Tibetan
སྐུ་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་དག་པའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གསུམ་པས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་དག་པའི་སྐུའོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ་ཞེས་པ་དང་གཉིས་སོ། །དེ་ལའང་གཉིས་སོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པས་ན་མི་བསླུ་བའི་སྐུ་དང་། དེ་ཇི་བཞིན་ལྡེབ་༥༩བར་ཡོད་པའི་འབྲས་བུའི་སྐུའོ། །དེ་གཉིས་ནི་ཡེ་ནས་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སྐུ་སྟེ་སྦྱོར་བ་བདུན་ནོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྫོགས་རིམ་ཀྱང་དེའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ཉིད་སློབ་ དཔོན་ཆེན་པོ་ཏི་ཏ་པཱ་དས་མཛད་ཚུལ་དང་། །ཀ་མ་ལ་གུ་རྒྱ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་འགྱུར་རོ།། ༈ །།ལྡེབ་༥༩ནས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་གའི་འགྲེལ་བར་༡༢༡བར། ཆོས་ནི་ལོ རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུང་དང་། རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལ་ལུང་གི་གསུང་རབས་ཡན་ལག་དགུའོ། །རྟོགས་པ་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་དོན་དམ་པའོ། །ཞེས་དང་། ཨོཾ་ཞེས་པ་ནི་གླེང་བསླང་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུ་བྲལ་བ་ནི། ཤུ་ནྱ་ཏཱ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་བཛྲ་སྟེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང་པོར་སྭབྷཱ་ཝ་སྟེ། རང་ཡོད་ཅིང་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྐུས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ནི་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཨཱཏྨཀོ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་པས་ཨ་ཧ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་༧ བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བདག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་རང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པ
Chinese
所谓“身”，即是圆满身，是清净的。其中，“无二智慧”是指如幻之身，是瑜伽士第三者所证悟的稍微清净之身。与“完全清净之身”是二者。这也有两种。以体性的方式存在，故为“不欺骗之身”，以及如其所有，在第59页所说的果身。这二者是从根本上非常清净之身，即七种结合。圆满次第的究竟也是如此。如是说。这是大学者提塔帕达所造的方式，是卡玛拉古嘉和益西嘉灿的译本。 从第59页开始，在《吉祥密集金刚坛城仪轨释》第121页中，法有三种：教法、证悟、法界。其中，教法的经典有九支。证悟是地和波罗蜜多等，以及断除烦恼和所知障。什么是法界呢？即是如来藏、真实之边和胜义谛。如是说。“嗡”是开启之意。一切法远离自性、因和果，即是शून्यता（藏文：ཤུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性）。其智慧是शून्यताज्ञान（藏文：ཤུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：शून्यताज्ञान，梵文罗马拟音：shunyatajnana，汉语字面意思：空性智慧），即空性、无相、无愿，是同味之心。此即是वज्र（藏文：བཛྲ་，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚），因不被不相容的方面所摧毁，且能摧毁它们，且无所畏惧，故名为金刚。因为已到达完全清净的究竟，所以首先是स्वभाव（藏文：སྭབྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhava，汉语字面意思：自性），即自身存在且安住。也就是，以如来藏之身，自性完全清净之心，是远离突发性障碍的自性安住之意。因此，因为自性即是完全清净，所以是具有真实自性的自体 आत्माको（藏文：ཨཱཏྨཀོ་，梵文天城体：आत्मको，梵文罗马拟音：atmako，汉语字面意思：自体）。凡是如此者，即是自我，所以是अह（藏文：ཨ་ཧ་，梵文天城体：अह，梵文罗马拟音：aha，汉语字面意思：我）。因此，具有空性智慧金刚自性的就是自我。因此，菩提心以空性智慧之声，特别喜爱自己的体性，而金刚之声则是自己的究竟形态。
English
The term "Kāya" refers to the complete Kāya, which is purity. Among them, "non-dual wisdom" refers to the illusory-like Kāya, which is the slightly purified Kāya realized by the third yogi. It is different from the "completely pure Kāya." This also has two aspects. Existing in the manner of characteristics, it is the "non-deceptive Kāya," and the resultant Kāya as described on page 59. These two are Kāya that are extremely pure from the beginning, namely the seven unions. The completion stage of the completion phase is also the same. So it is said. This is the method composed by the great scholar Titapada, and it is the translation of Kamalagujya and Yeshe Gyaltsen. Starting from page 59, in the commentary on the ritual of the glorious Guhyasamaja Mandala on page 121, Dharma has three aspects: scripture, realization, and Dharmadhatu. Among them, the scriptures of the teachings have nine branches. Realization is the stages (bhumi) and perfections (paramita), etc., and the abandonment of afflictions and cognitive obscurations. What is Dharmadhatu? It is Tathagatagarbha, the ultimate reality, and the ultimate truth. So it is said. "Om" means to initiate. All phenomena are devoid of nature, cause, and effect, which is shunyata (Tibetan: ཤུ་ནྱ་ཏཱ་, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: shunyata, literal Chinese meaning: emptiness). Its wisdom is shunyatajnana (Tibetan: ཤུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་, Sanskrit Devanagari: शून्यताज्ञान, Sanskrit Romanization: shunyatajnana, literal Chinese meaning: emptiness wisdom), which means emptiness, signlessness, wishlessness, and the mind of one taste. This is vajra (Tibetan: བཛྲ་, Sanskrit Devanagari: वज्र, Sanskrit Romanization: vajra, literal Chinese meaning: diamond), because it is indestructible by incompatible aspects, and because it destroys them, and because it is fearless, it is called vajra. Because it has reached the ultimate of complete purity, therefore, first, it is svabhava (Tibetan: སྭབྷཱ་ཝ་, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhava, literal Chinese meaning: nature), which is self-existent and abiding. That is, with the Kāya of Tathata, the mind of completely pure nature is the meaning of abiding in its nature, free from sudden obscurations. Therefore, because nature itself is completely pure, it is the self-nature of truth, atmako (Tibetan: ཨཱཏྨཀོ་, Sanskrit Devanagari: आत्मको, Sanskrit Romanization: atmako, literal Chinese meaning: self). Whatever is like that is the self, so it is aha (Tibetan: ཨ་ཧ་, Sanskrit Devanagari: अह, Sanskrit Romanization: aha, literal Chinese meaning: I). Therefore, the one possessing the nature of the vajra of emptiness wisdom is the self. Therefore, the Bodhicitta, with the sound of the wisdom of emptiness, particularly cherishes its own nature, and the sound of the vajra is its ultimate form.
Tibetan
ར་དག་པའོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྒྲས་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དུས་ཡང་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །བདག་ཉིད་ཅན་དང་བདག་གི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དེ་བདག་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ། ཇི་ ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཙོ་ཆེར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་སྣང་ངོ་། །དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་གཉིས་སྐྱེས་བུ་ཚད་དང་ལྡན་པའི་མཐེབ་སོར་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི་ཁྲུ་སྟེ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཡུ་བ་ནི་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་དུ་བྱའོ། །འདི་གཉིས་ཀའི་ཡུ་བའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་སོར་དྲུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡུ་བ་ཁྲུ་གང་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འདི་གཉིས་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་སྟེང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་དགང་གཟར་གྱི་ཡུ་བའི་སྟེང་དུ་རྒྱུར་སོར་བཞི་ཞེས་པ་མཆུ་དང་རྒྱར་སོར་བཞི་ཡོད་པ་ཟབས་སུ་སོར་གཉིས་གྲུ་བཞི་པ་སྟེ་ཉིད་ཀྱི་ཆར་ཆུ་དང་རྒྱར་དེ་ཙམ་གྱི་དམའ་བར་བརྐོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་པདྨའི་འདབ་ཞེ་བརྐོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་གནས་པའོ། །མཐར་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པ་དང་སོར་བཞི་ཡོད་པ། བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་རྩེ་གསུམ་པ་དང་ཟུར་བཞི་པའི་བར་དུ་པདྨའི་དབྱིབས་འདྲ་བ་ཡོད་པ། གཤེར་རྫས་འཛག་པའི་བུ་ག་མཐེ་བོའི་ཚད་ཙམ་མམ། མཐེའུ་ཆུང་གི་ཚད་ཙམ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཡུ་བའི་སྟེང་དུ་འདི་ལྟ་བུ་བྱ་བ་ནི་དགང་ གཟར་ཡིན་ནོ། །བླུགས་གཟར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བླུགས་གཟར་སོར་གཉིས་པདྨའི་དབྱིབས། །ཟབས་སུ་སོར་གཅིག་ནང་རྡོ་རྗེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གནས་པ་པདྨའི་དབྱིབས་འདྲ་བ་སོར་གཉིས་པའི་ཚད་ཟབས་སུ་སོར་གཅིག་བརྐོས་པའོ། །དེའི་ནང་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་ནི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤིང་ངམ། གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་མ་རྙེད་ན་སོར་མོ་ལྔ་བརྐྱང་པས་ནི་དགང་བླུགས་དབུལ་ལོ། །ཡང་ན་སོར་མོ་གསུམ་བཅང་བས་དབུལ་ལོ། །ཞེས་སོགས་དང་། བཙའ་བ་ནག་པོར་རི་མེད་པ། མ་ཆུ་འཕྱང་བ། མགྲིན་པ་རིང་བ། ལྟོ་བ་ཆེ་བ། མགྲིན་པ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པའི་གོས་བཟང་པོས་དཀྲིས་པ། ཡལ་ག་ལོ་འབྲས་བཟང་པོ་ཡོད་པས་ཁ་བརྒྱན་
Chinese
极清净。自性之语，是说达到究竟的极清净之时，也没有剩余。具自性和我的二语，是更加信解那是自性成立之体性，如法界无始无终一样，菩提心也与之相同，以唯独缘于彼之体性，彼主要为如是之自性之故。如是宣说。量具与倾具二者，是具丈夫之量，二十四指为一肘，此二者之柄，应做一肘之量。此二者之柄下，应做六指之金刚和珍宝。如是一肘之柄，金刚和珍宝，是此二者共同之特征。特殊之特征，是说其上等，略言之，量具之柄上，宽四指，即有嘴和宽四指，深二指之四方形，即刻有与其自身之雨水和宽度相等之低处，于彼自身刻有四瓣莲花，于彼之中，安住最初之金刚。所谓最后，于一切之上，有三尖金刚和四指，中间，于三尖和四角之间，有莲花之形状。观察液体滴落之孔，如拇指之量，或小指之量。于柄之上做如此者，是量具。倾具如何呢？倾具二指莲花之形状，深一指内有金刚。即安住五尖金刚，莲花之形状相似，二指之量，刻深一指。其内有五尖金刚，是此句之意。量具和倾具，是供养之木，或以金银等所做。若未找到此二者，则以伸出五指来量和倾倒。或者以握住三指来倾倒。等等。黑色无纹之陶罐，悬挂母水，颈长，腹大，颈部缠绕有花鬘之好衣，以有树枝和好果实而装饰。
English
Extremely pure. The word 'self-nature' means that even at the time of ultimate purity, there is nothing left over. The two words 'self-possessing' and 'self' further increase the belief that it is the very nature of self-establishment. Just as the Dharmadhatu has no beginning and no end, so too is the mind of enlightenment similar to it. Because it is mainly of such a nature of Thusness by virtue of focusing solely on that very nature. Thus it is said. The measuring vessel and the pouring vessel, both are the measure of a man, twenty-four finger-widths are one cubit, and the handle of these two should be made to the measure of one cubit. Below the handle of both of these, a six-finger-width vajra and jewel should be made. Thus, a one-cubit handle, vajra and jewel, are the common characteristics of these two. The special characteristic is mentioned as 'on top of that,' etc. For example, on the handle of the measuring vessel, four fingers wide, that is, having a spout and four fingers wide, two fingers deep, a square, that is, carved with a low place equal to its own rainwater and width, on that itself, four lotus petals are carved, and within that, the first vajra resides. The so-called 'at the end,' on top of everything, there is a three-pronged vajra and four fingers, in the middle, between the three-pronged and four-cornered, there is a shape resembling a lotus. The hole from which liquid drips should be observed to be the size of a thumb, or the size of a little finger. Doing this on the handle is the measuring vessel. What is the pouring vessel like? The pouring vessel is two fingers in the shape of a lotus, one finger deep, with a vajra inside. That is, a five-pronged vajra resides, resembling the shape of a lotus, two fingers in size, carved one finger deep. Inside it, there is a five-pronged vajra, which is the meaning of this phrase. The measuring vessel and the pouring vessel are made of wood for offerings, or of gold, silver, etc. If these two are not found, then pouring and measuring should be done by stretching out five fingers. Or pouring should be done by holding three fingers. And so on. A black, unpatterned pottery jar, hanging with mother water, with a long neck, a large belly, and the neck wrapped with fine clothes adorned with garlands of flowers, decorated with branches and good fruits.