Chinese
通过驳斥和如理宣说而成立。分别说部以从比丘处受持斋戒之理：分别说部的观点在《报恩经》中，被归纳为七众别解脱戒中的近事戒而宣说，并说有日夜的戒律而没有尽形寿戒律的是中间人，以及说是八斋戒中的第八种，这三种中，按照前两种，在《俱舍论释》中说，比丘等五者是僧众，其余三者是个人，因此成立了从比丘处受持。日饶说，无怙食施曾于律藏中宣说受持斋戒，但在那里没有出现。在《业百经》中宣说，也是仅指中间人，或者因为是经部宗的观点而不普遍。律部的斋戒仪轨是：一般而言，仅仅是具有八支的仪轨，也在理门派的论典中出现，如《广大嬉戏经》中所说。具体而言，按照声闻分别说部的观点，以皈依为先导，承诺作为居士，从而具有八种戒律，是行持布萨的仪轨等。其中，在《解释》、住处的财物、八种戒律、以及遍行仙人所询问的内容中，仪轨都有明确的宣说。然而，分别说部和经部二者，除了受持的对象和所依的差别外，实际的仪轨并没有差别。因此，虽然律藏中没有明确宣说该仪轨，但因为在经部中所说的仪轨中也说可以加入，所以可以采用。如果经部宗想要受持，那么受持的仪轨是什么呢？尊者阿底峡在阿里（阿里，今中国西藏自治区阿里地区）居住时，曾给予过这样的仪轨，并说是经部宗的观点，之后香雄嘉瓦西绕（香雄嘉瓦西绕）将其写成律部的实修法。因此，按照此宗的观点，首先向堪布受持，仅仅忆念以前的舍心，之后在任何想要的时候，在所依处前受持，想要圆满守护一日一夜时，就受持。从分别说部的观点来看，实际上知道必须从他人处受持。特别的是，即使吃了食物，受持也是可以的，圣者报
English
It is established by refuting and explaining in accordance with the Dharma. The way the Sarvāstivādins take the upavāsa vows from a bhikṣu: According to the Sarvāstivāda school, in the Sutra of Repaying Kindness, it is summarized as the upāsaka vow among the seven classes of Prātimokṣa vows and explained, and it is said that the one who has the vows for one day and night but does not have the vows for the rest of his life is an intermediate person, and it is said to be the eighth of the eight upavāsa vows. Among these three, according to the former and the latter, in the commentary on the Abhidharmakośa, it is said that the five, such as bhikṣus, are the Sangha, and the remaining three are individuals, so it is established that they are taken from a bhikṣu. Rigral said that the Anāthapiṇḍada offered the upavāsa vows, which is said in the Vinaya, but it does not appear there. It is said in the Karmashataka, but that is only referring to the intermediate person, or because it is the view of the Sautrāntika school, it is not universal. The ritual of the upavāsa vows according to the Vinaya school is: In general, only the ritual with eight branches also appears in the treatises of the logicians, as explained in the Extensive Play Sutra. Specifically, according to the view of the Śrāvakayāna Sarvāstivādins, with refuge as the preliminary, promising to be a householder, thereby having eight vows, are the rituals of performing the Uposatha, etc. Among them, the rituals are clearly explained in the Commentary, the property of the seat, the eight vows, and the questions asked by the wandering ascetic Senering. However, both the Sarvāstivādins and the Sautrāntikas, except for the difference in the object of taking and the basis, there is no difference in the actual ritual. Therefore, although the ritual is not clearly explained in the Vinaya, it is said that it can be added to the ritual mentioned in the Sutra, so it can be adopted. If the Sautrāntika school wants to take the vows, then what is the ritual for taking them? When Venerable Atiśa was residing in Ngari (Ngari, now Ngari Prefecture, Tibet Autonomous Region, China), he gave such a ritual and said that it was the view of the Sautrāntika school, and later Zhangzhung Gyalwa Sherab wrote it as a practical method of the Vinaya. Therefore, according to this school's view, first taking it from the preceptor, merely remembering the previous intention of abandoning, then whenever one wants, taking it in front of the basis, and taking it when one wants to fully protect it for one day and night. From the view of the Sarvāstivādins, it is actually known that it must be taken from others. In particular, even if one has eaten food, it is permissible to take the vows, the noble kindness.
Tibetan
ལན་བསབས་པ་ལས་གསུངས་པ་ནི་ཉིན་ཞག་ཚང་བ་ལེན་མི་དགོས་པའི་ཁྱད་ཡོད། ཞག་གསུམ་སོགས་སྦྲེལ་མར་བྱས་པའི་བསྙེན་གནས་ཆོ་ག་གཅིག་གིས་ལེན་པ་ནི་གཏན་ནས་མི་རུང་། མདོར་ན་གོ་མཱིའི་སྡོམ་པ་འབོགས་ཚུལ་གཅིག་དང་། ཇི་ལྟར་འདོད་ཚེ་ལེན་པའི་ཕྱག་ལེན་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་འཕགས་པས་མཛད་པ་སོགས་ཡིན། བྱེ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སེན་རིང་གིས་ཞུས་པའི་མདོར་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་དང་། དེ་གོ་མཱིའི་སྡོམ་པ་ཞེས་མིང་འདོགས། ཆོ་ག་འདི་ཉིན་ཞག་གཅིག་པར་ཁས་བླངས་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་རང་ལུགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །དེས་ན་སྡོམ་གསུམ་ལས་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་བོད་ན་གྲགས་པ་ལྟར། ཇི་ལྟར་འདོད་ཚེ་ལེན་ནའང་ཉིན་ཞག་གི་མཐར་འབུལ་མི་དགོས་པར་གཏོང་སྟེ། དམ་བཅའ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལས་དེ་གཏན་ནས་དགག་པའམ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་དེ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཁས་ལེན་པའི་ ཁྱབ་མཐའ་འཆའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སྡོམ་བརྒྱད་དང་། དོན་ཞགས་ནས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་ཚང་བར་དགེ་བསྙེན་མན་ཆད་ཀྱིས་ནོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་འཚོའི་མཐའ་ཅན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་བཞིན་དུ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་སྡོམ་པ་བླང་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མའི་འཇིག་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བསྙེན་གནས་པར་ཁས་བླངས་ནས། ལྷག་མ་སྲུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོ་ག་ཡང་མི་འཆད་ཅིང་། གསོ་སྦྱོང་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཞེད་དེ། དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །དོན་ཞགས་པའི་ཆོ་གར། དགེ་སློང་ཕའམ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་གཟུངས་འོག་ཏུ། འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་བླངས་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཞེས་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་རྗེ་བཙུན་གྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། འཇིག་རྒྱུར་འགྲོ་ན། ཁྱིམ་པའི་གསོ་སྦྱོང་དང་། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་མུ་བཞིར་བརྩི་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་ལ་ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་གསོ་སྦྱོང་བླངས་པ་ལྟ་བུ་དཔེར་མཛད་པ་དེས་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་རྩར་གསུངས་པ་ནི། རྟེན་མཆོག་ལ་གནས་བཞིན་དུ་དམན་པར་ཁས་བླངས་པ་སྡོམ་པ་སྔ་མའི་འཇིག་རྒྱུར་སོང་བ་ལ་དགོངས་ཕྱིར་མི་འགལ་ལོ། །ཕར་ཕྱིན་ལས་ གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར་བཤད་པ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལས་རྟོག་པའི་ཆོ་གའི་སྔོན་འགྲོར་བཤད་པ་དང་འདྲ།
Chinese
回答中所说，有不必受持完整一天的差别。如果用一个斋戒仪轨连续受持三天等，是绝对不行的。总之，关于居米戒的授予方式有一种，以及随自己意愿受持的仪轨有两种，后者是圣者（指龙树菩萨）所造等。分别说部的主张是，在遍行者善护所问的经中，受持尽形寿的八支戒，并称之为居米戒。这个仪轨承诺为一天，这显然是分别说部自己的戒律。因此，三戒中，如藏地所传的经部宗的观点，无论何时想受持，都不必在一天结束时放弃，因为誓言已经完成。从这段话来看，这完全不是否定，也不是将经部宗所传的观点视为承认经部宗的观点的遍及。对此有人说：八关斋戒和《义成经》中所说的完整仪轨，居士以下的人不能接受，因为在安住于尽形寿的戒律的同时，受持一天的戒律是没有必要的，而且会破坏之前的戒律。因此，承诺为斋戒者，仅仅守护剩余的戒条，也不需要宣说仪轨，并且会安住于布萨中。这样认为是不合理的。《义成经》的仪轨中，说了“比丘父”等，并且在该陀罗尼的下面说：“这也要为出家者受持，因为要利益一切众生”，等等，因为这是大乘的宗义。这与至尊（宗喀巴）所说相违背。如果说会破坏戒律，那么在家布萨和斋戒的戒律，在四句分类时，以非二者的句，比如圆满居士受持一天布萨为例，也会因此而破坏。经部根本律中所说的是，安住于殊胜的所依，却承诺低劣的，这是指之前的戒律已经破坏的情况，所以并不矛盾。这类似于在《现观庄严论》中，解释为摄集决定，以及在下部三续中，解释为观想仪轨的前行。
English
The answer states that there is a difference in that it is not necessary to take the complete day. It is absolutely not permissible to take the vows with one fasting ritual performed continuously for three days, etc. In short, there is one way to bestow the Gomi vows, and two ways to practice taking them as one wishes, the latter being composed by the Holy One (Nagarjuna), etc. According to the Vaibhashika school, in the sutra inquired by the wandering Senaring, one takes the eight-branch vows for as long as one lives, and this is called the Gomi vow. It is clear that this ritual, which promises to be one day, is the Vaibhashika's own discipline. Therefore, among the three vows, according to the Sautrantika school as it is known in Tibet, one does not need to give up at the end of the day, no matter when one wants to take them, because the vow has been completed. From this, it is not a complete negation, nor is it to assume that the view known as the Sautrantika school is a comprehensive acceptance of the Sautrantika school's view. To this, someone says: The eight vows and the complete ritual mentioned in the Donzhag Sutra cannot be accepted by lay practitioners or lower, because while abiding in the vows that last for life, there is no need to take the vows for one day, and it will destroy the previous vows. Therefore, having promised to be a fasting person, one does not even need to explain the ritual by merely protecting the remaining precepts, and one will abide in the Uposatha. This is not reasonable. In the ritual of the Donzhag Sutra, it says "Bhikkhu father," etc., and below that Dharani, it says, "This must also be taken for the side of the ordained, because it is to benefit all sentient beings," etc., because this is the Mahayana's doctrine. This contradicts what the Venerable One (Tsongkhapa) said. If it is said that it will destroy the vows, then the vows of the householder's Uposatha and fasting, in the case of counting in four categories, in the case of the non-dual category, such as the example of a fully ordained layperson taking a one-day Uposatha, it will also be destroyed. What is said in the root sutra is that abiding in a superior basis, but promising an inferior one, this refers to the case where the previous vows have been destroyed, so it is not contradictory. This is similar to what is explained in the Abhisamayalankara as collecting the definitive, and in the three lower tantras, it is explained as the preliminary of the visualization ritual.