤྱན་དྲངས། ཙར་མ་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་མང་དུ་བརྩིགས་ཏེ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབུ་བརྙེས། གནས་བརྟན་བཅུ་དྲུག་ཀྱང་བྱོན། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་གྱི་སྐུ་གདུང་བཞུགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཀྱང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ནས་གདན་དྲངས་ཏེ་ཙརྨའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བཞུགས། དེ་ན་བྱམས་པའི་སྤྲུལ་པ་རྒྱལ་པོ་ལི་རྗེ་བི་ཛ་ཡབྷ་རི་ཡ་ཞེས་པས་རྒྱ་གར་གྱི་དགྲ་བཅོམ་བཞི་མཆོད་གནས་སུ་བཀུར། ཀེའུ་དོ་ཤན་གྱི་རི་བོ་ན་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྐུ་གདུང་བཞུགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གོ་མ་ས་ལ་གནྡྲ་སྟེ་ཙནྡན་ས་མཆོག་གི་དྲིའི་མཆོད་རྟེན་ཅེས་བྱ། འདི་ལ་དད་པས་མཆོད་པ་ཀུན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གསུངས། །བ་ཤའི་ཡུལ་ཞེས་པའང་ལི་ཡུལ་གྱི་ནང་ཚན་དྲོན་ཏི་ཞེས་
Chinese
因此，也必须承认自性转变。如果否认这一点，那么所说的“自性方面没有转变，功德方面存在”也是不合理的。༈。由物权出家所授予的传承和注释，并未被具量者阐述，即使只获得少许风的力量，也和全部舍弃一样，因为仅凭此就会堕落。想。据说由一些印度出家人所作，但此后他们舍弃了那些标志，开始修行，因此不相同。༈。贡波嘉灿的答复中说：从《日之精华》和《月之精华》的经、《牛角预言》、《于阗预言》、《僧众增长预言》、《欢喜友之传记》等之中出现的意义是：无忧王之子名闻子最初以“出生之时”来掌握。给予中国国王一千个儿子中缺少一个的儿子。他不愿在那里当国王，带着一万军队前往西方寻找土地。无忧王的臣子名为亚夏者，带领七千军队也来到西方田的雪水上游汇合。在那里国王和臣子聚集，开辟了新的土地。安置了印度和中国的混血民族。 文字和宗教大多与印度相同，世俗习惯大多与中国相同。他的儿子国王毗阇耶桑婆婆迎请了文殊菩萨的化身格隆贝若扎那。建造了名为擦玛的经堂和许多佛塔，开启了神圣的佛法。十六罗汉也降临。在克什米尔地区，也从空中以神变迎请了安放着七佛舍利的佛塔，安放在擦玛的经堂中。在那里，弥勒菩萨的化身国王李杰毗阇耶巴日亚将四位印度阿罗汉尊为供养处。在克由多香山上，安放着燃灯佛舍利的佛塔，名为郭玛萨拉甘扎，即旃檀土殊胜香的佛塔。据说对此以信心供养，一切都不会退转。所谓的瓦夏地区也是于阗的一部分，名为顿地。
English
Therefore, one must also accept the transformation of nature. If that is denied, then it is also unreasonable to say that "there is no transformation in terms of nature, but there is in terms of qualities." ༈. The transmission and commentary conferred by the empowerment of objects have not been explained by qualified individuals. Even if one obtains only a little wind power, it is the same as abandoning everything, because one will fall by that much. It is said that it was composed by some Indian monks, but after that, they abandoned those signs and engaged in practice, so it is not the same. ༈. In Gonpo Gyaltsen's answer, it is said: From the meanings that appear in the sutras of "Essence of the Sun" and "Essence of the Moon," the "Horn Prophecy," the "Li-yul Prophecy," the "Prophecy of the Increase of the Sangha," and the "Biography of the Joyful Friend," King Ashoka's son, Namthose, initially grasped it as "the time of birth." He gave the Chinese king one son who was missing from a thousand sons. He did not want to be king there, so he went west with ten thousand soldiers to find land. Ashoka's minister, Yasha, also led seven thousand soldiers and met at the upper reaches of the snow water of the western field. There, the king and ministers gathered and opened up new land. They settled a mixed race of Indians and Chinese. The script and religion were mostly the same as India, and the worldly customs were mostly the same as China. His son, King Vijaya Sambhava, invited the emanation of Manjushri, the monk Vairochana. He built the monastery called Tsarma and many stupas, and initiated the sacred Dharma. The Sixteen Arhats also came. In the land of Kashmir, a stupa containing the relics of the Seven Buddhas was also miraculously invited from the sky and placed in the Tsarma monastery. There, King Li-rje Vijaya Bhariya, an emanation of Maitreya, revered the four Indian Arhats as places of offering. On Mount Ke'u Do Shan, there is a stupa containing the relics of Buddha Kashyapa, called Goma Sala Gandha, which means the stupa of the supreme fragrance of sandalwood earth. It is said that offering to this with faith will never turn back. The so-called Vasha region is also a part of Li-yul, called Donti.