Tibetan
།གཞན་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་འདས་ན་མཐར་ཐུག་གི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་འདས་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན་འདུས་མ་བྱས་ལས་མ་འདས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ནའང༌། མི་རྟག་པ་དང་བརྫུན་པ་དང་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེའང་གསུང་རབ་མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ། ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོའི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལས་བདེན་པ་གསུམ་ནི་མི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །བདེན་པ་གཅིག་ནི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེན་པ་གསུམ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ནི་མི་བདེན་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལགས་ཏེ་སྐྱབས་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ལགས་པས་འཕགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་ན་མི་བདེན་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལགས་ཏེ་སྐྱབས་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་བདེན་པ་གཅིག་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །གང་རྟག་པ་དེ་ནི་མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ནི་བདེན་པ་དང་རྟག་པ་དང་སྐྱབས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ལགས་པ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་ན་བདེན་པ་དང་རྟག་པ་དང་སྐྱབས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འདུས་བྱས་སུ་འདོད་པ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། འགྱུར་མེད་མ་ཡིན་པར་འདོད་པའང་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ཉིད་ཅག་གི་གསུང་ཡིག་ན། ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་འགྱུ
Chinese
此外，如果胜义谛的真理不超出缘起，那么究竟的灭谛的真理也将不超出缘起。如果承认这一点，就会不超出非造作（འདུས་མ་བྱས།），这样一来，就会过于极端，成为无常、虚假、欺骗的法性，并且不是究竟的皈依处。这与究竟决定意义的经典相违背。如《圣宝积经·吉祥天女狮子吼经》中所说：“世尊，这四圣谛中，三个真理是无常的，一个真理是常的。这是为什么呢？世尊，三个真理是为了了知有为法的体性。世尊，凡是了知有为法的体性，那就是无常的。凡是无常的，那就是虚假欺骗的法性。世尊，凡是虚假欺骗的法性，那就是非真实和无常的，不是皈依处。世尊，正因为如此，圣苦谛、苦集谛和灭苦之道圣谛，严格来说，也是非真实和无常的，不是皈依处。世尊，这其中有一个真理，是超越有为法体性的境界的。世尊，凡是超越有为法体性的境界，那就是常的。凡是常的，那就是不欺骗的法性。世尊，凡是不欺骗的法性，那就是真实、常和皈依处。世尊，正因为如此，灭苦谛本身，严格来说，就是真实、常和皈依处。世尊，超越众生分别识境的灭苦谛，是不可思议的，不是声闻和独觉一切智慧的行境。”等等。这驳斥了认为佛陀智慧之身是有为法，不是真、常、不变的观点。此外，你们的著作中说，法性本
English
Furthermore, if the truth of ultimate reality does not transcend dependent origination, then the truth of ultimate cessation will also not transcend dependent origination. If this is accepted, it will not transcend the unconditioned (འདུས་མ་བྱས།). If that were the case, it would be too extreme, becoming impermanent, false, and deceptive in nature, and not the ultimate refuge. This would contradict the definitive sutras of ultimate meaning. As it is said in the *Noble Jewel Heap Sutra, Lion's Roar of the Goddess Shri*: "Bhagavan, among these four noble truths, three truths are impermanent, and one truth is permanent. Why is that? Bhagavan, the three truths are for the sake of realizing the nature of conditioned phenomena. Bhagavan, whatever is realized as the nature of conditioned phenomena is impermanent. Whatever is impermanent is of a false and deceptive nature. Bhagavan, whatever is of a false and deceptive nature is untrue and impermanent, and is not a refuge. Bhagavan, therefore, the noble truth of suffering, the noble truth of the origin of suffering, and the noble truth of the path leading to the cessation of suffering are, strictly speaking, also untrue and impermanent, and are not refuges. Bhagavan, there is one truth here that transcends the realm of the nature of conditioned phenomena. Bhagavan, whatever transcends the realm of the nature of conditioned phenomena is permanent. Whatever is permanent is of a non-deceptive nature. Bhagavan, whatever is of a non-deceptive nature is true, permanent, and a refuge. Bhagavan, therefore, the truth of the cessation of suffering itself is, strictly speaking, true, permanent, and a refuge. Bhagavan, the truth of the cessation of suffering, which transcends the realm of the consciousness of sentient beings, is inconceivable and is not the object of knowledge of all Shravakas and Pratyekabuddhas." And so on. This refutes the view that the body of Buddha's wisdom is conditioned, and is not true, permanent, and immutable. Furthermore, in your writings, it says that the intrinsic nature of reality
Tibetan
ར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་ཡོད་པའམ་རྟག་པའམ་བདེན་པའི་མཐའ་དང་ལྡན་པས། སངས་རྒྱས་སམ་ཆོས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐའ་ལས་མ་འདས་པར་བདེན་པར་ཡོད་པ་རྟག་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཀོད་གདའ་བས། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟག་པ་དང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཁྱེད་བཞེད་པ་ཡིན་ན། དེའང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཟབ་པ་རྣམས་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གསུང་རབ་ཟབ་མོ་རྣམས་སུ་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོའི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོག་མ་མ་མཆིས་པའི་དུས་ནས་མཆིས་པ། མ་བགྱིས་པ། མ་སྐྱེས་པ། མི་བས་པ། བས་པ་མ་མཆིས་པ། རྟག་པ་བརྟན་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦུབས་ནས་ངེས་པར་གྲོལ་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་མི་གནས་པ་གྲོལ་བས་ཤེས་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ་སྙེད་དང་ལྡན་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་མིང་གིས་བསྟན་པའི་སླད་དུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ནས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྔོན་མ་མཐོང་མ་རྟོགས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། འདི་གཉིས་ལགས་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦུབས་དང་ཐ་དད་དུ་གནས་པས་མ་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་མི་གནས་ཤིང་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་རྟོག་དཀའ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ་ཇི་བཞིན་གྱི་ལེགས་པར་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ་རྙེད་དག་གིས་མི་སྟོང་པ་ལག
Chinese
如果无有边际的自性是唯一的真谛，那么您的胜义谛是具有存在或者常有或者真实的边际吗？如果这样，所有佛陀或者法身等等都不会超出边际而真实存在，会变成唯一的常有。像这样等等被安立。如果您的观点是，胜义谛的佛身不是不变的自性、常有和真实，那么这也会变成与善逝所说的甚深经典中最甚深的部分相违背的过失。因为在甚深经典中，胜义谛的佛陀法身，也就是如来藏，被说成是超越常、乐、我、净的彼岸。正如所说的那样，在《吉祥鬘天女的狮子大吼经》中说：世尊，如来法身从无始时就存在，不是造作的，不是出生的，不会衰败，没有衰败，是常恒的，自性完全清净，从所有烦恼的胎藏中彻底解脱，不与其他佛法分离，通过解脱来了解，具有不可思议的、超越恒河沙数的功德，是为了以息灭痛苦之名来指示。世尊，对如来藏，也就是从烦恼胎藏中彻底解脱的法身，这样称呼。世尊，如来藏的智慧本身就是如来们的空性智慧。如来藏是所有声闻和独觉都未曾见过、未曾证悟的。世尊已经领悟并亲证了。世尊，了解如来藏的空性，这有两种。哪两种呢？就像这样，世尊，如来藏与所有烦恼的胎藏相异而存在，不解脱的意识所空；世尊，如来藏不与其他佛法分离，解脱的意识，这也是难以思议之处，就像这样，以不可思议的、超越恒河沙数的功德所不空。
English
If the nature without limits is the only truth, then does your ultimate truth have the limit of existence, permanence, or truth? If so, all Buddhas or Dharmakayas, etc., would not transcend the limit and would truly exist, becoming a single permanence. Such things are established. If your view is that the ultimate Buddha's body is not an unchanging nature, permanence, and truth, then this would also become a fault of contradicting the deepest parts of the profound scriptures spoken by the Sugata. Because in the profound scriptures, the ultimate Buddha Dharmakaya, which is the Tathagatagarbha, is said to have gone beyond permanence, bliss, self, and purity. As it is said, in the Sutra of the Great Lion's Roar of the Goddess Sri Mala, it is said: "Bhagavan, the Dharmakaya of the Tathagata has existed since beginningless time, is not made, is not born, does not decay, has no decay, is permanent and stable, is completely pure by nature, is definitely liberated from the womb of all afflictions, does not abide separately from the Buddha's Dharma, is known through liberation, and possesses inconceivable qualities exceeding the sands of the Ganges, in order to indicate it by the name of the cessation of suffering. Bhagavan, the Tathagatagarbha, which is the Dharmakaya definitely liberated from the womb of afflictions, is called that. Bhagavan, the wisdom of the Tathagatagarbha itself is the emptiness wisdom of the Tathagatas. The Tathagatagarbha is what all Shravakas and Pratyekabuddhas have never seen or realized before. The Bhagavan has comprehended and directly realized it. Bhagavan, understanding the emptiness of the Tathagatagarbha, there are two of these. Which two? Like this, Bhagavan, the Tathagatagarbha exists differently from the womb of all afflictions, empty of the consciousnesses that are not liberated; Bhagavan, the Tathagatagarbha does not abide separately from the Buddha's Dharma, and this consciousness of liberation is also a difficult place to conceive, like this, it is not empty of the virtues that are inconceivable and exceed the sands of the Ganges."
Tibetan
ས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ཞིང༌། གློ་བུར་དྲི་མའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པར་བསྟན་པས་གཞན་སྟོང་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོར། རིགས་ཀྱི་བུ། རྟག་པ་དང་བཅས་བདེ་བ་དང་བཅས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འདུས་མ་བྱས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །རྟག་པ་ནི་བདག་གོ །བདག་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང༌། བདག་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། རིགས་ཀྱི་བུ། ནམ་མཁའ་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། སྐྱེས་པ་མ་ཡིན། བྱེད་པ་མ་ཡིན། བྱས་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། སྐྱེས་པ་མ་ཡིན། བྱེད་པ་མ་ཡིན། བྱས་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། སྐྱེས་པ་མ་ཡིན། བྱེད་པ་མ་ཡིན། བྱས་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་འདུས་བྱས་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པར་ཡང་གྲུབ་བོ། །ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ནམ་མཁའ་ནི་མཆོག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པའི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར། ཕུལ་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་པ་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དོན་དེ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་རབས་རྣམས་ཀྱིས་ཚངས་པའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། རྟག་པའི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་འདི་ནི་མདོར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱ་ཡི་ཆོས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང༌། དགའ་བོ་དེ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་རྟག་པར་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་དང་སྐྱབས་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་
Chinese
说“地”等。这表明，如来藏的法身并非以其自性空性，而是通过突发的垢染之法来显示空性，因此成立了他空性。佛陀的法身宣说了真实不虚的真谛，如常等。正如《大涅槃经》中所说：“善男子，具有常、乐、净者，是为真实不虚之真谛。”又如该经所说：“非为造作乃是大涅槃，常恒涅槃。常恒即是我。我即是清净。清净即是乐，常、乐、我、净即是如来。”又如：“善男子，虚空非生，非已生，非作，非已作，非有为之法。如来亦如是，非生，非已生，非作，非已作，非有为之法。如来如何，佛性亦如是，非生，非已生，非作，非已作，非有为之法。”这表明，佛性、法性、胜义谛是超越有为法的，因此也成立了超越缘起。又如该经所说：“光明，譬如，在一切常法之中，虚空最为殊胜。如来亦如是，在常法之中最为殊胜，最为卓越。”又如：“譬如，如来是常、乐、净之法。因此，善男子，如来是常恒不变之法，不同于世间庸俗之人所说的梵天等是常法。所谓常法，总而言之，并非如来之外的其他法。”又如：“阿难，因此，三宝是常住不变不迁的，应当了知其将成为一切有情之怙主与救护之处。”
English
He said, "Ground," etc. This indicates that the essence of the Tathagata, the Dharmakaya, is not empty in its own nature, but is shown to be empty by adventitious defilements, thus establishing the other-emptiness. The Buddha's Dharmakaya also speaks of the true truth, such as permanence. As it is said in the Great Nirvana Sutra: "Good son, that which possesses permanence, bliss, and purity is called the meaning of true truth." Again, in the same sutra: "The unconditioned is the Great Nirvana, the permanent Nirvana. The permanent is the self. The self is purity. Purity is called bliss; permanence, bliss, self, and purity are the Tathagata." And: "Good son, the sky is unborn, unproduced, unmade, uncreated, not a conditioned dharma. The Tathagata is also the same: unborn, unproduced, unmade, uncreated, not a conditioned dharma. Just as the Tathagata is, so is the Buddha-nature: unborn, unproduced, unmade, uncreated, not a conditioned dharma." This shows that the Buddha-nature, the Dharmata, the ultimate truth, is beyond the conditioned; therefore, it is also established as being beyond dependent origination. Again, in the same sutra: "Light-protector, just as among all permanent dharmas, the sky is the most supreme, so too, the Tathagata is the most supreme and excellent among the permanent." And: "For example, the Tathagata is the dharma of permanence, bliss, and purity. Therefore, good son, the Tathagata is of the nature of permanence and immutability, unlike the inferior beings of the world who say that Brahma and others are of the nature of permanence. In short, this so-called permanent dharma is not a dharma other than the Tathagata." And: "Ananda, therefore, the Three Jewels are permanent, unchanging, and unmoving; it should be understood that they will become the protector and refuge of all sentient beings."