Tibetan
།ལང་ཚོའི་མཚར་སྡུག་ཅིར་ཡང་དར། །མདོར་ན་རྡུལ་བྲལ་སྟོང་པའི་བཞིན། །སྙིང་རྗེའི་ཆགས་ཚོན་འཛིན་མཛད་པའི། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་མིག་འཕྲུལ་ཚུལ། །མཐའ་དག་སུ་ཡིས་བརྗོད་པར་ནུས། །འོན་ཀྱང་རབ་དྭངས་སྙན་ངག་མཁན། །བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱའི་བསྟོད་ཚིག་གི །ཆུ་ཀླུང་བར་མེད་འཐུང་བཟོད་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་རྒྱ་མཚོར་མཚུངས། །ཚངས་དབང་བིཥྛ་དྲག་པོ་ལ་སོགས་སྲིད་ན་ཆེ་རྒུའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། །འདར་བཅས་ཐོར་ཚུགས་དུད་པའི་ཕྱག་གིས་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་མཆོད་བྱེད་ཅིང་། །སྟོབས་བཅུ་མངའ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་གཅིག་ཏུ་དགྱེས་པའི་དཔྱིད་དཔལ་ལས། །བསྔགས་བརྗོད་མེ་ཏོག་སར་པའི་གྲུ་ཆར་ཉིན་བཞིན་འབེབས་པའི་ངོ་མཚར་བཟུང་། །དེ་ལྟའི་གྲགས་དཀར་ནོར་བུའི་ལྡིང་། །རིང་ནས་རྣ་བའི་རྒྱན་གྱུར་པ། །གུས་བཅས་དོན་མཐུན་གཞོན་ནུ་ཞིག །ཡང་དང་ཡང་དུ་འདི་ལྟར་ རྟོག །ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཡབ་གཅིག་ལྷག་པར་གངས་ཅན་འགྲོར། །སྡུག་པའི་བུ་ལ་མ་ཡིས་བཞིན། །མགོན་ཁྱོད་བརྩེ་བས་ཐུགས་རབ་བརླན། །དེ་ལྟ་ལགས་ན་རང་ཉིད་དང་། །རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གཞན་ཡང་རུང་། །ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་འཁོར་བའི་མཚོར། །ཕ་མཐའ་མེད་པར་འཁྱམས་པ་ཡིས། །ཅུང་ཟད་སྐྲག་པས་བཞིན་གྱི་མདངས། །ཉི་མས་བཅོམ་པའི་ཀུ་མུད་བཞིན། །འཕགས་པ་འཕགས་པ་དགོངས་མཛོད་ཅེས། །སྨྲེ་སྔགས་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མར་ལུས། །སླར་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྡོ་བའི་ངོས། །དྲན་པའི་གཟོང་གིས་བཀོད་བྱས་པའི། །རི་མོ་འགའ་ཞིག་མི་ཕྱེད་པས། །ཤུགས་རིང་དང་བཅས་འདི་སྐད་སྨྲེངས། །དེང་ཚེ་སྙིགས་མར་གྱུར་པ་རྣམས། །ཚུལ་མིན་ལས་ལ་ཞུགས་པ་ནི། །ཡིད་སྲུབས་རྣམ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ཡི། །དཔྱིད་ཀྱིས་བཟུང་བའི་འཇུག་ངོགས་བཞིན། །སླ་ཡང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མིན། །༤ ངལ་བར་བཅས་ཀྱང་སྡིག་པའི་ཁུར། །དཀའ་ཐུབ་ལྟ་བུར་བསྟེན་པ་ཡིས། །ཕལ་ཆེར་ཉིན་དང་མཚན་དུ་གཡེངས། །འགའ་ཞིག་ཁྱིམ་གྱི་སྲེད་པས་ཏེ། །ལ་ལ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པས་བསླུས། །གཞན་དག་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི། །སྙོམས་ལས་ཁོ་ནའི་མལ་དུ་མནལ། །འབྱོར་ན་དྲེགས་པས་རབ་ཏུ་ཁེངས། །དབུལ་ཚེ་ཞུམས་པས་སྐབས་མི་དབྱེ། །བར་མ་ཙམ་དུ་བདེར་གནས་ཀྱང་། །ཆོག་ཤེས་མེད་པས་རང་ ཉིད་བཅོམ། །སྙན་པ་སྒྲོགས་ན་ང་རྒྱལ་སྐྱེ། །སྨད་ན་ཁྲོ་བའི་མེ་ཆེན་འབར། །མ་སྨྲས་བསམ་པ་ཚིམ་མིན་ཕྱིར། །ཁྱོད་ལ་དགའ་བ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །མཛའ་བར་གྱུར་ན་ཆགས་པ་དང་། །མཁོན་ལ་སྡང་བས་ཡིད་མྱོས་ཤིང་། །བཏང་སྙོམས་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཡང་། །རྨོངས་པའི་
Chinese
青春的妙丽如何盛开，总而言之，是无尘的空性之面。以慈悲的爱染作画，幻化网的眼花缭乱之相，谁能完全述说？然而，对于极其清澈的诗人们来说，能够无间断地饮用百千俱胝的赞颂之词的河流，您的传记堪比大海。梵天、自在天、遍入天、大自在天等，世间所有伟大的神祇们，都战战兢兢地以顶髻低垂的双手，供养您的足莲。拥有十力，与诸佛子一同欢喜的春天，每日降下赞颂花朵的雨水，真是令人惊叹。如此美名如白色的宝幢般，早已成为我耳边的装饰。一个恭敬且意气相投的年轻人，一次又一次地这样思考：唉呀！对于世间所有众生，尤其是雪域的子民们，您如同慈母对待爱子一般，以慈爱之心滋润着您的心田。既然如此，无论是自己，还是其他与自己志同道合的人，都极其可怜地在轮回的苦海中，无边无际地漂泊着。稍微感到恐惧，面色就如同被太阳晒焦的睡莲一般。只能剩下呼唤“圣者啊，圣者啊，请垂听”的哀鸣。再次，在心意的石板上，用记忆的凿子雕刻的，一些模糊不清的痕迹，伴随着叹息，这样说道：如今这末法时代，那些从事不如法行为的人们，如同心田缝隙中各种幻象滋长的春天。虽然容易，却不是圣者的行为。即使辛勤努力，也背负着罪恶的重担，像苦行一般地修行，大多数时候都在白天和夜晚中虚度。有些人被家庭的贪欲所束缚，有些人被伪装成佛法的行为所欺骗，还有些人什么也不做，只是在懒惰的床上睡觉。富有时傲慢自满，贫穷时沮丧消沉，不分场合。即使生活安稳，也因不知足而自我毁灭。赞美时生起我慢，诋毁时愤怒的火焰燃烧。不说话是因为想法无法满足，又怎能对您生起欢喜？与人亲近时产生贪恋，与敌人为仇时内心充满憎恨，即使以中庸之道处世，也是因为愚昧。
English
How does the splendor of youth flourish? In short, it is the face of immaculate emptiness. With compassion, you paint with the colors of attachment, the bewildering appearance of the illusory net. Who can fully describe it? However, for the extremely clear poets, able to drink the river of hundreds of millions of praises without interruption, your biography is like an ocean. Brahma, Indra, Vishnu, Shiva, and all the great deities in the world, trembling, offer the lotus of your feet with hands holding up their disheveled hair. Possessing the ten powers, together with the sons of the Buddhas, the joyful spring, daily rains down showers of blossoming praises, a wondrous sight. Such a white fame, like a jewel banner, has long been an ornament to my ears. A respectful and like-minded youth, again and again, thinks like this: Alas! For all beings in the world, especially the people of the snowy lands, you are like a loving mother to her beloved child, with love, you deeply moisten your heart. Since this is so, whether oneself or others who share the same aspirations, are extremely pitiful, wandering endlessly in the ocean of samsara. Slightly frightened, the complexion is like a water lily scorched by the sun. Only the lament of calling out, "Noble One, Noble One, please listen," remains. Again, on the stone slab of the mind, carved with the chisel of memory, some indistinct traces, accompanied by a sigh, speak like this: Nowadays, in this degenerate age, those who engage in improper actions are like the spring in which various illusions grow in the cracks of the heart. Although easy, it is not the conduct of the noble ones. Even with diligent effort, they bear the burden of sin, practicing like asceticism, mostly wasting their days and nights. Some are bound by the greed of family, some are deceived by actions disguised as Dharma, and others do nothing, just sleeping in the bed of laziness. When rich, they are filled with arrogance, when poor, they are depressed and dispirited, not distinguishing the occasion. Even if living comfortably, they destroy themselves because of dissatisfaction. When praised, pride arises, when criticized, the great fire of anger blazes. Not speaking is because thoughts cannot be satisfied, so how can joy arise for you? When becoming friendly, attachment arises, when hostile to enemies, the mind is intoxicated with hatred, even living with equanimity, it is because of ignorance.
Tibetan
རྒྱ་ལས་འདའ་བ་མེད། །ཐོས་བརྩོན་སྦྱིན་པ་སྲོག་བཞིན་བསྲུང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་རྩྭ་ལྟར་བཏང་། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ད་དུང་ཚུལ་འཆོས་ཁོ་ནས་སྙེམས། །དམན་ལས་དམན་པའི་བྱིས་པ་དང་། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མ་བྱས་བཞིན། །བདག་ཉིད་ཁོ་ན་མཆོག་འདོད་པའི། །རློམ་སེམས་ཚངས་པ་ལ་ཡང་ཅི། ཟློ མདོར་ན་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཡུལ། །མཐའ་དག་བདག་ལ་ཁྲོ་བ་ཡིས། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་མཛའ་ན། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། །གློག་གི་ཐག་པ་གཡོ་བ་ལས། །ཆེས་ག་མྱུར་བའི་འཚོ་བའི་རྒྱུན། །ནམ་ཞིག་ཆད་པའི་དེ་མ་ཐག །དམྱལ་མེ་བཟོད་དཀས་ངེས་པར་བསྲེགས། །དེ་ཚེ་བདག་གི་མགོན་པོ་ཁྱོད། །འབྲས་བུའི་ཆུ་ཀླུང་ཟློག་པ་ལས། །ད་ལྟ་སྡིག་པའི་ས་བོན་འདི། །ཉམས་པར་མཛད་ན་ཅི་མ་རུང་། །འོན་ཀྱང་ལས་ལ་དགོངས་མཛད་ན། །ལས་དང་བྲལ་ཚེ་བདག་ལ་ཅི། །གལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་མཛད་སྲིད་ན། །ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཞེས་མིང་ཙམ་ཟད། །དེ་འདྲའི་རྟོག་པས་བསྣུན་པ་བདག །སྐྱབས་གཞན་ འཚོལ་ན་རང་ཉིད་བརླག །གང་ཕྱིར་ངེས་པར་ཁྱོད་མཁྱེན་ཅེས། །གསོལ་བ་འདེབས་ལས་མ་མཆིས་པས། །དེ་སླད་གདུང་བས་རྐང་སེན་ནི། །དཔག་བསམ་དབང་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས། །མི་ནུས་བཞིན་དུ་འཛེགས་པ་ལ། །སློང་བའི་མཆོག་འདི་སྦྱིན་པར་འོས། །ཐོག་མར་བྱིན་རླབས་བེཟླུརླས། །བློ་མཚོའི་རྙོག་མ་ཀུན་བགྲུངས་ནས། །དད་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡི། །གཟུགས་བརྙན་འཆར་རུང་གནས་སུ་སྒྲུབས། །གང་ན་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཁྲིམས། །སྙིང་པོས་གལ་ཏེ་མ་བཟུང་ན། །འཚོ་བ་ཙམ་ཡང་དོན་མེད་ཕྱིར། །བསླབ་གཞིའི་དབྱིག་གིས་ལྕི་བ་དང་། །དེ་ཡི་འགྲམ་ངོགས་ཡིད་དགའ་བར། །མང་དུ་ཐོས་པའི་སཱ་ལའི་ཚལ། །བསམ་བྱུང་འཁྲུལ་མེད་མེ་ཏོག་གིས། །འཁྱུད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་མཛོད། །སྔོན་ཆད་རང་གི་ཆེད་དུ་ཡང་། །མ་མྱོང་རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ད་ནི་མཁའ་མཐས་གཏུགས་པ་ཡི། །འགྲོ་རྣམས་བསྒྲལ་སླད་བདག་ལ་འཚལ། །དེ་བཞིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕུལ། །བཏང་བའི་སྙིང་སྟོབས་རབ་རྫོགས་པའི། །ནོར་བུའི་རྔ་ཡབ་གཡོབ་པ་ཡིས། །ཡིད་ཅན་དབུགས་འབྱིན་བགྱིད་པའང་སྩོལ། །ཉེས་སྤྱོད་རྡུལ་དང་མི་མཛའ་བའི། །རྣམ་དཀར་དཔྱིད་ཀྱི་རླབས་འཐུང་སྟེ། །གཞན་ཕན་པདྨོ་དར་བབས་པའི། །སྐལ་བཟང་མངོན་སུམ་ཉིད་གྱུར་ཅིག །ཡུལ་གྱི་ཁྲོ་བ་ནམ་མཁའ་ བཞིན། །ཕ་མཐའ་གཞལ་གྱིས་ག་ལ་ལང་། །དེ་སླད་ཡུལ་ཅན་རང་གི་སེམས། །བཟོད་པའི་བདུད་རྩིས་བརླན་པར་མཛོད། །ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའི་གོ་འཕང་མཆོག །བརྩོན་ལྡན་ལག་པའི
Chinese
无法超越业力。 听闻、精进、布施如生命般守护， 戒律、忍辱如草般舍弃， 禅定、智慧如今仅以虚伪自满。 比下劣更下劣的孩童， 与他们未作丝毫差别， 唯独希求自身至高无上， 如此傲慢对梵天又有何用？ 总而言之，圣者欢喜之处， 全都以愤怒对我， 即使在梦中也不友善， 如今又将如何是好？ 比起闪电的绳索摇动， 更为迅速的生命之流， 一旦断绝的那一刹那， 地狱之火必定难以忍受地焚烧。 那时，我的怙主您， 比起阻挡果报的洪流， 如今若能使这罪恶的种子， 衰败，岂不是更好？ 然而，若您顾及业力， 脱离业力时，我又能如何？ 假如您可能采取中庸之道， 慈悲广大也只是空名。 被如此的念头冲击的我， 若寻求其他救护，只会自我毁灭。 因为我确信您必定知晓， 除了祈祷之外别无他法， 因此，我以悲痛的双足脚趾， 朝向如意自在您， 攀登这力不能及之处， 恳求赐予这殊胜的布施。 首先，以加持（藏文：བེཟླུརླས།，梵文：वेधु र्लस्，梵文罗马拟音：vedhurlas，汉语字面意思：加持）， 将智慧之海的污浊全都清除， 在能够映现出， 信心和出离心的处所建立。 无论何处，若不以精髓， 紧抓进入正法的规律， 仅仅是生存也毫无意义， 因此，以教诲的财富使其沉重， 并且在那令人喜悦的岸边， 愿能获得充满听闻的娑罗树林， 与思所成无谬的鲜花， 交织的境地。 往昔，即使为了自己， 也未曾体验过的珍贵菩提心， 如今为了救度遍及虚空的， 一切众生，我需要它。 如是，圆满殊胜的， 施舍的勇气完全具足的， 摇动珍宝拂尘， 也请赐予我令有情众生呼吸的力量。 不与恶行尘垢为伍的， 畅饮纯净善妙的春潮， 愿他利莲花盛开的， 幸运能成为亲眼所见。 境的愤怒如虚空， 又怎能衡量其边际？ 因此，请以忍辱的甘露， 滋润有境自己的心。 极其难得的至高地位， 精勤之手的
English
There is no going beyond karma. Hearing, diligence, and generosity are protected like life, Morality and patience are discarded like grass, Meditation and wisdom are still boasted about with mere pretense. Like a child who is more inferior than the inferior, Without making any distinction from them, Desiring only oneself to be supreme, What use is such arrogance even to Brahma? In short, the places that please the noble ones, Are all angry with me, Even in dreams they are not friendly, Now, what will become of me? More swiftly than the swaying of a lightning rope, The stream of life, The moment it is cut off, The fires of hell will surely burn unbearably. At that time, my protector, Rather than reversing the flood of karmic results, Wouldn't it be better if you could now, Cause this seed of sin to decay? However, if you consider karma, What will become of me when I am separated from karma? If you might take a neutral stance, Then great compassion is just an empty name. I, struck by such thoughts, If I seek other refuge, I will only destroy myself. Because I am certain that you surely know, There is no other way than to pray, Therefore, with grieving toes, Towards you, the wish-fulfilling lord, Climbing where I cannot reach, It is fitting to grant this supreme request. First, with blessings (Tibetan: བེཟླུརླས།, Sanskrit: वेधु र्लस्, Romanized Sanskrit: vedhurlas, Literal meaning: blessings), Clear away all the turbidity of the ocean of mind, Establish a place where, The images of faith and renunciation can be reflected. Wherever, if the law of entering the Dharma, Is not grasped with essence, Merely living is meaningless, Therefore, make it heavy with the wealth of teachings, And on that delightful shore, May I attain the grove of Sal trees filled with hearing, Intertwined with the flowers of thought-born, unerring. In the past, even for my own sake, I have not experienced the precious Bodhicitta, Now, for the sake of liberating all beings, Who pervade the extent of space, I need it. Likewise, the perfection of excellence, The courage of giving fully complete, Waving the jeweled fly-whisk, Please also grant me the power to give breath to sentient beings. Not befriending the dust of misdeeds, Drinking the pure and virtuous spring tide, May the good fortune of the other-benefiting lotus blooming, Become manifest reality. The anger of the object is like the sky, How can one measure its limit? Therefore, please moisten the mind, Which is the subject, with the nectar of patience. The supreme state, which is extremely difficult to find, In the hands of diligence