Tibetan
་མཆོག་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྟག་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ནུབ་བོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བཀའ་སྩལ་པས་བླང་དོར་གྱི་གནས་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོག་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་དཔག་མེད་གསུངས་པ་རྣམས་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་རྟག་པ་དོན་ལ་གནས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པར་སྟོན་པ་དྲང་དོན་དང་རྟག་པར་སྟོན་པ་ངེས་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་རྒྱ་ནས་བརྒྱུད་པར་ཡང༌། དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དོན་ནི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཞུམ་པའོ། །མི་ཞུམ་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་དོན་ནི་ཆོས་རྟག་པའོ། །ཆོས་རྟག་པའི་དོན་ནི་དགེ་འདུན་རྟག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཚིག་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མི་རྟག་གོ །འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ། །མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དྲང་དོན་ངེས་དོན་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས་སོ། ། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྟག་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་རྣམས་མ་འོངས་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ལྷའི་ཟླ་བས་བསྒྱུར་བའི་མྱང་འདས་ཆེན་པོར། ཀྱེ་མ་མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་འདི་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་ནས། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་དཀོན་ནོ། །ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་འདི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་གང་དག་མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་འདི་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གསོལ་པ། ཡུན་ཇི་སྲིད་ཅིག་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤོང་བར་འགྱུར་ལགས། སེམས་ཅན་ཇི་ལྟར་དག་ནི་དམ་པའི་ཆོས་འབྱིན་པར་འགྱུར་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ། ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ལོ་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལས་སའི་འོག་ཏུ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། དཔེར་ན་ཡུལ་གང་ན། བུ་རམ་ཤིང་དང་འབྲས་ས་ལུ་དང༌། འབྲུ་དང་སྦྲང་རྩི་དང་ཁ་ར་དང་བའི་འོ་མ་དང་མར་གྱི་སྙིང་ཁུ་རྣམས་མོད་པ་དེ་ཉིད་ན་སེམས་ཅན་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དམན་ཞིང་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་དག་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་གི་ལུས་ཀྱི་ཁམས་འདི་ནི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་ཟོས་ན་ནད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཟེར་ནས། ཅི་ཚེ་དང་ཁྲེ་དང་ཁྲེ་རྒོད་རྣམས་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །ཡུལ་དེ་ཉིད་ན་གཞན་ཁ་ཅིག་གི་ནི་ཅི་ཚེ་དང་ཁྲེ་དང་ཁྲེ་རྒོད་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཡང་ཐོས་པར་མི་འདོད་དོ། །བུ་རམ་ཤིང་དང་འབྲས་ས་ལུ་དང་འབྲུ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ཟ་བར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་འདི་ཡང༌། སེམས་ཅན་གཞན་ཁ་ཅིག་ཐོས་པར་ཡང་མི་འདོད་དེ། བསོད་ནམས་མ་བྱས་པའི་ཅི་ཚེ་དང་ཁྲེ་དང་ཁྲཻ་རྒོད་ཟ་ཞིང༌། བུར་མ་ཤིང་དང་འབྲས་ས་ལུ་ལ་སྡང་བ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྡང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཉན་པ་བསོད་ནམས་བྱེད་བྱེད་པ་གཞན་ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་ས་ལུ་ཟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། དཔེར་ན། རི་ཁྲོད་གཅོང་རུང་ཡུལ་ངན་པ་ན་གནས་པའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བུ་རམ་ཤིང་དང༌། འབྲས་ས་ལུ་རྣམས་ལྡན་པར་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། འབྲུ་འདི་རྣམས་ནི་དཀོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཟད་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། བདག་ཅག་མི་ཟ་བར་ཅི་ཚེ་དང་ཁྲེ་དང་ཁྲཻ་རྒོད་ཟ་ཞིང་བུ་རམ་ཤིང་དང་འབྲས་ས་ལུ་དང་འབྲུ་རྣམས་ནི་ཤིང་རྟ་རྣམས་བཀང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་རང་གི་ཡུལ་ན་འབྲས་ས་ལུ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མཐུས་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་གང་ཟག་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་དཔོན་བྱེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གནས་པ་དེ་ཉིད་དུ། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངམ། ཡང་ན་གང་ན་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེར་དེའི་དོན་དུ་དེ་དག་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོའི་སྡེ་ཚན་དག་གླ་རྔན་གྱིས་འདྲི་ཞིང་འདྲིར་འཇུག་སྟེ་བསྒྲུབས་ནས། གླེགས་བམ་ཕྱི་ཚས་སུ་བཅུག་སྟེ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་སྤྱོད་པའམ། རྟེན་བཅའ་བའི་ཕྱི་སྐུར་བར
Chinese
最殊胜的（涅槃）将被遮止。这样说，因此将恒时沉没于三恶道中。像这样等等说了非常多，所以对于应取应舍之处必须如实不错地辨别。像这样说了无量利益和过患，那些都是不了义的说法吗？如果这样问，那不是的，因为说了究竟的佛、法、僧是常恒安住于实义中的缘故。开示无常是不了义，开示常恒是了义的缘故。那又怎么样呢？从汉地传来的大涅槃经中也说：什么是安住于义，不安住于词句呢？义就是义现证。现证的义就是不退怯。不退怯就是圆满。圆满的义就是如来恒时安住，不变异不迁变。如来恒时安住，不变异不迁变的义就是法常恒。法常恒的义就是僧常恒，这是安住于义，称为不安住于词句。以及，如果说如来是无常的，是变异和迁变的，那就是引导之义。如果说如来是常恒的，是不变异不迁变的，那就是决定义。像这样很好地分开了不了义和了义而宣说的。 还有，世尊开示常恒，以及开示一切有情都有如来藏，对于在无量无数的佛前积累善根的殊胜士夫们，授记他们未来必定会出现等等。在天月所翻译的大涅槃经中说：唉！听闻这部大经和“如来是常恒”之后，凡是生起信心的，那些就是做最难之事者，就像世间上的优昙婆罗花一样稀有。我涅槃之后，这部大经将变得非常难以获得。未来之时，为了听闻这部大经而精进者，将被许多有情舍弃。请问，多久以后有情们会舍弃呢？什么样的有情会宣说正法呢？
English
The most supreme (Nirvana) will be obstructed. Saying this, therefore, one will constantly sink into the three lower realms. Like this and so on, it has been said very much, so one must discern the places of what should be taken and what should be abandoned without error. Like this, having spoken of immeasurable benefits and faults, are those statements of indirect meaning? If you ask this, it is not so, because it is said that the ultimate Buddha, Dharma, and Sangha are permanent and abide in the true meaning. Because teaching impermanence is of indirect meaning, and teaching permanence is of definitive meaning. How is that? In the Great Nirvana Sutra transmitted from China, it also says: What is abiding in meaning and not abiding in words? Meaning is the realization of meaning. The meaning of realization is non-retreating. Non-retreating is perfection. The meaning of perfection is that the Thus-Gone One constantly abides, unchanging and unmoving. The meaning of the Thus-Gone One constantly abiding, unchanging and unmoving is that the Dharma is permanent. The meaning of the Dharma being permanent is that the Sangha is permanent. This is abiding in meaning, called not abiding in words. And, if it is said that the Thus-Gone One is impermanent, changing and moving, that is the meaning of guidance. If it is said that the Thus-Gone One is permanent, unchanging and unmoving, that is called the definitive meaning. Like this, the indirect and definitive meanings are well separated and spoken. Furthermore, the Blessed One teaches permanence, and teaches that all sentient beings have the Tathagatagarbha, and prophesies that the noble beings who have accumulated roots of virtue before countless Buddhas will certainly appear in the future, and so on. In the Great Nirvana Sutra translated by Lha'i Zla-ba, it says: Alas! Having heard this great sutra and "The Thus-Gone One is permanent," those who generate faith are those who do the most difficult thing, as rare as the Udumbara flower in the world. After my Nirvana, this great sutra will become very difficult to obtain. In the future, those sentient beings who strive to hear this great sutra will be abandoned by many sentient beings. Question: How long will it be before sentient beings abandon it? What kind of sentient beings will proclaim the true Dharma?
Chinese
邬波离（Upali）尊者禀告说：善男子，我涅槃之后，有四千年的时间可以在阎浮提洲（Jambudvipa）流通，此后便会隐没于地下。善男子，譬如在某个地方，甘蔗、稻米，谷物、蜂蜜、砂糖、牛奶和酥油等非常丰盛，然而有些众生因为业力深重，没有积累福德，他们会说：我们身体的元素如果吃了这些美味的食物就会生病。他们会说这样的话，然后去吃稗子、青稞和粗粮。在那个地方，有些人甚至连稗子、青稞和粗粮的名字都不想听到。就像有些人只吃甘蔗、稻米和谷物一样，这部《大般涅槃经》也是如此，有些众生甚至连听都不想听。他们吃着没有福德的稗子、青稞和粗粮，就像憎恨甘蔗和稻米一样，声闻乘（Śrāvakayāna）的修行者也会憎恨大乘（Mahāyāna）。然而，另一些听闻此经并积累福德的人，就像吃稻米一样，最终会获得大乘的果位。善男子，譬如在偏远山区或贫瘠之地居住的国王们，即使拥有甘蔗和稻米，也会认为这些谷物非常稀有，担心用尽，于是他们自己不吃，而是吃稗子、青稞和粗粮，并将甘蔗、稻米和谷物装满车子，献给伟大的国王。然后，其他地方的众生即使以前没有见过稻米等，也会因为国王的恩惠而得以食用。善男子，同样地，无论在哪里，只要有四种人担任法师，无论何时何地，只要有一位菩萨摩诃萨（bodhisattva-mahāsattva）出现在世间，或者无论他住在哪里，为了他的缘故，那些人会以报酬来寻求和收集大乘经典的章节，然后将它们放入书本的封面中，或者为了获得名利，或者为了修行佛法，或者为了作为供奉的象征而展示
English
Venerable Upali reported: Good son, after my Nirvana, it will circulate in Jambudvipa for four thousand years, after which it will disappear underground. Good son, for example, in a place where sugar cane, rice, grains, honey, sugar, milk, and ghee are abundant, there are also other sentient beings who are inferior in maturity and have not accumulated merit. They say: If we eat these delicious foods, our body's elements will become ill. They say this, and then eat barnyard millet, barley, and coarse grains. In that place, some others do not even want to hear the names of barnyard millet, barley, and coarse grains. Just as some people only eat sugar cane, rice, and grains, this Great Nirvana Sutra is also like that. Some sentient beings do not even want to hear it. They eat barnyard millet, barley, and coarse grains without merit, and just as they hate sugar cane and rice, the practitioners of the Śrāvakayāna will also hate the Mahāyāna. However, others who hear this sutra and accumulate merit, like eating rice, will eventually attain the fruit of the Mahāyāna. Good son, for example, the kings who live in remote mountains or barren lands, even if they have sugar cane and rice, they will think that these grains are very rare and worry about running out. So they do not eat them themselves, but eat barnyard millet, barley, and coarse grains, and fill the carts with sugar cane, rice, and grains, and offer them to the great king. Then, other sentient beings in their own lands, even if they have never seen rice before, will be able to eat it because of the king's grace. Good son, similarly, wherever there are four people serving as Dharma masters, whenever and wherever a bodhisattva-mahāsattva appears in the world, or wherever he lives, for his sake, those people will seek and collect the chapters of the Mahāyāna sutras with rewards, and then put them in the covers of books, either to gain fame and fortune, or to practice the Dharma, or to display them as a symbol of offering.