Tibetan
་འབྱུང་བ་དག་ལ་སེམས་གཏད་ནས་མངོན་དུ་འདུ་བྱ་བ་མེད་པར་ལུས་སེམས་རྣལ་དུ་བཞག་སྟེ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་དང་གཉིས་ནས་བཅུའི་བར་དུ་བགྲང་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་མངོན་པར་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བར་དོགས་པས་ཧ་ཅང་མང་བ་དང་ཉུང་ངུར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་གསུམ་སྟེ། གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་བགྲང་བ་སོགས་ལྷག་པ་དང་། གཉིས་ལ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་མ་ཚང་བ་དང་། རྔུབས་པ་ལ་འབྱིན་པར་འཛིན་པ་སོགས་ལ་འཆོལ་བ་སྟེ་སྤང་ངོ་། །བར་སྐབས་སུ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་ན། ཡང་མགོ་ནས་ཇི་སྲིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐེབ་བར་དུ་བགྲང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། །ཇི་སྲིད་ཅིག་འབྱུང་ངམ་འཇུག །ཅི་འདི་དག་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དག་གཅིག་གམ་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ནས་རྒྱུ་བ་དག་ཡིན་ཞེས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པར་དབུགས་རྔུབས་བ་དང་། །དབུགས་འབྱུང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། །དེ་འཇུག་པ་ན་ལྐོག་མ་དང་། སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བ་དང་། རྐེད་པ་དང་། བརླ་དང་། བྱིན་པར་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལ། འབྱུང་བ་ན་མཐོ་གང་དང་འདོམ་གང་གི་བར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །གཞན་དག་ན་རེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གི་བར་དུའོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནོར་བུའི་ཐགས་པ་བཞིན་དུ་སྣའི་རྩེ་མོ་ནས་རྐང་པའི་མཐེ་པོའི་བར་དུ་གནས་པར་ལྟ་ཞིང་ཅི་འདི་བདག་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཞིག་གམ། གནོད་པར་བྱེད་པ་ཞིག་གམ། གྲང་ངམ་དྲོ་བ་ཞིག་ཅེས་རྟོག་པའོ། །བཞི་པ་ཉེ་བར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་དག་ནི་རླུང་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དག་དང་འབྱུང་ བ་དག་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་དང་། དེ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་རྟོག་པའོ། །ལྔ་པ་སྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་ལ་དམིགས་ནས་བློ་བསྒྱུར་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་དུ་བློ་གོང་ནས་གོང་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་པའོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གླུ བསྒྱུར་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ་
Chinese
将心专注于诸元素，不显现任何造作，而是放松身心，仅以正念从一数到十。由于担心心过于收摄或散乱，所以不要数得太多或太少。这有三个过失：一是将一数成二等，出现多余；二是将二执为一，出现不足；三是将吸气执为呼气等，出现错乱，这些都应舍弃。中间如果心散乱，就应重新从头开始数，直到生起禅定为止。第二是随行：气息何时出入？这些气息是遍布全身，还是从某个部位运行？不显现任何造作地跟随呼吸的出入。当气息进入时，依次跟随它进入锁骨、心、脐、腰、大腿、臀部，直到两脚之间。当气息呼出时，呼出的距离为一肘或一庹。其他人说，气息止于风的轮和散布之风之间。但这是为了如实作意，所以不合理。第三是安住：如同宝珠的丝线，观想气息从鼻尖到脚趾之间安住，并思考这气息是对自己有益，还是有害？是冷还是热？第四是近取：这些不仅仅是气息，还有四大元素，以及由这些元素显现的色，以及依赖于这些元素的意识和心所，这就是对五蕴的近取。第五是转变：专注于气息，转变心念，从一个更高的境界到另一个更高的境界，将善根完全结合起来，直至达到最高的佛法。完全清净是指进入见道等。其他人说，转变是指从安住正念到金刚喻定之间，第六是完全清净，是指证得尽智等。这是追随世亲论师的观点。
English
Focusing the mind on the elements, without manifesting any fabrication, but relaxing body and mind, counting from one to ten with just mindfulness. Because of the fear of the mind being too concentrated or scattered, do not count too much or too little. There are three faults in this: one is counting one as two, etc., which is excessive; two is grasping two as one, which is insufficient; and three is mistaking inhalation for exhalation, etc., which is confusion, and these should be abandoned. If the mind is scattered in between, one should start counting again from the beginning until samadhi arises. The second is following: When does the breath come in or go out? Are these breaths pervading the whole body, or are they moving from one part? Without manifesting any fabrication, follow the breath as it goes in and out. When it enters, follow it in sequence as it enters the collarbone, heart, navel, waist, thigh, buttocks, until between the two feet. When the breath goes out, it goes out to the distance of one cubit or one fathom. Others say that the breath stops between the wheel of wind and the wind that scatters. But this is not reasonable because it is for the sake of truly focusing the mind. The third is abiding: Like a string of jewels, contemplate the breath abiding from the tip of the nose to the toes, and contemplate whether this breath is beneficial or harmful to oneself? Is it cold or hot? The fourth is close observation: These are not just breaths, but also the four great elements, and the form that is manifested by these elements, and the consciousness and mental factors that depend on these elements, and this is the close observation of the five aggregates. The fifth is transforming: Focusing on the breath, transform the mind, from one higher state to another higher state, completely combining the roots of virtue, until reaching the highest Dharma. Completely pure means entering the path of seeing, etc. Others say that transforming is from abiding in mindfulness to vajra-like samadhi, and the sixth is completely pure, which means attaining the knowledge of exhaustion, etc. This is following the view of Master Vasubandhu.