Chinese
如果有人问，对智慧应该怎么做呢？（答：）“胜义各自自证不可动摇。”等等，从这句开始，直到“胜义智慧身，我向您顶礼。”等等，用很多方式说明胜义谛是智慧、觉性和本觉。自觉、他觉、全知、全觉、五种智慧的主宰、十种清净的智慧、智慧身即自生，以及从全知智慧海等经典中出现的那样，为了在胜义中安住于意义，这里没有混合任何有为的无常和少许的识的法。这部续是如实宣说胜义的名称，而不是宣说世俗的名称，因此，将此义解释为有为的无常、缘起和刹那识，完全是邪说。各自词语的意义很容易理解。因此，“超越刹那的智慧。”等等的意义是，薄伽梵观世音自在的五面中，在最终确定其本性的场合中说：“远离一个和多个刹那的智慧是诸佛的本性。”如是《吉祥时轮广释无垢光》中所说。如果胜义谛不是智慧、觉性和本觉，那么，揭示甚深自性的圆满法，就会与所有的经续深奥之处相违背，因为在那些经续中，所有胜义法性，都被反复宣说为觉性、本觉、安乐、智慧、般若、常、无为和遍主等等，就像头顶掉下冰雹一样。如果三合一分割的邪见，认为胜义是识，那么，就会变成有为法，也会变成无常，如果这样认为，那是不遍及的。认为那种情况是遍及的，是三合一分割的过失者的观点。对于圆满殊胜的至高法来说，无为和常有的智慧、觉性、般若、本觉、安乐、大贪、大嗔、大喜、大乐等等，被宣说得非常多，并且也会被讲述。因此，在这里，智慧
English
If someone asks, what should be done with wisdom? (Answer:) "The ultimate, individually self-aware, unwavering." And so on, from that sentence onwards, until "Ultimate wisdom body, I prostrate to you." and so on, in many ways it is shown that the ultimate truth is wisdom, awareness, and self-awareness. Self-awareness, other-awareness, omniscience, all-awareness, the master of the five wisdoms, the ten pure wisdoms, the wisdom body that is self-born, and as it appears in texts such as the omniscient wisdom sea, in order to abide in meaning in the ultimate sense, there is no mixture here of any conditioned impermanence or even a small amount of the dharma of consciousness. This tantra speaks the true name of the ultimate reality as it is, and does not speak of conventional names, so to explain its meaning as conditioned impermanence, dependent origination, and momentary consciousness is purely wrong. The meaning of each word is easy to understand. Therefore, the meaning of "Wisdom beyond the moment," and so on, is that in the five faces of the Bhagavan Avalokiteshvara, in the context of ultimately determining that very nature, it is said, "Wisdom free from one and many moments is the very nature of the Victorious Ones." This is stated in the Extensive Commentary on the Glorious Kalachakra, "Vimalaprabha" (Stainless Light). If the ultimate truth is not wisdom, awareness, and self-awareness, then the perfect dharma that reveals the profound nature will contradict all the profound sutras and tantras, because in those sutras and tantras, all ultimate dharma natures are repeatedly declared to be awareness, self-awareness, bliss, wisdom, prajna, permanence, unconditioned, and the all-pervading lord, etc., like hail falling on the head. If the wrong view of the three-part division considers ultimate reality to be consciousness, then it would become conditioned and also impermanent, but if you think so, it is not pervasive. To think that such a situation is pervasive is the view of those who are flawed by the three-part division. For the supreme and excellent perfect dharma, wisdom, awareness, prajna, self-awareness, bliss, great desire, great anger, great joy, great contentment, etc., which are unconditioned and permanent, are spoken of very much, and will also be taught. Therefore, here, wisdom
Tibetan
་ལ་ཡང་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་པ་ནས། ཤན་འབྱེད་ལ་ཟློ་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས། །ཞེས་པའི་བར་ནི་གོ་སླའོ། །དབྱེར་ཡོད་དབྱེར་མེད་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱེར་ཡོད་ཀྱི་སྡེ་དང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྡེའོ། །དེ་ལ་དབྱེར་ཡོད་ཀྱི་སྡེ་ནི། བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་པ་དང་འཁོར་འདས་མཚན་ཉིད་པ་དང་སྲིད་ཞི་མཚན་ཉིད་པ་དང་བདེན་བཞི་མཚན་ཉིད་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྡེ་ནི། དུས་འཁོར་བདེ་དགྱེས་གསང་འདུས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བསྡུ་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མིང་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་དབུ་མ་ཆེན་པོ་དང་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་དང་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་དང་སྲོག་ཆེན་པོ་དང་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་དང་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དང་གཟུགས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དང་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་དང་ཡོངས་གྲུབ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའོ། །དེ་རྣམས་དངོས་པོ་སོ་སོ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ལ་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ལུང་གིས་གནོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེ་རབ་འབྱམས་བཀའ་སྩལ་གྱི། གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གཉིས་སུ་བྱར་ཡོད་དོ། །སོ་སོ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་དོ། །ཞེས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེས་གཞན་རྣམས་ལའང་འདོན་པ་བསྒྱུར་ནས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྫོགས་ལྡན་གྱི་ལུགས་ལ་ནི་དབྱེར་ཡོད་དབྱེར་མེད་འདི་དག་གོ་མ་ལོག་པར་ཡོད་ཀྱང་གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གོ་ལོག་ཏུ་བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་སྣང་བས་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་དུ་བྱས་ན་སླུ་བར་གདོན་མི་ཟའོ། །གཤིས་ལུགས་ནི་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཏེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ཁྱབ་བོ། །འཁྲུལ་ལུགས་ནི་རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་དུང་སེར་པོར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡིན་ལུགས་ནི་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་སོ། །འདོད་ལུགས་ནི་གང་ཟག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདོད་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཏེ་དོན་དང་མཐུན་པའི་ངེ
Chinese
從“也是有為法和無為法”開始，到“善加辨別而宣說”之間，很容易理解。關於“善加辨別有區別和無區別而宣說”，有兩種：有區別的部類和無區別的部類。其中，有區別的部類是：二諦自性、輪涅自性、有寂自性、四諦自性、三自性等。無區別的部類是：時輪、勝樂、密集等法性續部四部的本尊和壇城等，所有宣說的種姓差別，雖然在名相上有區別，但在意義的本質上是無區別的，即大手印、大中觀、大涅槃、大光明、大命、大供養、大貪、大身等，以及極瑜伽、極無戲論、甚深般若波羅蜜多、十二圓成等極多，在意義的本質上是無區別的。如果認為這些事物各自是不同的，那麼圓滿次第的教證會反駁這種觀點。如云：“凡是色清淨，即是般若波羅蜜多清淨。凡是般若波羅蜜多清淨，即是色清淨。如此，色清淨與般若波羅蜜多清淨，無二，不可作二，非異非不異。”等等，廣大無邊的教言中，沒有說“有二”、“可作二”、“是異”、“是不同”。其他的注釋也應當轉變說法來理解。在圓滿次第的宗派中，這些有區別和無區別的觀點並沒有錯誤，但是那些以三種條件來分割的錯誤者們，將其顛倒解釋的情況非常多，如果以他們為依據，必定會被欺騙。自性法則是自性的甚深狀態，法性的存在方式，即自生智慧遍滿虛空。迷亂法則是所有意識的迷亂，就像將海螺看成黃色一樣。真實法則是意義的真實狀態。意樂法則是各種不同的人的各種意樂，即與意義相符的確
English
From "also conditioned and unconditioned phenomena," to "clearly distinguishing and proclaiming," is easy to understand. Regarding "clearly distinguishing between what is differentiated and undifferentiated and proclaiming," there are two: the category of what is differentiated and the category of what is undifferentiated. Among these, the category of what is differentiated includes: the nature of the two truths, the nature of samsara and nirvana, the nature of existence and peace, the nature of the four truths, the nature of the three essences, and so on. The category of what is undifferentiated includes: Kalachakra, Hevajra, Guhyasamaja, and so on, the deities and mandalas of the four tantra classes of the nature of reality, and all the classifications of lineages that have been proclaimed. Although there are distinctions in names and forms, the essence of their meaning is undifferentiated, such as Mahamudra, Mahamadhyamaka, Mahaparinirvana, Mahamanifest Light, Mahaprana, Mahapuja, Maharaga, Mahakaya, and so on, as well as Atiyoga, Atinirvana, profound Prajnaparamita, the twelve perfections, and so on, which are extremely numerous, the essence of their meaning is undifferentiated. To consider these things as separate and distinct entities is refuted by the scriptural authority of the Completion Stage. As it is said: "Whatever is the complete purity of form is the complete purity of Prajnaparamita. Whatever is the complete purity of Prajnaparamita is the complete purity of form. Thus, the complete purity of form and the complete purity of Prajnaparamita are non-dual, cannot be made dual, are neither different nor non-different." And so on, in the vast and boundless teachings, it is not said, "There are two," "It can be made two," "It is different," "It is not the same." Other commentaries should also be understood by transforming the explanation. In the Completion Stage tradition, these views of what is differentiated and undifferentiated are not mistaken, but those who mistakenly divide them with three conditions explain them in a reversed manner, which appears to be very common. If one relies on them as authority, one will undoubtedly be deceived. The nature of reality is the profound state of nature, the way reality abides, which is self-arisen wisdom pervading space. The nature of delusion is all the delusions of consciousness, like seeing a white conch shell as yellow. The nature of reality is the true state of meaning. The nature of intention is the various intentions of various individuals, which is the definite
Tibetan
ས་པ་མེད་དོ། །སྲོལ་འབྱེད་སྲོལ་འགོག་ཅེས་པ་ལ། སྲོལ་འབྱེད་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་སྐྱེས་མཆོག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་དང་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་དང་ཀུན་བཏགས་ཡོངས་གྲུབ་དང་ཕྱི་ནང་གཞན་གསུམ་དང་རང་བཞིན་རྣམ་གསུམ་དང་བདག་གསུམ་རྣམ་དབྱེ་དང་སྟོང་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་ཉིད་དང་ཡོངས་གྲུབ་དགུ་ལ་སོགས་པ་གཤིས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཀུན་དང་མུ་གཉིས་གཉིས་སུ་གནས་པ་སྟོན་པའི་སྲོལ་ཏེ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་དོ། །སྲོལ་འགོག་ནི་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཡིན་པས་ཡོངས་གྲུབ་དགུ་དང་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཡིན་ཞིང༌། རང་སྟོང་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་པ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། ཡང་དག་པར་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ལྷ་དང་སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་སོགས་སུ་འདོད་པ་གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་གྱི་འདོད་ལུགས་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་སྲོལ་བཟང་པོ་དེ་ཉམས་པར་བྱས་ཤིང་ནུབ་པར་བྱས་ནས། ཕྱིས་ཀྱི་སྲོལ་ངན་འདི་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་བསྟན་པའི་ཐུགས་ཁྲལ་མཛད་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲོལ་འབྱེད་དང་སྲོལ་འགོག་ལ་སྣང་མུན་པས་ཀྱང་ཁྱད་ཆེ་བར་ཡོད་པའི་ཁུངས་ཆོད་པ་མཛད་པར་ཞུ། ཕུང་གསུམ་ཡོད་མེད་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བེམ་པོ་དང་རིག་པ་ལ་ནི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་དེ་བེམ་རིག་གཉིས་སུ་མི་འདུ་བའི་ཤེས་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་དོན་གྱི་གནད་ཟབ་མོ་འདི་དག་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་གྲགས་ཀྱི་གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས། དེང་སང་གི་མི་རྣམས་ཀྱྀ་བློར་ཤོང་བ་དཀའོ། །དུས་བཞི་ཆེ་ཆུང་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས་པ་ནི། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་འགྲེལ་ཆེན་པོར་ཏེ། དུས་བཞི་ཆེན་པོ་ནི་སྤྱིར་བསྐལ་དུས་བཟང
Chinese
没有地基啊。所谓开创传统和废除传统，开创传统是指圆满时期的圣者们，对于自空他空、识与智慧、遍计所执与圆成实性、外内其他三者、自性三种、三种自我的差别、三种空性的差别等等，以及空性与圆成实性九种等等，所有究竟的实相，以及显示存在于两个极端之间的传统，如果详细区分，则非常多。废除传统是指，因为一切都是自空，所以圆成实性九种和十二种等等，所有深奥的实相都是自空。任何自空的东西，都是究竟的实相，如胜义法身等等，但胜义中什么也没有成立。真实而言，因为佛、菩提、菩提心、菩萨、天神、真言、续部、坛城、手印、法和僧伽等等，什么也没有成立，所以一切都只是名称而已。像这样主张的三种具足、断灭论者的错误观点，使以前的良好传统衰败和消失，使后来的恶劣传统兴盛和发展，如果详细区分，则数不胜数。因此，恳请关心佛教事业的学者们，确定开创传统和废除传统，比光明和黑暗的差别还要大。请详细区分有无三蕴后讲述。意思是说，对于事物和非事物，存在第三蕴，因为既非两者之一的真如，恒常安住于第三蕴中。既是两者又是的第三蕴，也是真如等等一切圆成实性。有和无也是如此。对于物质和精神，则不存在第三蕴，因为不存在不属于物质和精神二者的所知差别。这些甚深的确切意义，对于圆满时期的法和补特伽罗来说是公认的，但对于三种具足、断灭论者的法和补特伽罗来说则不是这样，所以现在的这些人很难理解。请详细区分四大时间的大小后讲述。在吉祥时轮的根本续和释论中说，四大时间是总的来说是贤劫时期
English
There is no foundation. As for establishing and abolishing traditions, establishing traditions refers to the noble beings of the Perfection Age who, regarding self-emptiness and other-emptiness, consciousness and wisdom, imputation and perfect reality, outer, inner, and other three, the three natures, the distinctions of the three selves, the distinctions of the three emptinesses, and so on, as well as the nine perfect realities and so on, all ultimate realities, and the tradition of showing existence between two extremes, if elaborated, are extremely numerous. Abolishing traditions means that since everything is self-empty, all profound realities such as the nine and twelve perfect realities are self-empty. Whatever is self-empty is also the ultimate profound reality, such as the ultimate Dharma Body, but nothing is established in the ultimate sense. In truth, since nothing is established, such as Buddhas, enlightenment, the mind of enlightenment, Bodhisattvas, deities, mantras, tantras, mandalas, mudras, Dharma, and Sangha, everything is merely a name. The erroneous views of the three-fold, nihilistic, and flawed proponents who hold such views have caused the previous good traditions to decline and disappear, and have caused the later bad traditions to flourish and develop, which, if elaborated, are immeasurable. Therefore, I request that scholars who are concerned about the Buddhist teachings ascertain that the difference between establishing and abolishing traditions is even greater than the difference between light and darkness. Please explain after clearly distinguishing the existence and non-existence of the three aggregates. This means that for things and non-things, there is a third aggregate, because Suchness, which is neither of the two, always abides in the third aggregate. The third aggregate, which is both, is also all perfect realities such as Suchness. Existence and non-existence are also the same. For matter and mind, there is no third aggregate, because there is no difference in knowable objects that does not belong to either matter or mind. These profound definitive meanings are well-known to the Dharma and individuals of the Perfection Age, but not so to the Dharma and individuals of the three-fold, nihilistic proponents, so it is difficult for people today to understand. Please explain after clearly distinguishing the size of the four times. In the great commentary on the Kalachakra Tantra, it says that the four great times are generally the Good Aeon.