Tibetan
སྔལ་བསྒོམ་པ་ནི་དོན་མེད་པའོ། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་ནས་ཆོས་ལ་དགོས་པའི་ཕྱིར། བྲན་དང་བྲན་མོ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ངན་པ་དུ་མ་ལེན་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་ཡིན་ནོ། །སྙམ་དུ་འཛིན་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་བྱེད་ཅིང༌། དམ་པའི་ཆོས་མི་སྣང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་པས་འདི་ལྟར་འཛིན་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་སྙམ་ནས། དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་འཁྱམ་མོ། །དེ་ནས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ཐོབ་པ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གིས་མ་ཤེས་པས་དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཏེ། ཉེས་པར་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་ཡུན་འདི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྙམ་དུ་ཤེས་པ་འདི་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་གི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ནི་གཏན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ། ཐམས་ཅད་ཟད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་སྒོམ་པ་ནི་ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དོན་དང་འགལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་གསལ་བར་མི་མངོན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་འཇུག་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་གི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ། ཁྱེད་ཀྱི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ཤིང༌། གཏན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་མ་འགགས་པར་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེའི་ནང་དུ་སོང་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་བསྒོམས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱིར་ཏེ། དེ་
Chinese
先前禅修是没有意义的。那是痛苦的根源。之所以这样说，是因为不了解佛法的实相，为了佛法的需要，获取奴隶和婢女等诸多劣质物品，并且认为不是佛法的是佛法。这样认为，就会导致正法衰落，正法变得不明显。由于不了解守护正法的方法，所以这样认为，认为正法不会毁灭。因此，其结果就是在轮回的痛苦中四处漂泊。然后，将会获得天界和解脱。获得天界和解脱，是因为自己不了解痛苦根源的实相，从而成为正法毁灭的原因。以恶语诽谤，直至此劫结束都将处于烦恼之中。像这样理解，就被称为了解痛苦的根源。其他人的理解则不是这样。这被称为“痛苦的止息”，修习空性，就是永远修习空性。完全断灭，就是否定如来藏。像这样是不对的。修习痛苦的止息，对于所有奇特的事物，也存在与意义相违背的空性。那些也将会被称为痛苦的止息。一切众生都具有如来藏。但它并不明显。当烦恼止息之时，你们将会看到进入如来藏。当生起一个念头，认为我获得了由业产生的果报，获得了佛法的自在、常乐时，你们所理解的那就是修习痛苦的止息。如果修习如来藏为无我，并且永远修习空性，那么痛苦就不会止息，就像飞蛾扑火一样。如果不是那样，而是修习如来藏的存在，那么众生虽然具有烦恼的形态，却能止息烦恼的形态。那是因为什么呢？那是因为如来藏的缘故。
English
Previous meditation is meaningless. That is the origin of suffering. The reason for saying this is that one does not understand the true nature of the Dharma, and for the sake of the Dharma, one acquires many inferior things such as slaves and maids, and thinks that what is not Dharma is Dharma. Thinking this way will lead to the decline of the true Dharma, and the true Dharma will become unclear. Because one does not understand the method of guarding the true Dharma, one thinks this way, thinking that the true Dharma will not be destroyed. Therefore, the result is wandering around in the suffering of samsara. Then, one will attain heaven and liberation. Attaining heaven and liberation is because one does not understand the true nature of the origin of suffering, thus becoming the cause of the destruction of the true Dharma. With evil words of slander, one will be in affliction until the end of this kalpa. Understanding like this is called understanding the origin of suffering. The understanding of others is not like this. This is called "the cessation of suffering," and practicing emptiness is to practice emptiness forever. Complete annihilation is to deny the Tathagatagarbha. It is not like that. Practicing the cessation of suffering, for all wonderful things, there is also emptiness that contradicts the meaning. Those will also be called the cessation of suffering. All sentient beings have the Tathagatagarbha. But it is not obvious. When afflictions cease, you will see entering the Tathagatagarbha. When a thought arises, thinking that I have obtained the fruit produced by karma, and obtained the freedom, permanence, and happiness of the Dharma, what you understand is the practice of the cessation of suffering. If one practices the Tathagatagarbha as selfless, and practices emptiness forever, then suffering will not cease, just like a moth flying into a flame. If it is not like that, but one practices the existence of the Tathagatagarbha, then sentient beings, although having the form of afflictions, can stop the form of afflictions. Why is that? That is because of the cause of the Tathagatagarbha.
Tibetan
ཤེས་པའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་ཚིག་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ནི་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྒོམ་པའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་ཐར་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཐར་པའོ། །ཐར་པ་ལ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྒྱུ་མར་འདུག་སྟེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། སྒོམ་ཉེས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ན། ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། ཐར་པ་རྣམས་རྟག་པ་དང༌། བརྟན་པ་དང༌། ཐེར་ཟུག་པ་དང༌། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བར་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བ་རྣམས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །གཞི་གསུམ་རྟག་པར་བསྒོམ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མི་བདེན་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟག་པར་བསྒོམ་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པའོ། །ཞེས་ངས་ཟེར་རོ། །འདི་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལམ་འདིའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བགྱི་བའི་བདག་གིས་ད་གཟོད་རྟོགས་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། སྡུག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཞེས་བདག་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་རྟག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་གོ །ཞེས་བསྒོམས་ན། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ༌། །སྙམ་ནས་སྒོམ་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ་སྙ
Chinese
从知者的正等觉佛陀的教言中，名为“止息痛苦的谛实语”。其他不是修习的却修习。这名为止息痛苦之道，即如来、法、僧伽和解脱。如此，对它们以四颠倒转为颠倒之事物即是解脱。认为解脱中也什么都没有，这就像幻术一般，在轮回的痛苦中完全流浪。那恶劣修习的果报是，长久地感受痛苦。那是我对如来、法、僧伽和解脱，生起恒常、稳固、坚实、不坏灭的唯一心念之果，获得自在恒常之果。四颠倒，痛苦和无我以及不净，认为不是法和是法，感受恶见的果报。这名为止息痛苦之道。为了成就恒常修习三基，凡是修习无常的，那些都是修习不真实的。如此恒常修习的那些是我的声闻，是知晓四圣谛者。我如是说。这些应知是四圣谛。请问。世尊，我如今才了悟以这种方式修习四圣谛之道。答复。于痛苦中执著为快乐是颠倒。于快乐中执著为痛苦是颠倒。如来说无常是痛苦和苦恼。如来如薪尽之火般完全寂灭，那是痛苦和苦恼。修习自身为非痛苦，以及如来说无常，这都是颠倒。于快乐中执著为痛苦是颠倒，如果修习如来是常，则将成为人我见。心想修习这个是痛苦啊。
English
From the words of the perfectly enlightened Buddha, known as "the true words of cessation of suffering." Others meditate on what is not meditation. This is called the path that leads to the cessation of suffering, namely the Tathagata, the Dharma, the Sangha, and liberation. Thus, the object that is transformed into perversion by the four perversions towards them is liberation. Thinking that there is nothing in liberation is like being in an illusion, completely wandering in the suffering of samsara. The result of that bad meditation is that one will experience suffering for a long time. That is, by generating a single thought of permanence, stability, steadfastness, and non-destruction towards the Tathagata, the Dharma, the Sangha, and liberation, I will obtain the result of eternal power. The four perversions, suffering, selflessness, and impurity, holding what is not Dharma and what is Dharma, experiencing the result of bad views. This is called the path that leads to the cessation of suffering. In order to accomplish the constant meditation on the three bases, whatever meditation is impermanent is the meditation on what is untrue. Those who constantly meditate in this way are my Shravakas, who know the Four Noble Truths. Thus I say. These should be known as the Four Noble Truths. Question. O Blessed One, I now understand how to meditate on the Four Noble Truths in this way. Answer. To perceive happiness in suffering is a perversion. To perceive suffering in happiness is a perversion. The Tathagata is called impermanent, which is suffering and misery. The Tathagata, like a fire that has consumed its fuel, is completely extinguished, which is suffering and misery. To meditate on oneself as not suffering, and to say that the Tathagata is impermanent, this is a perversion. To perceive suffering in happiness is a perversion, for if one meditates that the Tathagata is permanent, one will become attached to the view of self. Thinking that meditating on this is suffering...