Tibetan
ལས་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་གྱི་གོ་འཕང་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཐོབ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་ཀུན་མོས་ངོར་དང་འཚམས་པའི་སྤྲུལ་པས་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། ཤུ་བྷཾ། ༈ །ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པ་ཕུལ་བྱུང་དགྱེས་པའི་མཆོད་སྤྲིན་ལས། སྐྱེས་བུའི་སྐད་དོད་པུ་རུ་ཥ་ནུས་ལྡན་ལ་འཇུག་པས། ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་ནུས་ཞིག་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ། དེ་ལའང་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཕྱི་མའི་འཁོར་བ་དེའི་ཆེད་དུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་བསྒྲུབ་ནུས་པ་དང་། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་ཞེན་པ་ལོག་ནས་དེ་ལས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་བསླབ་པ་ཆ་གསུམ་བསྒྲུབ་ནུས་པ་དང་། སྲིད་ཞིའི་སྐྱོན་མཐོང་ནས་འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པའི་ཁུར་འཁྱེར་ནུས་པ་སྟེ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའོ། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག །སྦྱོར་བསམ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྡིག་སྤོང་དགེ་སྒྲུབ། བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གང་དག་གིས། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལྷ་མིའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མངོན་མཐོའི་བདེ་བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་རང་ཉིད་ཁོ་ནའི་དོན་དུའམ་ཆེད་དུ་དམིགས་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ། འདིར་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ཞེས་པས་ཐར་ལམ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གཅོད། རང་ཉིད་ཅེས་པས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་པ་གཅོད་ལ། འདིའི་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་མི་རྟག་པ། ཉེས་དམིགས། སྐྱབས་འགྲོ། ལས་འབྲས་བཅས་ དམིགས་སྐོར་བཞི་དང་། བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་། དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་སྐོར་གྱི་གསུམ་ཀའི་ལམ་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས། སྔོན་གྱི་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་བ་རྣམས་སུ་རྒྱས་པར་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་པར་ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་དུ་སོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ནས། སྲིད་པ་དེ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུའང་འདོད་པ་མེད་པར་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང་། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་བསམ་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྡིག་པའི་ལས་འཁོར་བ་དང་བཅས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བསླབ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཅི་རིགས་ལ་གནས་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྡུག་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མྱང་འདས་ཙམ་དུ་གཉེར་བ་འབྲིང་པོ། འདིར་སྲིད་པའི་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཞེས་པས་སྡུག་བདེན། སྡིག་པའི་ལས་ལས་ཞེས་པས་ཀུན་འབྱུང་། རང་ཞི་ཙམ་ཞེས་པས་འགོག་བདེན། ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པས་ལམ་བདེན། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ལ་ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་རང་གཉིས། བསྒོམ་བྱའི་སྒོ་ནས་བདེན་བཞི་དང་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཕྲ་མོ་སྒོམ་པ་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་སོགས་ལྟར་ན་གཉིས་སྟོང་སྒོམ་པ་ཞིག་དང་གསུམ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་རང་ཉིད་སྡུག་ བསྔལ་གྱིས་མནར་ཚུལ་རྒྱུད་སྟེང་དུ་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས། ཚུལ་དེར་དཔག་པའི་བློས་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཀུན། ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཟད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་གོ །དགེ་བཤེས་ཚུལ་སེང་པའི་ཊི་ཀར། ཡང་ན་གསང་ཕུབས་རང་རྒྱུད་གཏོགས་པ་སྟེ་བདག་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སེམས་ཅན་མ་ཟད་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཁུར་བར་འདོད་པ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་སོགས་གསུངས། འདི་ལ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་དབུ་སེམས། ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་མདོ་སྔགས་གཉིས་སོ། །སྒོམ་རིམ། འཇུག་པ། དབུ་མ་རྒྱན། བསླབ་བཏུས། བེ་བུམ་སྔོན་པོ་སོགས་སུ་ལམ་གྱི་ཆིངས་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཞིག་མཛད་ཀྱང་། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཆོག་དང་བཅས་པ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་ཚུལ། བསླབས་པའི་འབྲས་བུ་ངོས་བཟུང་བ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བར་མཛད་དོ། །ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་མཆོག་གྱུར་པའི། སྐྱེས་བུ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། གང་ཞིག་ཐབས་ནི་གང་དག་གིས་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཐ་མར་ཤེས། །སྲིད་པའི་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཤིང་། །སྡིག་པའི་ལས་ལས་ལྡོག་བདག་ཉིད། ། གང་ཞིག་རང་ཞི་ཙམ་དོན་གཉེར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འབྲིང་ཤེས་བྱ། རང་རྒྱུད་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ།། ༈ །།རྒྱ་སྐད་སྨོས་པ་ལ། བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་དྲིན་དུ་བཟོ་བ། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་ཤེས་པ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཤེས་པ་དང་པོ་ནི། སྤྲང་པོ་ལའང་ཨཱ་ཙརླ་ཞེས་འབོད། གཉིས་པ་ནི། །ཁམས་གསུམ་ཨཱ་ཙརླའི་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱིས་ཤེས། གསུམ་པ་ནི། མུ་རུབ་ལོ་ཙཱ་བས་མདོ་སྡེ་མང་པོའི་མཚན་གྱི་སྐད་དོད་ལ་བརྟེན་ནས་ལོ་ཙཱ་བ་ཤེས།། ༈ །།སྐྱེས་བུ་
Chinese
从而成就具备三身五智的果位，获得此果位后，通过二十七种事业之门，以与一切众生心意相符的化身，事业 непрерывно 发生。 吉祥圆满！《菩提道灯论》的殊胜注释《悦意供云》中说：梵语“布噜沙(藏文：པུ་རུ་ཥ་，梵文天城体：पुरुष，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：士夫)”的意思是“有能力者”，因此，能成办来世乃至未来利益者，此处称为“士夫”。其中，对于今生之贪执退转，为了来世的轮回，能行持取舍因果之业者；对于一切轮回之贪执退转，为了从中解脱，能行持道次第三学之业者；见到有寂之过患，能荷负将一切众生安置于佛地的重任者，即是小、中、大三种士夫。各自的体相是：能成办来世乃至未来利益的士夫，以行为、思想、方便的差别，断恶行善，以思想、形象八种等的差别，果的差别在于以天人的处所、身体、受用所包括的轮回有漏之圆满安乐为目标，以思想的差别，为了自己一个人的利益或为了自己而努力。此处“有漏之安乐”遮止了为了成办解脱道之所依而努力的中士夫，“自己”遮止了菩萨为了他人的利益而努力。此道的实际内容是无常、过患、皈依、业果等四种观察，以及依止善知识，暇满人身的法类三者作为道的根本基础，以前的《道灯论》注释中已广说。第二种是：士夫以思想的差别，将从有顶到无间地狱，成为业和烦恼的奴隶，仅仅视为痛苦，对于轮回，即使在梦中也不希求，背过身去，以行为的差别，以该思想的力量，安住于从身语意三门的一切罪业和轮回中解脱的自性之三学修持，果的差别在于仅仅为了自己一人获得寂灭一切痛苦的涅槃，是为中士夫。此处“对于轮回的安乐背过身去”遮止了痛苦之乐。
English
Thus, the state of possessing the three kayas and five wisdoms is attained, and having attained that, through the twenty-seven doors of activity, the activity arises continuously through emanations that are pleasing and appropriate to all beings. Śubham! Furthermore, from the commentary on the Lamp for the Path, the Excellent Cloud of Offerings that Pleases: The Sanskrit word "puruṣa" (पुरुष) means "capable," so one who is capable of accomplishing the benefit of future lives and beyond is called a "person" here. Among them, one who has turned away from attachment to this life and is able to practice the acceptance and rejection of actions and their results for the sake of future rebirths; one who has turned away from attachment to all of samsara and is able to practice the three trainings of the path for the sake of liberation from it; and one who, seeing the faults of existence and peace, is able to bear the burden of placing all beings on the ground of Buddhahood—these are the small, medium, and great persons. Their respective characteristics are: A person who is able to accomplish the benefit of future lives and beyond, with the differences of practice, thought, and means, abandoning evil and practicing virtue, with the differences of thought, the eight images, etc., the difference in result is that they aim only at the happiness of higher realms of existence, the bliss of samsara, which is encompassed by the abodes, bodies, and enjoyments of gods and humans, and with the difference in thought, they strive for the sake of themselves alone. Here, "the happiness of existence" excludes the intermediate person who strives for the sake of a basis for accomplishing the path to liberation. "Themselves" excludes the bodhisattva who strives for the benefit of others. The actual content of this path is the four contemplations of impermanence, faults, refuge, and karma and its results, and relying on a spiritual friend, and the three categories of leisure and endowment are made the basis of the path. These have been extensively explained in previous commentaries on the Lamp for the Path. The second is: A person who, with the difference in thought, sees that from the peak of existence to the Avīci hell, they are merely suffering, having become slaves to karma and afflictions, and who does not desire samsara even in a dream, turning their back on it, with the difference in practice, by the power of that thought, abides in whatever practice of the three trainings that is the nature of turning away from all sinful actions and samsara from the three doors, and the difference in result is that they strive only for the nirvāṇa of pacifying all suffering for themselves alone, is the intermediate person. Here, "turning one's back on the happiness of existence" excludes the happiness of suffering.
Chinese
如是，罪业之业名为集谛，自寂灭名为灭谛，还灭之自性名为道谛。因此，对于中士而言，从乘的角度来说有声闻和独觉二者，从所修的角度来说有四谛和十二缘起二者，有共同的人无我和修习微细二者。如瑜伽行中观自续派等，有修习二空者和一个三者。第三种人，是指哪种人能够很好地认识到自己被痛苦折磨的方式，并以那种方式来衡量，以不忍心其他众生也同样痛苦的慈悲力量，希望通过各种方法来彻底消除其他众生的痛苦及其原因，那就是最殊胜的。格西楚辛巴的注释中说，或者属于桑浦自续派，即属于自己的相续的痛苦，希望承担一切痛苦直到众生不再受苦，这就是发愿菩提心等等。对此，从见解的角度来说有中观和唯识，从乘的角度来说有显宗和密宗二者。《修次第》、《入行论》、《中观庄严论》、《学集论》、《青史》等中，虽然作了许多不同的道的系缚，但这里将发心仪轨和学习发心后的行为方式，以及认识所学之果，归纳为三者。要知道有小、中、大三种士夫。如是说：何者以何等方便，仅仅为了轮回的安乐，自己追求利益，要知道那样的士夫是下士。背离有生之乐，是远离罪业之自性，何者仅仅追求自身寂灭，要知道那样的士夫是中士。以属于自身相续的痛苦，何者希望完全消除他人的痛苦，那样的士夫是最殊胜的。如是说。又说汉话，知道恩情并报答，知道佛法的来源纯正，知道梵语。第一种是，即使是乞丐也称为阿阇梨（梵文，ācārya，梵文罗马拟音，acarya，轨范师）。第二种是，通过三界阿阇梨的故事来了解。第三种是，穆如译师依靠许多经部名称的梵语词汇来了解译师。又说士夫。
English
Thus, the karma of sinful deeds is called the truth of origin. Self-pacification is called the truth of cessation. The nature of reversal is called the truth of the path. Therefore, for the intermediate person, from the perspective of the vehicle, there are the two, Hearers and Solitary Realizers. From the perspective of what is to be meditated upon, there are the two, the Four Truths and Dependent Origination. There are the common selflessness of persons and the meditation on the subtle. According to the Yogachara Madhyamaka Svatantrika and others, there are those who meditate on the two emptinesses and a third. The third type of person refers to someone who can well recognize how they themselves are tormented by suffering, and measuring by that way, with the power of compassion that cannot bear other sentient beings also suffering in the same way, wishes to completely eliminate the suffering of other sentient beings and its causes through various methods. That is the most excellent. In the commentary of Geshe Tsul Sengpa, it says, or belonging to the Sangphu Svatantrika, that is, the suffering belonging to one's own continuum, wishing to bear all suffering until sentient beings no longer suffer, this is the aspiration to generate bodhicitta, and so on. Regarding this, from the perspective of view, there are Madhyamaka and Mind-Only. From the perspective of the vehicle, there are the two, Sutra and Tantra. Although many different bonds of the path have been made in the "Stages of Meditation", "Entering the Bodhisattva's Way", "Ornament of Madhyamaka", "Compendium of Trainings", "Blue Annals", etc., here the ritual for generating bodhicitta and the way of learning the conduct after generating bodhicitta, and recognizing the fruit of what has been learned, are summarized into three. Know that there are three types of individuals: small, medium, and great. It is said: Whoever, by whatever means, seeks only the happiness of samsara for their own benefit, know that such a person is the lowest. Turning away from the happiness of existence, being the nature of turning away from sinful deeds, whoever seeks only their own pacification, know that such a person is the intermediate. With the suffering belonging to their own continuum, whoever wishes to completely eliminate the suffering of others, such a person is the most excellent. So it is said. It is also said in Chinese, to know kindness and repay it, to know that the source of the Dharma is pure, to know Sanskrit. The first is that even a beggar is called an Acharya (藏文，ཨཱ་ཙརླ་，梵文天城体，आचार्य，梵文罗马拟音，ācārya，汉语字面意思，轨范师). The second is to understand through the stories of the Acharyas of the three realms. The third is that the translator Muru understood translators by relying on the Sanskrit vocabulary of many Sutra titles. It is also said, individuals.