Tibetan
ཀྱིས། སེམས་མེད་ཅེས་པའི་དོན་འཆད་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་ཙམ་ལ་འདོད་དོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པས་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བར། གཟུང་བ་ཀུན་བརྟགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ངོ་བོས་མེད་དེ། བྱིས་པས་དངོས་པོར་བརྟགས་པ་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ཀུན་བཏགས་ནི་རྟེན་དབང་པོ་དྲུག་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་འཛིན་པར་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་མེད་དེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སེམས་སྤྱི་ལུགས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གི་འཛིན་པ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་དང་། དབང་པོ་དྲུག་ལ་འཛིན་པར་བཏགས་པའི་ཆ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་མེད་པར་འཆད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཉིད་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའམ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ལྟར་ན་གཞན་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་བཏགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་ངོ་བོས་མེད་ཅེས་བཤད་དུ་རུང་བར་སེམས། གང་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་སོགས་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་གི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཆ་ནི་ གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་དུ་རྫ་ས་སུ་གྲུབ་ཀྱི། ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཞེད་པ་ལགས།། ༈ །།ཆོས་རྗེ་རྣམ་རྒྱལ་དཔལ་བཟང་གི་དྲིས་ལན་དུ། །རྔོག་ལོའི་སྤྲིངས་ཡིག་ལས། །རྨི་ལམ་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་གོ་ཞེས། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གང་ཡིན་དེས། །བཏགས་དོན་གྲོང་གི་ཞིག་པ་ཉིད། །གྲོང་ཉིད་མེད་ན་མེད་པ་ལྟར། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་དངོས་མེད་ཅེས། །འཛིན་པའི་བློ་ཡིས་བཏགས་པའི་དོན། །ཡང་དག་བཀག་པ་མེད་ཉིད་ཀྱང་། །ཡང་དག་དངོས་པོར་མེད་པ་མིན། །འདི་ལྟར་ཡུལ་མེད་པ་ལ་ནི། །དགག་པ་འཇུག་པར་སྲིད་མ་ཡིན། །དེས་ན་མེད་ཅེས་ངེས་བྱ་བ། །དགག་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པས། །དེ་ཚེ་བཀག་པ་རྟེན་བྲལ་བས། །བློ་ཡི་མདུན་ན་གནས་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ལ། །དེ་བཀག་པ་ཡང་མ་གྲུབ་ན། །དེ་གཉིས་ལས་འདས་དོན་འགའ་ཡང་། །འཛིན་པའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་མི་སྲིད། ཅེས་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་གཉིས་འགྲེལ་པར་དོན་དམ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པར་འཆད་པས་ན། རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པའི་བཞེད་པ་སྙིང་པོའི་དགོངས་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་བཞེད་པ་གཉིས་དགོངས་པ་གཅིག་གོ །གལ་ཏེ་མེད་དགག་ལ་བཞེད་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཞེད་དགོས་ཏེ། གཞན་སེལ་མེད་དགག་གི་མ་རྟོག་པའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། ཚད་མས་རྣམ་གནས་དོན་གྱི་ཆ་ལ་རྣམ་དཔྱོད་བློས། །དོན་དེ་བཀག་ནས་གཞན་སྒྲུབ་མེད་ཅེས་ངེས་པར་བཟུང་། ཞེས་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་གཞན་སེལ་གྱི་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་། པའི་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དོན་དམ་རྣལ་མ་དང་མི་འདྲའོ།། ༈ །།རང་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་གོང་མ་འགས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཆོས་ཅན་གསལ་བའི་ལྡོག་ཆར་འཆད་ཀྱང་། དེ་ལྟ་ན་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན་གསལ་བའི་ལྡོག་པ་ནས་བཤད་པ་ཡོད་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། འདིར་ནི། ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་ཁོ་ནའི་ལྡོག་པ་ནས་སྙིང་པོའི་མཐར་ཐུག་སྟོན་པར་འདོད་དེ། ངེས་དོན་གྱི་ལྟ་བ་རྙེད་ཅིང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། རྗེས་ཐོབ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ཁྱད་པར་བསྔོ་བ་ལྟ་བུ་ཡང་དམིགས་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། བསྔོ་བྱའི་དགེ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མི་བསྔོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བའི་ཚེ། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པར་ཤེས་པའི་ངང་། དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མི་འདོར་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་དུ་ཤེས་པའི་གང་ ཟག་གིས། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་དེ་དག་ཡོད་མེད་གང་དུའང་རང་གི་བློ་ནས་ཁས་མི་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་དེས་གཞན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་བཞག་པའི་ཚེ། འདི་ནི་རྟའོ། །འདི་ནི་གླང་པོའོ། །ཞེས་སོགས་གཞན་ལ་བརྗོད་དུ་རུང་བ་ལྟར། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་གིས་ཀྱང་། མཉམ་གཞག་ལྟ་ཞོག །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་། རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོས་ནས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འདོགས་ཤིང་། འཛིན་པ་གང་ཡང་མི་བྱེད་མོད་ཀྱི། གཞན་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ནི། མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། ཅེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཉམས་ལེན་གྱི་མཐར་ཐུག་འདི་ལྟ་བུ་དང་བསྟུན་ན། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་ཡོད་པའི་དགེ་བར་ཁས་བླངས་ནས། བསྔོ་བ་བྱེད་པ་སོགས་དབུ་མའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་བཅོས་པ་སྟེ། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་བསྔོ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར
Chinese
因此，在解释“无心”的含义时，瑜伽行派认为只有六种识聚。正如寂天菩萨在《明灯论》中所说：“所取遍计所执之外六处，自性本无，如孩童执著事物般，远离一与多的自性。能取遍计所执乃是依于六根和六识而执著，然而，正如所执著的那样，它也是没有自性的，因为没有所取就没有能取。”这是心的一般规律。六识聚的能取遍计所执的部分没有自性，执著于六根的部分也没有自性。但这不是说六识聚本身没有自性或不是实有。一般来说，可以遵循“依他起是生无自性”的说法，认为八识聚的遍计所执部分都没有自性。无论如何，六识等是实有的，但它们的遍计所执的部分，是以二取迷乱的方式显现，并非实有。这是他们的观点。 此外，在法王南嘉巴桑的答复中，仁果洛的信中说：“如梦中城市毁灭般，凡是能取的分别念，都是所取义城市毁灭的原因。城市本身不存在，如同不存在一样，真实中没有事物。能取心所执著的意义，真实中并非没有遮止，但也不是真实的事物。就像在没有境的情况下，遮止是不可能发生的。因此，必须确定‘无’，因为遮止的事物没有成立。那时，遮止脱离了所依，不会停留在心中。因此，事物既非存在也非不存在，对它的遮止也没有成立，那么超越这两者的任何意义，都不可能成为能取的对象。”因为如此清楚地说明，并且《二谛论》中解释说胜义谛不是能知的对象，因此，至尊萨迦派的观点，与心要的观点，即认为空性是无自性的，这两种观点是一致的。如果认为他们主张无遮，那是不对的。如果是那样，胜义谛就会成为能知能说的对象了。
English
Therefore, when explaining the meaning of "no-mind," the Yogacara school believes that there are only the six aggregates of consciousness. As Shantipa said in the Garland of Pearls: "The apprehended, the completely imputed, the six outer sense bases are without inherent existence, because they are separated from the nature of one and many, just as children conceive of things as real. The apprehending, the completely imputed, is the imputation of apprehending based on the six faculties and the six consciousnesses. However, just as it is imputed, it is without inherent existence, because if there is no apprehended, there is no apprehending." This is the general principle of mind. The apprehending, completely imputed parts of the six aggregates of consciousness are not established by inherent existence, and the parts imputed as apprehending the six faculties are also without inherent existence. But this is not to say that the six aggregates of consciousness themselves are not established by inherent existence or are not substantially existent. In general, one can follow the statement that "other-powered is born without inherent existence" and say that the completely imputed parts of all eight aggregates are without inherent existence. In any case, the six aggregates, etc., are established by inherent existence, but their completely imputed parts are established as deceptive appearances of duality, and are not established by inherent existence. This is their view. Furthermore, in the response of Chöje Namgyal Palzang, from the letter of Ngok Lo: "Like the destruction of a city in a dream, whatever is the discriminating thought of apprehending, that is the cause of the destruction of the city of the imputed meaning. If the city itself does not exist, it is like non-existence. In reality, there is no thing. The meaning imputed by the apprehending mind is not a negation in reality, but it is not a real thing either. Just as negation cannot occur in the absence of an object. Therefore, it must be determined as 'non-existence,' because the object of negation is not established. At that time, the negation is separated from its basis and will not remain in the mind. Therefore, if a thing is neither existent nor non-existent, and its negation is also not established, then any meaning that transcends these two cannot become an object of apprehension." Because it is so clearly stated, and because the Two Truths Commentary explains that ultimate truth is not an object of knowledge, therefore, the view of Jetsun Sakya, and the view of the essential meaning, which considers emptiness to be without inherent existence, these two views are consistent. If it is thought that they assert non-affirming negation, that is not correct. If that were the case, ultimate truth would become an object of knowledge and expression.
Chinese
必须这样认为，因为它是他者排除的无遮非概念的真实对境的缘故。如果这样，那么，量以分别智对境之分位进行观察，断定彼境而执持为无他者成立，此话怎么讲呢？这是在进行他者排除的遮立时，是显示名言谛的场合，因此与真实义不同。༈ 还有，自宗的某些上师将如来藏解释为法性光明的分位，如果那样，那么自性住种姓也应从法性光明的分位来解说，因为有这种过失。此处认为，唯从双运离戏的分位来显示心性的究竟，获得了义的见解并确定为离戏之后，后得由六度所摄的一切善根，特别是回向等，也以无缘智慧来印持，要知道所回向的善根本身也超越了有无，以不回向的方式进行回向之时，更不用说执着法性真实如来藏存在了，在知晓一切法也超越有无的状态中，不舍弃修持它们，如幻化般地恒常行持，这就是在双运中修持，如同知晓幻化的马牛之人，对于幻化的马牛，无论有无，都不会从自己的心中承认一样。然而，当那个人与他人随顺而安立名言时，会说这是马，这是牛等等，可以对他人说。同样，如上所示获得见解的那些人，不要说在入定的时候，即使在后得显现时，也不会从自己的智慧方面安立有无的名称，也不作任何执着，但是为了让别人明白，会说没有也有，如经中所说：于世间现，我则宣说。 这样安立各种名称。因此，如果与这种究竟的修持相符，那么承认法性真实存在善，并进行回向等，就是篡改了中观的修持要点，因为执着于没有被轮涅无二的见解所摄持的回向。
English
It must be considered in this way because it is the real object of the non-conceptual negation of other-exclusion. If so, then what does it mean to say that the valid cognition observes the aspect of the object with discriminating wisdom, determines that object, and holds it to be without other establishment? This is when performing the negation and establishment of other-exclusion, it is the occasion for showing the nominal truth of the enumeration, so it is different from the real ultimate truth. ༈ Furthermore, some of the former lamas of our tradition explain the Tathagatagarbha as the aspect of the luminosity of Dharmata. If that were the case, then the naturally abiding lineage should also be explained from the aspect of the luminosity of Dharmata, because there would be such a fault. Here, it is thought that the ultimate essence of the heart is shown only from the aspect of non-proliferation of union, and after obtaining the definitive view and establishing it as non-proliferation, all the virtues gathered by the six perfections of post-attainment, and especially dedications, are also sealed with non-objective wisdom. It should be known that the virtue to be dedicated itself transcends existence and non-existence. When dedicating in the manner of not dedicating at all, what need is there to say that the Dharmata, the ultimate truth, the Tathagatagarbha, is held to exist? In the state of knowing that all Dharmas also transcend existence and non-existence, constantly practicing them without abandoning them in a state like illusion is practicing in union. Just as a person who knows illusory horses and cattle does not acknowledge those illusory horses and cattle as either existing or non-existing from his own mind. However, when that person establishes terms in accordance with others, he can say to others, "This is a horse," "This is an ox," and so on. Similarly, those who have obtained the view shown above, let alone in meditative equipoise, even in the appearance of post-attainment, do not attach the names of existence and non-existence from the perspective of their own wisdom, nor do they make any grasping. However, for the sake of making others understand, they say, "It does not exist, but it does exist." As it is said in the scriptures, "I speak of what is done in the world." In this way, they attach various names. Therefore, if one conforms to such an ultimate practice, then acknowledging that Dharmata, the ultimate truth, exists as virtue and making dedications, etc., is tampering with the key points of Madhyamaka practice, because one holds supreme the dedication that is not grasped by the view of non-duality of samsara and nirvana.