Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་གཞན་སྟོང་དུ་ལེགས་པར་གྲུབ་བོ། །འདིར་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་དོན་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར། དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་དུ་ཡང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། །ཞེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་དྲི་མ་མེད་པ་མང་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་མང་བ་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡོད་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་བ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་མེད་པའི་མཐར་མི་ལྷུང་བ་དང༌། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་དོན་ལ་མི་མཁས་ཀྱང་མཁས་པར་རློམ་པ་དང༌། དོན་ལ་མི་མཁས་ཀྱང་མཁས་པར་གྲགས་པ་འགའ་ཞིག་གི་འདོད་ལུགས་ལྟར། དོན་དམ་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་མཐའ་བྲལ་ངེས་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དང་མི་མཐུན་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང༌། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་དང༌། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་རྣམས་སུ་གཞན་སྟོང་བསྟན་ཡང༌། གཞུང་དེ་རྣམས་སེམས་ཙམ་གྱི་རང་གཞུང་ཡིན་གྱི་དབུ་མའི་གཞུང་མ་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་སུ་བསྟན་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་དག་ཡང་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འགའ་ཞིག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་སྲིད་དེ། གཞུང་དེ་རྣམས་སེམས་ཙམ་གྱི་རང་གཞུང་མ་ཡིན་ཞིང་དབུ་མ་མཐར་ཐུག་པའི་གཞུང་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མ་ལོགས་ཤིག་ན་བཀོད་བདོག་ཅིང༌། འདིར་ཉིད་ཅག་ལ་དོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྐྱེ་འཆི་བ་དང༌། ཡི་གེ་མང་དུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། ། འདིར་གལ་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོར། སྟོང་ཉིད་བདུན་གསུངས་པ་ལས། གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི་བདུན་པོ་ཀུན་གྱི་ཐ་ཤལ་དུ་གསུངས་ཤིང༌། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱེད་ཀྱྀས་དོན་དམ་གཞན་སྟོང་ཡང་དེ་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུས་སེམས་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོར། གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པ
Chinese
因为如此。胜义他空已经很好地成立了。与此处所说的“非有非无”之义相符，中观宗的《辨中边论》中也说：“非有亦非无”。此外，在中观宗众多无垢的论典中，绝大多数都说远离有和无的边，所有这些的密意是，世俗的缘起都不是真实存在的。如果这样理解，就不会堕入有的边，并且会从增益边中解脱。胜义是超越缘起的法性，它永远不是不存在的。如果这样理解，就不会堕入无的边，并且会从诽谤边中解脱。除此之外，那些不精通意义却自以为是，或者不精通意义却以精通意义而闻名的人，按照他们的观点，胜义本身既不是胜义地存在，也不是胜义地不存在等等，认为一个法既非有也非无，是远离边际的决定之义，这些与实相的意义不符，并且与佛陀和伟大菩萨们的意旨相违背。如果有人认为，大乘经庄严论、《辨中边论》、《法与法性分别论》、《阿毗达磨集论》中也宣说了他空，但这些论典是唯识宗的自宗，不是中观宗的论典，因此其中所说的空性不是真实的空性。那么，有些人可能会产生错误的理解。为了证明这些论典不是唯识宗的自宗，而是究竟的中观宗的论典，许多论据已经分别列出。在此，为了避免我们产生这样的疑惑，并且考虑到文字过多，所以没有写出来。在此，如果有人认为，《楞伽经》中说了七种空性，其中以一空另一的空性被说是所有七种空性中最差的，并且说那种空性应该完全舍弃。因此，你们的胜义他空与它有什么区别呢？如果心中这样想，那是不对的。《楞伽经》中，以一空另一
English
Because of this. The ultimate other-emptiness has been well established. In accordance with the meaning of "neither existent nor non-existent" here, the Madhyamaka treatise *Distinguishing the Middle from the Extremes* also states: "Neither existent nor non-existent." Furthermore, in the vast majority of the many stainless Madhyamaka treatises, it is said to be free from the extremes of existence and non-existence. The intention of all these is that all conventional dependent arisings are not truly existent. If one understands this way, one will not fall into the extreme of existence and will be liberated from the extreme of superimposition. The ultimate, the nature of reality that transcends dependent arising, is never non-existent. If one understands this way, one will not fall into the extreme of non-existence and will be liberated from the extreme of denigration. Other than that, those who are not skilled in the meaning but consider themselves to be, or those who are not skilled in the meaning but are known as being skilled, according to their views, the ultimate itself is neither ultimately existent nor ultimately non-existent, etc., considering that one phenomenon is neither existent nor non-existent as the definitive meaning of being free from extremes, these are not in accordance with the meaning of reality and contradict the intentions of the Buddhas and great Bodhisattvas. If someone thinks that the *Mahāyāna-sūtrālaṃkāra*, *Distinguishing the Middle from the Extremes*, *Distinguishing Dharma and Dharmatā*, and the *Abhidharmasamuccaya* also teach other-emptiness, but these treatises are the tenets of the Mind-Only school, not the Madhyamaka school, therefore the emptiness taught in them is not true emptiness. Then, some may have a wrong understanding. To prove that these treatises are not the tenets of the Mind-Only school, but the ultimate Madhyamaka school, many arguments have been listed separately. Here, to avoid such doubts arising in us, and fearing too many words, I have not written them. Here, if someone thinks that in the *Laṅkāvatāra Sūtra*, seven emptinesses are taught, and among them, the emptiness of one emptying another is said to be the worst of all seven emptinesses, and it is said that such emptiness should be completely abandoned. Therefore, what is the difference between your ultimate other-emptiness and that? If you think like that in your mind, that is not right. In the *Laṅkāvatāra Sūtra*, one emptying another
Tibetan
འི་སྟོང་ཉིད་ཐ་ཤལ་དུ་གསུངས་པ་ནི། ཁང་པ་མིས་སྟོང་པའམ། བུམ་པ་ཀ་བས་སྟོང་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་པར་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་དང་དོན་དམ་རང་བཞིན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གིས་སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི། ལྟ་བ་དང་ཉེས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སྟོང་ཉིད་བདུན་གྱི་ནང་ནས་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བ་དང་ཉེས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་སྟོང་ལ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁང་པ་རྟ་གླང་གིས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་གཞན་སྟོང་གི་དཔེར་གསུངས་ཀྱི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་སྟོང་གིས་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་སྟོང་གིས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཐ་ཤལ་ཡིན་པས་སྤང་བྱར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ་ནི། བློ་གྲོས་ཟབ་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཟབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང༌། ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱ་སྙམ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ནི། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར། ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་ནའང༌། ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པས་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སོགས་པ་བཀའ་འཁོར་ལོ་བར་པའི་མདོ་མང་པོར་ཡོད་འཛིན་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ
Chinese
所谓的低劣空性，就像房子空无一人，或者瓶子空无柱子一样，经部中说，是指世俗的诸法各自互相空性的那种空性。而且，实相自性空与世俗的突发诸法空性，是极其重大的差别。经部中说：大慧，何为殊胜的圣者智慧空性？即我各自领悟的圣者智慧，空无所有见解和罪过的习气，因此称为实相圣者智慧大空性。因此，七空性中，实相圣者智慧空无所有见解和罪过的习气的他空，被称为大空性。因此，房子空无马牛等，是实相他空的例子，但并非空性的含义，因为它既不是世俗空性，也不是实相空性。因此，正如自空不能代表实相空性一样，他空也不能代表世俗空性。因此，考虑到世俗空性，一个事物空无另一个事物本身就是低劣的空性，因此被认为是应该抛弃的。如此清晰的区分，是智慧深奥者中的极深奥者的行境。如果那样的话，在《胜母经》中说：涅槃也如梦如幻。以及，一切种智也空无一切种智等等，一切法都显示为自空，其他经部中也说：一切都说是自空，那么应该如何理解这些含义呢？涅槃如幻的说法，与《吉祥时轮经》中说的：与幻化手印相符。等等所说意义相同，但因为现在不是非常清楚地说明的时机，所以暂时搁置。在《胜母经》等中期法轮的众多经典中，为了遣除有执，主要宣说一切法皆为自性空。
English
The so-called inferior emptiness is like a house empty of people, or a vase empty of pillars. The Sutra states that it refers to the emptiness where mundane phenomena are mutually empty of each other. Moreover, the emptiness of reality's own nature and the emptiness of mundane, adventitious phenomena is an extremely significant difference. The Sutra states: "Great wisdom, what is the great emptiness of the noble wisdom of the noble ones? It is like this: I, myself, comprehend the noble wisdom, which is empty of all views and habitual tendencies of faults. Therefore, it is called the great emptiness of the ultimate noble wisdom." Therefore, among the seven emptinesses, the other-emptiness of the ultimate noble wisdom, which is empty of all views and habitual tendencies of faults, is called the great emptiness. Therefore, a house empty of horses and cattle, etc., is an example of ultimate other-emptiness, but it is not the meaning of emptiness, because it is neither mundane emptiness nor ultimate emptiness. Therefore, just as self-emptiness cannot represent ultimate emptiness, so other-emptiness cannot represent mundane emptiness. Therefore, considering mundane emptiness, the very fact that one thing is empty of another is an inferior emptiness, and therefore it is considered something to be abandoned. Such a clear distinction is the domain of the most profound among those with profound wisdom. If that is the case, in the Mother of the Victorious Ones Sutra, it says: "Even nirvana is like a dream, like an illusion." And, all-knowingness is also empty of all-knowingness, etc., all phenomena are shown to be self-empty, and other sutras also say: "Everything is said to be self-empty," then how should we understand these meanings? The statement that nirvana is like an illusion is the same in meaning as what is said in the Glorious Kalachakra Tantra: "In accordance with the illusory mudra." etc., but because now is not the time to explain it very clearly, it is put aside for the time being. In many sutras of the intermediate wheel of Dharma, such as the Mother of the Victorious Ones Sutra, in order to dispel the clinging to existence, it is mainly taught that all phenomena are self-empty.