Tibetan
་སྙིང་པོ་དང༌། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་མཆོག་བླ་ན་མེད་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདིར་རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་མ་བྲིས་སོ། ། ཡང་དཔོན་བྱང་པའི་བཞེད་པས། སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྤང་གཉེན་གྱི་ངོས་ནས་ཐ་དད་པ་དེ་ཕར་ཕྱིན་མན་ཆད་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ཡིན། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ལུགས་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད། དེའི་རྒྱུ་མཚན་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུང་བ་འདི་ཡང་བོད་འགའ་ཞིག་གི་བཞེད་པ་དང་མཐུན་གྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་མི་མཐུན་ཏེ། སྤྱིར་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང༌། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་སྔགས་ཀྱིས་ཚུལ་ཞེས་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་སྤང་གཉེན་ཐ་དད་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཆ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ནས་སྤང་གཉེན་ཐ་དད་པར་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་ཡང་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལ། དབྱེ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའང་གཉིས་ཀ་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ་ན་ནི། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་མཚུངས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ལ་དེས་མ་ཁྱབ་བོ། །གཞན་ད་ལྟ་རྒྱུ་སྦྱིན་སོགས་ལམ་དུ་བྱས་པས། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་དུས་འཕྱི་མོ་ན་འཐོབ་པ་ལ། རྒྱུའི་ཐེག་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་སྔགས་སུ་ངོ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འཐོབ་པའམ། ངོ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་གོམས་པས་ཚེ་འདིའམ། སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་ཚུན་ཆད་ཀྱི་ཁོང་དུ་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པ་ལ། འབྲས་བུའི་ཐེག་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་མང་བར་གདའ་སྟེ། འདི་ ཡང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་ངོ༌། །འོ་ན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་ པས། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་འབྲས་གཞན་ཞེས་པ་དོན་དམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཞེས་པ་འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདིར་འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ཡང༌། དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་རུང་གི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མི་རུང་བར་གསུངས་སོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ལས་གཞན་དོན་དམ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་གསུངས་ཤིང༌། དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་གཞན་སྟོང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་ཞིང༌། རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་ལས་འདས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཆ་མེད་ཀུན་འགྲོ་དང༌། འཛག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་ཅིང་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྐད་ཅིག་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སུ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། ། དེ་བཞིན་དུ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ཟླ་བའོ། །བདེན་དོན་བཅུ་གཉིས་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང༌། དེ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གོ །དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང༌། སྙིང་རྗེ་བཅུ་དྲུག་གོ །དོན་དམ་པའི་ཕྱག་བཅུ་དྲུག་དང༌། ཐོད་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །དོན་དམ་པའི་དུར་ཁྲོད་བཅུ་དྲུག་དང༌། དེར་བཞུགས་པའི་ལྷ་བཅུ་དྲུག་གོ ། དོན་དམ་པའི་པད་འདབ་བཅུ་དྲུག་དང༌། དེར་བཞུགས་པའི་ལྷ་བཅུ་དྲུག་གོ །དོན་དམ་པའི་ཨེ་ཡིག་དང༌། ཝཾ་ཡིག་གོ །གཟུང་བ་གཞན་དང༌། འཛིན་པ་གཞན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་གཞན་དང༌། ཡེ་ཤེས་གཞན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དང༌། བདེ་མཆོག་གོ ། བདག་མེད་མ་དང༌། དགྱེས་རྡོར་རོ། །སྣ་ཚོགས་ཡུམ་དང༌། དུས་འཁོར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ། འཁོར་ལོ་དང་སྡོམ་པའོ། །གསང་བ་དང་འདུས་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངེས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ། སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངེས་པས་གསུངས་པ་ལ་ཡང༌། དོན་དམ་པའི་ཧཾ་ཡིག་དང་ཀྵ་ཡིག་གོ །རྡོ་རྗེ་དང་པད་མའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་སེམས་དཔའོ། །ཧེ་དང་བཛྲརོ། །ཀཱ་ལ་དང་ཙཀྲའོ། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་ལྔ་དང་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཡི་གེ་དྲུག་གོ །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་དང་ཟ་མ་ཏོག་གོ །ཤེས་པ་གཞན་དང་ཤེས་བྱ་གཞན་ནོ། །ཕུང་པོ་གཞན་དང་ཁམས་གཞན་ནོ། །དབང་པོ་གཞན་དང་ཡུལ་གཞན་ནོ། །ལས་ཀྱི་དབང་པོ་གཞན་དང་དེའི་བྱ་བ་གཞན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མདོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་དང་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དུ་གསུངས་པ་ཐམས་
Chinese
因为需要很好地领悟并体验那精髓，以及显现它的无上殊胜方便。所以，这里没有详细写明理由。还有，按照顿觉菩提的观点，所净、能净、断除和对治的差别，那是波罗蜜多以下的法相术语。在金刚乘将果作为道用的宗规里，认为基、道、果三者无别。其理由是自性在任何地方都不成立，而是本体一味之故。这样说也符合一些藏人的观点。但不符合薄伽梵（释迦牟尼佛）的观点。一般来说，因的体性是波罗蜜多的方式，果的体性是密咒的方式，这样将因的乘和果的乘分为两种，那不是从断除和对治的差别和无别的角度来安立因果的乘，因为两者都同样显示断除和对治的差别。同样，在意义上也存在。基、道、果三者，也不是从有无差别的角度来安立因和果的乘，因为那对两者来说也是相同的。如果自性在任何地方都不成立，本体一味，那么基、道、果三者无别就周遍了。那么，这个理由在波罗蜜多乘中也同样适用，然而它并不周遍于此。另外，现在将因布施等作为道用，结果是佛果在迟暮时分才能获得，这被认为是因的乘的意义。而果是现在就通过生起次第来显现佛果，以及将色等一切显现声响都认知为本尊和咒语，由此现在就获得果，或者反复串习那个认知，在此生或者十六生之内获得成佛，这被认为是果的乘的意义，这种情况很多。但这似乎也不符合胜者的观点。那么，胜者的观点，那两者的差别是什么呢？这里所说的因和果，不是世俗的因果，而是另一种因果，即胜义谛的因果。那也是超越因果的因果，即矛盾结合而没有过失。这里矛盾结合
English
Because it is necessary to well understand and experience that essence, and the supreme and unsurpassed means of manifesting it. Therefore, the reasons are not written in detail here. Also, according to the view of Pon Jangpa, the difference between what is to be purified, what purifies, what is to be abandoned, and what is the antidote, that is the Dharma terminology below the Paramitas. In the tradition of Vajrayana, which uses the fruit as the path, it is believed that the base, path, and fruit are inseparable. The reason for this is that self-nature is not established anywhere, but the essence is one. This statement also agrees with the views of some Tibetans. But it does not agree with the intention of the Bhagavan (Shakyamuni Buddha). Generally, the characteristic of the cause is the way of the Paramitas, and the characteristic of the result is the way of mantra, thus the vehicle of the cause and the vehicle of the result are spoken of as two. That is not to establish the vehicle of cause and effect from the aspect of the difference and inseparability of abandonment and antidote, because both equally show the difference of abandonment and antidote. Similarly, it also exists in meaning. The three, base, path, and fruit, are also not established as the vehicle of cause and effect from the aspect of whether there is a difference or not, because that is the same for both. If self-nature is not established anywhere, and the essence is one, then the three, base, path, and fruit, are pervaded by inseparability. Then, that reason is also the same in the Paramita vehicle, but it does not pervade it. In addition, now that the cause of generosity, etc., is made into the path, the result is that Buddhahood can only be obtained in late life, which is considered to be the meaning of the vehicle of the cause. And the fruit is that Buddhahood is manifested right now through the generation stage, and that all appearances and sounds, such as form, are recognized as deities and mantras, thereby obtaining the fruit right now, or repeatedly familiarizing oneself with that recognition, and attaining Buddhahood in this life or within sixteen lifetimes, which is considered to be the meaning of the vehicle of the fruit, which is a common situation. But this also does not seem to agree with the views of the Victorious Ones. So, what is the difference between those two according to the views of the Victorious Ones? Here, the cause and effect mentioned are not conventional cause and effect, but another cause and effect, that is, the ultimate cause and effect. That is also the cause and effect that transcends cause and effect, that is, the combination of contradictions without fault. Here, the combination of contradictions
Chinese
所谓的“无过失”也，是指在胜义谛上可行，但在世俗谛上不可行。这里，世俗谛之外的胜义谛的因和果，是指有对境的空性，以及无对境的大悲心。这些也是胜义他空一切相的最胜，以及超越微尘和刹那的色等无分周遍，和无漏的大乐遍布虚空，以及超越二根的乐和刹那的智慧。这些即是所说的智慧和方便。即般若波罗蜜多和金刚持大士。同样地，大印，大印。金刚日，金刚月。十二真理，十二缘起。十六真如，十六真如。胜义空性十六，大悲十六。胜义手印十六，颅器十六。胜义十六尸林，以及住于彼处的十六尊神。胜义莲瓣十六，以及住于彼处的十六尊神。胜义ཨེ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字和ཝཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字。所取不同，能取不同。识不同，智不同。金刚亥母和胜乐轮。无我母和喜金刚。杂色母和时轮。等等。同样地，轮和律仪。秘密和集密。等等，以因和果的次第讲述了智慧和方便的决定。同样地，以开展和收摄的次第，以方便和智慧的决定讲述的也有：胜义的ཧཾ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字和ཀྵ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字。金刚和莲花。金刚和铃。金刚和勇识。ཧེ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和བཛྲ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。ཀཱ་ལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和ཙཀྲ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。大空性五字和明点空性六字。佛宝和宝箧。知不同和所知不同。蕴不同和界不同。根不同和境不同。业根不同和其作用不同。等等。总之，坛城中的本尊父母和主尊父母所说的一切
English
The so-called "without fault" also, it is said that it is feasible on the ultimate truth, but not feasible on the conventional truth. Here, the cause and effect of the ultimate truth other than the conventional truth refers to emptiness with an object and great compassion without an object. These are also the most supreme of all aspects of ultimate other-emptiness, and the indivisible all-pervasiveness such as form that transcends dust and moment, and the great bliss without outflows pervading the sky, and the wisdom that transcends the bliss of the two senses and the moment. These are what are said to be wisdom and means. That is, the Perfection of Wisdom and the Great Vajradhara. Similarly, the Great Seal, the Great Seal. Vajra Sun, Vajra Moon. Twelve Truths, Twelve Interdependent Originations. Sixteen Suchness, Sixteen Suchness. Sixteen Ultimate Emptinesses, Sixteen Compassions. Sixteen Ultimate Mudras, Sixteen Skullcups. Sixteen Ultimate Charnel Grounds, and the Sixteen Deities residing there. Sixteen Ultimate Lotus Petals, and the Sixteen Deities residing there. The ultimate ཨེ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) letter and the ཝཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) letter. What is grasped is different, what grasps is different. Consciousness is different, wisdom is different. Vajravarahi and Chakrasamvara. Nairatmya and Hevajra. Sarvabuddhadakini and Kalachakra. And so on. Similarly, the wheel and the vows. Guhyasamaja and Samvarasamaja. And so on, the certainty of wisdom and means is explained in the order of cause and effect. Similarly, there are also explanations of the certainty of means and wisdom in the order of expansion and contraction: The ultimate ཧཾ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) letter and the ཀྵ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) letter. Vajra and Lotus. Vajra and Bell. Vajra and Heroic Mind. ཧེ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) and བཛྲ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). ཀཱ་ལ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) and ཙཀྲ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). The five letters of Great Emptiness and the six letters of Bindu Emptiness. Buddha Jewel and Treasure Box. Knowing is different and what is to be known is different. Aggregates are different and elements are different. Faculties are different and objects are different. Karma faculty is different and its function is different. And so on. In short, all that is said to be the deities, fathers and mothers, and the main fathers and mothers of the mandala