Tibetan
དོ་སྔགས་ཀྱི་བཤད་གྲྭ་ཆེན་པོ་བཙུགས། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་སྦུགས་སུ་སྤྱན་དྲངས་གསང་འདུས་ཀྱི་སྨིན་གྲོལ་གསན་པས་འདུས་པ་ལྷ་སོ་གཉིས་ཀྱི་ཞལ་གཟིགས། འོད་གསལ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཟིན། དག་པའི་ཞིང་དུ་བྱོན་པ་སོགས་ལམ་རྟགས་རང་བྱུང་དུ་ཤར། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་བསྟན་པའི་བདག་པོར་གྱུར། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བཞེངས། ཁྱད་པར་དུ་བཀའ་བསྟན་བཞེངས་པའི་ཚེ་མ་ཚང་བ་བཅུག །ལྷག་པ་བཏོན་པ་སོགས་དག་ཐེར་འགྲན་ཟླ་བྲལ་བ་མཛད། ཆོས་སྡེ་ཆེན་པོར་དགེ་འདུན་སུམ་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་། རི་སྦུག་ཏུ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་འདག་སྦྱར་ཆུ་བུག་སྒོ་ལ་བཞུགས་པའི་དགེ་བཤེས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རེ་འདུས། བཤད་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུ་གཏེར་དུ་གྱུར། ས་སྐྱ་བླ་མ་དམ་པས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཡོངས་འཛིན་དུ་བཀུར། སྙན་གྲགས་ཀྱིས་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པས་རྒྱ་ནག་རྒྱལ་པོ་ཐོ་གོན་ཐེ་གུར་ཁཱན་དང་། རྒྱ་གར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་པུཎྱ་མཱ་ལ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྔགས་པའི་སྤྲིངས་ཡིག་གིས་མཆོད། རེ་གཉིས་པར་གཡའ་ཕག་གཉིས་འཁྲུགས་པར་འདུམ་པར་དབུས་སུ་བྱོན་ཅིང་། ལམ་བར་དུ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞབས་ནས་བཏེགས། རེ་གསུམ་པར་རི་སྦུགས་སུ་བྱང་ཆུབ་མཆོད་རྟེན་ཆེན་མོ་བཞེངས། རེ་བཞི་པར་ས་སྐྱར་ཕེབས་ཤིང་ཏི་ཤྲིར་བཀུར། རེ་ལྔ་པར་སླར་ཉིད་ཀྱི་གདན་སར་ཕེབས་ཤིང་ཡང་བསྐྱར་ས་སྐྱར་བྱོན། དེ་ ནས་གདན་སར་ཐུགས་སྲས་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ་བསྐོ་བར་གནང་། ཉིད་ཀྱིས་རི་སྦུགས་སུ་ཀུན་སྤོང་མཛད་དེ་ཐུགས་དམ་ཟབ་མོ་ལ་གཞོལ་པར་མཛད། རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་ལན་གཉིས་སུ་ཞལ་མཇལ་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དག་ཐེར་གྱིས་ཤིག་པའི་གནང་བ་ཐོབ། །རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དང་འབྲེལ་བའི་འཆད་ཉན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཛད། མདོར་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་རེ་རེ་ལ་འདི་ཁོ་ན་སྐུ་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་མཛད་དམ་སྙམ་པ་ཡོད། དམ་པའི་ཆོས་མ་བསྒྱུར་བ་རྣམས་བསྒྱུར། བསྒྱུར་པ་རྣམས་ཞུ་ཆེན་བྱས། ཧོལ་ཁང་བསབས། འགྲེལ་བཤད་ཀྱིས་བཀྲལ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕས་བུ་གཅིག་པུ་ལ་སྟེར་པ་ལྟ་བུར་མཛད་པས་བསྟན་པ་སྤྱི་ལ་བཀའ་དྲིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། མཐར་དགུང་ལོ་དོན་ལྔ་པ་ཤིང་འབྲུག་ཟླ་བ་དྲུག་པའི་ཉི་ཤུ་གཅིག་ལ་དགའ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་འདུན་ས་ཆེན་པོར་གཤེགས་སོ། །ཞལ་སློབ་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་རྒྱ་དཀར་ནག་བོད་བལ་སོག་པོ་སོགས་སྨོས་ཀྱིས་མི་ལང་། ལེགས་བཤད་གསུང་རྩོམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྒྲ་ཚད་དབུ་ཕར་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་བ
Chinese
建立了朵昂的讲修学院。 迎请学诚阿阇黎到僧房，听闻密集金刚的灌顶成熟，亲见了密集金刚三十二尊本尊。即使没有修习光明，也获得了成就。前往清净刹土等，道相自然显现。成为了四续部的教法之主。建造了不可思议的身语意所依。特别是在建造甘珠尔和丹珠尔时，补齐了不完整的，删去了多余的，做了无与伦比的校对。在大的寺院里有僧众三千八百人，在日乌寺有持藏者，在涂泥水管门里居住的格西约有五百人聚集。成为了所有讲修的源泉。萨迦喇嘛当巴迎请他，尊为依止师。名声传遍了整个大地，中国皇帝妥欢帖睦尔汗和印度教法之王普ণ্য摩罗等也以赞颂的信函供养。六十二岁时，为了调解雅和帕的冲突而前往卫藏地区，途中所有的大人物都从脚下抬起他。六十三岁时，在日乌寺建造了菩提大塔。六十四岁时，前往萨迦，被尊为帝师。六十五岁时，再次回到自己的座位，又一次前往萨迦。之后，将法座传给了心子译师仁钦南杰。自己则在日乌寺进行闭关，专注于甚深的三摩地。两次拜见了杰尊扎巴，获得了校对佛法的许可。与四续部相关的讲修不可思议。总之，对于三转法轮的事业，人们会想，难道他只是用一生来做这件事吗？没有翻译的殊胜佛法都进行了翻译，翻译过的都进行了校对。建造了讲堂，用注释进行了阐释。将共同和不共的所有佛法，像父亲给独子一样传授，对整个教法有不可思议的恩德。最终，七十五岁时，在木龙年六月二十一日，在兜率天大乐法会上示寂。眷属弟子的数量，印度、中国、西藏、尼泊尔、蒙古等数不胜数。如果从善说著作方面来说，有声明学、量学、中观、般若、续部等各种
English
He established the great monastic college of Do Ngak. He invited the master Phakpa to his hermitage and listened to the ripening empowerment of Guhyasamaja, seeing the faces of the thirty-two deities of Guhyasamaja. Even without meditating on clear light, he attained it. Signs of the path, such as going to pure lands, arose spontaneously. He became the master of the teachings of the four tantras. He built countless representations of body, speech, and mind. In particular, when building the Kangyur and Tengyur, he included what was missing and removed what was superfluous, making unparalleled corrections. In the great monastery, there were three thousand eight hundred monks, and in Riwo, there were about five hundred geshes who held the Tripitaka, residing in mud-plastered, water-pipe-gated cells. He became a reservoir of all teachings and practices. The Sakya Lama Dampa invited him and honored him as a tutor. His fame spread throughout the land, and even the Chinese Emperor Togon Temur Khan and the Indian Dharma King Punya Mala and others offered him letters of praise. At the age of sixty-two, he went to U-Tsang to reconcile the conflict between Ya and Pag, and along the way, all the great figures lifted him from his feet. At the age of sixty-three, he built the great Bodhi Stupa in Riwo. At the age of sixty-four, he went to Sakya and was honored as Tishri. At the age of sixty-five, he returned to his own seat and went to Sakya again. Then, he gave the seat to his heart-son, the translator Rinchen Namgyal. He himself practiced renunciation in Riwo and devoted himself to profound samadhi. He met Jetsun Drakpa twice and received permission to correct the Dharma. He gave countless teachings related to the four tantras. In short, for each of the three wheels of Dharma, one might think that he spent his entire life doing only that. He translated the sacred Dharma that had not been translated, and he greatly corrected what had been translated. He built assembly halls and explained them with commentaries. He gave all the common and uncommon Dharmas as a father gives to his only son, thus his kindness to the entire Dharma is inconceivable. Finally, at the age of seventy-five, on the twenty-first day of the sixth month of the Wood Dragon year, he passed away at the great Joyful Dharma Assembly in Tushita. The lineage of his disciples is countless, including those from India, China, Tibet, Nepal, Mongolia, and so on. In terms of his well-spoken writings, there are various works on grammar, logic, Madhyamaka, Prajnaparamita, and tantras.
Tibetan
ཞི་དང་འབྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་པོད་ཆེན་ཉེར་བརྒྱད་ཀྱིས་མཚོན་མཐའ་ཀླས་སོ།། ༈ །།རྒྱལ་སྲས་ཐོགས་མེད་པ་ནི། དཔལ་ས་སྐྱའི་ལྷོ་ནུབ་ཕུལ་བྱུང་བྲག་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བར། ཡབ་དཀོན་མཆོག་དཔལ་དང་། ཡུམ་འབུམ་སྒྲོན་གྱི་སྲས་སུ་ཤིང་ ལུག་ལོར་འཁྲུངས། ངེས་འབྱུང་དང་། སྙིང་རྗེ། ཤེས་རབ་རྣམས་རང་བརྡོལ། བཅུ་གཉིས་པར་དཔལ་འབར་བར་རབ་ཏུ་བྱུང་། མཚན་བཟང་པོ་དཔལ་དུ་བཏགས། དགུང་ལོ་བཅོ་ལྔ་པར་བོ་དོང་ཨེར་བྱོན་ནས་ཀུན་བཏུས་གསན་ཅིང་། རྣམ་དཔྱོད་ཆེ་བས་ཐོགས་མེད་གཉིས་པར་གྲགས། གཞན་ཡང་དབུ་ཕར་ཚད་མ་སོགས་མདོ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་པར་མཛད། ཉེར་གསུམ་པར་གཙང་ཕྱོགས་སུ་གྲྭ་སྐོར་ལ་བྱོན། སུམ་ཅུ་པར་མཁན་པོ་བྱང་སེམས་རིན་མགོན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་། སོ་གཉིས་པར་བཀྲ་ཤིས་བོ་དོང་རྟ་རའི་གདན་ས་ལོ་བདུན་མཛད། དགུང་ལོ་ཞེ་གསུམ་པ་ནས་གྲུ་འཛིན་གཉིས་པ་དངུལ་ཆུ་ཆོས་རྫོང་དུ་བྱོན། ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གྲངས་བར་ཐུགས་དམ་ཁོ་ནར་བཞུགས། མདོར་ན་དང་པོ་བཤེས་གཉེན་བཅུ་ཕྲག་བཞི་དང་། འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་བསྟེན་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་བོད་དུ་འགྱུར་རོ་ཅོག་མ་གསན་པ་མེད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར། བར་དུ་དེ་དག་གི་དོན་འཆད་ཅིང་རྩོད་པས་བཤེས་གཉེན་མཐའ་ཀླས་པ་སྤེལ། མདོ་རྒྱན། རྒྱུད་བླ་མ། སྤྱོད་འཇུག་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པས་མཚོན་ལེགས་བཤད་རྩོམ་པའང་མང་དུ་མཛད། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་དྲིལ། སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། རེ་གསུམ་ནས་རེ་བདུན་པའི་བར་སྟོན་ཟླ་གསུམ་ལ་སྐུ་མཚམས་གྲོལ་ནས་ གཞན་དོན་མཛད། རེ་བདུན་པར་ཏཱ་སི་ཆེན་པོས་དབུས་ཕྱོགས་སུ་གདན་དྲངས་ནས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་མཛད། དགུང་ལོ་དོན་ལྔ་བཞེས་པ་ས་བྱ་ཟླ་བ་བཅུ་པའི་ཚེས་ཉི་ཤུའི་དགོངས་མོ་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས། འདིའི་ཞལ་སློབ་འགྲོ་མགོན་དཔལ་ཡེ་པས་བློ་སྦྱོང་ཟིན་བྲིས་ཆེན་མོ་དང་། པུ་ཏོ་བའི་དཔེ་ཆོས་རིན་སྤུངས་ཀྱི་ཟུར་འདེབས་གཏམ་རྒྱུད་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་མཛད།། ༈ །།རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བ་ནི། ས་སྐྱ་དང་ཉེ་བའི་རེད་མདའ་མཁན་པོ་འགར་སྟོང་བཙན་ཡུལ་བཟུང་གི་རྒྱུད་དུ་ཡབ་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་མཚན་དང་། ཡུམ་དབང་ཕྱུག་སྐྱིད་ཀྱི་སྲས་སུ་ས་གླང་ལོར་འཁྲུངས། བཅོ་བརྒྱད་པར་ས་བཟང་པཎ་ཆེན་ལས་དགེ་ཚུལ་བཞེས། མཚན་བཟང་པོ་དཔལ་དུ་བཏགས། དེ་ནས་མཁས་པའི་དབང་པོ་ཉ་དབོན་ཀུན་དགའ་དཔལ་དང་། ལུང་རིགས་སྨྲ་བ་མཁན་ཆེན་སངས་རྒྱས་དཔལ་གཉིས་ལས། ཚད་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་
Chinese
与寂止相关的论著二十八部大卷等，数不胜数。 国师无著：出生在吉祥萨迦西南方的杰出岩生之地，父亲是衮却贝，母亲是邦准之子，生于木羊年。出离心、慈悲心、智慧等自然涌现。十二岁在巴贝出家，法名桑波贝。十五岁时，前往波东埃尔，听闻《总集论》，因其卓越的智慧，被称为第二无著。此外，他还精通中观、般若、因明等所有显宗方面。二十三岁时，前往藏地进行游学。三十岁时，从堪布绛森仁衮处受具足戒。三十二岁时，在扎西波东达热寺担任座主七年。四十三岁时，前往第二世竹钦衮秋却炯。在那里，他专注于闭关修行二十余年。总之，最初依止了十四位善知识，以及两位无与伦比的善知识，几乎听遍了所有翻译成藏文的显密佛法。期间，通过讲授和辩论这些教义，培养了无数的善知识。他还创作了大量的善说，包括《现观庄严论》、《宝性论》、《入行论》等的注释。他将修持菩提心的根本浓缩为一。圆满证悟后，从六十三岁到六十七岁之间，每年夏季的三个月出关利益众生。六十七岁时，应达司钦波之邀前往卫藏地区，广大利益众生。七十五岁时，在土鸡年十月二十日的傍晚，伴随着诸多奇妙的征兆，示现涅槃。他的弟子竹衮贝耶写下了《修心录大书》，以及布朵瓦的法本《仁邦的附录故事宝鬘》。 至尊热达瓦：出生在靠近萨迦的热达堪布阿噶东赞域松的后裔中，父亲是扎西坚赞，母亲是旺秋吉之子，生于土牛年。十八岁时，从萨桑班钦处受沙弥戒，法名桑波贝。之后，从智者尼沃衮噶贝，以及精通经论的堪钦桑杰贝处，对因明
English
Innumerable are the treatises related to quiescence, including the twenty-eight great volumes. Gyalsé Thokmépa: He was born in a place called Drakgyé, an outstanding rock formation southwest of glorious Sakya. His father was Könchok Pal, and his mother was Bumdrön. He was born in the Wood Sheep year. Renunciation, compassion, and wisdom arose spontaneously. At the age of twelve, he was ordained at Palbar and given the name Zangpo Pal. At the age of fifteen, he went to Bodong E and listened to the Compendium. Due to his great intellect, he was known as the second Thokmé. Furthermore, he became proficient in all aspects of the sutra tradition, such as Madhyamaka, Prajnaparamita, and Pramana. At the age of twenty-three, he traveled to Tsang for monastic studies. At the age of thirty, he received full ordination from Khenpo Jangsem Ringön. At the age of thirty-two, he served as the abbot of Tashi Bodong Tara Monastery for seven years. From the age of forty-three, he went to the second Drudzinn, Ngülchu Chödzong. There, he remained in solitary retreat for over twenty years. In short, he initially relied on fourteen spiritual friends and two unrivaled ones, and it was as if he had heard all the sutra and tantra teachings translated into Tibetan. In the meantime, he propagated countless spiritual friends by explaining and debating those teachings. He also composed many excellent explanations, including commentaries on the Ornament of Sutras, the Uttaratantra, and the Bodhicharyavatara. He condensed the essence of practice into a single root of bodhichitta. Having completed his practice, from the age of sixty-three to sixty-seven, he emerged from retreat for three months each summer to benefit others. At the age of sixty-seven, he was invited to Ü-Tsang by Tasi Chenpo and extensively benefited others. At the age of seventy-five, on the evening of the twentieth day of the tenth month of the Earth Bird year, he passed into nirvana with many wondrous signs. His disciple Dromgön Pal Yes wrote the Great Record of Mind Training and the Supplement to the Rinpung Tales, a collection of stories from Putowa's teachings. Jetsun Redawa: He was born into the lineage of Reda Khenpo Agar Tongtsen Yulsung, near Sakya. His father was Tashi Gyaltsen, and his mother was Wangchuk Kyi. He was born in the Earth Ox year. At the age of eighteen, he received novice ordination from Sa Sang Panchen and was given the name Zangpo Pal. After that, from the wise Nyawön Kunga Pal and the learned Khenchen Sangye Pal, he studied Pramana extensively.