Tibetan
ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་གི་སྔགས་ལོག་སུན་འབྱིན་གྱི་གཞུང་ལས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བཤད་པར་གསུངས་པས་ན། གསོ་སྦྱོང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་བྱེ་སྨྲ་བ་ནས། བླ་མེད་ཀྱི་བར་ཐམས་ཅད་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་ནི་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དགེ་དང་མི་དགེའི་ཟླས་དྲངས་པའི་མི་དགེ་བ་མེད་པས་ན་དགེ་བར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །སྦྱོར་རུང་གི་མི་དགེ་བ་མ་ཡིན་པས་དངོས་མ་ཡིན་ལ། མིང་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་ནི་མི་འགོག་སྟེ། དོན་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར་དགེ་སྡིག་ཏུ་གཟིགས་པ་མེད་དོ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཤེས་བྱར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉིད་དུའང་མི་འཇོག་ཅིང་། ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་མིང་གིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྒྲས་བརྗོད་པ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོའི་སྒྲས་སྟོན་པའང་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པར་ལང་གཤེགས་ལས་གསུངས་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ནས་ཀྱང་བདག་དང་། རྟག་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ངོར་དྲངས་པའི་དོན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་མེད་ལགས་སོ། །འདུལ་བའི་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་འདུལ་བ་ མི་འདྲ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་ས་པཎ་ཁོ་ནའི་བཞེད་པ་ཟུར་པ་མིན་ཏེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་སོགས་ལས་གྱེས་ཚུལ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡེ་པ་བཞི་དང་། རྒྱུད་སྡེ་ནས་གསུངས་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གསུང་གཅིག་གིས་སྡེ་པ་བཞི་ཀ་སོ་སོར་བསྟན་པ། གང་ཟག་སོ་སོའི་རང་རང་གི་འདུལ་བ་སོ་སོར་གོ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བསྡུ་བ་གསུམ་པ་མ་བྱུང་བར། དགྲ་བཅོམ་སོ་སོའི་ཐུགས་ལ་ཡོད་པའི་འདུལ་བའི་ཐོག་ནས་འདུལ་བའི་ལག་ལེན་སོ་སོར་མཛད་པའི་ལུགས་སྲོལ་ཡོད་ལ། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ལོན་པ་ན། །རང་རང་གི་འདུལ་བ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། གཞན་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྩོད་པ་བྱུང་བ་ཀྲྀཀའི་ལུང་བསྟན་གྱི་མདོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡེ་བ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་ཡིན་པར་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་། སྐད་རིགས་སོ་སོར་ཡི་གེར་བྲིས་ཏེ་འབུམ་ཕྲག་རེ་རེ་བ་བཞིར་བྱས་ནས། འདུལ་ལུང་སྡེ་བཞི་ཞེས་དེ་ཕྱིན་ཆད་གྲགས་པར་བྱས་པས། ད་ལྟ་བོད་ན་བཞུགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུང་གི་དུམ་བུ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་སོགས་དང་། ཆོས་རྗེ་ལོ་འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྡོམ་གསུམ་གྱི
Chinese
大译师仁钦桑的驳斥邪咒论著中说，无上续部中也有阐述，因此，八支斋戒从声闻分别说部到无上部都有阐述。法界不是善，因为它没有被善与非善所引导的非善，所以也不是善。因为它不是可结合的非善，所以不是真实的，仅仅是名称的假立并不妨碍，因为实际上是完全清净的智慧的行境，所以没有善恶的分别。究竟意义上，法界不是可以被视为所知的对象，因此也不被认为是如来藏。但在名言上，由于各种事物可以通过名称来表示，所以仅仅用语言来表达并没有矛盾。楞伽经中说，用事物之名来表示的也是无为法。因此，仅仅通过这一点就可以知道，我和常等一切都是在语言层面上引导的意义。这才是嘉样喇嘛无误的观点。关于十八部律藏有十八种不同的律藏的说法，并非萨迦班智达独有的观点，因为《正理之光》等论著中清楚地阐述了分裂的方式，甚至包括细微的宗派差别。而且，四部和续部中也有阐述。佛陀亲自用一句话分别指示了四个部派，每个人理解各自的律藏。在佛陀涅槃后，在第三次结集之前，阿罗汉们根据自己心中所持的律藏来分别实行律仪。据说有这样的传统。在导师涅槃后约三百年，出现了争论，说：只有我们自己的律藏才是正确的，其他的都不是。依靠克里加的授记经，所有的部派都被统一为律藏的教法，并用各自的语言文字书写，每种语言文字写成十万颂，共四部，从此被称为律藏四部。因此，现在西藏所保存的，就是一切有部律藏的第四部分。这是班智达释迦室利跋陀罗等和法王洛扎瓦仁波切的三律仪的观点。
English
Since the great translator Rinchen Zangpo's text refuting false mantras states that it is also explained in the unsurpassed tantras, the eight-branch purification is explained in all, from the Hearer-Vaibhashikas to the unsurpassed. The Dharmadhatu is not virtuous, because it lacks non-virtue led by virtue and non-virtue, so it is not established as virtuous either. Since it is not a combinable non-virtue, it is not real, and merely nominal designation is not obstructed, because in reality it is the sphere of activity of completely pure wisdom, so there is no perception of virtue or vice. In the definitive sense, the Dharmadhatu is not something to be expressed by imputing it as an object of knowledge, so it is not even placed as the Sugata-garbha itself. But in conventional terms, there is no contradiction in merely expressing it with words, since various phenomena are indicated by names. Since the Lankavatara Sutra states that what is shown by the name of a thing is also unconditioned, it should be understood that all such as self and permanence are meanings led only by the aspect of sound. This is the unerring view of Jamyang Lama. The statement that the eighteen Vinaya schools have eighteen different Vinayas is not a unique view of Sakya Pandita, because the ways of branching off and even subtle tenets are clearly explained in texts such as the Blaze of Reasoning. Moreover, it is stated in the four schools and the tantras. The Buddha himself indicated the four schools separately with one statement, and each person understood their own Vinaya separately. After the Buddha's nirvana, before the third council, the Arhats practiced the Vinaya separately according to the Vinaya they held in their minds. It is said that there was such a tradition. About three hundred years after the Teacher's nirvana, there was a dispute, saying, "Only our own Vinaya is correct, and the others are not." Relying on the Krika's prophecy sutra, all the schools were unified as the teachings of the Vinaya, and written in their respective languages, each language writing one hundred thousand, making four, and from then on it was known as the four Vinaya texts. Therefore, what is now preserved in Tibet is the fourth part of the Sarvastivada Vinaya. This is the view of Pandita Shakya Shri Bhadra and others, and of Chöje Lodrö Phakpa Rinpoche's Three Vows.
Tibetan
་གསུང་སྒྲོས་ལས་བཤད། ཙཱ་བ་འཇམ་པའི་དབྱངས་མཁན་སློབ་ཀྱི་གཏམ་སྟེ། ལྷོ་པ་ཀུན་མཁྱེན་རིན་ཆེན་དཔལ་ གྱིས་ཀྱང་། གངས་ཅན་གྱི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་ཞུ་བ་དང་། རྣམ་འབྱེད་ལ་སོགས་པ་ལུང་སྡེ་བཞིར་འཆད་པ་ནི་འཁྲུལ་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས། གྱེས་ཚུལ་ནི་རང་ལུགས་རྟོག་གེ་འབར་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ལ། བཅས་པ་མི་འདྲ་བ་སོ་སོར་ཡོད་ཚུལ་ནི། དབུ་མ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ལས། གཞན་ཡང་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གནོད་དེ། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་དགེ་སློང་ནད་པར་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་གནང་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ལ་མི་གནང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་དུས་མིན་པར་བུ་རམ་ཟ་བ་གནང་ལ། ཁ་ཅིག་ལ་མི་གནང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་མཚན་མོ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་གནས་གཅིག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བར་གནང་ལ། ཁ་ཅིག་ལ་མི་གནང་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་དང་། ལྟ་བ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ཚུལ་ནི་གཞུང་ལུགས་བྱེ་བྲག་བཀོད་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་ཤེས་ཏེ། དེའི་སླད། འཇམ་དབྱངས་བླ་མས། ཁྱོད་ཀྱི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལ། །སྡུད་མཛད་ཕྱི་མས་སྡེ་པ་བཞི། །སྐད་རིགས་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས། །འདུལ་བ་ལུང་རྣམས་སྡེ་བར་བསྡུས། །ཞེས་གསུངས་པས་གྲུབ་ཅིང་། སྡུད་མཛད་ཕྱི་མ་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་པ་ཉིད་ལ་ངོས་འཛིན་ཏོ། ༈ །གསང་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་ གས་ཐོབ་པ་ཡོད་དེ། དབང་བསྐུར་བཞི་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བུ་སྟོན་གསུངས་ཀྱང་། དབང་བསྐུར་བཞི་པ་ཚིག་གི་བརྡ་ཙམ་སྤྲད་ནས་ཐོས་པ་གྱུར་བའི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཆོ་གས་མི་ཐོབ་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པ་འགོས་ལོས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མ་མཛད་པར་བཤད་པ་དེ་ནི་ཚིགས་བཅད་མ་དེ་ཡིན་ལ། ཨ་མ་ན་སེའི་ཆོས་སྐོར་དུ་བཞུགས་པ་ཚིག་ལྷུག་ཅན་འདི་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་དེ། དབང་བསྐུར་ངེས་བསྟན་@གྱི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་དགའ་བ་སྐྱོང་གིས་མཛད་པར་ལུང་དྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །དྲག་པོ་འཁོར་ལོ་ཅན་ཕྱག་རྡོར་གྱི་སྤྲུལ་པར་གསུངས་པ་ནི། རྒྱུད་ནས་བཤད་ན། རིགས་ལྡན་དྲག་པོ་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཟླ་བ་བཟང་པོའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཕྱག་རྡོར་གྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་སུ་བཤད་ན། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་གསུངས་པའི་སྐབས་འདིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའམ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྒྱལ་དང་རིགས་ལྡན་ཐ
Chinese
说是从语录中说的。蔡巴·绛贝央的堪布师徒的对话中，洛扎昆钦·仁钦贝也说：“请求雪域的持律者，以及讲解《辨别》等四部律藏是错误的，应带理由地讲述。”这样说了。分派的方式是跟随自己宗派的辩论火焰。各自存在不同的戒条的方式是，在《中观观世音禁行》中说：“此外，所有部派的三藏互相违背，例如，有些允许生病的比丘食用非时食，有些不允许；有些允许非时食用红糖，有些不允许；有些允许夜晚未受具足戒者一起睡觉，有些不允许。这些怎么会不是佛的教诲呢？”等等。观点不同的方式可以从分别安立宗义之轮中了解。因此，绛央喇嘛说：“你的律藏中，后来的结集者分了四个部派，四种语言，将律藏汇集成部派。”这样说了，这就可以成立了。后来的结集者指的是第三次结集。 秘密真言的宗派中，有通过真实发心仪轨获得（灌顶）的情况，就像第四灌顶一样。布顿这样说，但是，第四灌顶只是传授词语的象征，从而产生听闻的觉悟，并不是通过仪轨获得。关于第四手印，果洛说龙树没有造，那是偈颂形式的，而阿玛那色的法类中存在的散文形式的是龙树造的，因为引用了导师喜护所造的《灌顶决定论》的注释。 关于大力轮金刚手是化身的说法，如果从续部来说，是种姓具力者·大力妙音（འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ，Mañjuśrīkīrti）的化身，他是月贤（ཟླ་བ་བཟང་པོ，Candra Bhadra）的化身，而他就是金刚手的化身，这是通过根本续部的教证成立的。如果直接说，在宣说时轮金刚续的时候，金刚手或者时轮金刚自己将国王和种姓具力者...
English
It is said from the oral instructions. In the conversation between the Khenpo and students of Tsawa Jampelyang, Lhopa Kunchyen Rinchen Pal also said, "It is wrong to request the Vinaya holders of the snowy land and to explain the four Vinaya sections such as the Vibhaga, it should be explained with reasons." This is what he said. The way of diverging is to follow the blazing fire of one's own system of reasoning. The way that different precepts exist separately is, in the Madhyamika Avalokiteśvara Asceticism, it says, "Furthermore, the three pitakas of all the schools contradict each other. For example, some allow sick monks to eat untimely food, while others do not. Some allow eating molasses at untimely hours, while others do not. Some allow those who have not taken full ordination to sleep together in one place at night, while others do not. How can these not be the Buddha's teachings?" and so on. The way that different views exist can be understood from the Wheel of Differentiating the Establishment of Tenets. Therefore, Jamyang Lama said, "In your Vinaya Pitaka, the later compilers divided into four schools, with four languages, and compiled the Vinaya into schools." This is what he said, and this can be established. The later compiler refers to the third compilation. In the secret mantra tradition, there are cases where one obtains (initiation) through the ritual of genuine bodhicitta, just like the fourth initiation. Buton said this, but the fourth initiation only transmits the symbolism of words, thereby generating the realization of hearing, and is not obtained through ritual. Regarding the fourth mudra, Gos Lotsawa said that Nagarjuna did not compose it, that it is in verse form, while the prose form that exists in the Dharma category of Amana Se is composed by Nagarjuna, because the commentary on the Initiation Definitive Teaching composed by the teacher Gawa Kyong is cited. Regarding the statement that the Wrathful Wheel Vajrapani is an emanation, if it is said from the tantra, it is the emanation of the Powerful Manjushrikirti, who is the emanation of Chandra Bhadra, and he is the emanation of Vajrapani, which is established by the scriptural authority of the root tantra. If it is said directly, when the Kalachakra Tantra is taught, Vajrapani or Kalachakra himself will...