Tibetan
་གཞུང་དེ་གཉིས་ནི་སྒྲ་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང། ཡང་བསྡུ་བ་གསུམ་པའི་རྗེས་ཙམ་ཞིང་ན་རྒྱལ་པོ་ཙན་དན་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་སྐབས་བྲམ་ཟེ་ཨིནྡྲ་(སྨད་ཆ།་བ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོ་དེའི་གྲོགས་པོ་ཞིག་གི་ལྷའི་དབང་པོ་བསྒྲུབས་ནས་འགྲུབ་པ་ན། སྒྲའི་ངེས་གནས་ཞུས་ཏེ། དེས་བཤད་པ་དག་བྲིས་པ་ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ཞེས་གྲགས་སོ། དེ་ལ་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་ཡོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་ལྷས་བསྟན་པའི་བརྡ་སྦྲོད་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དུས་ཙམ་ན། རྒྱལ་པོ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་སྒྲ་བསླབས་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེར྄་མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལྷག་མ་ཅན་རིག་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་བཀུག་ནས་པ་ཎི་པའི་འགྲེལ་པ་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་གྱིས་འཆད་པར་བྱས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་ཀླུའི་བར་དུ་ཡོལ་བར་(སྨད་ཆ།༨༡༦)བཅད། ཀླུས་བཤད་ཅིང། མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་ཡི་གེར་འབྲི་བ་ལས། སྐབས་ཤིག་ན་འདིའི་ལུས་ཅི་འདྲ་སྙམ་ནས་ཡོལ་བ་བཏེགས་པས་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་བསྐྱིངས་པ་མཐོང། ཀླུའི་ངོ་ཚ་ནས་བྲོས། དེར་འགྲེལ་པ་ཤོ་ལོ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་ཉེར་ལྔ་ལས་མ་ཟིན་པས་ལྷག་མ་མཆོག་སྲེད་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཕྲབ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དུ་བརྩམས་པ་དེ་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱ་ཥཱ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། འདི་ལ་ཀླུས་བསྟན་པའི་བརྡ་སྦྲོད་པ་ཟེར། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེར་མཆོག་སྲེད་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མངོན་པར་དད་པའི་བྲམ་ཟེའི་ལས་དྲུག་ལ་བཙོན་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་མཛའ་བཤེས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཤར་ཕྱོགས་ར་རའི་ཡུལ་དུ་བྱུང་སྟེ། དེས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྦྱན་རས་གཟིགས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་སྟེ་ཞལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཁྱོད་ཅི་འདོད་གསུངས་པ་ན། བདག་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བས། དེ་ཕྱིན་ཆད་རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་གྲུབ་ཅིང། རིག་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་མ་བསླབས་པར་ཤེས་སོ། དེ་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སོང་བས། རྒྱལ་པོ་སིནྟ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་གནས་སོ། དེར་ཡང་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་བཏགས། དེ་ནས་ཡུལ་ཝ་ར་ན་སིར་འོངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་བྷི་མ་ཤཀླའི་མཆོད་གནས་མཛད། དེར་རྒྱལ་པོ་དེས་བུ་མོ་དཔྱིད་ལྡན་མ་བྱ་བ་རིག་བྱེད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱས་པས། དཔྱིད་ལྡན་མ་ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་པས་མཆོག་སྲེད་ལས་ཁོ་མོ་མཁས་པས་དེའི་གཡོག་མི་བྱེད་ཟེར་བས། མཆོག་སྲེད་ཀྱིས། འོ་ན་བདག་གི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ
Chinese
这两个论典就像所有语法论典的根本。还有，在第三次结集之后不久，出现了一位名叫旃檀守护的国王。当时，一位名叫因陀罗的婆罗门（据说这位国王的朋友通过修持天帝而成就，询问了语法的确定之处，他所说的内容被记录下来，被称为《因陀罗声明论》。它有两万五千颂。这被称为天神所教的语法。又，在龙树论师时代左右，为了让乐行国王学习语法，婆罗门胜欲通过明咒的力量，召唤出龙王 शेष，让他以十万颂来解释波你尼的论典，并在论师和龙之间设置帷幕（下部816）。龙王讲述，胜欲记录。一次，他心想这龙的身体是什么样的，于是掀起帷幕，看到一条巨大的蛇盘绕着。龙王感到羞愧而逃走了。在那里，只完成了两万五千颂的解释，剩下的部分由胜欲自己创作了一万两千颂，被称为《大疏》。这被称为龙王所教的语法。那位论师婆罗门胜欲，是对佛教极度信仰，精通婆罗门六业，与龙树成为挚友的人，出生在东方罗罗的地方。他修持观世音菩萨十二年，最终成就，观世音菩萨亲自显现并问他想要什么。他说：我将以八大成就来利益众生。从那以后，所有的明咒都如他所愿地成就，并且在没有学习的情况下也知道了所有的知识。之后，他去了西方，住在名叫辛度婆诃那国王的地方。在那里，他也通过咒语和续部的结合，利益了许多众生。之后，他来到瓦拉纳西，成为毗摩Śakala国王的供养处。在那里，国王将他精通吠陀的女儿春花女布施给婆罗门胜欲。春花女因傲慢而自负，说她比胜欲更聪明，所以不做他的仆人。胜欲说：那么，我的老师是智者
English
These two treatises are like the root of all grammar treatises. Also, shortly after the Third Council, there arose a king named Candana Raksha. At that time, a Brahmin named Indra (it is said that a friend of this king, having attained accomplishment through the practice of the lord of gods, inquired about the definitive points of grammar, and what he said was written down, becoming known as the Indra-vyakarana. It contains twenty-five thousand shlokas. This is called the grammar taught by the gods. Also, around the time of Master Nagarjuna, in order for King Sukhavati to learn grammar, the Brahmin Vararuci, through the power of mantra, summoned the Naga King Shesha, who explained Panini's treatise in one hundred thousand shlokas, with a curtain separating the master and the Naga (lower part 816). The Naga spoke, and Vararuci wrote it down. Once, wondering what the Naga's body was like, he lifted the curtain and saw a huge serpent coiled up. The Naga, ashamed, fled. There, only twenty-five thousand shlokas of the commentary were completed, so the remainder was composed by Vararuci himself, to the extent of twelve thousand shlokas, which is known as the Mahabhashya. This is called the grammar taught by the Naga. That master Brahmin Vararuci was a person of great faith in the Buddha's teachings, proficient in the six duties of a Brahmin, and became a close friend of Nagarjuna, born in the eastern land of Rara. He practiced Avalokiteshvara for twelve years, and finally attained accomplishment, with Avalokiteshvara appearing in person and asking him what he desired. He said: I will benefit sentient beings with the eight great siddhis. From then on, all mantras were accomplished as he wished, and he knew all knowledge without having studied it. After that, he went to the western country and stayed in the land of a king named Sindhu-vahana. There, he also benefited many sentient beings through the combination of mantra and tantra. After that, he came to Varanasi and became the object of offering for King Bhima Shakala. There, the king gave his daughter, named Spring Blossom, who was skilled in the Vedas, to the Brahmin Vararuci. Spring Blossom, arrogant and conceited, said that she was more intelligent than Vararuci, so she would not be his servant. Vararuci said: Then, my teacher is wise.
Tibetan
་ཆེན་པོ་(སྨད་ཆ།༨༡༧)བདག་ལ་བློ་གྲོས་བརྒྱ་གྱུར་གྱིས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་དེ་སྦྱན་དྲངས་ལ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་དཔྱིད་ལྡན་མ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། མ་ག་ངྷའི་གནས་རྗི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཤིན་ཏུ་བླུན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། ཞག་འགར་ཁྲུས་དང་བསྐུ་མཉེ་བྱས་ཏེ། བྲམ་ཟེར་པཎྜི་ཏའི་ཆ་བྱད་དུ་བཅོས། ༀ་སཱ་སྟི་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་བསླབས། རྒྱལ་པོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་པའི་དབུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལ་མེ་ཏོག་གཏོར་ཏེ། ༀ་སཱ་སྟི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་ཅིག། གཞན་སུས་ཅི་དྲིས་བྱུང་ཡང་ལན་འདེབས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། ཅེས་བསླབས་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་རྒྱུད་ལ། ཁོ་ཁ་བརྟབས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཀྱིས་ཡི་གེ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དོན་བཀྲལ་ཏེ། ཨུ་མ་ཡ་པ་ཧི་ཏོ་རུ་ཏྲ། ཤ་ཀ་ར་པ་ཧི་ཏོ་བི་ཥྞུ། ཊཾ་ཀ་ར་ཨུ་ལ་པཱ་ཎིཥྩ། རཀྵནྟུ་ཤི་བ་སརྦཱ་དཱ། ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཤིས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ནས་ཁ་བསྒྱུར་རོ། ཚིག་དེ་བོད་སྐད་ལ་ཨུ་མ་དང་བཅས་དྲག་པོ་དང། བདེ་ཕྱེད་དང་བཅས་འཇུག་སེལ་ཏེ། ཊཾ་ཚུལ་ཕྱག་ན་མདུང་ཐུང་ཡང། ཞི་བས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་མཛད། ཅེས་པའོ། དེ་ནས་དཔྱིད་ལྡན་མས་སྒྲའི་དོན་ལ་སོགས་པ་འགའ་དྲིས་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བ་ལ། མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་བདག་གི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་འདི་བུད་མེད་ཀྱིས་དྲིས་པ་ལ་ལན་ཅི་ལ་འདེབས། ཞེས་ཟེར་ནས་མགོ་རྨོངས་པར་བྱས་སོ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ལྷ་ཚོགས་སུ་བྲོས་སོ། དེར་གནག་རྗི་དེ་ལྷ་ཁང་རྣམས་སུ་འཁྲིད་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་ཟེར་རོ། དེ་ནས་ལྷ་ཁང་གི་ཕྱི་འཁྱམས་སུ་སྲོག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་བྲིས་པ་ལས། བ་ལང་གི་གཟུགས་བརྙན་(སྨད་ཆ།༨༡༨)མཐོང་བ་ན་ཁོ་དགའ་ནས། ཕྱུག་སྐྱོང་བའི་ནས་རྣམ་འགྱུར་བྱེད་པས། ཀྱེ་མའོ་འདི་ནི་བ་ལང་རྗི་བོ་ཞིག་ཏུ་ངེས་སོ་སྙམ་ནས་གདོད་བསླུས་པར་ཤེས་སོ། དེར་བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་ཡུལ་ཐ་དད་པ་རྣམས་སུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ཀྱང་མང་དུ་བསྟན་པར་བྱས་ཏེ། མཐར་ནག་པོ་ཆེན་པོའི་ཕྲག་པ་ལ་ཐོགས་ནས། རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ན་ཤིང་ཡོངས་འདུས་པ་བརྟོལ་ཡོད་པའི་གནས་སུ་གཤེགས་པ་ཡིན་ཞེས་གྲགས་སོ། གནག་རྗི་དེ་ཡང་སྙན་ངག་མཁས་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་པཎྚི་ཏ་ནག་མོའི་ཁོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ལོ་རྒྱུས་གཞན་དུ་ལྟའོ། དེར་གོང་དུ་སྨྲོས་པའི་རྒྱལ་པོ་བདེ་བྱེད། སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྒྲ་དང་འགྲེལ་པ་ལ་ཡིད་ལ་ཆེས་བས། བྲམ་ཟེ་ས་བབྷ་ཝརྨ་ཞེས་པ་ལ་གཞོན་ནི་གདོང་
Chinese
大黑天（下函，817页）说：“我有一个能使智慧增长百倍的法门，请你传授给我。然后国王赐予春季繁荣。”于是，摩揭陀国有一个牧童，身材好，相貌美，但非常愚蠢。给他洗了几天的澡，涂上油，打扮成婆罗门班智达的样子。只教了他一句咒语：嗡，萨谛（藏文：ༀ་སཱ་སྟི་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。国王和众人坐在一起时，向国王撒花，并说出嗡，萨谛（藏文：ༀ་སཱ་སྟི་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）这句话。无论别人问什么，都不要回答。这样教导之后，他按照指示去做。但他结结巴巴地说，国王解释了这四个字母的意思：乌玛亚·帕希托·鲁陀罗（藏文：ཨུ་མ་ཡ་པ་ཧི་ཏོ་རུ་ཏྲ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：），沙卡拉·帕希托·毗湿奴（藏文：ཤ་ཀ་ར་པ་ཧི་ཏོ་བི་ཥྞུ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：），唐卡拉·乌拉帕尼什（藏文：ཊཾ་ཀ་ར་ཨུ་ལ་པཱ་ཎིཥྩ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：），拉克山图·湿婆·萨尔瓦达（藏文：རཀྵནྟུ་ཤི་བ་སརྦཱ་དཱ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。意思是说吉祥的话，然后转移话题。这句话翻译成藏语是：乌玛与勇猛者同在，快乐与解脱同在，唐卡之法，手持短矛，愿寂静者永远守护。然后，春季繁荣问了一些关于声音意义的问题，但他什么也说不出来。乔施说：我的老师是一位伟大的学者，怎么会回答女人的问题呢？这样就把他搞糊涂了。然后，婆罗门乔施逃到了神灵的集会中。在那里，牧童被带到各个寺庙，但他什么也不说。然后，在寺庙的外廊里，画着各种动物的画像。当他看到公牛的画像（下函，818页）时，他很高兴，做出了饲养牲畜的姿势。人们心想：哎呀，这一定是牧童，才知道我们被骗了。于是，婆罗门乔施在不同的地方也展示了许多关于声音等知识，最后抓住大黑天的肩膀，前往须弥山顶上有一个树木汇聚的地方。据说牧童也成了诗歌大师们头顶上的宝石，即黑班智达的奴隶。详情请参考其他历史。在那里，上述的国王德杰，非常相信老师婆罗门乔施所做的声音和解释。婆罗门萨巴瓦尔玛的脸像年轻人一样。
English
The Great Black One (lower part, p. 817) said, "I have a method that increases wisdom a hundredfold, please teach it to me." Then the king bestowed Spring Prosperity. So, in Magadha, there was a cowherd who was handsome and beautiful, but very foolish. After bathing and anointing him for several days, he was dressed as a Brahmin Pandit. He was taught only one mantra: Om Sati (藏文：ༀ་སཱ་སྟི་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：). When the king and the assembly of people were seated, he scattered flowers on the king and said, "Say this, Om Sati (藏文：ༀ་སཱ་སྟི་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：). No matter what anyone asks, do not answer." After being taught this, he followed the instructions. But he stammered, and the king explained the meaning of those four letters: Umaya Pahito Rudra (藏文：ཨུ་མ་ཡ་པ་ཧི་ཏོ་རུ་ཏྲ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：), Shakara Pahito Vishnu (藏文：ཤ་ཀ་ར་པ་ཧི་ཏོ་བི་ཥྞུ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：), Tankara Ulapanishcha (藏文：ཊཾ་ཀ་ར་ཨུ་ལ་པཱ་ཎིཥྩ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：), Rakshantu Shiva Sarvada (藏文：རཀྵནྟུ་ཤི་བ་སརྦཱ་དཱ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：). The meaning is to say auspicious words, and then change the subject. That phrase in Tibetan is: Uma is with the fierce one, happiness is with liberation, the method of Tanka, holding a short spear in hand, may the peaceful one always protect. Then, Spring Prosperity asked some questions about the meaning of sounds, but he couldn't say anything. Chokse said, "How could my teacher, a great scholar, answer a woman's questions?" Thus, he confused him. Then, the Brahmin Chokse fled to the assembly of gods. There, the cowherd was taken to various temples, but he said nothing. Then, in the outer corridor of the temple, there were paintings of various animals. When he saw the image of a bull (lower part, p. 818), he was delighted and made gestures of tending livestock. People thought, "Alas, this must be a cowherd, and we know we have been deceived." Then, the Brahmin Chokse also showed many fields of knowledge, such as sounds, in different places, and finally, grasping the shoulder of the Great Black One, he went to a place on the summit of Mount Meru where trees converge. It is said that the cowherd also became a jewel on the crown of poetry masters, that is, a slave of the Black Pandit. See other histories for details. There, the aforementioned King Deje was very impressed with the sound and explanation made by the teacher Brahmin Chokse. The Brahmin Sabhawarma's face was like a young man's.