Tibetan
དང༌། སྤང་གཉེན་དང་དག་མ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་དེ་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པར་མ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དབང་དེ་གཉིས་ལ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི། འོ་ན་ཚ་རེག་གྲང་རེག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དབང་དེ་གཉིས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཐ་དད་མ་གྲུབ་པ་དང༌། སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཐ་དད་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཞན་ཡང་འདོད་ཅིང༌། སློབ་དཔོན་དཀོན་བཟང་པ་ཡང་བཞེད་མཆི། གལ་ཏེ་མི་བཞེད་ན་ད་དུང་ཞལ་འཛོམ་ནས་གསུང་གླེང་མཛད་པར་ཞུ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་དུ་དེ་གཉིས་གཏན་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་མུན་ལྟར་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ལ་མི་མཁས་ཀྱང་མཁས་པར་རློམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ལུགས་དང་མི་མཐུན་ཏེ། སྟོང་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒྲགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པས། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་པས། དོན་དམ་པ་རང་སྟོང་དུ་མི་འགྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ལུགས་ཀྱིས་ནི། ཀུན་བཏགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་ལས་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་ཀྱི་རང་ལས་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་སྐྱེས་མ་འགགས་གཟོད་མ་ནས་ཞི་ཞིང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། ཕྱི་མ་འདི་གཞན་གྱིས་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་མེད་ལུ
Chinese
并且，由于通过舍弃对治和清净不清净的方式，在世俗中事物是各不相同的。所断和能断这两者在世俗中没有本体差别是不成立的。如果认为，这二者（所断和能断）在胜义中没有本体成立，并且在世俗中没有本体差别。如果是这样的话，那么，诸如冷触热触等等一切在世俗中各不相同的事物，也都将太过分地变成在世俗中没有本体差别，因为在胜义中没有本体的缘故。如果认为，这二者（所断和能断）在胜义中没有本体的缘故，所以在胜义中自性差别不成立，并且所断和能断在胜义中自性差别也不成立。这是其他人也认可的，而且导师功德贤[dKon bzang pa]也这样认为。如果不这样认为，那么请再次会面进行讨论。因此，所断和能断二者都是世俗谛，而不是胜义谛，虽然在胜义中这二者根本不成立，但在世俗中应当认知为如同光明和黑暗一样的事物差别。 此外，对于宣说三种无自性的密意，有些虽不精通却自诩为精通的人，宣称一切事物都没有自己的本体，这与佛陀和菩萨们的观点不一致，如同将所说的空性全部宣称为自空性一样。因此，此处所说的是胜义谛的无自性，所以法性圆成实没有自己的本体是不成立的。如同宣说胜义谛是空性，胜义谛不会成为自空一样。佛陀和菩萨们的观点是：遍计所执在一切情况下都没有自己的体性，因此没有自己的本体；依他起在世俗中具有由他而生的本体，但没有由自己而生的本体；圆成实由于不是由他而生，所以不生不灭，从本以来寂静，并且自性涅槃，因此是胜义谛。所以在胜义中具有自己的本体，但在世俗中也没有依他起的本体。因此，前两者没有自己的本体，而后者没有其他的本体，所以是无自性之理。
English
And, because things are different in conventional truth through the means of abandoning antidotes and purity and impurity. It is not established that the object to be purified and the means of purification do not have different entities in conventional truth. If you think that these two (the object to be purified and the means of purification) are not established as entities in ultimate truth, and that they do not have different entities in conventional truth, then, in that case, all things that are different in conventional truth, such as hot and cold touches, would become too extreme in that they do not have different entities in conventional truth, because they do not have an entity in ultimate truth. If you think that because these two (the object to be purified and the means of purification) do not have an entity in ultimate truth, therefore, the difference in self-nature is not established in ultimate truth, and also the difference in self-nature is not established for the object to be purified and the means of purification in ultimate truth, then this is also accepted by others, and the teacher Könzangpa also thinks so. If you do not think so, then please meet again to discuss. Therefore, both the object to be purified and the means of purification are conventional truth, not ultimate truth, and although these two are not established at all in ultimate truth, in conventional truth they should be recognized as different things like light and darkness. Furthermore, regarding the intention of the three selflessnesses, some who are not skilled but pretend to be skilled proclaim that all things do not have their own entity, which is inconsistent with the views of the Buddhas and Bodhisattvas, just as proclaiming that all that is said to be emptiness is self-emptiness. Therefore, since it is said here that there is no self-nature in ultimate truth, it is not established that the nature of phenomena, the perfectly established, does not have its own entity. Just as when ultimate truth is said to be emptiness, ultimate truth does not become self-empty. According to the views of the Buddhas and Bodhisattvas, the completely imputed does not have its own characteristics in all cases, therefore it does not have its own entity; the dependent empowerment has an entity that arises from others in conventional truth, but does not have an entity that arises from itself; and the perfectly established does not arise from others, therefore it is unborn and unceasing, peaceful from the beginning, and naturally in nirvana, therefore it is ultimate truth. So in ultimate truth it has its own entity, but in conventional truth it also does not have the entity of dependent empowerment. Therefore, the first two do not have their own entity, and the latter does not have the entity of others, so it is the reason for selflessness.
Tibetan
གས་གསུམ་པོ་དེ་བསྡུ་ན། ངོ་བོ་མེད་ལུགས་གཉིས་སུ་ཡང་འདུ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་ཡོངས་གྲུབ་དེ་དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ན་དེ་དོན་དམ་བདེན་པའི་ངོ་བོར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན། དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་འམ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་དོན་དམ་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའང་འདོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་གོ་ཆོད་པ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སྐུ་དེ་གཉིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་གཞན་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སྐུ་དེ་གཉིས་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་ཤེས་བྱ་ལ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན། སྐུ་དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དང༌། དེས་གསུངས་པའི་ཆོས་དང༌། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དགེ་འདུན་ཡང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ག་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་སྡིག་ལྟ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང༌། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་གཞན་ཡང་གྲངས་ལས་འདས་པ་གནམ་ལྕགས་ཀྱི་ཆར་ཆེན་བཞིན་དུ་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱི་སྐུ་ནི་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རང་དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །བྲལ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིས། །ཡོན་ཏན་དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་བཞི་འདི་དག །བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་འབྱོར་པའི་གནས། །དམ་པའི་དོན་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་ཡི་སྐུ། །ཕ་རོལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས། །དང་པོའི་སྐུ་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས། །བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན། །རྣམ་སྨིན་ཡོན་ཏན་དག་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་དང༌། སྐུ་གསུམ་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི། །དོན་འདི་རྟེན་དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཞེས་པ་དང༌། དངོས་པོ་གཉིས་པོའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་གྱི་སྐུ་ཡིན་པ་དང༌། རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་དོན་མཛད་པའི་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་གདའ་སྟེ། འདིར་མ་བྲིས་སོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ལུགས་དེ་ལྟར་གསུམ་མམ་གཉིས
Chinese
如果将这三种无自性进行归纳，也可以归纳为两种无自性，就像两种真谛的空性一样。如果胜义圆成在胜义上没有自己的体性，那么它就会变成在胜义谛上没有体性。如果承认这一点，那么胜义法身或自性身就会变成在胜义上不存在。如果也承认这一点，那么无论以世俗的体性存在什么，都绝对不可能代替胜义法身和自性身的作用。因此，这两个身就会变成两种真谛都不可能存在。如果承认这一点，那么两种真谛在其他方面也不可能存在。因此，这两个身就会像兔子的角和石女的儿子一样，在所知境中根本不可能存在。如果也承认这一点，那么依靠这两个身而存在的两个色身，以及由此宣说的法，以及修持此法的僧伽，也都会变得不可能存在。因此，就会变成诽谤三宝的巨大罪过，而且其他无数的过失也会像冰雹一样降临。因此，胜义的身是以胜义的体性成立的，所以是自性身。如是说：为自他义胜义身，以及依于此之世俗身，离系与异熟之果，六十四种功德之差别，是自性的财富之境，是殊胜义之身，是正直者之表示身，是他者圆满之境，最初之身具足力等，离系之功德等，第二是大丈夫之相，具足异熟之功德等。又说：三身之佛陀，当知是诸身之总集，三身示现自他之义，与所依一起。又说：是二事之所依。等等，法身自性身是胜义的身，是自利圆满的处所，是利他事业的两个色身的所依等等，显示此理的经典非常之多，这里就不写了。因此，对于所说的一切法无自性，这种无自性的方式是三种还是两种呢？
English
If these three types of selflessness are summarized, they can also be summarized into two types of selflessness, just like the emptiness of the two truths. If the ultimate consummation does not have its own nature in the ultimate sense, then it will become without nature in the ultimate truth. If this is admitted, then the ultimate Dharmakaya or Svabhavikakaya will become non-existent in the ultimate sense. If this is also admitted, then whatever exists in the nature of the conventional cannot possibly replace the function of the ultimate Dharmakaya and Svabhavikakaya. Therefore, these two kayas will become impossible for both truths to exist. If this is admitted, then both truths will be impossible in other respects as well. Therefore, these two kayas will become utterly impossible in the knowable, like a rabbit's horn and a barren woman's son. If this is also admitted, then the two Rupakayas that depend on these two kayas, as well as the Dharma spoken by them, and the Sangha who practice this Dharma, will also become impossible. Therefore, it will become a great sin of slandering the Three Jewels, and countless other faults will fall like a great hailstorm. Therefore, the ultimate kaya is established by the nature of the ultimate, so it is the Svabhavikakaya. As it is said: 'For self and other benefit, the ultimate kaya, and the conventional kaya that depends on it, with the fruits of separation and maturation, these sixty-four distinctions of qualities, are the place of one's own wealth, are the kaya of supreme meaning, are the symbolic kaya of the righteous, are the place of perfect fulfillment for others, the first kaya possesses powers and so on, qualities of separation and so on, the second is the marks of a great person, possessing qualities of maturation and so on.' And it is said: 'The Buddhas of the three kayas, should be known as the collection of all kayas, the three kayas show the meaning of self and other, together with the support.' And it is said: 'It is the support of the two things.' And so on, the Dharmakaya Svabhavikakaya is the ultimate kaya, is the place of perfect self-benefit, is the support of the two Rupakayas that perform the benefit of others, and so on, there are very many scriptures that show this, but they are not written here. Therefore, regarding the statement that all dharmas are without self-nature, is this way of selflessness three or two?