Tibetan
གོངས་འགྲེལ་དང་བྱེ་བྲག་གི་དགོངས་འགྲེལ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་མི་འགལ་བ་དང་། འགལ་བའི་ལུགས་གཉིས་ལས་འདིར་སྔ་མ་འཐད་ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ངོ་། །རིག་གནས་ཆུང་བ་ལྔའི་དང་པོ་ཚིག་རྒྱན་ཤེས་ན་སྙན་དངགས་ལ་མི་རྨོངས་ཞེས་པ་ནི། སྤྱིར་འདིའི་ལམ་སྲོལ་མང་མོད། ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དཔལ་ལྡན་དབྱུག་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན། ལུས་རྒྱན་སྐྱོན་སེལ་གསུམ་དུ་བསྡུ་སྟེ། དང་པོ་ལའང་བཅད་ལྷུག་སྤེལ་གསུམ། གཉིས་པ་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སྔ་མ་ལ་ཤར་ལྷོའི་ལམ་སྲོལ་བཅུ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་དོན་རྒྱན་༣༧། སྒྲ་རྒྱན་༢། གབ་ཚིག་གི་རྒྱན་༡༦དང་། གསུམ་པ་ སྐྱོན་བཅུ་སྤོང་པའི་ཚུལ་དང་བཅས་པས་སོ། །སྡེབ་སྦྱོར་ཤེས་ན་ཚིགས་བཅད་ལ་མི་རྨོངས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲང་སྲོང་དམར་སེར་ཅན་དང་། རྒྱལ་བའི་ལྷས་མཛད་པའི་གཞུང་རྩ་འགྲེལ་དང་། ཕྱིས་སུ་ཡོན་g ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞབས་ཀྱི་སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་སྟེ། དེ་ཡང་བྲིཏྟ་དང་ཛཱ་ཏི་གཉིས་ལ་ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་བ་གསུམ་རེ་དང་། དེ་རེ་རེ་ལའང་མཐའ་ཀླས་ཤིང་། མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ངོ་མཚར་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དྲུག་དང་བཅས་པའོ། །མངོན་བརྗོད་ཤེས་ན་མིང་ལ་མི་རྨོངས་པ་ནི་དོན་གཅིག་ལའང་མིང་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བསྙད་པ་དང་། མིང་གཅིག་དོན་དུ་མར་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱར་སྲིད་དོ་ཅོག་གི་མིང་དོན་ཕལ་མོ་ཆེ་འཆད་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་འཆི་མེད་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཟློས་གར་ཤེས་ན་སྐད་རིགས་ལ་མི་རྨོངས་པ་ནི། སྔོན་བྱུང་གི་གཏམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྐད་རིགས་བཞིས་བརྗོད་པའི་གླུ་དང་། རྐང་ལག་གི་གར་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལག་པའི་ཟླུམ་སྐོར་དང་པད་སྐོར་ལ་སོགས་པ་ལན་མང་དུ་ཟློས་ཀྱང་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན་ཟློས་གར་དང་། མདོ་འཛིན་པ་དང་། རོལ་མོ་བ་དང་། ཆས་ཞུགས་ པ་དང་བཞད་གད་པ་སྟེ་ལྔའོ། །དེ་ཡང་ཡང་གི་སྦྱོར་བ་དུ་མ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དབྱངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་དང་། ལྷའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་གི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། བློ་གསལ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་སོགས་དང་། འདྲེན་པ་དང་། དཀྱུས་གཅིག་ཏུ་སྤྱར་བ་དང་། དཀྱུས་གཉིས་པ་དང་། ཕྱེད་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚ
Chinese
是总的解释和分支的解释两种。其中，经典（佛语）和论著不相违背，以及相违背的两种方式中，这里取前者为合理的方向。如果懂得五小明中的第一个，即诗学修辞，就不会对诗歌感到迷惑。一般来说，这个体系有很多流派，但如果追随广为人知的持杖者（梵文：Dandin），可以归纳为身体、装饰和去除过失三个方面。第一方面又分为段落、散文和混合三种。第二方面分为共同和不共同两种，前者有东方和东南方的十种流派，后者有意义装饰37种，声音装饰2种，隐语装饰16种。第三方面包括避免十种过失的方式。如果懂得韵律，就不会对诗节感到迷惑。外道的红黄色仙人，以及胜天所著的根本论和注释，后来具有八功德的寂静论师莲花生（梵文：Padmasambhava）的韵律《宝生论》。它将वृत्त（藏文：བྲིཏྟ་，梵文天城体：वृत्त，梵文罗马音：vṛtta，汉语字面意思：圆）和जाति（藏文：ཛཱ་ཏི་，梵文天城体：जाति，梵文罗马音：jāti，汉语字面意思：种姓）分为三个子类，每个子类都是无限的，并且具有仅适用于均匀वृत्त（藏文：བྲིཏྟ་，梵文天城体：वृत्त，梵文罗马音：vṛtta，汉语字面意思：圆）的六种奇妙的实现方法。如果懂得词藻，就不会对名称感到迷惑，因为可以通过一个意思有多个名称，一个名称有多个意思等方式来解释几乎所有事物的名称和含义。也就是《不朽词库》的根本论和注释，以及《珍珠串》等。如果懂得戏剧，就不会对语言感到迷惑，因为主要是以四种语言讲述过去的故事，以及手脚的舞蹈等。也就是说，即使多次重复手的圆形和莲花形等，也会变成美丽而令人愉悦的舞蹈，即具有五个分支。那五个是什么呢？是戏剧、主持人、音乐家、服装师和喜剧演员。也就是许多重复的组合，各种身体的姿势，各种不同的声音，以及随神而生者，随仙人而生者，随智者而生者等，以及引导，统一运用，二重运用，半后等特征。
English
There are two types of explanations: general explanations and specific explanations. Among the two approaches of whether the Buddha's words (Kama) and treatises contradict each other, we adopt the former as the reasonable direction. The statement that if one knows poetics, the first of the five minor sciences, one will not be confused about poetry, generally, there are many systems for this, but if one follows the widely known Dandin, it can be summarized into three aspects: body, ornamentation, and removal of faults. The first aspect is further divided into sections, prose, and mixed forms. The second aspect is divided into common and uncommon, with the former having ten schools of the East and Southeast, and the latter having 37 types of meaning ornaments, 2 types of sound ornaments, and 16 types of riddle ornaments. The third aspect includes the method of avoiding ten faults. If one knows prosody, one will not be confused about verses. The red-yellow hermits of the outsiders, and the root text and commentary composed by the god Gyalwai Lha, and later the prosody Ratnakara composed by Acharya Ratnakara Shanti, who possessed eight qualities. It divides वृत्त (Tibetan: བྲིཏྟ་, Sanskrit Devanagari: वृत्त, Sanskrit Romanization: vṛtta, literal meaning: circle) and जाति (Tibetan: ཛཱ་ཏི་, Sanskrit Devanagari: जाति, Sanskrit Romanization: jāti, literal meaning: caste) into three subcategories each, and each of these is endless, and has six wonderful realization methods that apply only to uniform वृत्त (Tibetan: བྲིཏྟ་, Sanskrit Devanagari: वृत्त, Sanskrit Romanization: vṛtta, literal meaning: circle). If one knows lexicography, one will not be confused about names, because the names and meanings of almost all knowable things can be explained through one meaning having multiple names, one name having multiple meanings, etc. That is, the root text and commentary of the Amarakosha, and the Pearl Garland, etc. If one knows drama, one will not be confused about languages, because it mainly involves telling past stories in four languages, and dances of hands and feet, etc. That is, even if the circular motions of the hands and the lotus formations are repeated many times, they become beautiful and pleasing dances, i.e., having five branches. What are those five? They are drama, the presenter, the musician, the costume designer, and the comedian. That is, many combinations of repetitions, various bodily gestures, various different sounds, and those born after the gods, those born after the hermits, those born after the wise, etc., and guiding, unified application, double application, half-after, and other characteristics.