Tibetan
ད་དེ་རང་གི་ལུས་ལ་རྡོ་རྗེ་འདུག་ཀྱང་འདུ་ཤེས་ཉམས་པས་སྟོང་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པོའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དགོངས་པའི་ཚིག་མི་ཤེས་པས་བདག་ཡོད་བཞིན་དུ། བདག་མེད་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བདག་མེད་པ་མི་བསྒོམ་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་ཡོད་དོ། །ཞེས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པཽ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དགོངས་པའི་ཚིག་གི་མཐའ་མི་ཤེས་པས་བདག་མེད་དོ། །ཞེས་བསྒོམ་བཞིན་དུ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་ཏེ། བདག་ག་ལ་ཡོད། གང་ན་གནས། ཇི་རྫ་མའི་ནང་ན་རྫ་མ་འདུག་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་རླན་ལྟ་བུར་ཁྱབ་པར་འདུག་གམ། གྱད་རྨོངས་པའི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་རྒྱན་ལྟ་བུར་འདུག་གམ་སྙམ་པ་ལ། སྨན་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ། བདག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་འོད་གསལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱ་དགོས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ། དཔེར་ན་གངས་ཀྱི་རི་ལ་བཅུད་ཀྱི་ཁམས་བུང་བའི་བཅུད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ཤིང་གེལ་བའི་ནགས་སྟུག་པོས་གཟིངས་ཤིང་འདུག་ཀྱང་དེ་དྲི་བསུང་གིས་མངོན་ཏེ། སྔོན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གིས་དེའི་དོན་དུ་ངོས་སོ་སོ་ནས་ཝ་བཙུགས་ན་བཅུད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ལས་ཝ་ལ་ལའི་ཁ་ནས་ནི་ཁུ་བ་སྐྱུར་བ་འབྱུང༌། ལ་ལའི་ཁ་ནས་ནི་ལན་ཚྭའི་རོ་འབྱུང༌། ལ་ལའི་ཁ་ནས་ནི་དངར་བ་འབྱུང༌། ལ་ལའི་ཁ་ནས་ནི་ཚ་བ་འབྱུང༌། ལ་ལའི་ཁ་ནས་ནི་ཁ་བ་འབྱུང༌། ལ་ལའི་ཁ་ནས་ནི་སྐ་བ་འབྱུང་སྟེ་བཅུད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནགས་ཀྱི་ནང་ནས་མཁའ་ལྡིང་ངོ༌། །བཅུད་རོ་གཅིག་པུ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལས་རོ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ལ། རོ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དྲ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཅུད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ཡང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པར་འདུག་གོ ། དེ་དེ་ལྟར་
Chinese
現在，就像自己的身體裡有金剛，卻因為意識衰退而認為是空性一樣。眾生世間的人們，因為不了解我的真如，又受到惡友的影響，不了解密意，明明有我，卻修無我。不修無我的人們，則修世間的我。世間的我又是怎樣的呢？就像不了解我的真如一樣，出世間也是如此，依靠惡友，不了解密意的邊際，修無我。一邊這樣修著，一邊卻不了解無我的真如。我在哪裡？在哪裡住？像陶器裡有陶器一樣嗎？還是像濕氣一樣遍布呢？還是像愚昧者的眉間裝飾一樣呢？這樣想的時候，如來就像醫生一樣對他們說：我不是住在一切地方，而是像珍貴的金剛一樣光明，卻被煩惱的形態所遮蔽。這樣說了之後，眾生們就會相信，只需要斷盡煩惱而已。那時，就像金剛一樣，就能夠見到如來藏了。種姓之子，這樣的話，如來藏是不可思議的。另外，種姓之子，譬如雪山裡有一種精華，叫做蜂之精華。它被茂密的格ែល巴樹林所覆蓋，但它的香味卻很明顯。以前，轉輪王為了得到它，在各個方向都挖了坑，從那個精華裡，有的坑裡流出酸味的汁液，有的坑裡流出鹹味的汁液，有的坑裡流出甜味的汁液，有的坑裡流出辣味的汁液，有的坑裡流出苦味的汁液，有的坑裡流出澀味的汁液，像那樣的精華，從森林裡升到空中。從那樣的唯一精華中，會產生各種不同的味道，但那些味道之間卻不會互相混雜，那個精華也像月亮一樣遍布一切地方。就是那樣的。
English
Now, just as one possesses a vajra in one's own body, but due to the decline of awareness, one conceives it as emptiness. Likewise, sentient beings in the world, because they do not understand my Suchness, and are influenced by bad friends, and do not understand the intended meaning, even though I exist, they meditate on non-self. Those who do not meditate on non-self, then meditate on the worldly self. How does the worldly self exist? Just as they do not understand my Suchness, so too is it the same for those who are beyond the world. Relying on bad friends, and not understanding the limits of the intended meaning, they meditate, saying, 'There is no self.' While meditating in this way, they do not understand the Suchness of non-self. Where is the self? Where does it abide? Is it like a pot inside a pot? Or does it pervade like moisture? Or is it like an ornament on the brow of the ignorant? Thinking in this way, the Tathagata, like a doctor, says to them: 'I do not abide in all places, but like a precious vajra, I am luminous, yet obscured by the forms of afflictions.' Having said this, sentient beings will believe, and it is only necessary to exhaust the afflictions. Then, like the vajra, the Tathagatagarbha will be seen. Son of lineage, in that way, the Tathagatagarbha is immeasurable. Furthermore, son of lineage, for example, in the snowy mountains there is an essence called the essence of bees. It is covered by dense forests of Gelba trees, but its fragrance is evident. In the past, a Chakravartin king, in order to obtain it, dug pits in various directions. From that essence, from some pits flowed sour juice, from some pits flowed salty juice, from some pits flowed sweet juice, from some pits flowed spicy juice, from some pits flowed bitter juice, and from some pits flowed astringent juice. Such an essence rises from the forest into the sky. From such a single essence, various different tastes arise, but those tastes do not mix with each other, and that essence pervades all places like the orb of the moon. It is like that.