Tibetan
་སྟོང་གློ་བུར་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ། དོན་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གསུངས་ཤིང༌། ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་དག་ལེའུ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ། དེ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། རང་སྟོང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱེད་སྔར་ཡང་བཀོད་ཅིང༌། འོག་ནས་ཀྱང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་འམ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ནི། སྟོང་ཉིད་གོ་མ་ཆོད་པ་ཡིན། ཞེས་བཀོད་གདའ་བ་འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་ན། ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་དེ་རང་སྟོང་ཡིན་ན། ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་གོ་ཆོད་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། རང་སྟོང་མ་ཡིན་ན་དེ་ནི་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་དེ་བྱད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དཔེར་བརྗོད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་སྐུ་དབང་ནི་ཆེ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་རིགས་པ་ནི་མེད་དེ། བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱད་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་གཞན་སྟོང་གིས་དཔེར་འོས་ཀྱི། རང་སྟོང་གི་དཔེར་བརྗོད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དང་དཔེར་བརྗོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དུ་འདོད་པ་དང༌། ནང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་དུ་ཕྱེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལེགས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་འདི་ནི། དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མཐར་ཐུག་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་ཡོད་པའོ། །ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་ཅི་ཞིག་མེད་ཅེ་ན། ཕུང་པོ་དང་ཁམ
Chinese
本来就从客尘垢障中彻底清净的所依是什么呢？ 说是胜义如来藏的界和智慧无别的真如。 蕴、界等彻底清净的智慧本尊和坛城等也与清净品意义相同。 这些虽然是空性，但以前已阐述了是并非自空的能立，下面也将阐述。 此外，您写道：自性空如同虚空或镜中的影像，这是不理解空性。 这也不合理，如果不理解自性空的空性，那么将导致完全不理解世俗空性的空性，因为是自性空的缘故。 同样，如果镜中的影像是自空，那么因为是世俗空性，将变成理解空性，如果不是自空，那么也不是胜义空性，因此将导致完全不证悟二谛。 如果说，镜子上显现的面容的影像是以面容的自性空作为自性空的例子，那么这样做权力是很大，但是没有能立的教证和理证，因为面容的影像以面容本身空是应以他空为例，因为不应以自空为例的缘故。 因此，这在体性和例子两方面都存在过失，并且，因为各自自性空的缘故。 认为是能立的教证，这也是自相矛盾的。 这样区分自空和他空，从而善妙地确定空性的这种方式，大中观派圣者无著也曾说过，如是说：在究竟中观的论典《摄阿毗达磨论》中，什么是空的体性呢？ 哪里缺少什么，就正确地见到那里空缺那个，这里剩余的是什么，那就是这里存在的。 这样如实地完全了知。 这是如实地进入空性，称为无颠倒。 哪里缺少什么呢？ 蕴和界。
English
What is the basis that is primordially completely pure from adventitious stains? It is said to be the Suchness that is the indivisibility of the realm of the Sugata-garbha and wisdom in the ultimate sense. The completely pure aggregates, elements, etc., the wisdom deities and mandalas, etc., are also of the same meaning as the chapter on purity. Although these are emptiness, the proof that they are not self-empty has been stated before and will be shown later as well. Furthermore, you have written: "Emptiness of its own nature, like space or an image in a mirror, is not understanding emptiness." This is also unreasonable, because if one does not understand the emptiness of self-nature, then it would be extremely absurd to not understand the emptiness of conventional emptiness, because it is empty of its own nature. Similarly, if the image in the mirror is self-empty, then because it is conventional emptiness, it will become understanding emptiness, and if it is not self-empty, then it is not ultimate emptiness either, so it will be extremely absurd to not realize either of the two truths. If you say that the image of a face appearing in the mirror is used as an example of emptiness of its own nature for the emptiness of its own nature, then doing so is a great power, but there is no scriptural or logical proof for it, because the image of the face being empty of the face itself should be exemplified by other-emptiness, because it is not appropriate to be exemplified by self-emptiness. Therefore, this has faults in both the definition and the example, and "because it is empty of its own nature." Considering this as a scriptural proof is also self-contradictory. This way of distinguishing between self-emptiness and other-emptiness, thereby well establishing emptiness, was also spoken by the great Madhyamika Arya Asanga, as it is said: In the ultimate Madhyamika treatise, the Compendium of Abhidharma, what is the characteristic of emptiness? "Wherever something is absent, it is correctly seen that it is empty of that, and whatever remains here is what is present here." Thus, one fully knows as it is. This is entering emptiness as it is, called non-perverted. What is absent where? Aggregates and elements.
Tibetan
ས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཐེར་ཟུག་དང་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌།བདག་དང་བདག་གི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ནི་དེས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་ལ་ལྷག་མ་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གང་བདག་མེད་པ་དེ་ཉིད་དེ་དེ་ལྟར་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་ཡོད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པར་མེད་པ་ཡང་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སྟོང་པའི་གཞྀ་གང་ལ་སྟོང་པའི་ཆོས་གང་མེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལ་ཆོས་དེས་སྟོང་པའི་ལྷག་མ་སྟོང་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དེ་ནི་འདིར་ནམ་ཡང་ཡོད་པའོ། །ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་ཆོས་རང་སྟོང་དང་སྟོང་པའི་གཞི་གཞན་སྟོང་དུ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱའི། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད་པའམ། ཐམས་ཅད་གཞན་སྟོང་དུ་འདོད་ན་ནི། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ། བདག་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པའི་གཞི་ནི་འདིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་ཅིའི་ཕྱིར། སྟོང་པའི་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ལ་འདོད་ཅེས་འགའ་ཞིག་སེམས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་རེ་ཞིག་གཞན་དབང་དུ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀུན་བཏགས་བདག་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པའི་གཞིར་གསུངས་ཀྱང༌། མཐར་སྟོང་གཞི་གཞན་དབང་གིས་ཀྱང་སྟོང་པའི་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་གཅིག་གོ །གང་ཡང་འདུས་མ་བྱས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བདག་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པའི་གཞིར་གསུངས་པ་ལས་ཀྱང་སྟོང་པའི་གཞི། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལ་ལྷག་མ་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གང་བདག་མེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་བདག་ནི་མེད་ཀྱི། བདག་མེད་པ་ནི་ཡོད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ཡང་ཀུན་བཏགས་མེད་པའི་ལྷག་མ་གཞན་དབང་བདག་མེད་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཡོད་པའོ། །གཞན་དབང་དེས་ཀྱང་སྟོང་པའི་ལྷག་མ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་བདག་མེད་པ་ནི། ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་སྟེ། གྲངས་བཞིན་དུ་ཀུན
Chinese
地和处等，具有常、稳、坚固和不变的性质，并且无我与我所。因此，它们是因此而空。那么，其中有什么剩余呢？就是无我本身，因此我没有，但无我是有的，应当领会空性。考虑到这一点，世尊说：有也是有，无也是无，如实了知。如是说。意思是说，对于空的基，什么空的法不存在，那么就如实地见到它为空的法。在此，什么是以法空之剩余的空之基，即是法性圆成实，它在此是永远存在的。如是如实了知。这样，了知空的法自空和空的基他空，这才是如实进入空性，是不颠倒的。除此之外，如果认为一切都是自空，或者认为一切都是他空，那就不是不颠倒的。这是它的意思。如果有人认为，以我和我所空之基，不是在此处所说的蕴、界和处吗？为什么在此处认为空的基是法性圆成实呢？为了这个原因，应当说，在此，暂时属于他起的蕴、界和处等，虽然说是以遍计所执我和我所空之基，但最终，空的基，由于他起也是空的基，是法性圆成实，所以意义相同。而且，由于说有些属于无为法的蕴、界和处等是真如，因此，从说它是以我和我所空之基来说，也成立了空的基是法性圆成实，所以没有过失。那么，其中有什么剩余呢？就是无我本身，因此我没有，但无我是有的，应当领会空性。这也是说，遍计所执没有的剩余，他起无我是暂时存在的。以那个他起也空的剩余，法性圆成实无我是真实存在的，如其数量般全部。
English
The earth and the sense-spheres, etc., have the characteristics of being permanent, stable, firm, and unchanging, and there is no self or what belongs to self. Therefore, they are empty of that. What remains in that case? It is the very absence of self. Thus, there is no self, but the absence of self exists, and emptiness should be understood. With this in mind, the Blessed One said: "Existence is also existence, non-existence is also non-existence, and one knows it thoroughly as it is." It is said. That is, whatever empty dharma does not exist in the basis of emptiness, it is truly seen as empty of that dharma. Here, whatever remains as the basis of emptiness that is empty of that dharma, which is the nature of reality, the perfectly established, is always present here. Thus, one knows thoroughly as it is. Thus, understanding the emptiness of phenomena as self-empty and the basis of emptiness as other-empty is called entering into emptiness as it truly is, without inversion. Other than that, if one thinks that everything is self-empty, or if one thinks that everything is other-empty, then it is not without inversion. This is the meaning. If someone thinks, isn't the basis of emptiness through self and what belongs to self explained here as the aggregates, elements, and sense-spheres? Why is the basis of emptiness considered to be the nature of reality, the perfectly established, here? For that reason, it should be said that here, for the time being, the aggregates, elements, and sense-spheres that belong to other-power are said to be the basis of emptiness through the imputed self and what belongs to self, but ultimately, the basis of emptiness, because the other-powered is also the basis of emptiness, is the nature of reality, the perfectly established, so the meaning is the same. Moreover, because some of the aggregates, elements, and sense-spheres that belong to the unconditioned are said to be suchness, from saying that it is the basis of emptiness through self and what belongs to self, it is also established that the basis of emptiness is the nature of reality, the perfectly established, so there is no fault. What remains in that case? It is the very absence of self. Thus, there is no self, but the absence of self exists, and emptiness should be understood. This also means that the remainder of the absence of imputation, the other-powered absence of self, exists for the time being. With that other-powered emptiness remaining, the nature of reality, the perfectly established absence of self, truly exists, completely according to its number.