Tibetan
་དུ་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེར་(སྨད་ཆ།༧༠༣)སྦེལ་ནས། ལྕགས་མོ་ཕག་གིལོར་སྦྲུལ་པ་སྡེའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཟུགས་སྐུའི་བཀོད་པ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་བསྟན། འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་ནི། ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་གྱི་གཅུང་སའི་དབང་ཕྱུག་ཟང་ཚ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་སྲས་སུ་ས་མོ་ལུག་གི་ལོ་ལ་འཁྲུངས། ཁུ་བོ་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེ་པཎྜི་ཏའི་ཞབས་ཕྱིར་དགུང་ལོ་བཅུའི་སྟེང་རྒྱ་ནག་ཏུ་ཕེབས་པ་ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་གཤེགས་རྗེས་ཡར་བྱོན། སླར་ཡང་དགུང་ལོ་བཅུ་དགུའི་སྟེང་ཧོར་སེ་ཆེན་གན་གྱིས་གདན་དྲངས་ཏེ་རྒྱ་ནག་ཏུ་བྱོན། བོད་ཁྲི་སྐོར་བཅུ་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་གྱུར། གཙང་དུ་ཆུ་མིག་ཆོས་འཁོར་མཛད་དེ་དག་འདུན་ཁྲི་ཕྲག་བདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་རྒྱ་ཆེར་མཛད། འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གཅུང་འགྲོ་མགོན་ཕྱག་ན་ཞེས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྦྲུལ་པ་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས། གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེའི་སྲས་དྡྷརྨ་པཱ་ལ་རཀྵི་ཏས་གདན་སར་ཕེབས་ཏེ་བར་སྐབས་ཞལ་ངོ་ཉག་ཕྲ་བའི་སྟབས་ཀྱིས་ཇོ་མོ་བདུན་ཁབ་ཏུ་བཞེས་པ་ལ་སྲས་མིང་སྲིང་བཅོ་ལྔ་འཁྲུངས། ཏི་ཤྲཱི་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བླ་བྲང་ཁག་བཞིར་བགོས་ནས་གཅུང་རྣམས་ལ་བྱིན་པས་གཞི་ཐོག་བླ་བྲང། ལྷ་ཁང་ཆེན་མོ། རིན་ཆེན་སྒང། དུས་མཆོད་བླ་བྲང་རྣམས་བྱུང། དེང་སང་གདུང་རབས་རིན་པོ་ཆེ་བཞུགས་པ་འདི་ཉིད་ནི་དུས་མཆོད་པའི་ཞལ་ངོ་ཡིན་ཏེ། གདན་ས་དངོས་རྩེ་གདོང་ཡིན་ཀྱང། གདུང་རབས་བརྒྱད་པ་ནས་སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེ་གདན་ས་གོང་མ་ས་སྐྱར་ཕེབས། སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་གྱི་གདན་ས་གོང་མ་ས་སྐྱར་ཕེབས། སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་གྱི་སྲས་(སྨད་ཆ།༧༠༤)གྲགས་པ་བློ་གྲོས། དེའི་སྲས་འཇམ་མགོན་ཨ་མིས་ཞབས་སམ་སྔགས་འཆང་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་བསོད་ནམས། དེའི་སྲས་འཇམ་དབྱངས་བསོད་ནམས་དབང་ཕྱུག། དེའི་སྲས་སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་བཀྲ་ཤིས། དེའི་སྲས་བདག་ཆེན་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན། དེའི་སྲས་བདག་ཆེན་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས། དེའི་སྲས་བདག་ཆེན་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་བཀྲ་ཤིས་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོའམ་འཛམ་གླིང་དབང་སྡུད་སྙིང་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བར་དུ་བྱོན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། དེ་དག་ལས་རིན་ཆེན་སྒང་པའི་ཞལ་ངོ་དང་པོའི་གྲས་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་པ་འདི་ཉིད་ནི་རྗེ་བཙུན་གོང་མ་ལྔ་དང་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་སྐུ་དྲིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང། འདི་ནས་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པའི་ཟབ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་བཤད་སློབ་བཤད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྲོལ་མཛད། རྩེ་གདོང་པའི་གདུང་རབས་ནམས་ཞེས་པ་བྱུང་སྟེ། འདི་ནི་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་སྦྲུལ་པར་གྲགས་པའི་མཁས་བཙུན་བཟང་གསུམ་གྱི་སྐུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན། དེའི་དབོན་སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་ནི་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་སྲིད་སྡེ་དང་བཅས་པ་ལ་སྐུ་དྲིན་ཆེ། ཆོས་བརྒྱུད་ནི་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པ་ཞེས་འཛམ་གླིང་གི་རྒྱན་གཅིག་པུར་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སློབ་མར་མ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ནང་ནས། ཕྱིས་སུ་སྔགས་ལ་མཁས་པ་ཀུན་དགའ་རྣམས་གཉིས། མདོ་ལ་མཁས་པ་གཡག་(སྨད་ཆ།༧༠༥)རོང་རྣམ་གཉིས། གཉིས་ཀ་ལ་མཁས་པ་གོ་ཤཱཀྱ་རྣམ་གཉིས་སོགས་མང་དུ་བྱོན་པའི་ནང་ནས་བསྟན་འཛིན་གྱི་གཙོ་བོ་ཀུན་དགའ་རྣམ་གཉིས་སམ་ངོར་རྫོང་གཉིས་སུ་གྲགས་པའི་ངོར་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་ནི། རྒྱལ་བས་མདོ་བརྒྱུད་དུ་མར་དཔལ་གྱི་མགུལ་ནས་ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་ཞེས་གྲགས་པའི་བ་དན་སྲིད་རྩེར་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་དེ། གདུང་རུས་ནི་འབྲིང་མཚམས་ཅོག་རོའི་རིགས་ཏེ་བོད་ཆོས་རྒྱལ་གྱི་སྐུ་ཞང་གི་རིགས་ཅོག་རོ་ཀླུའི་རྒྱལ་མཚན་སོགས་དང་གཅིག་ལ། ཡབ་ས་སྐྱ་ཚོགས་ཀྱི་ཉེར་གནས་གྲུབ་པ་ཡོན་ཏན་ཟེར་ཏེ། རྣམ་ཐར་འགའ་ཞིག་ལས་བདག་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་པར་ཡང་བཤད། ཡུམ་ཤ་བ་དཔོན་སིང་གི་སྲས་ནི་བསོད་ནམས་དཔལ་འདྲེན་ཞེས་པ་ལས་ཆུ་ཕོ་ཁྱི་ལ་དཔལ་ས་སྐྱར་སྐུ་བལྟམས། ཆུང་ངུ་ནས་བྱིས་པའི་སྦྱོད་པ་ལས་འདས། ཤར་ཆེན་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་ལས་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་བཀའ་དྲིན་ནོས་དགུང་ལོ་དགུ་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང། གྲུབ་ཆེན་བུད་དྷ་བ་ལས་ལམ་འབྲས་གསན། རྒྱུད་དུ་རྡོར་དཀར་གདན་གཅིག་ཁོ་ན་མཛད་ཅིང་ཉེས་ལྟུང་གི་དྲི་མས་དབེན། དགུང་ལོ་ཞེ་བརྒྱུད་པ་ལ་ངོར་དགོན་བཏབ། དགུང་ལོ་དོན་ལྔ་པ་མེ་ཕོ་བྱི་ལོའི་ས་གའི་ཉེར་ལྔ་ལ་དག་པའི་ཞིང་དུ་གཤེགས་སོ། གདན་སུ་མུས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ལོ་གསུམ་མཛད། དེ་ནས་རྒྱལ་ཚབ་དམ་པ་ཀུན་དགའ་དབང་ཕྱུག་སོགས་ནས་རིམ་པར་དེང་སང་གི་བར་དུ་བྱོན་པའི་མཁན་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་རིའི་ཕྲེང་བ་ལྟར་བྱོན་པས་སྟོད་མངའ་རིས་ནས་སྨད་རྒྱ་མཚམས་ཡན་ལ་ངོར་པའི་ཆོས་བརྒྱུད་དང་དགོན་གནས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་མེད་པར་མཛད་པ་(སྨད་ཆ།༧༠༦)འདིའོ། རྫོང་པ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་པ་ནི། ལོ
Chinese
广泛地发展讲修的教法(下卷703)。在铁阴猪年，示现于蛇巴寺的寺庙中收摄色身的仪态。众生怙主帕巴仁波切，是法王萨迦班智达之弟，萨地的自在藏察索南坚赞之子，生于土阴羊年。十岁时，作为叔父蒋扬法王班智达的侍从前往中国，法王仁波切圆寂后返回。再次于十九岁时，被蒙古薛禅汗迎请至中国，成为西藏十三个万户之主。在藏地举行曲米法会，对七万僧众广作供养。帕巴仁波切之弟，名曰卓衮恰那，作为金刚手（恰那多杰，藏文：ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ།，梵文天城体：वज्रपाणि，梵文罗马拟音：Vajrapāṇi，汉语字面意思：金刚手）的蛇巴护持家庭之人安住。那位成就者的儿子达玛帕拉raksi达继任座主，期间由于境况不佳，娶了七位女眷，生了十五个子女。帝师贡噶洛哲将拉章分为四份，给予诸位弟弟，因此产生了基托拉章、大经堂、仁钦岗、度却拉章等。如今住锡的世系仁波切即是度却的代表，虽然实际的寺庙是孜东，但从第八代世系开始，持明昆噶仁钦前往上萨迦寺。持明昆噶仁钦之子（下卷704）扎巴洛哲，其子蒋衮阿弥夏或持明阿旺昆噶索南，其子蒋扬索南旺秋，其子持明昆噶扎西，其子达钦索南仁钦，其子达钦阿旺昆噶洛哲，其子达钦阿旺昆噶贝丹却炯扎西扎巴坚赞贝桑布或掌管赡部洲自在心要父子等。其中，仁钦岗的第一位代表，贝丹喇嘛丹巴索南坚赞，与五位至尊上师在智慧、慈悲和能力三方面没有差别，是一位大学者和成就者。
English
He extensively spread the teachings of explanation and practice (lower volume 703). In the Iron Female Pig year, he demonstrated the manner of gathering the physical body in the Serpaba Monastery. The protector of beings, Phakpa Rinpoche, was the son of the Dharma Lord Sakya Pandita's younger brother, the lord of the earth, Zangtsa Sonam Gyaltsen, and was born in the Earth Female Sheep year. At the age of ten, he went to China as an attendant to his uncle Jamyang Dharma Lord Pandita, and returned after the Dharma Lord Rinpoche passed away. Again, at the age of nineteen, he was invited to China by the Mongol Sechen Khan and became the master of the thirteen myriads of Tibet. He held the Chumik Dharma Assembly in Tsang and made extensive offerings to seventy thousand monks. Phakpa Rinpoche's younger brother, named Drogon Chakna, resided as the Serpaba protector of the family of Vajrapani (Chakna Dorje, Tibetan: ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ།, Sanskrit Devanagari: वज्रपाणि, Sanskrit Romanization: Vajrapāṇi, literal meaning: Thunderbolt-bearer). The son of that accomplished being, Dharma Pala Rakshita, ascended to the throne, and during that time, due to difficult circumstances, he married seven consorts and had fifteen children. Tishri Kunga Lodro divided the Labrang into four parts and gave them to his younger brothers, thus creating the Zhitok Labrang, the Great Temple, Rinchen Gang, and the Ducho Labrang. The current lineage Rinpoche is the representative of Ducho. Although the actual monastery is Tsetong, from the eighth lineage holder, the mantra holder Kunga Rinchen, went to Upper Sakya Monastery. The son of the mantra holder Kunga Rinchen (lower volume 704), Drakpa Lodro, his son Jamyang Amye Zhab or the mantra holder Ngawang Kunga Sonam, his son Jamyang Sonam Wangchuk, his son the mantra holder Kunga Tashi, his son Dagchen Sonam Rinchen, his son Dagchen Ngawang Kunga Lodro, his son Dagchen Ngawang Kunga Palden Chokyong Tashi Drakpa Gyaltsen Pal Zangpo or the all-subduing essence of Jambudvipa, father and sons, and so forth. Among them, Palden Lama Dampa Sonam Gyaltsen, one of the first representatives of Rinchen Gang, was a great scholar and accomplished being, indistinguishable from the five supreme Jetsuns in wisdom, compassion, and power.
Chinese
对教法和众生有不可思议的恩德。从这里开始，开创了将萨迦派的所有深奥教法分为集讲和传讲两种形式的传统。出现了名为热堆巴的后裔，据说这是萨迦班智达的化身，具备智者、持戒者、贤者的三种伟大功德，具有不可估量的功德。他的侄子，持咒者贡噶仁钦，对荣耀的萨迦派的教法、政治和僧团都有很大的恩德。教法传承是荣耀的萨迦派，作为世间唯一的庄严，在没有成为其弟子的所有人中。后来，精通密咒的贡噶二人，精通显宗的雅隆二人，精通二者的果夏二人等众多人中，作为教法持有者的主要人物，被称为贡噶二人或俄尔宗二人中的俄尔巴金刚持贡噶桑波，是诸佛在众多经续中从吉祥颈项中授记的圣者，被称为金刚持贡噶桑波的法幢在世间顶端飘扬。其家族是中仲觉若家族，与藏地法王的舅舅家族觉若鲁嘉参等同属一脉。父亲是萨迦僧团的近事成就者云丹，在一些传记中也说是大成就者本人的儿子。母亲是夏瓦本辛的儿子索南华珍，在水阳狗年于萨迦诞生。从小就超越了孩童的行为。从夏钦耶喜嘉参处接受了三律仪的恩德，九岁时出家。从成就者布达瓦处听闻了道果。在续部中只修持白文殊一座，远离了违犯的污垢。四十岁时建立了俄尔寺。七十五岁时，在火阳鼠年萨嘎月二十五日前往清净刹土。苏穆斯大菩萨担任了三年座主。之后，从嘉擦丹巴贡噶旺秋等开始，依次到如今的堪布传承，如金山一般，从上阿里到下汉藏边境，没有不遍布俄尔巴的教法传承和寺院的地方。（下卷，706）这就是宗巴贡噶坚赞巴。
English
He had inconceivable kindness towards the teachings and sentient beings. From here, he initiated the tradition of dividing all the profound teachings of the Sakya lineage into collective explanations and individual teachings. The lineage of Tse Dongpa, known as Nams, emerged, said to be an emanation of Sakya Pandita, possessing the three great qualities of a scholar, a virtuous person, and an excellent being, endowed with immeasurable merits. His nephew, the mantra holder Kunga Rinchen, was of great benefit to the glorious Sakya lineage's teachings, politics, and community. The Dharma tradition is the glorious Sakya, which has become the sole ornament of the world, and among those who have not become its disciples. Later, among the many who became experts in mantras, the two Kungas, the two Yak Rongs who were experts in Sutra, and the two Go Shakya who were experts in both, the main figures of the Dharma holders, known as the two Kungas or the two Ngor Dzongs, Ngorpa Dorje Chang Kunga Zangpo, was the holy being prophesied by the Buddhas in many Sutras and Tantras from the auspicious neck, and the banner of Kunga Zangpo, known as Vajradhara Kunga Zangpo, waved at the peak of existence. His clan was the Middle Chokro clan, belonging to the same lineage as Chokro Luyi Gyaltsen, the uncle of the Tibetan Dharma King. His father was Yonten, a close attendant and accomplished practitioner of the Sakya community, and in some biographies, he is also said to be the son of the great accomplished one himself. His mother was Sonam Palden, the son of Shawa Ponsing, and he was born in Sakya in the Water Male Dog year. From a young age, he transcended the behavior of children. He received the grace of the three vows from Sharchen Yeshe Gyaltsen and was ordained at the age of nine. He heard the Lamdre (Path and Fruit) from the great accomplished Buddha. In the Tantra, he practiced only the White Manjushri one-seat, free from the defilement of transgressions. At the age of forty, he established Ngor Monastery. At the age of seventy-five, on the twenty-fifth day of the Saga month in the Fire Male Rat year, he passed away into the pure land. Sumus Great Bodhisattva served as the abbot for three years. Then, starting from Gyaltsab Dampa Kunga Wangchuk, the lineage of Khenpos has continued in succession to the present day, like a string of golden mountains, spreading the Ngorpa Dharma tradition and monasteries from Upper Ngari to Lower Gyaltsam without exception. (Lower Volume, 706) This is Dzongpa Kunga Gyaltsenpa.