Tibetan
༌། དེ་རྣམས་ཀྱང༌། གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་བྱུང་གི་རྫོགས་ལྡན་ལ། །དེ་འདྲའི་ལྟ་ངན་རི་བོང་རྭ་དང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད། ཅེས་པ་ནས། དོན་དམ་ཅིར་མ་གྲུབ་དང་མི་འགལ་ལམ། །ཞེས་པའི་བར་འདིས་ནི། དོན་དམ་བདེན་པ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པས་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་ཅེས་འདོད་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་མེད་པར་འདོད་ན། དེ་ལས་སྐྱོན་ཆེ་བ་གཞན་མེད་ཅིང༌། སེན་མོ་མ་བཅད་ན་མགོ་བཅད་ཀྱང་མི་སྐྱོན་ཞེས་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྣམས་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །དབུ་མ་ལ་ཕྱེ་ན་རང་རྒྱུད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་དུ་འཕེན་པ་ཞེས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་གྱི་ལུགས་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་ཀྱང་དེ་དབུ་མའི་དབྱེ་བར་མི་རུང་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་རིགས་དང་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་དབྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་གྱི་ལྷ་དང༌། སྔགས་དང༌། རྒྱུད་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་དེ་རྣམས་གང་ཡང་མ་ཡིན་ན་དབུ་མ་ཡིན་མི་སྲིད་པས། དབུ་མ་དབྱེ་གཞི་དང༌། ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་གང་ཡང་ཡིན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་རྫོགས་ལྡན་ཞེས་པ་ནས། མཁས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་ལོ། །རང་རྒྱུད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་དུ་འཕེན་པ་གཉི་ག་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་དངོས་པོའི་མཐར་ལྷུང་ཞིང༌། །ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཆད་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་བར་མ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་མིན་ནོ། །དབུ་མ་མིན་པ་དབུ་མའི་དབྱེ་གཞི་ལ་སོགས་པར་མི་རུང་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། རྫོགས་ལྡན་ལུགས་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་རྣམས་ན་རེ། །ཞེས་པ་ནས། དབུ་མའང་དབུ་མས་སྟོང་པ་ཡིན་ཕྱིར་ལོ། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་གོ་སླ་ཡང་སྐྱུག་བྲོ་བ་དང༌། ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱོ་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང༌། །ཞེས་པ་ནས། གཞན་སྟོང་ཟབ་མོ་ཡིན་པར་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལྟ་ངན་དེ་དག་སུན་ཕྱུང་བའོ། །མདོ་རྒྱུད་རྣམ་དག་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་དག་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་
Chinese
那些也是，三合一的彻底圆满，那种邪见如同兔角。从“三合一的彻底”到“与胜义谛毫无成就并不矛盾吗？”这段话否定了认为胜义谛什么也没有成就，但因为不诽谤世俗谛，所以没有任何过失的观点。如果认为没有胜义谛，就没有比这更大的过失了，这就像认为不砍指甲，砍头也没有过失一样。其他的都容易理解。如果将中观分为自续派和应成派，这种在三合一彻底的过失者宗派中非常出名的分法，不能成为中观的分类。因为不能成为如是的分类，不能成为自性种姓和法性自性身（的分类），不能成为胜义谛的本尊、真言、续、坛城、手印等等所有甚深实相的分类。这是有遍及的，如果不是那些甚深实相中的任何一个，就不可能是中观，所以中观既不可能是分类的基础，也不可能是被分类的任何一个部分。从“那样圆满”到“成为大学者”的结尾非常清楚。自续派的论证和应成派的推论都是有为法，因此它们都落入实有边的极端，因为它们断灭于有的一方，所以中观不是中间的、第三个蕴、非男非女的地位。不是中观的，不能成为中观的分类基础等等，从“圆满的宗派是那样”到结尾很容易理解。三合一彻底的过失者们说，从中观也是空性，到结尾很容易理解，但也令人作呕，令人厌恶，令人沮丧，也生起大悲心。如果那样，从胜义法身到因为说他空甚深，这段话驳斥了那些邪见。在所有清净甚深的经续中，到清净续部们也是那样。
English
Those also, in the completely perfect endowed with three, such wrong views are like rabbit horns. From "completely perfect endowed with three" to "Isn't it not contradictory to not achieving anything in ultimate truth?" This refutes the view that even though ultimate truth is not achieved in any way, there is no fault because one does not slander conventional truth. If one thinks there is no ultimate truth, there is no greater fault than that, and it is also shown to be like thinking that if one does not cut one's nails, there is no fault in cutting off one's head. The others are easy to understand. If one divides Madhyamaka into Svatantrika and Prasangika, this division, which is very famous in the system of the flawed "completely cut off endowed with three," is not suitable as a division of Madhyamaka. Because it is not suitable as a division of Suchness, and it is not suitable as a division of the nature lineage and the Dharmata Svabhavakaya (Essence Body), and it is not suitable as a division of all the profound realities such as the deity of ultimate truth, mantra, tantra, mandala, mudra, etc. There is pervasion, since if it is not any of those profound realities, it is impossible to be Madhyamaka, so Madhyamaka can be neither the basis of division nor any of the divided parts. From "such perfection" to the end "becomes a great scholar" is very clear. Since both Svatantrika argumentation and Prasangika inference are conditioned phenomena, therefore they fall to the extreme of substantiality, and because they are cut off on the side of existence, Madhyamaka is not the middle, the third skandha, the state of a hermaphrodite. That which is not Madhyamaka cannot be the basis of division of Madhyamaka, etc., from "the perfect system is like that" to the end is easy to understand. The flawed "completely cut off endowed with three" people say, from Madhyamaka is also empty of Madhyamaka, to the end is easy to understand, but also disgusting, repulsive, depressing, and also generates great compassion. If that is so, from the Dharmakaya of ultimate truth to because it is said to be profound other-emptiness, this refutes those wrong views. In all pure and profound sutras and tantras, to the pure tantra classes are also like that.
Tibetan
བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་ཀྱི་མཁས་པ་ཕལ་ན་རེ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་དབུ་མ་ཆེན་པོ་དང༌། དབུ་མ་གང་ཡིན་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཁྱབ་མཉམ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་འང༌། །ཞེས་པ་ནས། འདོད་ན་ཆོས་ཅན་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལྟ་ངན་དེ་དག་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། དབུ་མ་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱབ་མཉམ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འདོད་ན་ཡང་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཡོངས་གྲུབ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་སུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་རྩ་ཤེར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཞིག །སླུ་བ་དེ་ནི་བརྫུན་ཞེས་གསུངས། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་དེ་དག་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་ཉིད་ཁྱབ་མཉམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་ངན་པ་གཟིང་གཟིང་བ་ནང་འགལ་སྣ་ཚོགས་འདུས་པ་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ལུང་རིགས་ཡང་དག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གསུངས་པ་ལ། །བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ལས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་སླུ་བར་རྟོགས་ནས་བླང་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པས་དབུ་མ་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཤེར་ཕྱིན་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང༌། དུས་འཁོར་བདེ་དགྱེས་གསང་འདུས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་ལ་གཞི་དང་བྲལ་འབྲས་གང་ཡིན་པ་འདུས་མ་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པ་དང༌། ལམ་གང་ཡིན་པ་འདུས་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །དོན་དམ་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས་དབྱིངས་ཟབ་མོ་ནི། །རྟེན་འབྲེལ་འདི་མིན་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་མཆོག་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འདི་མིན་གྱི། འདི་ལས
Chinese
如是。 所谓的终极，就是广说。 三种圆满的玛尔巴学派的学者说： 什么是世俗的缘起？就是伟大的中观。 什么是中观？也是缘起。所以，二者周遍相等，本体是一。 如果这样，那么“有为法是无常的”等，直到“如果承认，也会与有法相违背”之间，就已经驳斥了那些邪见。 同样，如果认为中观和缘起周遍相等，本体是一，那么作为无为法的十二圆成也成了缘起，因为是中观的缘故。 如果承认，那么有为法就成了无常的，因为是此缘起的缘故。 如果也承认这一点，那么也会成为虚妄欺骗的法，因为《中观根本慧论》中说：“世尊所说的法，凡是欺骗的就是虚妄。一切有为法都是欺骗的法，因此它们是虚妄的。” 此外，如果认为缘起和空性周遍相等，本体是一，等等，这些根深蒂固的邪见，以及各种内在矛盾的集合，对于所有这些，都要阐述圆满具足的正理，能够斩断一切疑惑之网的殊胜之处。 因此，在宣说缘起时，二谛的差别是从圆满具足的佛法中宣说的。 很好地理解作为世俗的缘起，就是有为法的一切，虽然真实中什么也没有成立，但在世俗名言中，认识到它不是欺骗，从而做出取舍如理如法，这就是进入伟大中观之城的道路，但不是超越缘起，所以不是真正的中观。 同样，对于般若波罗蜜多，大手印，时轮金刚，胜乐金刚，密集金刚等等一切甚深终极的法，要很好地理解什么是远离基和果的无为法，是超越缘起的；什么是道路，是有为法，是不超越缘起的，从而进行念诵和翻译。 胜义缘起法界甚深者，非此缘起乃是彼胜缘起。 这就是说，不是内外世俗的此缘起，而是从此。
English
Thus it is. The ultimate of what is said is the extensive explanation. Some scholars of the Marpa school who possess the three perfections say: Whatever is conventional dependent arising is the great Madhyamaka, and whatever is Madhyamaka is also dependent arising, so the two are coextensive and of one essence. If that is so, then from "conditioned things are impermanent," up to "if it is asserted, it will also contradict the subject," those wrong views are refuted. Similarly, if it is asserted that Madhyamaka and dependent arising are coextensive and of one essence, then the twelve perfections that are unconditioned will also become dependent arising, because they are Madhyamaka. If that is asserted, then conditioned things will become impermanent, because they are this dependent arising. If that is also asserted, then it will also become a false, deceptive dharma, because the Root Verses on the Middle Way say: "Whatever dharma the Bhagavan spoke, that which deceives is false. All conditioned things are deceptive dharmas, therefore they are false." Furthermore, if it is asserted that dependent arising and emptiness are coextensive and of one essence, and so on, all these deeply ingrained wrong views, and the collection of various internal contradictions, for all of these, the excellent qualities that possess complete and correct reasoning, which cut through all the nets of doubt, should be shown. Therefore, in speaking of dependent arising, the distinction between the two truths is spoken from the Dharma that possesses complete qualities. To understand well the dependent arising that is conventional is that all conditioned things, although in reality nothing is established, in conventional terms, recognizing that it is not deceptive, and thus making choices of what to accept and reject correctly, is the path to enter the great city of Madhyamaka, but it is not beyond dependent arising, so it is not the actual Madhyamaka. Similarly, for the Prajnaparamita, Mahamudra, Kalachakra, Hevajra, Guhyasamaja, and so on, all the profound and ultimate teachings, one should understand well what the unconditioned, which is separated from the basis and result, is beyond dependent arising, and what the path is, which is conditioned, is not beyond dependent arising, and then recite and translate. The ultimate dependent arising, the profound Dharmadhatu, is not this dependent arising, but another supreme dependent arising. That is to say, not this external and internal conventional dependent arising, but from this.