Tibetan
ད་ནམས་ཕུང་པོ་ནི། །རྒྱལ་བ་ཡིས་ཀྱང་བགྲང་མི་སྤྱོད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། འདི་ཡང་། གསང་བ་འདུས་པར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བའི་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། །མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་ བདག་དང་། །ཉན་ཐོས་པས་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། སེམས་ཙམ་པས་བརྟགས་པའི་རྣམ་རིག་རྣམས་དགག་ནས། ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ལྟོས་གྲུབ་མི་འགལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་རྣམས་སྒྲུབ་པར་མཛད་དོ། །ཡང་སེམས་འགྲེལ་ཚིག་ལྷུག་པ་ཞིག་འདུག་པའང་། ༧ གང་གི་འདུས་པའི་ལུང་དོན་ཞིབ་མོར་འཆད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྡུ་ན། དངོས་པོ་ནི། བདག་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། གསོ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་། །ཤེད་བུ་དང་། བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་དང་བྲལ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། ཁམས་བཞི་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སོགས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པས་སྟོང་ཞིང་། གཟུང་བ་ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཛིན་པ་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་དུའང་སེམས་དེ་མ་དམིགས་ཤིང་མི་གནས་པས་སྤངས་པ། ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ། དེའི་ཕྱིར་རང་སེམས་ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་། མ་སྐྱེས་པ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ནི་རང་ བཞིན་མེད་པ་མིང་ཙམ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་མི་འགགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་པའང་གཞུང་༤༥དེ་ཉིད་བར། ལས་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ།། ༈ །།གསེར་གདུང་ འཛམ་གླིང་རྒྱན་གཅིག་དཀར་ཆག་ལས་ཁོལ་བཏུས་བཞུགས། །བླ་མ་དང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དབྱངས་ཐ་མི་དད་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། དུལ་ཞིང་བཟོ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ལ། །ཆོ་ག་མཐོང་ཞིང་མཉམ་གཞག་པ། །ཞེས་སོ། །འཕྲོད་ཁ་བ་དཔལ་ལྡན་བློ་གྲོས་བཟང་པོས། གཉིས་པ་གང་གིས་འབྲི་བའི་རི་མོ་མཁན། །ཐོས་མང་བརྩོན་ཅིང་དམ་ཚིག་སྡོམ་གནས་ཤིང་། །མཆོད་དང་སྦྱིན་མོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་པ། །བློ་དང་བཟོ་ཡི་གནས་ལ་མཁས་ཤི
Chinese
如今五蕴，诸佛亦不能尽数。如是等等宣说。此亦于《密集金刚》中云：“远离一切事物，蕴、界与处之，能取与所取皆已断，法无我性平等故，自心本来未生故，是为空性之自性。”即是从此意义出发，驳斥外道所计度的我，以及声闻所计度的蕴，唯识宗所计度的识等，从而确立诸法皆为空性之胜义谛，以及世俗如幻之缘起，以不违背观待而成立之方式修持，从而自然生起对众生之大悲心，皆是为此而作。又有心之释文零散者，乃是详细解释彼之集经之义，归纳而言，事物即我、有情、命、养育、士夫、补特伽罗、作者、使者、能作者等自性，是与此等分离。五蕴、四界、六处等各自之体性不可得故为空性。所取之色、形、声等，以及能取之内外中间任何处，心皆不可得且不住留故而断除。如蕴等一切法皆无我一般，心亦与之相同故而成为无我与平等性。因此，自心从最初即未生，未生之空性即是虚空之体性。虚空乃是无自性之名相而已。如是，若能通达心之不生不灭，即是菩提。此亦是彼经第四十五品之义，略摄而已。 ༈ །།金灵塔 瞻洲庄严独一目录中摘录。顶礼上师与至尊文殊无二之莲足。如《律生经》所云：“调柔且通晓一切工艺，见仪轨且能入定。”如是。仲喀巴·贝丹罗哲桑布云：“第二，何者为绘画之画师？多闻精进且住于誓言律仪，以供养布施而具菩提心，于智慧与工艺之处皆精通。”
English
Now, even the Buddhas cannot enumerate the aggregates. Thus, it is said. This also, in the Guhyasamaja, it is said: "Free from all things, of aggregates, realms, and sources, grasping and being grasped are completely abandoned, because the nature of the Dharma is without self, and because the mind itself is unborn, it is the nature of emptiness." That is, starting from this meaning, refuting the self conceived by the heretics, as well as the aggregates conceived by the Hearers, and the consciousness conceived by the Mind-Only school, thereby establishing that all phenomena are emptiness, the ultimate truth, and the interdependent arising of conventional illusion, practicing in a way that does not contradict dependence, thereby naturally generating great compassion for sentient beings, all of this is done for this purpose. There is also a scattered commentary on the mind, which is a detailed explanation of the meaning of that collection scripture. In summary, things are the nature of self, sentient beings, life, nourishment, man, person, author, messenger, agent, etc., and it is separated from these. The five aggregates, the four elements, the six sources, etc., are empty because their respective entities are not found. The objects of grasping, such as color, shape, and sound, as well as the grasping mind, are not found and do not remain anywhere inside, outside, or in between, so they are abandoned. Just as all phenomena such as aggregates are without self, the mind is also the same as them, so it becomes without self and equality. Therefore, the mind itself is unborn from the beginning, and the emptiness of the unborn is the nature of space. Space is just a name without self-nature. Thus, if one can understand that the mind is neither born nor ceases, that is enlightenment. This is also the meaning of the forty-fifth chapter of that scripture, briefly summarized. ༈ །།Extracted from the catalog of the Golden Stupa, the Ornament of Jambudvipa. Homage to the feet of the Guru and the inseparable Jetsun Manjushri. As it is said in the Vinayasamuccaya: "Gentle and knowing all crafts, seeing rituals and meditating equally." So it is. Drokhawa Palden Lodro Zangpo said: "Secondly, who is the painter who paints? Learned, diligent, and abiding in vows and precepts, possessing bodhicitta through offerings and generosity, skilled in the places of wisdom and crafts."