Tibetan
་གསུམ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱ༔ ཞེས་སྒྲུབ་ཆེན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བའོ། །གཉིས་པ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་བསྙེན་པ། ཚོགས་བསགས་ཉེ་བསྙེན། རང་དམ་ཚིག་བསྐྱེད་ནས་བཟླས་པའི་བར་སྒྲུབ་པ། ཆོ་ག་ལྷག་མ་རྣམས་སྒྲུབ་ཆེན། གསུམ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡོ་བྱད་གསོག་པ་ནས། ཕྱི་མཚམས་རྒྱལ་ཐོ་སོགས་ནས་བཟུང་མཆོད་པ་བརླབ་པའི་བར་བསྙེན་པ། ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ནས་བཟླས་པའི་བར་སྒྲུབ་པ། བཟླས་པར་ཞུགས་ནས་དངོས་གྲུབ་ལེན་རན་ཡན་སྒྲུབ་ཆེན། དེ་ནས་བཟུང་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ་སྒྲུབ་ཆེན་དུ་བཤད་པ་དག་གོ །དེ་དག་གི་སྤྱི་དོན། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ལ་ཉེ་བ་སྟེ་རྟགས་ཐོན་པ་ཡན་ཆད་བསྙེན་པ། དེ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཉེ་བསྙེན། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མ་གྲུབ་ན་སྤོགས་ཆོག་བཅས། གྲུབ་ནས་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་སྒྲུབ་ཆེན་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བསྙེན་པ་ལ་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་བསྙེན་པ་དང་། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་བསྙེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཡང་རྩ་བསྙེན་དང་ཉེ་བསྙེན་གཉིས། དང་པོ་རྩ་བསྙེན་ནམ་གཞི་ཡི་བསྙེན་པ་ལ་ཡང་ངེས་རྫོགས་ཏེ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དོན་དུ་གཉེར་པས་མཚན་མ་བརྙེས་ཀྱི་བར་དང་། མོས་བསྒོམ་སྟེ་ཐུན་མོང་གི་ལས་སྦྱོར་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་ཕྱིར་དུས་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་གང་རུང་བཟླ་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་ཚེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔས་གཞི་བཟུང་བ། སྟ་གོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྔོན་དུ་འགྲོ་སྟེ། དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་གནས་འཁོར་དུས་དང་ཡོ་བྱད་དེ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། ས། ལྷ། སློབ་དཔོན། དབང་རྫས། སློབ་མ་ལྔ། སྔ་མ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གོང་དུ་གནས་དང་སློབ་དཔོན་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་། ས་ལ་ཡང་བརྟག་པ། སྣང་མི་སྣང་ལ་བསླང་བ། རྫས་དང་། སྔགས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྦྱང་བ། ས་ལྷ་དབང་དུ་གསོལ་བ་དང་། སྟངས་སྟབས་ཀྱི་གར་གྱིས་བཟུང་བ་སྟེ་སྤྱི་དོན་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་གར་གྱི་རིམ་པ་ནི། གསང་འདུས་རྒྱུད་ཆེན་ལས། རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ཀུན་ནས་གསུངས་པ་ཡི༔ དཔལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་གར་གྱི་འཆམས་འདི་ལ༔ ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་དགོས་ཆེད་དང་༔ དཔེ་ལུང་ལག་ལེན་འབྲས་བུ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན༔ ཅེས་པ་ལྟར། ངོ་བོ་རིག་རྩལ་ལྷ་སྐུ། ངེས་ ཚིག་ལྷའི་ཞལ་ཕྱག་དང་མཐུན་པར་ཕྱག་རྒྱ་སོ་སོར་བསྒྱུར་བ། དབྱེ་བ་ཕྱི་སྟང
Chinese
第三要习惯，这是在成就大圆满的道上与任运自成之持明相结合。第二是修持皈依和发心两种，积累资粮是近修，从生起自誓言到念诵之间是修持，剩余的仪轨都是大修。第三是从积聚修法用具开始，从外境围墙到供养加持之间是修持，从三摩地三种到念诵之间是修持，进入念诵到可以取悉地之间是大修。 从那之后，就将取悉地和灌顶等用于事业，这些就是所说的大修。这些的总义是，接近所希望的悉地，也就是出现验相为止是修持，使之稳固是近修，修持所希望的悉地之方便是修法，没有成就则加上补缺，成就之后取悉地就是所说的大修，应当如此理解。此外，修持还有事先要做的修持和做事之修持两种。第一种又分根本修和近修两种。第一种根本修或基础修又分决定圆满，也就是为了获得殊胜悉地而努力直到获得征相为止，以及信解修，也就是为了能够修持共同事业，念诵任何一种时数修。进入真实坛城之大修时，以五圆满为基础，五种准备先行。第一是，导师、处所、眷属、时间和用具这五种。第二是，地、天神、上师、灌顶物、弟子五种。前者是圆满，如上文所示，要如实理解处所和上师等的特征。对于地，也要观察，发起显现与不显现，用物和，咒语和， 三摩地来净化，祈请地神，以及用姿势的舞蹈来摄持，总共有四种意义。其中手印舞的次第是，如《密集续大经》所说：从续部、传承、口诀中宣说的一切，此殊胜手印舞，以本体、定义、分类、必要和，例子、传承、实修、果报八方面来阐述。如是，本体是明智的技艺，是本尊身。定义是与本尊的颜面手相同，将手印各自转变。分类是外在姿势
English
Third, one should become accustomed to it, which is to combine spontaneous awareness with the path to the completion of great accomplishment. Second, practice the two, refuge and bodhicitta, accumulating the assembly is approaching accomplishment, from generating one's own samaya to recitation is practice, and the remaining rituals are all great accomplishment. Third, from accumulating the means of practice, from the outer boundary wall to the blessing of offerings is approaching accomplishment, from the three samadhis to recitation is practice, and from entering recitation to being ready to take siddhi is great accomplishment. From then on, applying the attainment of siddhi and empowerment to activities is what is called great accomplishment. The general meaning of these is that approaching the desired siddhi, that is, until signs appear, is approaching accomplishment, stabilizing it is near accomplishment, the means of practicing the desired siddhi is practice, and if it is not accomplished, add the completion, and taking siddhi after accomplishment is what is called great accomplishment, which should be understood. In addition, there are two types of practice: preliminary practice and action practice. The first is divided into root practice and near practice. The first root practice or basic practice is also divided into definite completion, that is, striving for the supreme siddhi until signs are obtained, and faith practice, that is, reciting any number of times in order to be able to practice common activities. When entering the great practice of the actual mandala, the basis is established with five perfections, and five preparations precede it. The first is the five: teacher, place, retinue, time, and means. The second is the five: earth, deity, guru, empowerment substance, and disciple. The former is perfection, as shown above, and the characteristics of the place and guru should be understood as they are. For the earth, it should also be examined, raising appearance and non-appearance, with substances and, mantras and, Purifying with samadhi, invoking the earth deity, and grasping with the dance of postures, there are four general meanings. The order of the handprint dance is, as stated in the Great Tantra of Guhyasamaja: Everything spoken from the tantras, transmissions, and instructions, this glorious handprint dance, is explained by eight aspects: essence, definition, classification, necessity, and, examples, transmissions, practice, and results. Thus, the essence is intelligent skill, the deity's body. The definition is the same as the deity's face and hands, transforming the handprints individually. The classification is external posture
Tibetan
ས་སྟབས། ནང་དབལ་ཆས། གསང་བ་གནས་ལུགས་ཀྱི་གདེངས་དང་ལྡན་པ། དགོས་པ་སྦྱང་གཞི་སྒོ་གསུམ། སྦྱང་བྱ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དྲི་མ། སྦྱོང་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་གར། གྱེར་ཚིག་སྔགས། འཕྲོ་འདུ་ཏིང་འཛིན་གསུམ། སྦྱངས་འབྲས་སྐུ་གསུམ་མོ། །དཔེ་བཅའ་བ་གཙོ་འཆམས་རྒྱལ་པོ་གདན་ལ་འགྱིང་པ་ལྟ་བུར་དལ་ཞིང་འགྱིང་བག་ཆེ་བ། བསྒྱུར་བ་འཁོར་འཆམས་འབངས་ཀྱི་རོལ་རྩེད་འབུལ་བ་ལྟར་བདེ་ཞིང་འཁྱུགས་པ། སྒྲོལ་བ་ཕོ་ཉའི་འཆམས་དམག་མི་གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་ལྟར་དྲག་ལ་སྡུད་པའོ། །ལུང་ཁུངས། དཔལ་ཆེན་གསང་འདུས་རྒྱུད་ལས། བྲོ་ནི་འབར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ༔ རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར༔ གར་ནི་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་གར༔ ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁྱབ་པར་བྱེད༔ ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་ལུ་གུ་རྒྱུད དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཞི་ཁྲོ་བསྐུལ༔ གླུ་བྲོ་གར་གྱི་ཐུགས་དམ་སྟེ༔ རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བསྟན་པར་བྱ༔ ཞེས་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་གར་བྱེད་པ། །ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞི་ཡི་ཁྱོན། །རྐང་པ་ཡ་གཅིག་མཐིལ་གྱིས་གནོན། །རྐང་མཐེབ་སེན་མོའི་ཁྱོན་གྱིས་ཀྱང་། །ཚངས་པའི་ཡུལ་ས་རྩེ་ནས་གནོན། །ཞེས་དང་། རྔམས་གློག་ལས། ཕྱག་རྒྱ་བཅང་དང་སྟངས་ཚུལ་རྣམས། །བཅིངས་ཤིང་མཁའ་ལ་རབ་བཀྲོལ་ན། །སྲིད་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་གྱུར་ན། །དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང་། དགོངས་འདུས་ལས། དངོས་པོས་དངོས་པོ་འགྲོལ་བ་དང་། །དུག་གིས་དུག་ནི་སེལ་བ་བཞིན། །ཐབས་མཆོག་དཔག་གིས་མི་ལང་ཡང་། །མཛད་པ་གར་གྱི་ཕྱག་རྒྱར་བརྗོད། །ཅེས་དང་། ཆོས་སྤྱོད་མངོན་རྟོགས་རྒྱུད་ལས། བླ་མ་ལ་དབྱངས་ཡན་ལག་མཉེན། །མ་ནོར་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན། །རྒྱུད་མང་ཐོབ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ངེས་མཉམ་བྱེད། །དེ་བདུན་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་མཁན་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལག་ལེན་དངོས་བསྟན་ནི། གསར་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་གུར་དང་། ཡོ་ག་སོགས་ཀྱི་གར། ཀུན་མཁྱེན་བུ་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་པ་སོགས་ཀྱིས་བཀྲལ་ལ། རྙིང་མར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བསམ་ཡས་ས་ འདུལ་དུས་འདི་ཉིད་ཕྱག་ཏུ་བསྟར་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་དག་ལ་བསྙེན་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་སྔ་འགྱུར་གྱི་ལུགས་སུ། ཁྲག་འཐུང་གི་འཆམས་ཞེས། ལག་སྟབས་གཙོ་ཆེ་གར། རྐང་སྟབས་གཙོར་འདོན་འཆམས། གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་སྟངས་སྟབས་སུ་བཞེད་ཅིང་། དེ་ཡང་ལྟད་མོ་དང་རོལ་རྩེད་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར། ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་ལྟར་ཕོ
Chinese
地势，内在威严，具备秘密状态的把握，必要之修习三门，所修习身语意三之垢染，修习之法手印舞，念诵之词咒语，生起圆满禅定三者，修习之果三身。譬如庄严之主舞，如国王安坐于宝座般，缓慢而威严。转变之轮舞，如臣民献上嬉戏娱乐般，安乐而流畅。调伏之使者舞，如士兵投入战场般，勇猛而收摄。教证来源，《大幻化网根本续》中说：“舞蹈是燃烧的手印，与一切胜者相结合，舞是广大无边的舞，遍布十方世界，手印种种如连珠，唤起三时诸佛之寂怒，歌舞是誓言，恒常不断地示现。”又《名号赞》中说：“于虚空中作广大舞，大地坛城为基础，一足之底镇压之，足趾甲之量亦能，镇压梵天之顶端。”又《怖畏电光续》中说：“手印执持与姿势等，束缚且于空中善解脱，从一切有中得解脱，甚至获得成佛之果，何须再说其他成就？”又《意集经》中说：“以物解脱物，如以毒药解毒般，殊胜方便虽无数，然称为舞蹈之手印。”又《行持显现续》中说：“上师具妙音，肢体柔软，不谬误，与意义相符顺，获得众多传承且不退转，咒语与手印，决定共同行持，具足此七者之人，我称为手印师。”如是等。实际操作之指示：新派有金刚帐和瑜伽等的舞蹈，由全知布顿和金刚座等解释。旧派有莲花生大师在桑耶寺（公元779年前后，今西藏山南地区扎囊县境内）降伏土地时亲自展示等清净传承，需要依止。其中，旧译派的规矩中，称之为饮血尊之舞，手势为主的是舞，脚步为主的是跳，两者都展现的是姿势，认为不是像看戏和玩乐一样，而是像大鹏鸟在空中翱翔一样雄壮。
English
The ground, inner majesty, possessing confidence in the secret state, the three doors of necessary practice, the impurities of body, speech, and mind to be practiced, the mudra dance as the means of practice, the recited words as mantras, the three samadhis of arising, gathering, and abiding, and the result of practice is the three kayas. For example, the main dance of adornment is like a king sitting majestically on a throne, slow and dignified. The transforming circle dance is like subjects offering play and entertainment, joyful and flowing. The taming messenger dance is like soldiers entering the battlefield, fierce and gathering. Source of teachings: In the Root Tantra of the Great Gathering of Secrets, it says, "Dance is the burning mudra, uniting with all the victorious ones. Dance is the dance of vast expanse, pervading the ten directions of the world. Various mudras are like a string of pearls, arousing the peaceful and wrathful ones of the three times. Song and dance are the heart commitment, constantly and continuously showing." Also, in the Praise of Names, it says, "Performing vast dance in the sky, the mandala of the earth is the foundation, the sole of one foot presses down, even the extent of the toenail can, press down from the peak of the realm of Brahma." Also, in the Fearful Lightning Tantra, it says, "Holding mudras and postures, binding and well liberating in the sky, liberating from all existence, and even attaining Buddhahood, what need is there to mention other accomplishments?" Also, in the Gathering of Intentions, it says, "Liberating objects with objects, like dispelling poison with poison, although there are countless supreme methods, it is called the mudra of dance." Also, in the Tantra of Conduct and Manifestation, it says, "The lama has a beautiful voice, flexible limbs, is not mistaken, is in accordance with the meaning, has received many lineages and does not regress, mantras and mudras, definitely perform together, the person who possesses these seven, I call a mudra master." Thus and so on. Actual instructions for practice: In the New School, there are dances of Vajra Tent and Yoga, etc., explained by Kunkhyen Buton and Dorje Drak, etc. In the Old School, there is the pure lineage of Padmasambhava personally demonstrating when subduing the land at Samye Monastery (around 779 AD, in present-day Dranang County, Shannan Prefecture, Tibet), which needs to be relied upon. Among them, in the tradition of the Early Translation School, it is called the dance of the Blood-Drinking One, where hand gestures are the main dance, foot movements are the main jump, and showing both is considered posture, and it is considered not like watching a play or having fun, but majestic like a garuda soaring in the sky.