Tibetan
་དེ་རྣམས་ཡོངས་གྲུབ་བཏགས་པ་བ། དག་པ་གཞན་དབང་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་བླངས་ལ། འདིར་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སྦྱངས་འབྲས་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ཤིང༌། སྦྱངས་འབྲས་ཀྱང་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་གཞན་དབང་སྦྱོང་བྱེད་དུ་བཞེད་པ་དང༌། སྦྱངས་འབྲས་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དག་པ་གཞན་དབང་ཡིན་པ་འདི་ཡང་འགལ་ཏེ། སྦྱོང་བྱེད་ནི་སློབ་ལམ་གྱི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་འབྲས་མཐར་ཐུག་ནི་སློབ་ལམ་ཡིན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། དགེ་བ་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་ན། སྦྱངས་འབྲས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཡང༌། སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་སློབ་ལམ་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ན། ཁོ་བོས་སྦྱང་གཞི་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱངས་འབྲས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མ་ཡིན་བྱས་པ། མ་གཏོགས་པ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་མི་བདོག །ཅེས་པ་དང༌། སྦྱང་གཞི་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱངས་འབྲས་རྣམས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་སྔར་ཡང་ཁས་བླངས་ཏེ། ད་དུང་ཡང་འདི་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་རེ་སྐན། ཞེས་པ་གདའ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དཀོན་བཟང་བའི་གསུང་གིས་སྦྱང་གཞི་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱངས་འབྲས་རྣམས་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱི་ངོ་བོའམ། རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་པ་མེད་ལ། ཡི་གེ་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ཐ་དད་ཅེས་པ་བྲིས་འདུག །དེ་ལ་ཁྱེད་རང་ཡི་གེ་བྲིས་ཀྱང་སོད་མེད་ཅེས་སྐད་ཐོངས་ཡོད་ཅིང༌། དཔོན་བྱང་པའང་སྦྱང་གཞི་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཐ་དད་གཏན་མེད་དུ་འདོད་ཀྱིན་འདུག་པའི་དོན་ལ་ངེད་མ་འཆམ་པ་ཡིན་པས་དེའི་ལུགས་གཞིར་བཞག་པ་ལ་ཤགས་དྲང་པོར་འབྱེད་པར་ཞུ། ཞེས་གསུང་གིན་གདའ། ཁོང་པ་ཆོས་པ་ཡིན་པས་བརྫུན་མི་འོང་སྙམ་ནས། ངེད་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་ལུགས་གཞིར་བཞག་པ་ལ་ཤགས་དྲང་བོར་ཕྱེ་བ་ལགས། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་མ་ལགས་ན། ཉིད་ཅག་གཉིས་རང་ཞལ་འཛོམ་ནས་ཐུགས་བསྡུར་བར་ཞུ། གང་ལྟར་ཡང༌། གཞུང་ལུགས་རྣམས་སུ་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གསུམ་མམ་བཞི་གསུངས་པ་ལས་འདི་སྦྱང་བའི་གཞི་དང༌། སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང༌། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དང༌། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་རྣམས་གང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཐ་དད་དོ། །སྦྱང་བྱ་དྲི་མ་དང་སྦྱོང་བྱེད་ནི་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞིང༌།
Chinese
那些被安立为圆成实的，承认清净他空的自性。在这里，承认智慧等等那些是修习的果，并且承认修习的果也是圆成实，因为这个缘故。又，认为清净他空是修治者，以及修习的果智慧等等是清净他空，这个也相违，因为修治者是学道的法，而智慧等等修习的究竟果不可能是学道。同样地，如果一切无漏的善都是修治者，那么修习的果自生智慧的无学道，也变成修治者，因此会太过分地变成学道。又，您所主张的写在文字上说：“我所做的修治所依、修治之物、修治者、修治果的本体不是他体，除了反体不是他体之外，没有承认。”等等，以及“修治所依、修治之物、修治者、修治果这些，以前也承认没有自性他体，现在对这些还有怀疑吗？”等等。尊者根桑巴的说法中，修治所依、修治之物、修治者、修治果这些，没有承认是他体或者自性他体，文字写的是本体或者自性他体。对此，您自己写了文字却说没有用，并且说“官家您也认为修治所依等等这四者完全没有他体，因为我们对这个意思不一致，所以请以那个观点为基础来公正地辩论。”这样说着。因为他是个修行人，心想不会说谎，所以我们也以那个观点为基础来公正地辩论。如果不是那样，请你们两人亲自见面商量。无论如何，在论典中说了三种或四种他体的分类，而这个修治的所依和修治的垢染，既不是本体他体，也不是本体相同反体相异，也不是仅仅名称不同的他体，但却又是他体，因此，是遮止本体相同的他体，是不可说为彼和此的他体。修治之物垢染和修治者，两者都是世俗谛，
English
Those that are established as being perfectly accomplished, acknowledge the nature of pure other-emptiness. Here, it is acknowledged that wisdom and so forth are the result of cultivation, and it is acknowledged that the result of cultivation is also perfectly accomplished, for that reason. Furthermore, it is contradictory to consider pure other-emptiness as the purifier, and that the result of cultivation, wisdom and so forth, are pure other-emptiness, because the purifier is the dharma of the path of learning, and the ultimate result of cultivation, wisdom and so forth, cannot be the path of learning. Similarly, if all uncontaminated virtues are purifiers, then the unlearning path of self-arisen wisdom, which is the result of cultivation, will also become a purifier, and thus it will be too extreme to become the path of learning. Furthermore, what you assert is written in words, saying, "I have made the object of cultivation, the object to be cultivated, the cultivator, and the result of cultivation not different in essence, except that I do not acknowledge that the opposite is not different." and, "The object of cultivation, the object to be cultivated, the cultivator, and the result of cultivation, I have previously acknowledged that they are not different in nature, do you still have doubts about these?" There is the statement that the words of the venerable Könzangpa do not acknowledge that the object of cultivation, the object to be cultivated, the cultivator, and the result of cultivation are different in essence or different in nature, but the words write of essence or nature being different. To this, you yourself have written words but said they are useless, and said, "Official, you also think that these four, the object of cultivation and so forth, are completely without otherness, because we do not agree on this meaning, so please use that view as a basis to debate fairly." He is saying this. Because he is a practitioner, I thought he would not lie, so we also used that view as a basis to debate fairly. If it is not so, please both of you meet in person and discuss it. In any case, the treatises speak of three or four categories of otherness, and this object of cultivation and the defilement to be cultivated are neither otherness of essence, nor otherness of opposites with the same essence, nor otherness of mere names, but they are otherness, therefore, it is otherness that prevents the same essence, it is otherness that cannot be said to be this and that. The object to be cultivated, defilement, and the cultivator are both conventional truths.
Tibetan
ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱངས་འབྲས་ནི་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཞིང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་གསུང་ཡིག་ན། གལ་ཏེ། སྦྱང་གཞི་འམ་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡིན་ན། དེ་ནི་འཁོར་བ་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་ཀའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་བྱང་ཡང་སྦྱང་བྱར་འགྱུར་ཞེས་པ་གདའ་མོད། དེ་ལྟ་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འཁོར་བ་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་ཀའི་གཞི་ཡིན་ཞིང་སྦྱང་གཞི་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་བྱང་སྦྱང་བྱ་ཡིན་པར་ཁྱེད་ཉིད་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ཀུན་བཏགས་ཐམས་ཅད་སྦྱང་གཞི་མ་དག་པ་གཞན་དབང་སྦྱང་བྱ་དག་པ་གཞན་དབང་སྦྱོད་བྱེད། སྦྱངས་འབྲས་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་བཀོད་གདའ་མོད། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་སྟོན་པའི་གཞུང་དེ་དག་གིས་ཀུན་བཏགས་ཐམས་ཅད་སྦྱང་གཞིར་བསྟན་པ་ཡང་མི་མདོག །སྦྱང་གཞི་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་མི་བདོག་པས། རང་བཟོའི་བཤད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་མཆི། །གཞུང་དེ་དག་གིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་སོ་སོར་ངོས་བཟུང་ནས། ཀུན་བཏགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ན། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་དབང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ན། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་དགོས་པ་ཡང༌། གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤང་ན། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། གཞན་དབང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཚུངས་པས་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་དོ། །སྙམ་ན་འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་མ་དག་པ་གཞན་དབང་སྦྱང་བྱ་དང༌། དག་པ་གཞན་དབང་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་ཡིན་ནམ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། བརྟག་གྲངས་དང་པོ་ལྟར་ན་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཞན་དབང་གཉིས་ཀ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་
Chinese
在世俗谛中，体性也是各异的。所净和净果二者都是胜义谛，并且体性也是相同的。还有，在您的言语文字中，如果所净或者法性等等是那样，那是因为它是轮回和清净二者的基础，清净也变成了所净。如果是那样，如来藏是轮回和清净二者的基础，并且也是所净，清净成为所净对您来说太过分了。还有，您的所有遍计所执都是所净，不清净的依他起是所净，清净的依他起是能净，净果是圆成实，并且为了证明这些自性没有差别，引用了《解深密经》。但是，《解深密经》中阐述三种无自性的经文，并没有说明所有的遍计所执都是所净，也没有说明所净等等自性没有差别，所以只是自编的说法。那些经文分别确定了三种无自性，如果如实地了解遍计所执，就能了解无相的法；如果如实地了解依他起，就能了解一切烦恼法；如果如实地了解圆成实，就能如实地了解清净的法；这样了解的必要是，如果了解依他起没有遍计所执的相，就能舍弃一切烦恼法；如果舍弃一切烦恼法，就能获得清净的法。因此，实际上遍计所执是应该了解的，依他起一切烦恼是应该舍弃的，圆成实是应该获得和证悟的。如果遍计所执、依他起、圆成实等在无自性上是相同的，那么所净和能净在体性上也没有差别。如果这样认为，也应该对此进行区分并回答。不清净的依他起是所净，清净的依他起是能净，这是胜义谛还是世俗谛？如果按照第一种情况来观察，那是不可能的。如果按照第二种情况来观察，因为在世俗谛中，两种依他起的体性是成立的。
English
In conventional truth, their entities are also different. The object to be purified and the result of purification are both ultimate truth, and their essence is also the same. Furthermore, in your written words, it states that if the object to be purified or the nature of phenomena, etc., is such, then because it is the basis of both samsara and liberation, liberation also becomes something to be purified. If that is the case, the Tathagatagarbha is the basis of both samsara and liberation, and also the object to be purified. Therefore, it is too extreme for you to say that liberation is something to be purified. Moreover, all your imputations are the object to be purified, the impure other-powered is the object to be purified, the pure other-powered is the purifier, and the purified result is the perfectly established. To prove that these do not have different natures, you cite the Sandhinirmocana Sutra, which speaks of the three natures of non-existence. However, those scriptures in the Sandhinirmocana Sutra that explain the three natures of non-existence do not show that all imputations are the object to be purified, nor do they show that the object to be purified, etc., have no different natures. Therefore, it is merely a self-made explanation. Those scriptures identify the three natures of non-existence separately. If one knows imputation as it is, one knows the phenomena that are without characteristics. If one knows the other-powered as it is, one knows all afflicted phenomena. If one knows the perfectly established as it is, one knows the pure phenomena as they are. The purpose of knowing in this way is that if one knows that the other-powered does not have the characteristics of imputation, one abandons all afflicted phenomena. And if one abandons all afflicted phenomena, one obtains pure phenomena. Therefore, in essence, imputation is to be known, the afflicted aspects of the other-powered are to be abandoned, and the perfectly established is to be attained and realized. If imputation, the other-powered, and the perfectly established are the same in being without self-nature, then the object to be purified and the purifier also have no difference in essence. If one thinks this way, one should distinguish and answer this. Is it ultimate or conventional that the impure other-powered is the object to be purified and the pure other-powered is the purifier? If one examines it according to the first possibility, it is impossible. If one examines it according to the second possibility, it is because in conventional truth, the essence of both other-powered natures is established.