Tibetan
རབ་འབྱོར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཟད་པ། ཞེ་སྡང་ཟད་པ། གཏི་མུག་ཟད་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ། རབ་འབྱོར། དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟར། སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཞེད་པ་འདིའང་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་དང་མཐུན་གྱི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་མཐུན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་ཀྱི། སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་རྟེན་འབྲེལ་དུ་གསུངས་པ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་རྟེན་འབྲེལ་དུ་གསུངས་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྡིག་པ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་སྡིག་པ་ཡིན་ཞེས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་དེ་རིགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྡིག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ཉིད་དགེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེས་དེར་འགྱུར་ན། སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རིགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། མི་ཡིན་ཚད་ལ་སེམས་ཡོད་པར་བསྟན་པས་སེམས་ཡོད་ཚད་མི་ཡིན་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རམ་ཅི། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མགོ་འཇུག་ལོག་པའི་རྩི་ལུགས་འདི་འདྲ་རིགས་པའི་རྣམ་བཞག་མི་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལགས་པས། ད་ནི་ལུགས་དེ་དོར་ནས་རྣམ་དག་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་གཅིག་ཙམ་ཡང་གསན་ན་འཐད་ལགས། འོན་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མི་འགྲུབ་མོད། སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་མང་པོ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་འདས་པའི་རང་སྟོང་ཁོ་ན་ལ་ད
Chinese
具寿，名为“无为法”者，即无生无灭，安住亦不转变为他者，谓贪欲灭尽、嗔恚灭尽、愚痴灭尽，不颠倒之如是性，非异体之如是性，如是性、法性、法界、法无垢性，不可思议界，真实之边际。具寿，此即名为无为法。如是等等皆已宣说。因此，如同凡是缘起即是空性一样，认为凡是空性即是缘起，此观点虽与某些藏地论师相符，然与佛陀及菩萨之意趣，实极不相符顺。佛陀及菩萨众所说乃是凡是缘起即是空性，而未曾说凡是空性即是缘起。设若认为，既已说凡是缘起即是空性，则由此即可成立凡是空性即是缘起。若如是，则应成凡是罪恶即是空性之故，凡是空性即是罪恶，此太过分，因其道理相同之故。然此不可许，因有非罪恶之空性，即善法之故。又，若以彼故成此，则凡是痛苦亦是空性之故，凡是空性即是痛苦，此太过分，因道理相同之故。然此不可许，因亦曾宣说非痛苦之空性乃是大乐之故。如是，若谓凡是人皆有心，则是否会变成凡是有心者皆是人呢？如是等等其他太过分之处，亦将出现极多。故此种颠倒因果之推理方式，乃是不谙理路之人所为。如今，应舍弃此种论调，哪怕仅听闻一种清净之理路亦可。然虽说凡是缘起即是空性，然并非因此即可成立凡是空性即是缘起。若谓于空性亦多有缘起之周遍，则此等乃是未离缘起之自空性而已。
English
Subhuti, that which is called 'unconditioned dharma' is that which has no arising and no ceasing, and does not change from abiding to something else, namely, the exhaustion of desire, the exhaustion of hatred, the exhaustion of delusion, the undeluded suchness, the non-other suchness, suchness, dharmata, the realm of dharma, the stainlessness of dharma, the inconceivable realm, the ultimate reality. Subhuti, this is called unconditioned dharma. Thus and so forth have been spoken. Therefore, just as whatever is dependent origination is emptiness, to hold that whatever is emptiness is dependent origination is in accordance with some Tibetan teachers, but is extremely discordant with the intention of the Buddhas and Bodhisattvas. The Buddhas and Bodhisattvas have said that whatever is dependent origination is emptiness, but have not said that whatever is emptiness is dependent origination. If it is argued that since it has been said that whatever is dependent origination is emptiness, it is thereby established that whatever is emptiness is dependent origination, then it would follow that since whatever is sin is emptiness, whatever is emptiness is sin, which is too extreme, because the reasoning is the same. But this is not acceptable, because there is emptiness that is not sin, namely virtue. Furthermore, if by that it becomes this, then since whatever is suffering is also emptiness, it would follow that whatever is emptiness is suffering, which is too extreme, because the reasoning is the same. But this is not acceptable, because it has also been said that emptiness that is not suffering is great bliss. Similarly, if it is shown that everyone has a mind, does it follow that everyone with a mind is a person? Thus and so forth, many other extreme consequences would arise. Therefore, such a way of reasoning that reverses the pervasion is the way of those who do not understand the nature of reasoning. Now, it would be appropriate to abandon that way and listen to even just one pure line of reasoning. However, although it is said that whatever is dependent origination is emptiness, it does not follow that whatever is emptiness is dependent origination. If it is thought that there are many pervasions of dependent origination in emptiness, then such are only self-emptiness that is not separate from dependent origination.