Tibetan
་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་སྔར་གྱི་ཚིག་ཟུར་དང་པོ་ངའམ་སོགས་ཀྱིས་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་བུམ་པ་མེད་དེ། དེ་སྣང་རུང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གིས་སོགས་ཕྱི་མས་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་དེའི་ཚད་མས་མེད་པར་ཡང་མ་ངེས། མངོན་སུམ་དང་ལུང་སོགས་རྟགས་ཀྱིས་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་བསྐལ་དོན་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་ ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མི་འཇུག་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་མངོན་རྗེས་ཚད་མས་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་སྟེ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟགས་ནི་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་གཉིས་པའི་འཇུག་ཏུ། མེད་ན་མི་འབྱུང་མཚན་ཉིད་ཅན། །རྟགས་ནི་རྗེས་དཔག་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་མ་རིག་པ་འདི་སྔོན་ཚེ་ལོ་༢༠༠༠༠པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལའང་བྱུང་བར་གྲགས་ཤིང་། རང་ལུགས་བསྟན་པ་འདི་ལ་བསྟན་བཅོས་རྩོད་གྲུབ་ལས་སྔ་བར་བྱུང་བར་མ་མངོན་ཏེ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་མ་མཛད་རྒྱ་གར་དུ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཞིར་སྣང་ནའང་། དོན་དུ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཅུང་དེས་ནི་མིན་པར་སེམས་ཤིང་། མངོན་པ་སྡེ་བདུན་གྱི། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས། ཞེས་བཤད་པ་དེས་མཛད་དམ་སྙམ་ལ། ཕྱི་རོལ་པའི་རྟོག་གེ་ནི་ཐོག་མར་དྲང་སྲོང་ཕུར་བུས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས། དེ་རྗེས་ཛམ་གླིང་དུ་དྲང་སྲོང་འཇིག་རྟེན་མིག་ཅེས་བྱ་བས་ཚད་མའི་མདོ་བྱས། དེའི་འགྲེལ་པ་དྲང་སྲོང་འཇུག་སྟོབས་ཅན་ཞེས་པས་བྱས་ནས་འཕེལ་བར་གྲགས་པའི་ཚུལ་འགྲེལ་བ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་བཤད། རྟག་པར་སྨྲ་བ་ནི་སེར་སྐྱ་པའི་གཞུང་སྟེ་ཤེས་བྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟོན་པའི་ བསྟན་བཅོས་སོ། །དེ་དག་ཚད་མ་མདོར། གང་ཞིག་རྟོག་གེའི་ལམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་འཁྲིད་ན། །དེ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་ལས་ཆེས་བསྲིངས་ཉམས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས། །གལ་ཏེ་གཞན་དུ་གྱུར་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་རིགས། ཞེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས་ཀྱང་དེ་མཐུན་དང་། ཇོ་བོས། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་དགོས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ཡང་དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པའི་མུ་སྟེགས་པའི་རྟོག་གེ་དེ་དག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར།
Chinese
阐述了不可得的理由。也就是，之前的第一句话“我”等阐述了显而易见却不可得的理由。例如，在没有瓶子的地方没有瓶子，因为那是显而易见却未被量（ प्रमाण ）所证实的缘故。之后的人等阐述了不可见的理由，但要证明的事物也不能确定是不存在的。对于那些无法通过现量和圣教等标志来证明存在的极其隐蔽的劫的事情，如果事情是那样的话，那么就不能使用“确定存在”这个符合实际情况的词语。一般来说，虽然可能存在，但由于那个人无法通过现量和后来的量来确定存在与否，因此上述的普遍性是成立的。具有“如果不存在就不会发生”的特征的标志是推论的基础。《释量论》第二品结尾中说：“若无则不生，具此相之因，是为比量依。”像这样的量理学说，据说在两万年前的燃灯佛（Buddha Dipankara）的教法中也出现过。而我们自己的教义，似乎并没有早于《论诤成立》（Tarkajvala）的著作出现。虽然在印度，人们怀疑世亲（Vasubandhu）论师是否撰写了该论，但实际上我认为不是无著（Asanga）的弟弟所作。有人认为，《阿毗达磨七论》中说“世亲所作的《分别论》”，指的就是他。外道论师最初是仙人富兰那（Purana）创作了关于没有前世后世的论著。后来，在瞻部洲，名叫世间眼的仙人（Rishi Lokacaksu）创作了《量经》（Pramanasutra）。据说，仙人入力（Rishi Praptabala）对该经作了解释，并使其得到发展。这种说法出自《观世音禁行释》（Avalokitesvara-vrata-vyakhya）。常论者是数论派的论典，即阐述二十五谛的论著。关于这些，《量经》中说：“若以论理引向法性，彼乃坏灭善逝教，是故当审如来性，设若异法则应察。”《释量论》中也有类似的说法。觉窝杰（Atisha）说：“现量比量皆非需。”这也是指与此观点相同的那些外道论理。第二是，《时轮经》中。
English
The reason for non-apprehension is explained. That is, the first phrase "I" etc. in the previous statement explains the reason for the non-apprehension of what is apparent. For example, in a place devoid of a pot, there is no pot, because it is not apprehended by a valid means of cognition that is capable of perceiving it. The latter part, "person" etc., explains the reason for the non-apprehension of what is invisible, but the object to be proven is not necessarily non-existent. For those extremely obscure aeon-related matters that cannot be proven to exist by direct perception, scripture, or other signs, if things are that way, then the term "definite existence" which corresponds to reality cannot be applied. Generally speaking, although it may exist, since that person cannot ascertain its existence or non-existence through direct perception or subsequent valid cognition, the aforementioned pervasion is established. A sign that has the characteristic of "if it does not exist, it will not occur" is the basis for inference. In the conclusion of the second chapter of the Commentary on Valid Cognition (Pramanavarttika), it says: "That which does not arise if it does not exist, is the sign that is the basis of inference." Such a system of epistemology is said to have appeared even in the teachings of Buddha Dipankara 20,000 years ago. However, our own system of teachings does not seem to have appeared earlier than the work Tarkajvala (Flame of Reasoning). Although in India, there is doubt as to whether Master Vasubandhu composed it, in reality, I think it was not written by the younger brother of Asanga. Some think that the statement in the Abhidharma Seven Treatises, "The Treatise on Differentiation by Vasubandhu," refers to him. The non-Buddhist logicians initially had the sage Purana compose treatises on the absence of past and future lives. Later, in Jambudvipa, a sage named Lokacaksu (Eye of the World) composed the Pramanasutra (Sutra on Valid Cognition). It is said that the sage Praptabala (Possessing Strength) wrote a commentary on that sutra and developed it. This account comes from the Avalokitesvara-vrata-vyakhya (Explanation of the Vow of Avalokitesvara). The proponents of permanence are the Samkhya school, which is the treatise that explains the twenty-five realities. Regarding these, the Pramanasutra says: "If one leads to the nature of reality through logic, that is the destruction of the Sugata's teaching, therefore, one should examine the nature of the Tathagata, and if it is different, then it should be investigated." There are similar statements in the Pramanavarttika. Atisha said: "Direct perception and inference are not needed." This also refers to those non-Buddhist logics that are in agreement with this view. Secondly, in the Kalacakra...
Tibetan
ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་བཙུན་པ་ཟླ་བའི་པདྨའི་མྱུ་གུ་དང་། །ཞེས་སོགས་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་ལུང་བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་སློབ་མ། ཚད་མ་རང་ལས་མཁས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཕར་ཕྱིན་གྲོལ་སྡེ། འདུལ་བ་ཡོན་ཏན་འོད། མངོན་པ་བློ་བསྟན། ཞེས་གྲགས་སོ། །ཚད་མ་ཀུན་བཏུས་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་དྷ་ཞེས་སྡོམ་བརྩོན་ཉིད། །ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་གྲགས། །ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་བཟློག་ནས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་སྡོམ་བརྩོན་སྔགས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་ལུང་བསྟན་པའི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་འཁྲུངས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཕྱོགས་གླང་སློབ་མ་རྒོལ་བ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལས་ཀུན་བཏུས་ཚར་གསུམ་མཉན་པས་དོན་ཇི་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད། ཕྱིར་རྒོལ་མང་པོ་ཕམ་པར་བྱས། བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་བཞིའི་དང་པོ། རང་གི་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ནང་ནས་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་བྱེད། རང་བཞིན། འབྲས་བུ། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དེའི་ལྡོག་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དང་བཅས་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པར། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། ཞེས་སོགས་རང་དོན་གྱི་ལེའུ། གཉིས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་དོན་ཚད་མའི་རྣམ་བཞག་གྱུར་པའི་ཚུལ། འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པའི་ཚུལ་ལས་སྟོན་པར་གྲུབ་ཚུལ། བདེ་གཤེགས་སུ་གྲུབ་ཚུལ། སྐྱོ་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ། དེ་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་པའི་ཚུལ་སོགས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་ལུགས་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་སྟོན་པ་ཚད་མར་གྱུར་པ་གང་ལས་གཤེགས་པའི་ལམ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ལ། ཚད་མ་བསླུ་མེད་ཅན་ཤེས་པ། །དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །མི་བསླུ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་གསུམ་པ་མངོན་གྱུར་རྟོགས་པའི་ཐབས། དབང་ཡིད་རང་རིག་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བཞི་སོགས་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པར། གཞལ་བྱ་གཉིས་ ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས། །དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། །མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་བཞི་པ་རྟོགས་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ལ། སྤྱིར་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ལོག་རྟོག་སྤོང་ཚུལ། བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ལ། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་མཐོ
Chinese
如“方向之象，怀有利益他人的纯洁思想，如月亮莲花的嫩芽”等等，众多经续中授记的导师世亲的弟子，比自己更精通量学的方向之象，被称为般若解脱部，律藏功德光，俱舍论慧教。在《量理总集》和《妙吉祥根本续》中说：“字母为dhā，即精进者，在南方广为人知，也能遮止他方辩论者，如是精进者也能成就咒语。”如是授记的婆罗门种姓出身的法称，从方向之象的弟子论敌自在军那里听闻《总集》三遍，如实通达其义，击败了众多外道论敌。
English
As it is said, "The elephant of direction, with a pure thought of benefiting others, is like the sprout of a lunar lotus," and so on. He is a disciple of Master Vasubandhu, prophesied in many sutras and tantras. Dignāga, who was more skilled in epistemology than himself, was known as the Prajñāpāramitā Liberation Section, the Vinaya Guṇaprabha, and the Abhidharma Buddhadāsa. In the Compendium on Valid Cognition and the Mañjuśrīmūlatantra, it says, "The letter dhā, meaning the diligent one, will be renowned in the southern direction. Having repelled opposing debaters, that diligent one will also accomplish mantras." Dharmakīrti, born into a Brahmin family as prophesied, listened to the Compendium three times from Īśvarasena, a student of Dignāga and an opponent, and understood its meaning as it was. He defeated many external opponents.