Tibetan
ཅིངས་པ་ཟང་ཐལ་ཁ་ཡན་དུ་ལམ་དུ་འཁྱེར། ཞེས་དང་། སྒོམ་མེད་ནི། གནས་ལུགས་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ནས་སྒོམ་མི་སྒོམ་གྱི་ཞེན་པ་དག་སྟེ་སེམས་ལ་བཟོ་བཅོས་དང་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་པ་ཁྱབ་གདལ་གྱི་དྲན་པའི་མཁར་ཚུགས་པ་ལ་གཟེར་གྱི་བློས་བཏང་བའི་བཏང་སྙོམས་ཐ་མལ་དུ་སྡོད་པའམ། ཅི་ཡིན་འདི་ཡིན་མེད་པའི་ལུང་མ་བསྟན་དུ་རྒྱ་འབྱམས་ན་ནོར། ཞེས་དང་། གང་ཤར་སྐྱོང་ཟེར་བ་དེ། གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་ནེར་གྱིས་བལྟས་ནས་དགག་པའང་མ་ཡིན། དེ་ལ་བརྟག་གཞིག་བྱེད་པའང་མ་ཡིན། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའང་མ་ཡིན་པར་རྣམ་རྟོག་ཤར་མཁན་ཁོ་རང་རིག་ཐོག་ཏུ་གློད་ནས་ གནས་འགྱུ་ཟང་ཐལ་དུ་སྐྱོང་བ་ལ་ཟེར་བ་མ་གོ་བར། གང་ཤར་རང་དགར་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཤིང་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་ན་ནོར། ཞེས་དང་། བཟང་ངན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཡང་རྣམ་རྟོག་གོ་སྙམ་པའི་ཅེར་འཛིན་གྱི་ལྷན་པ་འདེབས་པ་དང་། སྤང་བྱའི་སྟེང་དུ་གཉེན་པོའི་མེ་བཙའ་རྒྱགས་པ་སོགས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་མི་རྒན་གྱིས་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་ལ་བལྟ་བ་ལྟར་སྣང་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་ཉིན་མཚན་བར་མེད་དུ་ལ་བཟློ་བར་བྱས་པས། ལྷག་མཐོང་རྟོག་མེད་ཀྱི་རྩལ་རྫོགས་ཏེ། གནས་འགྱུ་དྲན་རིག་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ཇི་ལྟ་བུ་འཆར་ཡང་། རིག་སྟོང་བློ་འདས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བཙན་ས་ཟིན། ཞེས་གསུངས། མདོར་ན་མ་བཅོས་པའི་ངང་དང་མ་བྲལ་བ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་དགོས་རེ་ཀན། གནས་ལུགས་ཅེར་མཐོང་གི་དོན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་གྱི་འཇོག་སོ་ནི། མ་བཅོས་པའི་རིག་པ་རྗེན་པ་འདི་ཀ་ཡིན། དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་མ་བརྗེད་ཙམ་པའི་དྲན་པས་སྐྱོང་བ་ལ་སྒོམ་ཟེར་བ་ཡིན། ཧ་ཅང་འཇུར་དྲན་མ་ཡིན་པའི་ངང་ནས་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་དུ་མ་བརྗེད་པར་བསྐྱངས་པས། གཟོད་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་བདེན་པ་དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་ཞིག་འཆར། ལས་དང་པོ་པའི་དུས་རྣམ་རྟོག་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཡེངས་སུ་བཅུག་ནས། ནམ་ཞིག་དྲན་པས་སླེབ་ནས་ཡེངས་འདུག་སོགས་འགྱོད་པ་ཤར་ ན། རྣམ་རྟོག་སྔ་མའི་རྗེས་གཅོད་དང་འགྱོད་པ་སོགས་མི་བྱ་བར། དྲན་པ་ཧྲིག་གེ་བ་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་རང་བབས་སུ་བཞག །དེ་ལ་རྒྱུན་རིང་བར་གོམས་པས་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་ལ་ཤར་ནས་གནས་འགྱུ་མཉམ་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། འདིའི་ཚེ་གྲོལ་ལུགས་གསུམ་འབྱུང་བའི་ཐ་མར་སླེབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེན་མཐོང་མོས་སྤྱོད་ལས་འཕགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། ད་དུང་དག་པ་གསུམ་ལ་མ་སླེབ་པར་བྲལ་ཐོབ་དང་ལྡོག་པ་ལ་ཚེགས་མེད་པས་དབེན
Chinese
“束缚彻底敞开而行于道。”又说，无修是：安住于融入实相之中，清净修与不修之执着，心中没有任何造作和目标，在广阔的觉性之城中，以如钉般舍弃的平等心安住，或者迷失于无所谓是什么的无记之中。又说，所谓修持所显现的，并非是紧盯着所显现的念头而加以否定，也不是对它进行观察研究，也不是跟随它，而是将显现念头者自身放松于觉性之上，于安住与动摇中彻底敞开而修持，若不理解此意，而随意跟随所显现的，进行思辨，那就错了。又说，对于显现的善恶念头，也不要缝补“是念头”的执着，也不要于应断除之上施以对治的火灸等，而是像老人观看孩童的游戏一般，于无视无执的状态中日夜不断地串习，由此，胜观无念之功力圆满，无论安住、动摇、觉性、念头、善念、恶念如何显现，都在觉空、离思、大圆满的状态中占据要津。如是说。总之，除了不离于不造作的状态之外，别无他求。直视实相之义，大圆满之义的落脚点，即是不造作的赤裸觉性。以恒常不忘失此觉性之念来守护，就叫做修。于并非过于紧绷的状态中，仅仅在认识自性的状态中不忘失地守护，如此，方能显现胜义离戏之真谛，超越譬喻和言诠。初学者之时，若被泛滥的黑色念头使觉性散乱，何时觉性到来，生起“我一直散乱”等的后悔之念时，不要断除之前的念头和后悔等，而是在清醒的觉性之上自然安住。对此长久串习，念头便会于修中显现，从而安住与动摇同时解脱。此时，到达三种解脱方式的最后阶段，虽然超胜于以信解行持的佛陀之真见，但因尚未到达三种清净，故而脱离获得和返回都毫不费力，因此寂静。
English
"Take the bonds completely open on the path." Also, non-meditation is: abiding in the womb of reality, purifying the attachment to meditating and not meditating, without any fabrication or aim in the mind, abiding in the ordinary equanimity of abandoning like a nail in the city of vast awareness, or getting lost in the unpredicted of what is and is not. Also, the so-called cultivating whatever arises is not about staring at the arising thoughts and negating them, nor is it about examining them, nor is it about following them, but about releasing the one who generates the thoughts into awareness itself, and cultivating in a completely open way in abiding and moving, if you do not understand this meaning, but arbitrarily follow whatever arises and speculate, then it is wrong. Also, whatever good or bad thoughts arise, do not patch up the clinging of "it is a thought," nor apply antidotal moxibustion on what should be abandoned, but like an old man watching a child's game, continuously familiarize yourself day and night in a state of indifference and non-elaboration, thereby perfecting the power of insight without thought. No matter how abiding, moving, awareness, thoughts, good thoughts, or bad thoughts arise, they seize the stronghold in the state of awareness-emptiness, beyond mind, and Great Perfection. Thus it is said. In short, there is nothing else to ask for other than not being separated from the uncorrected state. The meaning of directly seeing reality, the settling point of the meaning of Great Perfection, is this very uncorrected, naked awareness. To guard it with the mindfulness of never forgetting it is called meditation. By guarding without forgetting in a state that is not too tense, just in the state of recognizing one's own nature, then the ultimate truth of freedom from elaboration, which transcends examples and terms, will arise. At the time of the beginner, if the awareness is distracted by the rampant black thoughts, when the awareness arrives and the regret of "I have been distracted" etc. arises, do not cut off the previous thoughts and regrets etc., but naturally rest on the clear awareness itself. By familiarizing yourself with this for a long time, thoughts will arise in meditation, and abiding and moving will be simultaneously liberated. At this time, having reached the final stage of the three ways of liberation, although it surpasses the true vision of the Buddha who practices with faith and understanding, because it has not yet reached the three purities, it is easy to separate from attainment and return, therefore it is peaceful.
Tibetan
་པར་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ། རིག་པ་རང་ངོས་ནས་ས་ལམ་གྱི་དོད་མེད་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་རིག་པའི་རྩལ་རྫོགས་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣལ་འབྱོར་བཞི་སོགས་སུ་མཆོག་གཟིགས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའང་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་ལ་དོན་དུ་གནས་པ་ཁོ་ནའོ།། ༈ །།ཤཱན་པུ་རི་ཕྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་ནང་གཞལ་མེད་ཁང་རྒྱ་ཁྱོན་བསམ་ལས་འདས་པ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཌཱ་ཀིའི་གྲོང་ཁྱེར་འབུམ་ཚོ་ཙམ་ཡོད་པ། གཞལ་ཡས་ཁང་དེའི་དབུས་ན་ཁྲི་འཕང་མཐོན་པོའི་སྟེང་། དཔའ་བོ་རིག་འཛིན་ཐོད་པའི་དུམ་བུ་ཞེས་པ་ན་ཚོད་བཅོ་ལྔ་པ་ཤངས་ཞུར་དཀར་པོ་ཡོད་པ། དར་དང་རིན་ཆེན་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། འཁོར་དུ་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་དང་། རབ་བྱུང་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྐོར་བ། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་ཞིག་གཟིགས། ཞེས་སོ། །རྣམ་ཐར་ངོ་ མཚར་གཏམ་བཅུ་ཆོས་རྗེ་ཀུན་བཟང་པས་མཛད་པར་སྣང་ངོ་།། ༈ །།རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཡབ་སྲས་ལ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་གུར་གྱི་མགོན་པོའི་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་མི་འདྲ་བ་བཞི་ཙམ་ཕྱག་ཏུ་བབས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ག་ཡ་དྷ་ར་ནས་བརྒྱུད་པའི་ལམ་འབྲས་པའི་མགོན་རྐྱང་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་པ་དང་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་ལས་བརྒྱུད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་བརྒྱ་རྩའི་ནང་ན་བཞུགས་པའི་གུར་གྱི་མགོན་པོ་དང་། པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ནས་ས་པཎ་ལ་བརྒྱུད་པའི་སྤུ་གྲི་སྐོར་གསུམ་གྱི་གདམས་ངག་དང་། བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ནས་པཎ་ཆེན་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེ་སོགས་ལ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པ་མལ་ལོ་ཙཱ་བ་ལས་གསན་པའི་སྐོར་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་རྗེས་གནང་མན་ངག་ཙམ་ལས་ཁྲིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་རྒྱ་ཆེར་མེད་ཅིང་། བཞི་པོ་དེའི་ནང་ནས་ཐུགས་རྩིས་དང་ཐུགས་དམ་གྱི་སྙིང་པོ་ནི་མལ་ལོ་ནས་བརྒྱུད་པ་འདི་ལ་མཛད་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལའང་བྱིན་རླབས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ་བའི་བཀའ་མ་ནུབ་པ། གདམས་ངག་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་དང་འདྲ་བའི་སརྒ་མ་ལོག་པ། མོས་གུས་གཞོན་ནུ་མའི་དགའ་བ་དང་འདྲ་བའི་བསམ་པ་ཚིམ་པ། བསྙེན་བཀུར་ལྷ་འདོད་ཡོན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་བའི་དཔལ་འབྱོར་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་སྟེ། སྙན་བརྒྱུད་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། དབང་བཀའ་མ་ ནུབ་པ་བཞི། བྱིན་རླབས་བཀའ་མ་ནུབ་པ་གཅིག །རྗེས་གནང་བཀའ་མ་ནུབ་པ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། ཁྲོ་བཅུའི་རྗེས་གནང་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཕྱི་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་བརྟེན་པ་ཕྱི་འཁྲིད་དང་།། དྲག་པོ་སྔགས་རྒོད
Chinese
仅仅是禅修最为重要。虽然从觉性本身来说，没有道和地的替代，但考虑到后得觉性圆满的方式，殊胜的瑜伽士们将四种瑜伽等区分开来，也只是为了次第渐进地修行。 夏布日外面的佛塔，里面的无量宫殿广阔得无法想象。外面有成千上万的空行母城市。宫殿的中央，在高高的宝座上，名为勇士持明颅骨断片者，年龄十五岁，戴着白色的香须，用丝绸、珍宝和坟墓的装饰品庄严。周围环绕着无数的勇士、空行母、出家人和菩萨众，转动着各种乘的法轮。他这样看见了。据说这是功德主昆桑所著的《十个神奇故事》中的传记。 萨迦派的父子尊者们，得到了四种不同的吉祥黑金刚大帐怙主的传承。也就是，从嘎雅达喇传承下来的道果派的唯一怙主勇士，以及金刚座和瓦日译师传承下来的百法中的帐怙主，还有班禅释迦师利传给萨迦班智达的普巴金刚三橛的诀窍，以及从婆罗门胜欲到班禅乐金刚等依次传承，从玛尔译师那里听受的传承等四种。其中，前三种只有修法、随许和口诀，没有像引导等广大的分类。而在这四种之中，用心计算和用心修持的精华，就是玛尔译师传承下来的这个。而且，其中加持如河流般不断绝的教言，诀窍如点石成金的药般不会退转，虔诚如少女的喜悦般心满意足，供养如天人享用欲妙般财富源源不断。也就是四种口耳传承。第一种，灌顶教言没有衰退的有四种，加持教言没有衰退的一种，随许教言没有衰退的有二十种左右。第二种，先进行十忿怒尊的随许，然后依靠外防护轮的外引导，以及猛厉咒语
English
Meditation alone is most important. Although from the perspective of awareness itself, there is no substitute for the path and the ground, considering the way in which subsequent awareness is perfected, the excellent yogis have distinguished the four yogas, etc., which are only for the purpose of progressing gradually in practice. The outer stupa of Shanburi, the inner immeasurable palace is unimaginably vast. Outside, there are hundreds of thousands of cities of dakinis. In the center of that palace, on a high throne, is the one called Warrior Vidyadhara Skull Fragment, fifteen years old, wearing a white shangshur, adorned with silk, jewels, and charnel ground ornaments. Surrounded by countless assemblies of warriors, dakinis, renunciates, and bodhisattvas, he turns the wheel of Dharma of various vehicles. Thus he saw. It is said that this is from the biography in "Ten Wonderful Stories" by Lord Kunsang. The Sakya father and son lords received about four different transmissions of the glorious Great Black Vajra Tent Protector. Namely, the single protector of the Lamdre tradition, the single hero, transmitted from Gayadhara; the Tent Protector residing within the Hundred Methods of Accomplishment transmitted from Vajrasana and Bari Lotsawa; the instructions on the three cycles of Kilaya transmitted from Panchen Shakya Shri to Sakya Pandita; and the transmission heard from Mal Lotsawa, which was transmitted sequentially from the Brahmin Supreme Desire to Panchen Dewa Dorje, etc. Among these four, the first three only have the method of accomplishment, അനുജ്ഞാ (anujñā, permission), and oral instructions, without extensive classifications such as instructions. Among these four, the essence of mental calculation and mental commitment is made to this transmission from Mal Lotsawa. Moreover, in that, the command that is like a stream of blessings that never ceases, the secret instruction that is like a gold-transforming elixir that never reverts, the devotion that is like the joy of a young woman that satisfies the mind, the veneration that is like a god enjoying desirable qualities, the wealth that is continuous. That is, among the four oral transmissions, the first has four empowerments whose command has not declined, one blessing whose command has not declined, and about twenty permissions whose command has not declined. The second has the outer guidance that relies on the outer protection wheel after the permission of the ten wrathful ones has preceded, and the fierce mantra