Tibetan
དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དང་དོན་དམ་དངོས་མེད་དུ་འདོད་ན་སྐྱོན་དེ་ཡོད་མོད། འབུམ་ལས། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་འཆད་ཤེས་ན་སྐྱོན་མེད་མོད། མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་ལོ། །དེས་ན་རང་ལུགས། དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཁམས་དང་དོན་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། ཅེས་གསུངས། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ནི། གཞན་སེལ་གྱི་ངོར་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བའི་དེ་ཉིད་དུ་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་ མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྗོན་ཤིང་ལྟར་ན། ཡུལ་གཅིག་གི་སོ་སྐྱེའི་སྣང་བའི་ཆ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་། འཕགས་པའི་བློས་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཞེས་འདོགས་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལོགས་སུ་དབྱེར་མེད་པས། དེ་ཙམ་ལ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཙམ་ལ་གཅིག་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་མི་འགལ་ཏེ། གཅིག་གི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཞེས་སོ། །་དགེ་སོགས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པར་གོ་རམ་པས་བཀག་ཀྱང་། སྔ་མས་སྒྲས་ཟིན་དུ་ཁས་བླངས་པ་མེད་དམ་སྙམ།། །།།ལམ་སྐོར་ཕྱི་མ་བརྒྱད་ལས། བསམ་མི་ཁྱབ་པ་སཾ་ཊ་དང་། འགྲེལ་པ་ལུགས་གང་རུང་། མཚོ་སྐྱེས་ལ་དེ་ཉིད། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ལ་འགྲེལ་པ་ལུགས། གཏུམ་མོ་ལམ་རྫོགས་དང་། ཡོན་པོ་སྲོང་བ་བདེ་གསང་གང་རུང་། མཆོད་རྟེན་དྲུང་ཐོབ་ལ་གསང་འདུས། ཡི་གེ་མེད་པ་ལ་གསང་འདུས་བདག་མེད་གང་རུང་། དབང་ཡོན་ཏན་རིམ་པ་གསང་དགོས་ཞེས་ཀུན་དགའ་དབང་ཕྱུག་བཞེད། གཤེགས་སྙིང་། རང་བཞིན་གནས་རིགས། ཀུན་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་སོགས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་གཅིག་པར་དགོངས་ཏེ། རང་སེམས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་ཆ་ནས་རྒྱུ་རྒྱུད། དེའི་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཐམས་ ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆ་ནས་གཤེགས་སྙིང་། ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་གནས་རིགས་ཞེས་བཏགས། དེས་ན་རྒྱུ་རྒྱུད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་སྦྱང་གཞིར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཞེས་བཤད། རང་གི་ངོ་བོ་སྦྱང་རྒྱུ་མེད་པས་སྦྱང་གཞིར་མི་འགྱུར། དེས་ན་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ན
Chinese
因为成为二者，所以有过失。 这样说，如果认为以自性成立，并且认为胜义中无实有，则有此过失。 在《十万颂》中说：“无自性即是唯一的自性。” 这样等等所说，如果能以遣除他法的角度善加解释，则没有过失。如果不能理解，则会迷惑。 因此，自宗认为，在胜义中，远离一和异的戏论。如《解深密经》中说：“世俗界与胜义真如，是离一异之自性。谁若执著一异性，彼等即是邪见者。” 这样说。名言的安立是：就遣除他法的角度而言，本体无别，反体各异，是不可另作他说的。 这样说。比如树木，就一个地方的凡夫显现的角度来说是世俗，圣者的智慧了知其无自性是胜义。但无自性并非独立于世俗显现之外。因此，仅此而言，称为本体无别。仅此而言，安立为一也不相违背。因为一的法性是什么，那就是一切的法性。 这样说。格日饶巴虽然遮破了德等将二谛的本体视为一体，但我认为前者并没有承认是字面意义上的。 后面八种道用中，不可思议是桑札（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和解释法任何一种。海生是彼性。俱生是解释法。拙火是道圆满。庸布送哇是乐空任何一种。佛塔处获得是密集。无文字是密集或无我任何一种。灌顶功德次第需要保密，这是根嘎旺秋的观点。如来藏，自性住种姓，阿赖耶识因续等，从本体的角度来说没有差别，所以认为是一。自己的心远离戏论，从被客尘遮蔽的角度来说是因续。以其总相周遍一切的角度来说是如来藏。从作为法身之因的角度来说是住种姓。因此，在作为因续的阶段，从有各种不净显现的角度来说，成为所净治，这就是所谓的不净显现。自己的本体没有可净治的，所以不成为所净治。因此，就本体而言
English
Because it becomes two, there is a fault. Saying this, if one believes in establishment by inherent existence and believes in the absence of reality in the ultimate sense, then there is this fault. In the Hundred Thousand Verses Sutra, it says, "Without characteristics is the single characteristic." If one can explain well from the perspective of eliminating others, there is no fault. If one cannot understand, then one will be confused. Therefore, our own system believes that in the ultimate sense, it is free from the elaboration of one and different. As it says in the Explanation of Intent, "The conventional realm and the ultimate suchness are of a nature free from one and different. Those who conceive of one and different are engaged in improper views." This is said. The establishment of terminology is that, from the perspective of eliminating others, the essence is inseparable, the reverse is different, and it cannot be expressed otherwise. This is said. Like a tree, from the perspective of the appearance of an ordinary being in one place, it is conventional, and the wisdom of a noble one knowing that it is without inherent existence is called ultimate. However, the absence of inherent existence is not separate from the conventional appearance. Therefore, only in this respect is it called inseparable in essence. Only in this respect is it not contradictory to apply the term "one." Because whatever is the nature of one is the nature of all. This is said. Although Gorampa refuted the idea that De and others consider the essence of the two truths to be one, I don't think the former admitted it in a literal sense. Among the latter eight path practices, the inconceivable is Samta (སཾ་ཊ་, Devanagari: सṃṭa, Romanization: samta, meaning: Samta) and any one of the commentary methods. The lotus-born is thatness. The co-emergent is the commentary method. Tummo is the completion of the path. Yonpo Songwa is either bliss-secret. Obtaining near a stupa is Guhyasamaja. The unwritten is either Guhyasamaja or selflessness. The order of empowerment qualities needs to be kept secret, according to Kunga Wangchuk. Tathagatagarbha, the naturally abiding lineage, the alaya-substrate cause-continuum, etc., are considered to be one because there is no difference from the perspective of essence. One's own mind, free from elaboration, is the cause-continuum from the perspective of being obscured by adventitious stains. From the perspective of its general characteristic pervading all, it is the Tathagatagarbha. From the perspective of being the cause of the Dharmakaya, it is called the abiding lineage. Therefore, in the state of being a cause-continuum, from the perspective of having various impure appearances, it becomes something to be purified, and this is what is called impure appearance. One's own essence has nothing to be purified, so it does not become something to be purified. Therefore, with respect to essence
Tibetan
་གནས་འགྱུར་མེད་ཅིང་། ཡོན་ཏན་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནས་ཤེས།རྒྱས་པར་འཇམ་རྡོར་ཊི་ཀར་བལྟ།། ༈ །།སློབ་མ་ཁ་འཆལ་སྐྱེད་ལ་ཉེས་བྱས་ཟེར་བ་ནི་འདུལ་བས་སྔགས་ལ་རྒྱས་བཀབ་པས་མི་འཐད།། ༈ །།སྣང་གསུམ་འདི་ལམ་གྱི་གཞི་བཅའ་ལ་སྦྱར་ན་ཕར་ཕྱིན་དང་༼ ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཞིང་། ལམ་ཡོངས་རྫོགས་ལ་སྦྱར་ཚེ། མ་དག་པའི་སྣང་བ་ནས་བདེ་མཆོག་སྒྱུ་མའི་བར་དཀྲི་ཞིང་དབང་བསྐུར་བ་ལན་ཆད་རྒྱུ་རྒྱུད། ཉམས་སྣང་ཐབས་རྒྱུད། དག་སྣང་འབྲས་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་བས་མངོན་རྟོགས་ལྗོན་ཤིང་དང་ཡང་མཐུན་པས་ཀུན་མཁྱེན་པས་དེ་སྐད་བཞེད།། ༈ །།རྒྱུད་བཞིའི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་རྒྱུད་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ལས་འཕགས་པ་ཆོས་སྣང་ཉིད་ལ་བགྲངས། དེ་ནས་ས་ཆེན་ལ་འཆད་པར་མ་བཤད་པ་གཞུང་རྙིང་ལྟར་མཛད། གསན་ཡིག་ཐོས་པ་རྒྱ་མཚོར། ཡང་ན་མཆིམས་ལོ་ཙཱ་བ། འཁོན་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་པོ། རྗེ་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་དག་གོ་ཞེས་རྒྱལ་ཚབ་དམ་པ་བཞེད་པས་ དཔྱད་དགོས།། ༈ །།གངས་རི་རྡོ་རྗེའི་དཀའ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱ་དཔེ་ངོར་ན་ཡོད། འོན་ཀྱང་དེའི་ཁ་ཡིག་ཏུ། ཀ་མ་ལ་ཀཱུ་ལི། ཞེས་སྣང་བས། ཕྱག་ལེའི་དྲིས་ལན་ལས། གཞན་དགེས་པ་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ནག་པོ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཀཱ་ལི་ཤས་མཛད་པ་དང་། ཅེས་སྣང་བ་དེ་ཡིན་ནམ་སྙམ། དེ་ལྟ་ན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་ཤེས་པར་འགྱུར་མོད། འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྐད་དོད་ལ། ས་ཏོ་ཛ་དང་། པདྨ་བཛྲ་ཞེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱལ་སེ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་ཏེ། སེ་དཔྱལ་ཞེས་མ་དག །ཞང་སྟོན་རྒྱལ་པོའི་ཊཱི་ཀ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ལ་ཇོ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་འགའ་བསྲེས་ཤིང་། ཕྱི་མར་ཤིན་ཏུ་མང་བ་བསྲེས་པ་ཡོད།། ༈ །།སྦྱོར་ལམ་ངེས་འབྱེད་རྣམས་དགོངས་གསལ་ལས་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་བཤད་པ་འདི་ཀ་འཐད།། ༈ །།ལྗོན་ཤིང་ལས་ཀུན་བཏུས་མདོ་སྡེ་བའི་མཚན་གཞིར་འཇོག་པ་ལ། དེ་སེམས་ཙམ་ཡིན་པས་རྗེ་བཙུན་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་ལ་མི་མཁས་ཞེས་ཕྱི་རབས་པ་དག་སྒྲོགས་མོད། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཀུན་བཏུས་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལས་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པ་སོགས་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པ་མང་པོ་གསུངས་པ་དང་། མཛོད་རང་འགྲེལ་བྱེ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་ཀྱང་སྐབས་དེར་མདོ་སྡེ་པ་བཞེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕྱི་དོན་དང་། ། ལ་ལར་སེམས་ཙམ་སྟོན་པ་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཞུང་གཅིག་གི་ནང་དུ་གྲུབ་མཐའ་དུ་མ་སྟོན་པ་ལ་དགོངས་སོ།
Chinese
安住不变异，唯有观待功德而存在才能知晓。详细内容请参阅《འཇམ་རྡོར་ཊི་ཀ》。（空行母） ༈ །。说学生口无遮拦会造成过失，这是因为律藏对密咒进行了广泛的覆盖，所以不合适。 ༈ །。如果将这三种显现应用于道的建立，那么它们是与波罗蜜多（共同的）。如果应用于完整的道，那么从不清净的显现到胜乐金刚幻化之间，灌顶是断除之因，体验是方便之因，清净的显现是果之因，因此与现观庄严树也相符，全知者如是认为。 ༈ །。四续的上师金刚持，在续的来源中将圣者法显本身计算在内。之后，没有说在广阔的土地上进行讲解，而是按照旧的文本进行。在《听闻集·听闻海》中，或者说མཆིམས་ལོ་ཙཱ་བ།、ཁོན་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་པོ།、杰萨迦班智达是正确的，嘉擦达玛如此认为，需要考察。 ༈ །。《岗日金刚》的难解注释的梵文版本在ངོར་（地名）有。然而，在其标题中，显现为ཀ་མ་ལ་ཀཱུ་ལི།。因此，在实践问答中说，其他《吉祥金刚》的注释是老师黑行者和老师卡玛拉卡利沙所作。我认为是那个。如果是那样，那么就会知道是莲花金刚。然而，老师海生不是，因为他的梵文是ས་ཏོ་ཛ་和པདྨ་བཛྲ་。དཔྱལ་སེ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་，而不是སེ་དཔྱལ་，是错误的。香敦嘉波的注释有前后两部，前一部混合了一些觉囊派的宗义，后一部混合了非常多的宗义。 ༈ །。加行道的决择，在《དགོངས་གསལ་》中直接阐述自证，这才是合适的。 ༈ །。在《现观庄严论》中，将《集论》作为经部的名称依据，因为那是唯识宗，所以后世的人说杰尊也不精通三藏。那不是的，一般来说，《集论》是唯识宗，但其中也说了许多与经部相符的观点，例如承认外境等。而且，《俱舍论自释》是毗婆沙宗的观点，但在当时也赞同经部的观点。例如，在某些地方宣讲外境，在另一些地方宣讲唯识，就像法称的《释量论》一样。他的意图是在一部论典中宣讲多种宗义。
English
It abides without changing, and it is only known by relying on qualities to exist. For details, see Jamdor Tika. ༈ Saying that students who are foul-mouthed will cause faults is inappropriate because the Vinaya covers the Mantras extensively. ༈ If these three appearances are applied to the foundation of the path, they are common with the Paramitas. When applied to the entire path, the empowerment connects from impure appearances to the bliss-supreme illusion, and the empowerment is the cause of severance, experience is the means of continuity, and pure appearances become the result of continuity, so it is also in accordance with the Abhisamaya-alamkara tree, and the Omniscient One thinks so. ༈ The master of the four tantras, Vajradhara, counted the noble Dharma Appearance itself from the origin of the tantras. Then, without explaining it on the vast land, he acted according to the old texts. In the Hearing Record, Ocean of Hearing, or Chim Lotsawa, Khon Konchok Gyalpo, and Je Sakya Pandita are correct, so Gyaltsab Dampa thinks, and it needs to be examined. ༈ The Sanskrit version of the difficult commentary on Gangri Dorje is in Ngor. However, in its title, it appears as Kamala Kuli. Therefore, in the practice question and answer, it says that other commentaries on Auspicious Vajra were made by the teacher Black One and the teacher Kamala Kalisha. I think that's it. If so, then it will be known as Padma Vajra. However, the teacher Ocean-born is not, because his Sanskrit is Sadoja and Padma Vajra. Dpal Se Sonam Gyaltsen, not Se Dpal, is wrong. Of the two commentaries of Zhangton Gyalpo, the former mixes some Jonangpa tenets, and the latter mixes very many. ༈ The ascertainment of the joining paths, it is appropriate that self-awareness is directly explained in Gongsal. ༈ In the Abhisamayalankara, when the Compendium is placed as the basis of the Sutra School, because it is Mind-Only, later generations proclaim that Jetsun is not proficient in the Tripitaka. That is not the case, in general, the Compendium is Mind-Only, but it also says many views that are in accordance with the Sutra School, such as admitting external objects. Moreover, the Commentary on the Treasury is the view of the Vaibhashika School, but at that time it also agreed with the Sutra School. For example, in some places it teaches external objects, and in others it teaches Mind-Only, like Dharmakirti's Pramanavarttika. His intention is to teach many tenets in one treatise.
Tibetan
།དེས་ན་ཀུན་བཏུས་པའི་མདོ་སྡེའི་སྐབས་རྣམས་དེའི་མཚན་གཞིར་བཞག་པ་སྟེ། ཡ་གྱལ་གྱི་མིང་ཚོགས་པ་ལ་བཏགས་ཀྱི། རིལ་པོར་མདོ་སྡེ་པར་བཞེད་པ་ག་ལ་ཡིན། དེས་ན་གངས་ཅན་དུ་མདོ་སྡེ་བའི་གཞུང་རང་རྐང་ཚུགས་པ་ནི་སུས་ཀྱང་མི་རྙེད་དོ།། ༈ །།ཡུམ་གྱི་འགྲེས་རྐང་བཞུགས། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་དྲུག་དང་། །དབང་པོ་དྲུག་དང་རྣམ་ཤེས་དྲུག །རེག་བ་དྲུག་དང་ཚོར་བ་དྲུག །ཐུན་མོང་འགྲེས་རྐང་སོ་ལྔའོ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཁམས་དྲུག་སྟེ། །མ་གཏོགས་འཁོར་དྲིས་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ནི་ཕྱོགས་ལ་བདུན། །བསམ་གཏན་བཞི་གཅིག་ཚད་མེད་གཅིག །གཟུགས་མེད་བཞི་གཅིག་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་གཅིག །སྙོམས་འཇུག་དགུ་གཅིག་སྒོ་གསུམ་གཅིག ། བདེན་པ་རྣམ་བཞི་གཅིག་ཏུའོ། །ཕྱིན་དྲུག་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །སོ་སོར་བགྲངས་པས་ཞེས་གསུམ་ལ། །ཐབས་ཀྱི་འགྲེས་རྐང་ཞེ་གསུམ་ཟེར། །མངོན་པར་ཤེས་དང་ཏིང་འཛིན་དང་། །གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དང་སྟོབས་བཅུ་དང་། །མི་འཇིགས་བཞི་དང་སོར་རིག་བཞི། །བྱམས་པ་ཆེ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །ཐམས་ཅད་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ དང་། །འབྲས་བུའི་འགྲེས་རྐང་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་འགྲེས་རྐང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། །ཤེས་ན་འབུམ་དོན་བཀླགས་ཆོག་ཡིན། །དང་ཞེས་བྱ་བའི་འབྱེད་ཚིག་རྣམས། །སོ་སོར་ཆོད་ལ་ཚིག་ཚིག་རྣམས། །དོན་མང་ཡོད་ཀྱང་བསྡོམས་ལ་བགྲངས། །ཞེས་པའང་རོང་སྟོན་གྱི་རྣམ་བཤད་ལྟར་བྲིས་བ་ཤུ་བྷཾ།། ༈ །།རྗེ་བཙུན་མི་ལས། ཐམས་ཅད་ཡོད་ཀྱང་སྔགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན། འཁོར་འདས་གང་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དབང་དུ་ནི། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟུང་འཇུག་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ཀྱང་། བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་ཟུང་འཇུག་དང་གནས་ལུགས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་ལ། གཉིས་མེད་དེའི་ངང་ལས་འཁོར་འདས་གང་ཡང་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་དུ་ནི། བགེགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་བཞག་སྙམ་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་བཏགས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། ལྟ་བའི་མཆོག་ཀྱང་དེ་ལ་བྱ། ཞེས་སོ། །འོ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་དོན་ལ་གྲུབ་བ