Tibetan
།དེ་ལས་གཞན་དུ་སེམས་ཅན་ གང་། །ལས་འབྲས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས། །བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བར་འགྱུར། །དེར་ནི་དེར་འཕོ་མ་ཡིན་ཞིང་། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཡོད་མིན། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར། །སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། །འཕོ་བ་མེད་པར་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །མདོར་ན་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་ལས་འབྲས་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྒྱལ་བས་བསྟན། །ཇི་ལྟར་རྔ་ཡི་སྒྲ་དང་ནི། །དེ་བཞིན་མྱུ་གུ་ཚོགས་པས་སྐྱེད། །ཕྱི་ཡི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་འདོད། །ཡོད་གྱུར་མ་ཡིན་ངག་ལམ་བྲལ། །མཁའ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པའི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་དང་། །བརྩེ་ལྡན་ཀུན་གྱིས་དུས་ཀུན་ཏུ། །སྟོང་པ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་མཁྱེན། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞི་ཞིང་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར། །གཞི་མེད་སྲིད་པ་འཇིག་བྱེད་པའི། །སྟོང་པ་ཉིད་འདི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །སྐྱེ་མེད་དང་ནི་སྟོང་ཉིད་དང་། །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད། །བདག་ཉིད་དམན་པས་གང་བསྒོམས་པ། །དེ་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མིན། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་རྟོག་གིས། །རྒྱུན་ཆད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། ། སྟོང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་གཞན། །དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་མི་བཞེད། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡི། །གནས་པ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེ་དག་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི། །ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པར་བཞེད་པ་ཡིན། །དང་། གང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་ཡི་དེ་ནི་རྟག་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་མི་རྟག་ཉིད་ཡིན་ན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགལ། །མདོར་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ནི་མི་རྟག་ཉིད་བཞེད་ན། །དེ་དག་སེམས་ནི་སྟོང་ཉིད་དུ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བཞེད་མི་འགྱུར། །སོགས་ཀྱིས་རྣམ་རིག་དགག །ཇི་ལྟར་བུ་རམ་མངར་བ་དང་། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་པས། །གང་ཞིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་མིན། །དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་། །འགའ་ཞིག་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་ནས་བརྩམས་རྒ་བ་ཡི། །མཐར་ཐུག་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་ནི། །ཁོ་བོ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲར་འདོད། །དང་། ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། །ནམ་ཡང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས། །སེམས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས། །ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ཐ་དད་པར། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ ཡིན། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་དང་མི་རྟག་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཉོན་མོངས་ལས་ལས་བྱུང་། །ལས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་བསགས། །བག་ཆགས་བྲལ་ནས་བདེ་བ་སྟེ། །བདེ་བའི་སེམས་ནི་ཞི་བ་ཉིད། །སེམས་ཞི་བས་ནི་རྨོངས་མི་འགྱུར། །རྨོངས་མེད་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་གྲོལ་ཐོབ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་དེ་ཉིད་དང་། །སྟོང་པ་ཉིད་དུའང་བཤད་པ་ཡིན། །གང་དག་སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་ཐར་པའི་རྟེན་མ་ཡིན། །འགྲོ་དྲུག་སྲིད་པའི་བཙོན་རར་ནི། །རྨོངས་པ་དེ་དག་འཁོར་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བསྒོམས་བྱས་ན། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་བློ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་བསྟན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཆགས་བྲལ་བས། །བྱང་ཆུབ་དམན་པ་ཐོབ་མིན་ནམ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །དང་། སྙིང་རྗེས་བརྟན་ པའི་རྩ་བ་བརྟན། །བྱང་སེམས་མྱུ་གུ་ལས་བྱུང་བ། །གཞན་དོན་འབྲས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་ནི། །རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་བསྒོམས་པས་བརྟན་པ་ནི། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྲེད་ ནས། །བསམ་གཏན་བདེ་བ་དོར་ནས་ཀྱང་། །མནར་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད། །དང་། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ནས། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟེན་པ་གང་། །དེ་ནི་ངོ་མཚར་བས་ངོ་མཚར། །རྨད་དུ་བྱུང་བས་རྨད་དུ་བྱུང་། །སེམས་ཅན་བསྐྱབས་པའི་བསམ་པ་ཅན། །དེ་དག་སྲིད་པའི་འདམ་སྐྱེས་ཀྱང་། །དེ་བྱུང་ཉེས་པས་མ་གོས་པ། །ཆུ་ཡི་པདྨའི་འདབ་མ་བཞིན། །དང་། ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་དངོས་ཅན། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་འགྱུར་བ། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་གནས་པར་འགྱུར། །བསྐུལ་ན་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཆགས་གྱུར་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ནས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དང་། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་སྐད་ཅིག་ཙམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་བསོ
Chinese
此外，众生 谁，不希望承受业果。 犹如依靠镜子， 面容的轮廓得以显现。 在那里并没有转移， 没有它，它也不存在。 同样，蕴聚合相续， 在其他生处产生， 没有转移，智者们 应当恒常确信。 总之，在空性的诸法中， 诸法以空性的方式产生。 作者享受业果， 胜者在世俗谛中宣说。 犹如鼓的声音， 同样，嫩芽由聚合而生。 外在的缘起， 如同梦幻一般。 并非存在，言语道断， 虚空和菩提心， 菩提无二的体性， 安住于大菩提的， 大自在者佛陀， 以及慈爱的一切众生，时时 了知空性如同虚空。 因此，诸法一切之基， 寂静且如同幻化， 摧毁无基之存在的， 此空性应当恒常修习。 无生和空性， 以及无我，名为空性。 被低劣者所修习的， 那不是在修习它。 善与非善的分别念， 是相续断绝的体性。 空性是佛陀所说，其他， 他们不认可空性。 心无所缘的， 安住是虚空的体性。 他们修习空性， 是认为在修习虚空。 并且，任何的明识是刹那的， 它的那个就不是常恒的。 如果心是不常恒的， 如何与空性相违背？ 总之，如果诸佛 认为心是不常恒的， 他们为何不认为 心是空性的呢？ 等否定了识。 犹如红糖的甜味， 火焰的自性是热一样， 同样，一切诸法的， 自性认为是空性。 说空性是自性， 不是在说断灭。 也不是在说 任何的常恒。 从无明开始到衰老， 最终十二支的， 缘起之行， 我认为如同梦幻一般。 并且，诸法从因产生
English
Furthermore, sentient beings, Whoever does not wish to experience the results of karma. Just as relying on a mirror, The circle of the face appears. There, it does not transfer there, Without it, it also does not exist. Similarly, the aggregates connect, To be born in another existence, Without transference, the wise ones Should always ascertain. In short, in the empty dharmas, The dharmas arise as emptiness. The actor enjoying the results of karma, The Victorious Ones taught in conventional truth. Just like the sound of a drum, Similarly, sprouts are produced by assembly. The external dependent arising, Is considered like a dream or illusion. Not existent, beyond the path of speech, Space and Bodhicitta, The nature of non-duality of Bodhi, Dwelling in the Great Bodhi, The Great Self, the Buddha, And all compassionate beings, always Know emptiness to be like space. Therefore, the basis of all dharmas, Peaceful and like illusion, Destroying the baseless existence, This emptiness should always be meditated upon. Unborn and emptiness, And selflessness, called emptiness. Whatever is meditated upon by the inferior, That is not meditating on it. Discriminating thoughts of virtue and non-virtue, Are the nature of the cessation of continuity. Emptiness is taught by the Buddha, others, They do not accept emptiness. The state of mind without an object, Dwelling is the nature of space. Those who meditate on emptiness, Consider it to be meditating on space. And, whatever consciousness is momentary, That of it is not permanent. If the mind is impermanent, How does it contradict emptiness? In short, if the Buddhas Consider the mind to be impermanent, Why do they not consider The mind to be emptiness? Etc., negating the consciousness. Just as the sweetness of jaggery, The nature of fire is heat, Similarly, the nature of all dharmas, Is considered to be emptiness. Saying emptiness is nature, Is not speaking of annihilation. Nor is it speaking of Any permanence. Starting from ignorance to old age, The ultimate twelve branches, The action of dependent arising, I consider to be like a dream or illusion. And, dharmas arise from causes
Chinese
了知即是，何时也不会相违背，因为因由因自身而空，了知心无生。从世俗谛来说是各别的，那本身不是所缘境，世俗谛被说是空性，空性唯独是世俗谛。因为如果不存在就不会产生，就像有为法和无常一样。世俗谛从烦恼和业产生，业从心产生，心由习气积聚，脱离习气即是安乐，安乐的心就是寂静。心寂静就不会愚痴，没有愚痴那本身就是证悟，证悟那本身就能获得解脱。如是真如和真实边际，无相和胜义谛，菩提心妙宝那本身，也被说是空性。哪些不了解空性者，那些不是解脱的所依，六道轮回的监狱中，那些愚痴者将会在轮回中流转。因此，如果瑜伽士修习此空性，对于他人利益的贪著之心，将会生起毫无疑问。等等开示了空性和慈悲。声闻们因为没有贪著，难道不会获得低劣的菩提吗？没有完全舍弃有情，就能获得圆满正等觉的菩提。以及，以慈悲稳固根本，菩萨从苗芽中生出，利他唯一果实菩提，是胜者之子们所修习的。任何修习而稳固者，因他人的痛苦而惊恐，即使舍弃禅定安乐，也会进入无间地狱。以及，通达诸法空性之后，依止业和果的任何行为，那真是稀奇中的稀奇，奇妙中的奇妙。具有救护有情之心的那些人，即使是生于轮回的淤泥中，也不会被其所生的过患所沾染，如同水中的莲花花瓣。以及，只要佛陀没有劝请，直到那时具有智慧之身的，沉醉于三摩地而昏厥的，声闻们将会安住于涅槃。如果劝请，就会以各种形象，贪著于有情利益，积累福德智慧资粮，最终获得圆满正等觉的菩提。以及，任何众生哪怕仅仅一瞬间，修习菩提心，他的福
English
Understanding is such that it will never be contradictory, because the cause is empty by its very nature, and the mind is understood to be unborn. From the perspective of conventional truth, it is distinct, and that itself is not an object of focus. Conventional truth is said to be emptiness, and emptiness alone is conventional truth. Because if it does not exist, it will certainly not arise, just like conditioned things and impermanence. Conventional truth arises from afflictions and actions, and actions arise from the mind. The mind is accumulated by habits, and freedom from habits is bliss. The blissful mind is itself peace. With a peaceful mind, one will not be deluded. The absence of delusion is itself realization, and by realizing that itself, liberation will be attained. Likewise, suchness and the ultimate limit, the signless and the ultimate truth, the supreme Bodhicitta itself, are also taught as emptiness. Those who do not understand emptiness are not a support for liberation. In the prison of the six realms of existence, those deluded ones will wander in samsara. Therefore, if this emptiness is cultivated by a yogi, the mind attached to the benefit of others will undoubtedly arise. And so on, emptiness and compassion are taught. Since the Shravakas are free from attachment, will they not attain inferior Bodhi? Without completely abandoning sentient beings, one attains the Bodhi of perfect and complete enlightenment. And, with compassion, the root of stability is strengthened. The Bodhisattva arises from the sprout, and the single fruit of benefiting others, Bodhi, is what the sons of the Victorious Ones cultivate. Whoever is strengthened by cultivation, terrified by the suffering of others, even abandoning the bliss of meditation, will enter into the uninterrupted hell. And, having understood that all phenomena are empty, whatever one relies on actions and results, that is wondrous among the wondrous, marvelous among the marvelous. Those who have the intention to protect sentient beings, even if they are born in the mud of existence, are not stained by the faults that arise from it, like the petals of a lotus in water. And, as long as the Buddha has not urged them, until then, those who have a body of wisdom, fainting from being intoxicated by Samadhi, those Shravakas will abide in Nirvana. If urged, they will become attached to the benefit of sentient beings with various forms, accumulate the collections of merit and wisdom, and ultimately attain the Bodhi of perfect and complete enlightenment. And, any being who, even for a moment, cultivates Bodhicitta, his merit