Tibetan
ན་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་རོ།། ༈ །།ལུས་ངག་གི་འཆལ་ཚུལ་གྱི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་ལའང་། སོ་ཐར་དང་། བྱང་སེམས་སོ། །དང་པོ་བྱང་སེམས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་གིས་མ་ཟིན་ན་ཉན་ཐོས་ཡིན་ཡང་། དེ་དག་གིས་ཟིན་ཅིང་གཞན་དོན་དུ་སྤྱོད་ན་བྱང་སེམས་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། སྲོལ་གཉིས་ཁོ སོ་སོའི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་རྣམས་དང་། ཐུན་མོང་དུ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་བླང་དོར་ལ་བསླབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། མི་དགེ་བའི་ཆོས་བཞི་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །དབྱེ་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བར་གྱི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་ལ་ཅི་རིགས་བསླབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བ་གཞི་ བཅས་སྤངས་པའི་སེམས་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །དེས་ན་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ན་ཕམ་པ་བཞི་ཡང་སྤྱོད་པར་གནང་ངོ་། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཤེས། །དེ་ཡི་གཉེན་པོ་བསྟེན་ཅིང་དེ་དག་ཀྱང་། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བསྒྲུབ་ལས་གནས་སྐབས་དང་། །མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བར་ཤོག ༈ །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་སོ། །དབྱེ་ན། དབྱེ་གཞི་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་པའོ། །ཇི་ལྟར་དབྱེ་བའི་དོན་ནི། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སོ་སོའམ། དེ་རེ་རེ་ལའང་། ངོ་བོ། རང་བཞིན། ཕན་ཡོན་གསུམ། བར་པ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བ། གཉེན་པོའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་དཔྱད་པ་དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །ཕྱི་མ་ལ་གནས་སྐབས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གཉིས་སོ། །གོ་རིམ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་སྒྲ་དོན་རྣམས་ཀྱང་གོ་སླ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། བདོག་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ལ་ཕན་པར་སྟེར་བ་སྟེ། དེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ ན་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ངེས་ཚིག་ནི། དཱ་ན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ད་རི་དྭ་ཕོངས་པ་དང་། ན་ས་སེལ་བའོ། །དབྱེ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་གཙོ་བོར་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཆོས་དང་། བྱམས་གསུམ་སྦྱིན། ཁྱིམ་པས་ནོར་སྦྱིན། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སོགས་བཤད། ངེས་ཚིག་ནི། ཤཱི་ཏ་བསིལ་བ། ལན་ཐོབ་པ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསིལ་བ་ཐོབ་པའོ། །བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ནི། གཞན་གྱི་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་སེམས་མི་འཁྲུགས་པའོ། །སྒྲ་དོན་ནི། ཀོ་བྷ་འཁྲུགས་པ། ཤཱནྟི་ཞི་བ་སྟེ་སེམས་འཁྲུགས་པ་ཞི་བའོ། །དབྱེ་ན་གསུམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། གཞན་གྱི་དོན་དུ་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། པར་མཆོག །ཡནྡྲ་སྦྱོར་བ་སྟེ། དགེ་བ་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བས་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དབྱེ་ན། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟང་ཟིང་སྲུང་བ་བརྒྱུད་ནས་དང་། སྟེར་བ་དངོས་སུ་གཞན་དོན། དེས་གནས་སྐབས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་འདུ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པས་ཤུགས་ལ་རང་དོན་འགྲུབ་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ། སྒྲ་དོན་ནི། དྷུ་ར་འཛིན་པ། མ་ན་ཡིད་དེ་ཡིད་འཛིན་པས་བསམ་གཏན། དབྱེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐུན་མོང་པའི་བསམ་གཏན། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་པའི་བསམ་གཏན། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའིའོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ ཉེར་བསྡོགས་བདུན་དང་། དངོས་གཞི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་རྟག་པ་སོགས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ནས་མགོ་བཟུང་སྟེ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་ན་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་སོ། །དངོས་གཞི་ནི་ལམ་ལྔ་དང་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། དང་པོ་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་འཕྲད་འདོད་བྱམས་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་སྙིང་རྗེ། དེ་གཉིས་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་དགའ་བ་སྟེ་ཕན་བར་དགོངས་པ་གསུམ་དང་། དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་སྙོམས་པར་འདོད་པ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་བདེ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ཡང་བསྡུ་ན་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་འདུ་བས་ཐོག་མར་དེ་བསྒོམ། དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའོ། །སྒྲ་དོན་ནི། པ་ར་མ་ཨརྦ་དོན་དམ། ཛྷཱ་ན་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ཤེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན། སྦྱོར་བ་ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་བཅད་པ། དངོས་གཞི་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་བ། རྗེས་སྤྱོད་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྐྱེ་བའོ། །བསྡུ་དངོས་ བཞི་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པ
Chinese
那么就变成波罗蜜多了。 为了对治身语的放逸行为，有三种戒律：第一种是别解脱戒和菩萨戒。如果第一种戒没有完全被菩萨的三轮所摄持，那么就是声闻戒；如果被这些所摄持并且为了利益他人而行事，那么就变成菩萨的别解脱戒。第二种戒律，两种传承各自的根本和支分的堕罪，以及共同的黑白八法，都要学习取舍。第二种是，为了成办善事，持续不断地舍弃包括四种不善之法的心。如果进行区分，就要尽力学习从皈依直到佛陀功德之间的善法。第三种是，为了成办他人的利益，持续不断地舍弃与此相违背的根本以及种子之心。因此，如果为了利益他人，即使是四种他胜罪也可以行持。了解六度波罗蜜多的不顺品，依止它的对治品，并且如实地修持这些，愿能将暂时和究竟的殊胜果位结合起来。 六度波罗蜜多的共同特征是：从轮回和涅槃的彼岸度脱的方法。如果进行区分，区分的基础是：成办圆满佛陀的特殊方法。如何区分的意义是：六度波罗蜜多各自，或者每一个，都有体性、自性、利益三种。中间要确定不顺品，分别考察对治品的自性，如实地修持这些。后面有暂时和究竟两种果位。顺序一定要确定，声音和意义也容易理解。布施的体性是：将拥有的事物给予他人以利益，如果被施者、施物、施舍三种所摄持，那么就变成波罗蜜多。词源是：从“达那”（藏文：དཱ་ན་，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施）这个词演变而来。“达日”（藏文：ད་རི་，梵文天城体：दरि，梵文罗马拟音：dari，汉语字面意思：贫穷）是贫穷，“纳”（藏文：ན་，梵文天城体：न，梵文罗马拟音：na，汉语字面意思：无）是消除。如果进行区分，出家人主要布施无畏、法和慈爱三种， 在家人布施财物。因为获得了不生之法的忍耐，所以有施舍、大施舍和极施舍。宣说戒律的体性等。词源是：“夏达”（藏文：ཤཱི་ཏ་，梵文天城体：शीत，梵文罗马拟音：śīta，汉语字面意思：清凉）是清凉，“蓝”（藏文：ལན་，梵文天城体：लन्，梵文罗马拟音：lan，汉语字面意思：获得）是获得，即获得涅槃的清凉。忍辱的
English
then it becomes pāramitā. In order to counteract the laxity of body and speech, there are three kinds of discipline: the first is the Prātimokṣa and the Bodhisattva vows. If the first vow is not completely encompassed by the three wheels of the Bodhisattva, then it is the Śrāvakayāna vow; if it is encompassed by these and acts for the benefit of others, then it becomes the Bodhisattva's Prātimokṣa vow. The second vow, the root and branch transgressions of each of the two traditions, and the common eight black and white dharmas, must be studied for acceptance and rejection. The second is the continuous mind of abandoning the four unwholesome dharmas in order to accomplish virtue. If we distinguish, we should strive to learn as much as possible from taking refuge to accumulating virtuous dharmas up to the qualities of the Buddha. The third is the continuous mind of abandoning the root and seed of what is contrary to accomplishing the benefit of others. Therefore, if it is for the benefit of others, even the four defeats are allowed to be practiced. Understand the opposing factors of the six pāramitās, rely on their antidotes, and practice them correctly, may we combine the temporary and ultimate supreme fruits. The common characteristic of the six pāramitās is: the method of crossing over from the other shore of saṃsāra and nirvāṇa. If we distinguish, the basis of distinction is: the special method of accomplishing perfect Buddhahood. The meaning of how to distinguish is: each of the six pāramitās, or each one of them, has three aspects: nature, self, and benefit. In the middle, identify the opposing factors, examine the nature of the antidotes separately, and practice them correctly. In the end, there are two fruits: temporary and ultimate. The order must be determined, and the sounds and meanings are also easy to understand. The nature of generosity is: giving away possessions to benefit others, and if it is encompassed by the giver, the object, and the act of giving, then it becomes pāramitā. The etymology is: derived from the word "dāna" (藏文：དཱ་ན་，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施). "Dari" (藏文：ད་རི་，梵文天城体：दरि，梵文罗马拟音：dari，汉语字面意思：贫穷) is poverty, and "na" (藏文：ན་，梵文天城体：न，梵文罗马拟音：na，汉语字面意思：无) is elimination. If we distinguish, renunciants mainly give fearlessness, dharma, and loving-kindness, Householders give wealth. Because of obtaining forbearance of the unarising dharma, there is giving, great giving, and supreme giving. Explaining the nature of discipline, etc. The etymology is: "śīta" (藏文：ཤཱི་ཏ་，梵文天城体：शीत，梵文罗马拟音：śīta，汉语字面意思：清凉) is coolness, and "lan" (藏文：ལན་，梵文天城体：लन्，梵文罗马拟音：lan，汉语字面意思：获得) is obtaining, that is, obtaining the coolness of nirvāṇa. Patience of
Chinese
其本体是：对于他人造成的损害，内心不生起烦乱。词义是：कोभ（藏文，梵文天城体，kobha，汉语字面意思：愤怒），འཁྲུགས་པ། ཤཱནྟི་（藏文，梵文天城体，śānti，汉语字面意思：寂静）ཞི་བ་，即内心烦乱平息。分类有三种。精进的本体是：为了他人的利益而乐于行善。词源是：པར་མཆོག །ཡནྡྲ་སྦྱོར་བ་སྟེ།，与殊胜的善行相结合，故为精进。分类是：行境完全清净和修习圆满。第二是：通过守护财物，以及直接给予他人利益。由此，暂时可以获得受用等，最终圆满布施波罗蜜多，从而间接实现自利。禅定的本体是：为了圆满正等觉的利益，内心保持平静。词义是：དྷུ་ར་（藏文，梵文天城体，dhura，汉语字面意思：负担，责任）འཛིན་པ།，མ་ན་（藏文，梵文天城体，mana，汉语字面意思：意）ཡིད་，即以意执持，故为禅定。分类是：世间和共同的禅定，声闻和共同的禅定，以及大乘不共的禅定。第一种是：修习禅定的 近行七支，以及正行初禅等。第二种是：从无常等轮回的过患开始，如果贪欲较重，则修习不净观等。正行是五道和三十七道品。按照大乘的观点，如中观宗，首先以慈爱希望众生获得安乐，以悲心希望众生脱离痛苦，以喜乐希望众生不离这二者，即利益他人的三种意念，以及希望对怨亲爱憎等八法保持平等，即舍，是安乐的意念。总而言之，可以归纳为慈悲二者，所以首先修习慈悲，然后修习世俗和胜义菩提心。智慧的特征是：如实地证悟所知的事物。词义是：པ་ར་མ་ཨརྦ་（藏文，梵文天城体，parama artha，汉语字面意思：胜义）དོན་དམ། ཛྷཱ་ན་（藏文，梵文天城体，jñāna，汉语字面意思：智慧）ཤེས་པ་，即证悟胜义谛。分类是：以加行见断除戏论，以正行修习证悟，以结行达到究竟。第三是：依靠清净的戒律为基础，通过修习禅定，生起智慧的力量。四摄事中，特征是：为了成熟众生而善巧方便。
English
Its essence is: not being disturbed in mind by the harm done by others. The meaning of the words is: Kobha (Tibetan, Devanagari, kobha, literal meaning: anger), 'khrugs pa. Shanti (Tibetan, Devanagari, śānti, literal meaning: peace) zhi ba, that is, the mind is disturbed and calmed. There are three types. The essence of diligence is: being happy to do good for the benefit of others. The etymology is: par mchog. Yantra sbyor ba ste, combining with the supreme goodness is diligence. The classifications are: the field of practice is completely pure, and the practice is perfect. The second is: through protecting wealth and directly giving benefits to others. Thus, temporary enjoyment and so on can be obtained, and ultimately the perfection of the perfection of generosity, thereby indirectly achieving self-interest. The essence of meditation is: keeping the mind calm for the benefit of perfect enlightenment. The meaning of the words is: Dhura (Tibetan, Devanagari, dhura, literal meaning: burden, responsibility) 'dzin pa, mana (Tibetan, Devanagari, mana, literal meaning: mind) yid, that is, holding with the mind, hence meditation. The classifications are: worldly and common meditation, Hearer and common meditation, and Mahayana uncommon meditation. The first is: practicing the seven preparatory branches of meditation, and the actual first meditation and so on. The second is: starting from the faults of impermanence and other cycles, if greed is heavy, then practice impurity and so on. The actual practice is the five paths and the thirty-seven wings of enlightenment. According to the Mahayana view, such as the Madhyamaka school, first, with love, wishing sentient beings to be happy, with compassion, wishing sentient beings to be free from suffering, with joy, wishing sentient beings not to be separated from these two, that is, three thoughts of benefiting others, and with equanimity, wishing to maintain equality towards the eight dharmas such as enemies, relatives, attachment, and aversion, that is, equanimity, is the thought of happiness. In short, it can be summarized as love and compassion, so first practice love and compassion, and then practice conventional and ultimate Bodhicitta. The characteristic of wisdom is: realizing the nature of what is to be known as it is. The meaning of the words is: Parama artha (Tibetan, Devanagari, parama artha, literal meaning: ultimate meaning) don dam. Jñana (Tibetan, Devanagari, jñāna, literal meaning: wisdom) shes pa, that is, realizing the ultimate truth. The classifications are: cutting off elaboration with the view of application, practicing realization with the practice of the main body, and achieving the ultimate with the subsequent practice. The third is: relying on pure morality as the foundation, through practicing meditation, the power of wisdom arises. Among the four objects of collection, the characteristic is: being skillful in means for the purpose of maturing sentient beings.