Tibetan
་དམ་སྙམ་དུ་འཛི༷ན་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཉེས་པ་དང༌། ཡ༷ང་ད༷ག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོ༷ས་ཀྱི་དབྱིངས་གདོད་མ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ༷་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་ལ་མེད་དམ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཅིང༌། སྐུ༷ར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང༌། བད༷ག་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པར་མ་ཤེས་པས་བདག་ཉིད་ལ་ཆ༷གས་པ་ལྷ༷ག་པར་འཕེལ་བ༷འི་ཉེས་པ་སྟེ་སྐྱོ༷ན་ནམ་ཉེས་དམིགས་ལྔ༷་པོ་འདི་རྣམས་གང་ཟག་གི་རིགས་ག༷ང་ད༷ག་ལ༷་ཤས་ཆེར་ཡོ༷ད་པ༷་དེ༷་ད༷ག་དེ༷་རྣམས་སྤ༷ངས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སྤྲོ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གུས་པ་དང༌། གློ་བུར་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། རང་བཞིན་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། བདག་གཞན་མཚུངས་པར་ཤེས་པའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་དོ༷ན་དུ༷་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པར་གསུ༷ངས། ཞེས་པའོ། ། རྒྱས་བཤད་ལ་གཉིས། གཞན་དུ་སྟོང་ཉིད་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། རྒྱུད་འདིར་ཆོས་དབྱིངས་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགོངས་པ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ན། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སོགས་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཡ༷ང་ད༷ག་པའི་མཐ༷འ་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི༷་ཀུན་རྫོབ་འདུ༷ས་བྱ༷ས་གློ་བུར་གྱི༷་དྲི་མ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པའི་རྣ༷མ་པ༷ར་སྣང་བ་ཐ༷མས་ཅ༷ད་ཀྱིས་དབེ༷ན་ཞིང་སྟོང་པ་ལ་དགོངས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ༷་སྟེ༷། གང་གིས་སྟོང་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱང་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོ༷ན་མོ༷ངས་པ་དང༌། མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ༷ས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ད༷ང༌། དེ་དག་གི་རྣ༷མ་པར་སྨི༷ན་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོ༷ན་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་སྤྲི༷ན་ལ༷་སོ༷གས་པ༷འི་དཔེ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞི༷ན་དུ༷་མཚུངས་པར་བརྗོ༷ད་དོ། །དེ་ལ་ཉོ༷ན་མོ༷ངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ཁྱབ་པར་སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྲྀ༷ན་དང་འདྲ༷་ཞིང་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་བྱ༷་བ༷འི༷་ལ༷ས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི༷། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་བསྐྱེད་ཅིང་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི༷་ལ༷མ་གྱི་ལོ༷ངས་སྤྱོ༷ད་ཇི་ལྟ་བ་བཞི༷ན་ཡིན་ལ། ཉོ༷ན་མོ༷ངས་པ་དང་ལ༷ས་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི༷་འབྲས་བུ་རྣ༷མ་པ༷ར་སྨི༷ན་པ་ཕུ༷ང་པོ༷་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ༷་མ༷་དང་སྤྲུ༷ལ་པ༷་ལ་སོགས་པ་བཞི༷ན་ནོ། །ཞེས་པའོ། ། ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་དབྱིངས་གསུངས་ཚུལ། སྤང་བྱ་ཉེས་པ་ལྔ་པོ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཚུལ། ཉེས་པ་སྤངས་པས་ཕན་ཡོན་མྱུར་དུ་འཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་གནས་ཚུལ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དྲང་བའི་ཕྱིར། བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་འགའ་ཞིག་གཟུགས་སོགས་བདེན་པར་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ན་དེ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་སྔ༷ར་བཀའ་བར་བ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་སྐབས་སུ་ནི༷་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དེ༷་ལྟ༷ར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཙོ་ཆེར་སྟོན་པའི་རྣ༷མ་གཞ༷ག་མཛད་ན༷ས། དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བར་སླ༷ར་ཡ༷ང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་སྟོན་པས་ན། བླ༷་མ༷འམ་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལས་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟོན་པས་ན་ཕྱི་མ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟོན་པས་ན་རྒྱུ༷ད་དང་འདྲ་བར་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་འདི༷ར་ནི༷་རང་གི་སེམས་ཞུམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། གཞན་དག་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དྲི་མ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མེད་པར་འཛིན་པ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་པ་སྟེ་སྐྱོན་ནམ་ཉེ༷ས་པ༷་ལྔ༷་པོ་འདི་ད༷ག་སྤ༷ངས་ནས་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པ༷འི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱི༷ར་ཁ༷མས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོ༷ད་པ་ཉི༷ད་དོ་ཞེ༷ས་དཔེ་དང་རྒྱུ་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟ༷ན་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །ཞེས་པའོ། ། ཉེས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཚུལ་ནི། འདི༷་ལྟ༷ར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ༷་ནི༷་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་མ་བསྟན་ན་ཐོས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་མ༷་ཐོ༷ས་པ༷ར་བད༷ག་ལྟ་བུས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་ལས་ཐོབ་སྙམ་དུ་རང་ལ༷་བརྙ༷ས་ཤིང་སྒྱིད་ལུག་པ༷འི་ཉེ༷ས་པ༷་ཡི༷ས་སེ༷མས་ནི༷་ཞུ༷མ་ཞིང་ཡི་ཆད་པ༷་འག༷འ་ཞི༷ག་ལ༷་ར
Chinese
于执持是真实，增益的过失，以及真实的功德和无别的法界，从本初就周遍一切，却执持为无有，施加诽谤的过失，以及不了解自他之自性在法界中平等，对自身贪执增长的过失，这五种过失，在哪种人身上比较多，那些人就要舍弃这些过失，为了生起想要获得菩提的欢喜，以及对一切有情的恭敬，以及无有错乱的证悟智慧，以及证悟自性存在的智慧，以及了知自他平等的广大慈悲，如来藏法性如是性周遍一切而宣说。 如是说。 广说分二：解释宣说空性的密意，以及在此续中开示法界之利益。 其中解释密意是：如是如来藏存在是真实的究竟意义，那么在《胜鬘经》等经典中，一切法是空性，如云、如梦、如幻，显现却无自性，所说的密意是什么呢？ 无有颠倒之对境，真实之究竟意义，法界无为，远离一切世俗有为、暂时的垢染生起、坏灭、安住之相，是空性，因此说为无自性。 以何为空性呢？暂时的垢染有为法又是什么呢？贪欲等烦恼之遍染，以及不善等业之遍染，以及彼等之异熟果蕴等之义，生起之遍染，这些都是。 这些也依次如云等三个比喻一样，如实地宣说。 其中烦恼是，有情之自性如虚空般，周遍遮蔽的暂时性，因此与云相似，由此所引发的造作，有漏之业，是颠倒的。
English
The fault of clinging to what is real and exaggerating, and the fault of holding that the real qualities and the inseparable Dharmadhatu, which pervades everything from the beginning, do not exist, and the fault of slandering, and the fault of not understanding that the nature of oneself and others is equal in the Dharmadhatu, and the fault of increasing attachment to oneself, these five faults, which kind of people have more of, those people must abandon these faults, in order to generate the joy of wanting to attain Bodhi, and the respect for all sentient beings, and the wisdom of realization without confusion, and the wisdom of realizing the existence of self-nature, and the great compassion of knowing that oneself and others are equal, the Tathagatagarbha Dharmata Suchness is said to pervade everything. Thus said. Extensive explanation is divided into two: explaining the intention of explaining emptiness, and showing the benefits of explaining Dharmadhatu in this tantra. Among them, explaining the intention is: If the existence of the Tathagatagarbha is the real ultimate meaning, then in the Sutra of Queen Srimala and other scriptures, all dharmas are emptiness, like clouds, like dreams, like illusions, appearing but without self-nature, what is the intention of what is said? The object without inversion, the ultimate meaning of reality, the unconditioned Dharmadhatu, is far from all mundane conditioned, temporary defilements arising, destroying, and abiding, is emptiness, therefore it is said to be without self-nature. What is emptiness? What are the temporary defilements and conditioned dharmas? The pervasive defilement of greed and other afflictions, and the pervasive defilement of evil and other karmas, and the meaning of the ripening fruits of these, such as the aggregates, the pervasive defilement of arising, these are all. These are also successively explained as the three metaphors of clouds, etc., as they are. Among them, affliction is the temporary nature of sentient beings, like the sky, pervading and obscuring, so it is similar to clouds, and the actions caused by this, the contaminated karma, is inverted.
Chinese
因为是由心所生且是迷惑的境地，所以如同梦境的受用一般。烦恼和业以及有漏的果报成熟，蕴等等的意义是依赖于因缘而显现各种各样，但如果进行分析，因为没有自性真实的缘故，所以如同幻术和化现等等一样。这是这样说的。 说明利益有三种：为了舍弃过患而宣说法界的方式；所舍弃的五种过患如何产生的方式；舍弃过患后迅速获得利益的方式。 其中，法界安住的方式是：为了逐渐引导所化众生。 最初的教言是转动四谛法轮，如果有些人执着于色等是真实的，为了舍弃这种执着，之前在中间的教言转动无相法轮的时候，一切法是空性，虽然显现却没有自性，如同云、梦和幻术一样，这样。 以主要宣说无自性的方式进行安排后。 仅仅这样并不舍弃精进，而是再次宣说最为甚深的内容，因此，上师或者三法轮中的最后一个，因为宣说究竟真实的决定义法轮，所以是最后的。 因为宣说法界持续不断，所以如同血脉一样，在此宣说最终极意义的时候，对于自心感到沮丧的想法，以及轻蔑他人，执着有垢染，执着没有法界，以及对自我的贪执过重，这五种过失，舍弃这些后，为了获得欢喜等等的功德，自性清净的界，如来藏遍及一切，这是这样通过比喻和理由等等多种方式非常清楚地说明的。这是这样说的。 过患如何产生的方式是： 这样，如来藏遍及一切众生。如果不这样宣说，也不会听到。 这样没有听闻，像我这样的人从哪里获得无上菩提呢？这样轻蔑自己，因为懒惰的过患，心感到沮丧和失望，对于一些人来说。
English
Because it is born from the mind and is a realm of delusion, it is like the enjoyment of a dream. The ripening of afflictions, karma, and contaminated results, the meaning of aggregates, etc., appears in various ways depending on conditions, but if analyzed, because there is no true self-nature, it is like illusion and emanation, etc. That's what it says. There are three ways to explain the benefits: the way to explain the Dharmadhatu in order to abandon faults; how the five faults to be abandoned arise; and how to quickly obtain benefits by abandoning faults. Among them, the way the Dharmadhatu abides is: in order to gradually guide the beings to be tamed. The first teaching was the turning of the wheel of the four truths. If some people are attached to form, etc., as being true, in order to abandon this attachment, before, when the middle teaching turned the wheel of no characteristics, all dharmas are emptiness, and although they appear, they have no self-nature, like clouds, dreams, and illusions. In this way. After arranging to mainly show the absence of self-nature. Just like that, don't give up diligence, but show the most profound content again, so the last of the guru or the three wheels, because it teaches the ultimately true definitive wheel of Dharma, so it is the last. Because the Dharmadhatu is taught continuously, it is like a lineage. When explaining the ultimate meaning here, the idea of being discouraged in one's own mind, as well as despising others, clinging to defilements, clinging to the absence of Dharmadhatu, and excessive attachment to oneself, these five faults, after abandoning these, in order to obtain the merits of joy, etc., the naturally pure realm, the Tathagatagarbha pervades everything, this is explained very clearly in many ways through metaphors and reasons, etc. That's what it says. The way faults arise is: In this way, the Tathagatagarbha pervades all sentient beings. If this is not taught, it will not be heard. Having not heard in this way, how can someone like me obtain unsurpassed enlightenment? In this way, despising oneself, because of the fault of laziness, the mind feels discouraged and disappointed, for some people.