Tibetan
།སྦྱང་གཞི་ཟག་མེད་སྦྱང་བྱ་ཟག་པ་ཡིན། །དེ་གཉིས་གཅིག་གམ་མི་གཅིག་དགོངས་པར་ཞུ། །སྦྱང་གཞི་རྣམ་བྱང་སྦྱང་བྱ་ཀུན་ཉོན་མོངས། །དེ་གཉིས་གཅིག་གམ་མི་གཅིག་དགོངས་པར་ཞུ། །དེ་འདྲ་གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མཆིས། །ཡོངས་གྲུབ་དབུ་མ་མིང་ཙམ་ཐ་དད་ཀྱི། །དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་རྫོགས་ལྡན་ལུགས། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་ལུགས་ལ་ནི། །འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་སེམས་ཙམ་ཁོ་ནར་འདོད། །རང་བཞིན་གསུམ་གའང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ལོ། །སྐྱོན་མེད་རྫོགས་ལྡན་དབུ་མའི་གཞུང་རྣམས་སུ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཡང་ཡང་གསུངས་ཕྱིར་དང༌། །སེམས་ཙམ་གཞུང་དུ་དེ་སྐད་མ་གསུངས་ཤིང༌། །དེ་ལ་གནོད་བྱེད་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དབུ་མ་ཁོ་ན་ཡི། །ཆོས་ལུགས་ཡིན་པར་རྫོགས་ལྡན་ལུགས་ལས་བྱུང༌། །དེ་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་རྣམ་བཞག་མ་ཤེས་ཤིང༌། །རྣམ་པར་འཁྲུགས་པས་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་བྱུང༌། །ཡོངས་གྲུབ་ལ་སོགས་རང་བཞིན་གསུམ་སྟོན་པའི། །དབུ་མ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་གཞུང་དུ་ཕབ། །དེ་སྟོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པ། །ཆེན་པོ་དག་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པ་རུ་ཕབ། །དོན་དམ་དབུ་མ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཅེས། །སྟོན་པའི་གཞུང་ངན་སྐུར་འདེབས་མཐར་ལྷུང་ཞིང༌། །མེད་པ་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་རྣམས་ལ། །དབུ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་བྱེད་པ། །དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་བདུད་ཀྱི་ཚིག །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་བྱུང་གི་རྫོགས་ལྡན་ལ། །དེ་འདྲའི་ལྟ་ངན་རི་བོང་རྭ་དང་མཚུངས། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་རྣམས་ན་རེ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །ཀུན་རྫོབ་ལས་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཞེ་ན། །དོན་དམ་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྲིད་ལགས་སམ། །ཁྱབ་བྱེད་མེད་པའི་ཁྱབ་བྱ་སྲིད་ལགས་སམ། །གཞི་རྟེན་མེད་པའི་བརྟེན་པ་སྲིད་ལགས་སམ། །གཉུག་མ་མེད་པའི་གློ་བུར་སྲིད་ལགས་སམ། །ཆོས་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་སྲིད་ལགས་སམ། །སྲིད་ན་ཆོས་ཉིད་ཀུན་འགྲོ་མ་ལགས་སམ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་མེད་པ་མི་སྲིད་ན། །དོན་དམ་ཅིར་མ་གྲུབ་དང་མི་འགལ་ལམ། །དབུ་མ་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་ཞེས། །འབྱེད་པ་དབུ་མའི་དབྱེ་བར་མི་རུང་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བར་མི་རུང་ཕྱིར། །དེ་འདྲ་རྫོགས་ལྡན་གཞུང་དུ་མ་གསུངས་ཀྱང༌། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་གཞུང་དུ་བྱུང༌། །དེས་ཀྱང་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་བདོ་བར་བྱས། །རྫོགས་ལྡན་ལུགས་ལ་དབུ་མའི་དབྱེ་བ་ནི། །ཡོངས་གྲུབ་དགུ་ལ་སོགས་པའི་ད
Chinese
净治所依是无漏，所治是具漏，请问这二者是一还是非一？ 净治所依是遍净，所治是所有烦恼，请问这二者是一还是非一？ 像这样的情况还有非常多。 圆成实和中观，只是名称不同，究竟意义上没有差别，这是圆满次第的观点。 三合一分割的过失宗派则认为，不变的圆成实只是唯识。 三种自性也都归为唯识。 在无过失的圆满次第中观的论典里，因为屡次提到三种自性， 而且唯识宗的论典中没有这样说，并且对此有很多妨害的缘故， 三种自性是唯中观才有的，这是从圆满次第的观点中产生的。 因此，如果不了解这样的区分，由于混淆就会产生见解的糟粕。 将开示圆成实等三种自性的中观，也归到唯识宗的论典中。 将开示这些的中观大智者，也归为唯识宗。 最终堕落到诽谤说胜义中观什么也不成立的恶劣论典， 对于那些堕入断灭边，什么都没有的， 却赞叹、恭敬、称赞说是中观的人， 这是将非彼执为彼，是魔的语言。 对于三合一分割所产生的圆满次第，这样的恶见如同兔角。 三合一分割的过失者们说，虽然胜义谛什么也不成立， 但因为世俗的业果是不欺骗的， 所以解脱了有无的增益， 如果没有胜义谛，怎么会有世俗谛呢？ 如果没有周遍，怎么会有所周遍呢？ 如果没有基础，怎么会有所依赖呢？ 如果没有本初，怎么会有突发呢？ 如果没有法性，怎么会有有法呢？ 如果存在，法性不是普遍存在吗？ 如果胜义谛不存在是不可能的，那么和胜义谛什么也不成立不矛盾吗？ 将中观派分为自续和应成，这不能成为中观的分类， 因为这不能成为真如的分类。 虽然在圆满次第的论典中没有这样说，但在三合一分割的过失论典中却有。 这也使得见解的糟粕更加滋长。 圆满次第宗的中观分类是，圆成实九种等。
English
The object to be purified is immaculate, and the object to be purified is contaminated. Please consider whether these two are one or not one. The object to be purified is completely purified, and the object to be purified is all afflictions. Please consider whether these two are one or not one. There are many other such cases. The perfected nature and Madhyamaka are only different in name, but there is no difference in meaning. This is the view of the Dzogchen tradition. The faulty tradition of the three-combined-and-separated believes that the unchanging perfected nature is only Cittamātra. All three natures are also taken to be only Cittamātra. In the flawless Dzogchen Madhyamaka scriptures, the three natures are repeatedly mentioned, and such statements are not found in the Cittamātra scriptures, and because there are many objections to it, the three natures belong only to Madhyamaka. This originated from the Dzogchen tradition. Therefore, not understanding such distinctions and being confused leads to the dregs of views. The Madhyamaka texts that teach the three natures, such as the perfected nature, are also reduced to Cittamātra texts. The great scholars who teach these Madhyamaka texts are also reduced to Cittamātra practitioners. They ultimately fall into slandering the evil scriptures that teach that ultimate Madhyamaka is not established in any way, and those who fall into the extreme of nihilism and annihilation, are praised, honored, and extolled as Madhyamaka practitioners. This is grasping what is not it as it, the words of a demon. For the Dzogchen that arises from the three-combined-and-separated, such wrong views are like rabbit horns. The faulty ones of the three-combined-and-separated say that although the ultimate truth is not established in any way, because the karmic results of conventional truth are infallible, we are liberated from the extremes of existence and non-existence. If there is no ultimate truth, how can there be conventional truth? If there is no pervader, how can there be the pervaded? If there is no basis, how can there be dependence? If there is no inherent nature, how can there be adventitiousness? If there is no suchness, how can there be suchness-possessing? If it exists, isn't suchness universally present? If it is impossible for the ultimate truth to not exist, then isn't it contradictory to the ultimate truth not being established in any way? The division of Madhyamaka into Svatantrika and Prasangika is not a valid division of Madhyamaka, because it is not a valid division of Suchness. Although such a division is not mentioned in the Dzogchen scriptures, it appears in the faulty scriptures of the three-combined-and-separated. This also causes the dregs of views to increase. The division of Madhyamaka in the Dzogchen tradition is the nine perfected natures, and so on.
Tibetan
བྱེ་བ་དང༌། །རྒྱུད་སྡེར་གསུངས་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། །དོན་དམ་མཚན་བརྗོད་རྒྱུད་དུ་ལེགས་གསུངས་པའི། །མཚན་གྱི་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་དབྱེ་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་གི །དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ལ་འདུས་བྱས་གཅིག་ཀྱང་འདྲེས་པ་མེད། །ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ལ་མི་རྟག་འདྲེས་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་དབྱིངས་ཀྱི་དབྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་ཀྱང་འདྲེས་པ་མེད། །དོན་དམ་ཡོངས་གྲུབ་ཁོ་ནའི་དབྱེ་བ་ནི། །ངོ་བོ་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད། །མིང་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང༌། །གང་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དུ་མ་རོ་གཅིག་དོན། །མིང་ནི་དུ་མ་དོན་ནི་རོ་གཅིག་དང༌། །རྣམ་པ་དུ་མ་ངོ་བོ་རོ་གཅིག་གོ །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་མཐར་ཐུག་དང༌། །མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་དང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་དུས་འཁོར་བདེ་དགྱེས་སོགས། །ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་ཀུན་གྱི་དབྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་གཅིག་ཤེས་ཀུན་ཤེས་ཡིན། །གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་ལ། །རྨོངས་པ་མེད་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །རང་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་གཉིས་ཀ་འདུས་བྱས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་དངོས་པོའི་མཐར་ལྷུང་ཞིང༌། །ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཆད་ཕྱིར་དབུ་མ་མིན། །དབུ་མ་མིན་པ་དབུ་མའི་དབྱེ་གཞི་དང༌། །ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་གང་དུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །ཚད་མ་མིན་པ་ཚད་མའི་དབྱེ་གཞི་དང༌། །ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་གང་དུའང་མི་རུང་བཞིན། །བདེན་པ་མིན་པ་བདེན་པའི་དབྱེ་གཞི་དང༌། །ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་གང་དུའང་མི་རུང་བཞིན། །རྫོགས་ལྡན་ལུགས་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། །གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་སྐྱོན་ཅན་རྣམས་ན་རེ། །མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ལ་དབུ་མ་ཞེས། །བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ལ་དབུ་མ་མེད། །དབུ་མའང་དབུ་མས་སྟོང་པ་ཡིན་ཕྱིར་ལོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྐུ་དང༌། །རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གཡུང་དྲུང་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ། །སྐུར་བ་བཏབ་པས་སྡིག་ལྟ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རང་གིས་མི་སྟོང་པའི། །གཞན་སྟོང་ཟབ་མོ་ཡིན་པར་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །མདོ་རྒྱུད་རྣམ་དག་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྟོང་ཉིད་ཟ
Chinese
俱胝及，续部中所说的种姓之差别，以及《胜义名号赞续》中善说的，以名号的差别所显示的全部，都是离边大中观的差别。同样，深奥究竟的自性，所说的所有差别，都变成离边大中观的差别。此中没有掺杂任何有为法，成为法界无为的差别。此中没有丝毫无常的掺杂，成为常恒坚固界性的差别。此中没有掺杂任何世俗谛，是唯有胜义谛圆成实的差别。本体的差别丝毫也没有，名称和相状的差别非常多。因为法界众多，意义一味。名称众多，意义一味，相状众多，本体一味。因此，这是般若波罗蜜多究竟，涅槃大，大手印，极瑜伽，金刚瑜伽，俱生和合，时轮，乐喜等，一切深奥究竟的差别。如果这样了解，则了解一即了解一切。对于一切深奥究竟的自性，会成为没有愚昧的大智者。自续和应成二者都是有为法，因此，它们都堕入实有之边，因为断于有之方，所以不是中观。不是中观的，则不能成为中观的差别之基础，以及所分的支分，如同不是量，则不能成为量的差别之基础，以及所分的支分一样。不是真谛，则不能成为真谛的差别之基础，以及所分的支分一样。圆满次第的宗派虽然是这样，但三具足的割截派有缺陷的人却说，仅仅是远离边，才称为中观，实际上没有中观。中观也因为是空性而空，如果是这样，则对于胜义法身，自性身，俱生身，以及常恒坚固，永恒遍空的，一切佛法僧，进行诽谤，会变成极大的罪恶见。因为它们不是自性空，而是被说是他空深奥的缘故。一切清净深奥的经续中，空性
English
Crores and, the distinctions of lineages spoken of in the tantras, and all that is shown by the distinctions of names well spoken of in the 'Ultimate Names Praise Tantra', are distinctions of the great Madhyamaka free from extremes. Likewise, all the distinctions that are spoken of as the profound and ultimate nature, become distinctions of the great Madhyamaka free from extremes. There is not a single compounded thing mixed in this, it becomes a distinction of the uncompounded dharmadhatu. There is not the slightest impermanence mixed in this, it becomes a distinction of the permanent, stable, and enduring realm. There is not a single conventional truth mixed in this, it is a distinction of only the ultimate, perfectly established truth. There is not even the slightest difference in essence, the differences in name and form are very many. Because the dharmadhatu is many, the meaning is one taste. Names are many, meanings are one taste, forms are many, essence is one taste. Therefore, this is the ultimate perfection of wisdom, the great nirvana, the great seal, the exceedingly yoga, the vajra yoga, the co-emergent union, the wheel of time, bliss and joy, etc., all the distinctions of the profound and ultimate. If you know this, then knowing one is knowing all. For all the profound and ultimate natures, you will become a great scholar without ignorance. Both Svatantrika and Prasangika are compounded. Therefore, they fall to the extreme of entities, and because they are cut off to the side of existence, they are not Madhyamaka. That which is not Madhyamaka cannot be the basis of distinction of Madhyamaka, nor can it be a part of what is divided, just as that which is not valid cognition cannot be the basis of distinction of valid cognition, nor can it be a part of what is divided. That which is not truth cannot be the basis of distinction of truth, nor can it be a part of what is divided. Although the Dzogden system is like that, those with the defects of the three-fold cutting school say, that merely being free from extremes is called Madhyamaka, but in reality there is no Madhyamaka. Madhyamaka is also empty because it is emptiness, if that is so, then for the ultimate dharmakaya, the nature body, the co-emergent body, and the permanent, stable, enduring, eternal, all-pervading, all Buddhas, Dharma, and Sangha, by slandering them, it will become a great sinful view. Because they are not empty of themselves, but are said to be other-empty and profound. In all the pure and profound sutras and tantras, emptiness