Tibetan
་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི༷་མ༷འི་དཀྱི༷ལ་འཁོ༷ར་དག་ཅིང་གསལ་ལ་འོ༷ད་ཟེར་རབ་ཏུ་འབ༷ར་བཞིན་པ༷་དེ་སྐྱེ་བོ་མི༷ག་མེ༷ད་པར་གྱུར་པ༷ས་ནི༷་མངོན་སུམ་དུ་མཐོ༷ང་བ༷་མེ༷ད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། ། རྟོགས་བྱའི་དོན་སྟོང་ཉིད་ངོས་གཟུང་བ་ནི། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི༷་ལ༷་སྔར་ཡོད་བས༷ལ་བར་བྱ༷་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་ཅི༷་ཡང༷་མེ༷ད་དེ། གདོད་མ་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡོན་ཏན་སྔར་མེད་བཞ༷ག་པ༷ར་བྱ༷་བ༷འང་ཅུ༷ང་ཟ༷ད་མེ༷ད་དེ། སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡ༷ང་ད༷ག་པའི་དོན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉི༷ད་ལ༷་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཡ༷ང་ད༷ག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བལྟ༷ས་ཤིང་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། ཡ༷ང་ད༷ག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོ༷ང་བའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་ན༷ས་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་རྣ༷མ་པ༷ར་གྲོ༷ལ་བ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་དུ་མཐོང་སྤང་གི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། སྒོམ་ལམ་དུ་སྒོམ་སྤང་གི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ལས་ཐ་དད་དུ་རྣ༷མ་པར་དབྱེ༷་བ་དང་བཅ༷ས་པ་སོ་སོར་འབྲལ་ཤེས་པ༷འི་མཚ༷ན་ཉི༷ད་ཅ༷ན་སྤང་རུང་གློ༷་བུ༷ར་གྱི་དྲི་མ་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ད༷ག་གི༷ས་ཁ༷མས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོ༷ང་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་གི༷ །ཆོས་ཉིད་ལས་ཐ་དད་དུ་རྣ༷མ་པར་དབྱེ༷ར་མེ༷ད་ཅིང་སོ་སོར་འབྲལ་མི་ཤེས་པ༷འི་མཚ༷ན་ཉི༷ད་ཅ༷ན་སྤང་དུ་མི་རུང་བའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་བླ༷་ན་མེ༷ད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོ༷ས་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱི༷ས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོ༷ང་པ་མ༷་ཡི༷ན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་མཐའ་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་མེད་གཉི
Chinese
因为不具备（眼睛）的缘故。如实地现量证悟是不可能的，譬如，清净明亮且光芒万丈的太阳的坛城，对于一个失明的人来说，就像无法亲眼看到一样。如是说。 要认识的对境空性，什么是远离二边的空性之理呢？自性完全清净的如来界，胜义谛的真如，对于这（真如）来说，先前存在的需要去除的遍计烦恼的过患，什么也没有，因为从本初以来，远离一切的客尘垢染是此（真如）的自性之故。同样，对于完全清净的功德，先前没有的需要安立的，也丝毫没有，因为力量等胜义的功德，从本初以来任运成就且没有分别的法性是此（真如）的自性之故。 如此，对于境远离二边的真实义法界真如，以有境胜义智的智慧如实地观察并入定，从串习极度纯熟，以及如实地现见真实法性的意义的智慧次第生起之后，获得从所断的客尘垢染中解脱。 也就是在见道时，从见道所断的垢染中解脱；在修道时，从修道所断的垢染中解脱；在究竟道时，从二障及其习气中完全解脱。 因此，从法性中可以区分开来，具有能够分离辨别的特征，可以断除的客尘垢染，这些有为的世俗法，因为（这些）染污了如来藏的自性，所以见到（它是）空性的，从而远离有边。从法性中无法区分开来，具有无法分离辨别的特征，无法断除的自性胜义无上佛法，力量等无量功德，因为（这些）不是法界的空性，所以也远离无边。因为互相矛盾的缘故，有无二
English
Because it does not possess (eyes). It is impossible to realize directly as it is. For example, the mandala of the sun, which is pure, clear, and radiates light, is like not being able to see it with one's own eyes for a blind person. So it is said. To recognize the object to be realized, emptiness, what is the principle of emptiness that is free from the two extremes? The Tathagata realm, which is completely pure in its own nature, the ultimate truth of suchness, for this (suchness), there is nothing of the faults of the afflictions that need to be removed that existed before, because it is the nature of this (suchness) to be free from all adventitious stains from the beginning. Similarly, for the completely purified qualities, there is not even a little that needs to be established that did not exist before, because the qualities of ultimate truth such as power, etc., are spontaneously accomplished from the beginning and the dharma nature without distinction is the nature of this (suchness). Thus, for the realm of reality, suchness, the meaning of the two extremes, the wisdom of the subject, the ultimate knowledge, is truly observed and meditated upon, and from the extreme familiarity of practice, and the wisdom that directly sees the meaning of the true dharma nature arises in sequence, and liberation is attained from the adventitious stains to be abandoned. That is, in the path of seeing, liberation from the stains to be abandoned in the path of seeing; in the path of meditation, liberation from the stains to be abandoned in the path of meditation; in the ultimate path, complete liberation from the two obscurations and their habitual tendencies. Therefore, the adventitious stains that can be distinguished from the dharma nature, that have the characteristic of being able to be separated and distinguished, and that can be abandoned, these conditioned mundane dharmas, because (these) defile the nature of the Tathagatagarbha, it is seen (that it) is emptiness, and thus it is seen to be free from the extreme of existence. The ultimate Buddha Dharma, which cannot be distinguished from the dharma nature, which has the characteristic of being inseparable and indistinguishable, and which cannot be abandoned, the infinite qualities such as the powers of the Buddha, because (these) are not the emptiness of the dharma realm, so it is also free from the extreme of non-existence. Because of the mutual contradiction, the two of existence and non-existence
Tibetan
ས་ཡིན་གྱི་མཐའ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དཀག་པའི་གཉིས་མ་ཡིན་གྱི་མཐའ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བས། མཐའ་གཉིས་སམ་མུ་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དྲིས་ལན་གྱི་དགོས་པ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །མདོར་བསྟན་པ་དྲི་བ་ནི། དཔེར་ན་མི་བརྟན་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲི༷ན་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ད༷ང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི༷་ལམ༷་གྱི་སྣང་བ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ༷་མའི་གཟུགས་བརྙན་ཇི་ལྟ་བ་བཞི༷ན་དུ། བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་དེ༷་ད༷ང་དེ༷ར་ཤེ༷ས་པར་བྱ༷་བ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆོས་ཐ༷མས་ཅ༷ད་སྣང་ཡང་རྣ༷མ་པ་མ་ལུས་པ་ཀུ༷ན་ཏུ་སྟོ༷ང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ༷འོ། །ཞེ༷ས་རྒྱ་ཆེར་གསུ༷ངས་ན༷ས་སླར་ཡ༷ང་བཀའ་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་གསུང་རབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་འདི༷ར་རྒྱ༷ལ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བདེན་པ་གསུང་བ་རྣ༷མས་སེ༷མས་ཅ༷ན་ཐམས་ཅད་ལ༷་སང༷ས་རྒྱ༷ས་ཀྱི་སྙི༷ང་པོ༷་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡོད༷་དོ་ཞེ༷ས་ཅི༷་སྟེ༷་གསུ༷ངས། སྔར་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་འདིར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དག་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ལན་ནི། འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི་བདེན་དངོས་སུ་འཛིན་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལྔའི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོད་པར་བསྟན་པའོ། །ཞེས་འཆད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་བསྟན་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་བདག་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་སེ༷མས་ཞུ༷མ་ཞིང༌། ལམ་ལ་འཇུག་པར་མི་སྤྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་སེ༷མས་ཅ༷ན་འདི་དག་ནི་དམ༷ན་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་དག་ལ༷་བརྙ༷ས་པ་བྱེད་ཅིང་མི་གུས་པའི་ཉེས་པ༷་ད༷ང༌། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་ཡ༷ང་ད༷ག་པ་མི༷ན་པ་བཅོས་མ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་མེད་པ་ལ་ཡོད
Chinese
也从地边的边解脱，因为那个的缘故，也从那个凝固的二非边解脱，从二边或者四句解脱的空性，没有颠倒的道理唯有这个。如是说。 为了显示那些所说的必要，有二，简略显示问答的必要，和详细解释那个意义。简略显示提问是：譬如不稳固且无自性的云的形态是怎样的，享用且体验也无自性的梦的显现是怎样的，显现多种多样也无自性的幻术的影像又是怎样的，中间的佛语，显示无相的经部，如广中略般若波罗蜜多等，在那里要知道，从色到一切种智之间，一切法显现，然而全部完全是空性且无自性的。这样广说之后，再次最后的佛语，真实义决定的经典，如来藏经等非常多的这些，圆满正等觉佛陀所说的真实语，一切有情都有佛陀的如来藏，法界自性清净且光明，本来就任运成就，这样说了什么呢？先前说没有，和这里说有，难道不是相违吗？回答是：没有相违的过失，先前说没有，是为了遮止执着为真实事物，显示没有暂时的垢染，而这里说有，是为了五个特别的必要，显示法界是有的。这样解释说，也就是说，如果不显示如来藏是有的，有情们不知道真实的佛陀就在自己心中，心想像我这样的人不能成办菩提，心灰意冷，对于进入道不欢喜的过失，以及不知道在他人心中有，心想这些有情是低劣的，这样想后对他们作轻蔑且不恭敬的过失，以及不知道自己和他人一切都有，不是真实的正法，虚假的暂时的垢染在自性上没有真实。
English
Also liberated from the edge of the earth, because of that very reason, also liberated from the edge of that solidified non-duality. The emptiness that is completely liberated from the two extremes or the four possibilities, the undeviating principle is only this. Thus it is said. In order to show the necessity of what they said, there are two: briefly showing the necessity of the question and answer, and explaining that meaning in detail. The brief question is: For example, how is the appearance of a cloud that is unstable and without inherent existence? How is the appearance of a dream that is enjoyed and experienced but without inherent existence? How is the image of an illusion that appears in various ways but without inherent existence? The intermediate teachings, the sutras that teach no characteristics, such as the extensive, intermediate, and concise Prajnaparamita, etc., there it should be known that from form to omniscience, all phenomena appear, but all are completely empty and without inherent existence. Having spoken extensively in this way, again, the final teachings, the scriptures that definitively determine the ultimate meaning, such as the Tathagatagarbha Sutra and many others, here, the words of truth spoken by the perfectly enlightened Buddha, all sentient beings have the Tathagatagarbha of the Buddha, the realm of reality is naturally pure and luminous, and has been spontaneously accomplished from the beginning. Why is this said? If it was said that there was nothing before, and here it is said that there is, isn't that contradictory? The answer is: There is no fault of contradiction. Saying that there was nothing before was to prevent clinging to things as truly real, showing that there are no adventitious stains. And saying that there is here is to show that the realm of reality exists for the sake of five special necessities. This is the explanation. That is to say, if the Tathagatagarbha is not shown to exist, sentient beings will not know that the true Buddha is in their own hearts, and will think that someone like me cannot accomplish enlightenment, and will be discouraged, and will have the fault of not being happy to enter the path. And not knowing that it exists in others, they will think that these sentient beings are inferior, and having thought this, they will commit the fault of despising and disrespecting them. And not knowing that everyone, oneself and others, has it, they will think that the false, temporary stains that are not truly Dharma exist in what is not inherently true.