Tibetan
སོགས་པར་ཡང༌། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དགེ་བ་ཡིན་པའི་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཡང་རང་སྟོང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུགས་སོགས་མཐའ་དག་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་གོ་ཆོད་པོ་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཉིད་མེད་པར་འདོད་ན། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་གསུང་རབ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་སྟོང་དེས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་གོ་ཆོད་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞེས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མཚན་མ་མ་འགགས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་མཚན་མ་འགགས་པ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་འགགས་ཞེས་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་མཚན་མ་དེ་འགགས་པ་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཅྀའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མཚན་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་ཆོས་ཅན་དང་འགལ་ཞིང༌། གཞན་ཡང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་དེ་གང་གིས་ཀྱང་སྤང་དུ་རུང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་དེ་ཁས་བླངས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་རང་རིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་མགོན་བྱམས་པའི་ཞལ་ལྔ་ནས། འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་རང་རིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པ
Chinese
等等也是如此。因为（经中）说，如来藏的自性是善的。因此，具有变异性质的事物是空性，但不是如来藏。什么是如来藏，那便是空性，但不是自空。因此，如果认为一切色等都是无自性的空性，除了这唯一有用的空性之外，没有其他的空性，那么这些经文也很好地表明，这是背离了诸佛菩萨的意旨。此外，如果一切法都以各自的自性空为自空，就能理解真实之边际，那么颠倒的那些法也因为以各自的自性空，也会变成真实之边际。如果承认这一点，就会过于荒谬地变成不是颠倒，因为至尊慈氏怙主曾说：“非颠倒”是指真实边际的意义是不颠倒。此外，凡是相没有止息的事物，也因为以各自的自性空，会变成无相之法界。如果承认这一点，就会过于荒谬地变成相已止息，因为至尊慈氏怙主曾说：“彼止息”是指无相法界的意义是相已止息，而且圣无著的尊前也说：“为什么称为无相？因为相已寂灭。”此外，不是胜义谛的二障，也因为以各自的自性空，会变成胜义谛。如果承认这一点，就与法性相违。而且，那二障也变得不可能被任何事物所断除，因为它们是胜义谛。这个理由是被承认的。此外，那会过于荒谬地变成是圣者的智慧圣妙的自证境界，因为慈氏怙主曾五次说过：“圣者的境界”是指胜义谛是圣者的智慧圣妙的自证境界的意义，而且圣无著足也曾说：“为什么称为胜义？因为它是圣者的智慧圣妙的境界。”
English
And so on. Because it is said that the essence of the Tathagata is good. Therefore, things that have the nature of changing are emptiness, but not suchness. What is suchness is emptiness, but not self-emptiness. Therefore, if one thinks that all forms and so on are emptiness without inherent existence, and that there is no other emptiness besides this one useful emptiness, then these scriptures also clearly show that this is contrary to the intention of the Buddhas and Bodhisattvas. Furthermore, if all phenomena are self-empty by their own nature, then one can understand the ultimate limit. Then, those inverted phenomena, because they are empty by their own nature, will also become the ultimate limit. If this is admitted, it would be too absurd to become non-inverted, because the venerable Maitreya has said that "non-inverted" means that the meaning of the ultimate limit is non-inverted. Furthermore, whatever things whose characteristics have not ceased, because they are empty by their own nature, will become the realm of the signless. If this is admitted, it would be too absurd to become characteristics have ceased, because the venerable Maitreya has said that "it has ceased" means that the meaning of the signless realm is that the characteristics have ceased, and the venerable Asanga also said, "Why is it called signless? Because the characteristics have been pacified." Furthermore, the two obscurations that are not the ultimate truth, because they are empty by their own nature, will become the ultimate truth. If this is admitted, it contradicts the Dharma. Moreover, those two obscurations will become impossible to be removed by anything, because they are the ultimate truth. This reason is admitted. Furthermore, that would be too absurd to become the object of the noble wisdom of the holy self-awareness, because the glorious Maitreya has said five times that "the object of the noble" means that the ultimate truth is the object of the noble wisdom of the holy self-awareness, and the venerable Asanga also said, "Why is it called ultimate? Because it is the object of the noble wisdom of the holy."
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གོ་ཆོད་ན། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་འཁོར་བ་ངན་སོང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པ་མགོན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་ཡིན་པ་སྡིག་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་སྟེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད་པའི་གཙོ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུང་རབ་མང་པོར་གང་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཉིད་གོ་ཆོད་མེད་ན། ངེས་དོན་གྱི་བྷ་ག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་རང་སྟོང་གང་ཡིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བྷ་ག་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བྷ་ག་གང་ཡིན་རང་སྟོང་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་དེ་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཚང་བ་མ་ཡིན་པ། གློ་བུར་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བྷ་ག་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཚང་བའི་སངས་རྒྱ
Chinese
的缘故。另外，如果仅仅以各自自性空就能理解法界，那么不是圣者之法的因，而是成为轮回恶趣之因的业和烦恼等，也因为各自自性空，就会成为法界。如果承认这一点，就会过于推及成为圣者之法的因。如薄伽梵慈氏怙主（弥勒菩萨）所说：“为了圣者之法的因。”因为法界的意义被说成是圣者之法的因。圣者无著菩萨也说：“为何称为法界？因为是声闻、缘觉和佛陀之法的因。”的缘故。另外，凡不是胜义菩提心，而是罪恶之心，也因为各自自性空，就会成为胜义法性。如果承认这一点，就会过于推及成为胜义菩提心。如圣者龙树菩萨所说：“胜义法性，即是真如，何为真实之边，即是胜义菩提心。”因此，胜义菩提心，如是说：“无始无终且寂静，有实无实尽之主，空性大悲无分别，名为菩提心。”在众多经典中所说即是此。这也就显示了法界与自生智慧无别无异。另外，如果除了各自自性空之外，没有其他的空性可以理解，那么如胜义的bhaga等所说的众多空性的名相，也会成为各自自性空的空性的名相。如果承认这一点，那么凡是自空就是法性的bhaga，凡是法性的bhaga就是自空，因为它们是名相。如果承认这一点，那么自在等不具备一切智智的功德，暂时的垢染也因为各自自性空，就会成为法性的bhaga。如果承认这一点，那么自在等功德圆满的佛
English
Therefore. Furthermore, if the understanding of the Dharmadhatu is solely based on the emptiness of each individual's own nature, then the actions and afflictions that are not the cause of the noble Dharma but become the cause of samsara and the lower realms, would also become the Dharmadhatu because they are empty of their own nature. If this is accepted, it would be an extreme overreach to consider them as the cause of the noble Dharmas. As the Bhagavan Maitreya Bodhisattva said, "For the cause of the noble Dharma." Because the meaning of the Dharmadhatu is said to be the cause of the noble Dharmas. Furthermore, the noble Asanga also said, "Why is it called Dharmadhatu? Because it is the cause of the Dharma of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas." Therefore. Furthermore, whatever sinful thoughts are not the ultimate Bodhicitta, would also become the ultimate Dharmata because they are empty of their own nature. If this is accepted, it would be an extreme overreach to consider them as the ultimate Bodhicitta. As the noble Nagarjuna said, "The ultimate Dharmata, suchness, whatever is the ultimate reality, that itself is the ultimate Bodhicitta." Therefore, the ultimate Bodhicitta, as it is said, "Without beginning or end, and peaceful, the lord of the exhaustion of existence and non-existence, emptiness and compassion inseparable, is taught as Bodhicitta." That which is spoken of in many scriptures is just that. This also shows that the Dharmadhatu and self-arisen wisdom are inseparable and one. Furthermore, if there is no other emptiness to be understood other than the emptiness of each individual's own nature, then the many terms for emptiness, such as the definitive bhaga, would also become terms for the emptiness of each individual's own nature. If this is accepted, then whatever is self-empty is the bhaga of Dharmata, and whatever is the bhaga of Dharmata is self-empty, because they are terms. If this is accepted, then the temporary stains, which are not complete with the qualities of omniscience, such as Ishvara, would also become the bhaga of Dharmata because they are empty of their own nature. If this is accepted, then the Buddha who is complete with the qualities such as Ishvara