Tibetan
སྦྱི་དོན་བདུན་པ། སྔགས་གསར་མ་རྣམས་བྱུང་ཚུལ་སྐོར། སྦྱི་དོན་བདུན་པ། སྔགས་གསར་མ་རྣམས་བྱུང་ཚུལ་སྐོར། སྔགས་སྦྱིའི་བྱུང་རགས་ཙམ་བརྗོད་པ། ས་བཅུད་བདུན་པ་སྔགས་གསར་མའི་ལོ་རྒྱུས་ཞར་བྱུང་དུ་ཟུར་ཙམ་བརྗོད་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། སྔགས་སྦྱིའི་བྱུང་ཚུལ་དང། བྱེ་བྲག་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་རྣམ་གཞག། འཕྲོས་དོན་སྙིང་པོར་བརྗོད་པ་དང་གསུམ་མོ། དེ་ལ་དང་པོ་མདོ་སྔགས་སྦྱིའི་བྱུང་ཚུལ་ནི། སྦྱིར་རྒྱ་གར་དུ་སྔགས་གསར་རྙིང་གི་ཐ་སྙད་མེད་ཀྱང། བོད་འདིར་འགྱུར་སྔ་ཕྱིའི་དོན་གྱིས་དེ་ལྟར་གྲགས་ཏེ་དེ་ཡང་པཎ་ཆེན་སྨྲི་ཏི་མ་བྱོན་ཡན་ལ་སྔ་འགྱུར་རྙིང་མ་དང། ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་འགྱུར་འགོ་ཚུགས་པ་ཚུན་ལ་ཕྱི་འགྱུར་གསར་མར་གྲགས་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་ཆོས་རྒྱལ་མེས་དབོན་གྱི་དུས་སུ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཆེ་གྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་མེས་དབོན་གྱི་དུས་སུ་མདོ་སྔགས་མཉིས་ཆར་གྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་ཅིང་ཆོས་རྒྱལ་གདུང་བརྒྱུད་རྣམས་ལས། འགའ་ཞིག་མངའ་རིས་སྟོད་དུ་ཆགས། དེ་ཡང་ཐོག་མར་མངའ་རིས་སུ་བྱོན་པའི་སྐྱིད་སྡེ་ཉི་མ་མགོན་གྱི་སྲས་གསུམ་གྱིས་རིམ་པར་མང་ཡུལ་པུ་རང་ཞང་ཞུང་སྟེ་སྐོར་གསུམ་བཟུང་བས་གདུང་བརྒྱུད་མགོན་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལས། ཕུ་རང་གི་བདག་པོ་བཀྲ་ཤིས་མགོན་གྱི་སྲས་མངའ་བདག་(སྨད་ཆ།༦༩༣)སྲོང་ངེ་ཞེས་པ་ཆོས་ལ་ཤིན་ཏུ་མོས་ཏེ་མཁན་སློབ་མེད་ཀྱང་རྟགས་རང་གིས་བླངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་དེ། ཆོས་རྒྱལ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱིས་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་སོགས་མངའ་རིས་སྐོར་གསུམ་ནས་བློ་རྣོ་བ་ཤ་སྟག་བསྡུས་པས་ཁྱེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཁ་ཆེ་དང་རྒྱ་གར་རྣམས་སུ་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྫངས་བ་ལས་སྦྲུལ་པའི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང། ལོ་ཆུང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་རྣམས་ཤི། ལོ་ཆེན་གྱིས་པཎྜི་ཏ་ཤཱི་སརྨ་ར་ཝརྨྨ་དང། ཀ་མ་ལ་གུབྷ། ཤདྡྷ་ཀ་ར་ཝརྨྨ་སོགས་མཁས་པ་མང་པོ་སྦྱན་དྲངས། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ཆོས་བཀའ་སྦྱི་དང། ཁྱད་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་འགྲེལ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་འགྱུར་མཛད་ཅིང། ཕྱག་ལེན་ངེས་ཏིག་མཛད་དེ་འཆད་ཉན་གྱི་གཏན་ལ་ཕབ། མཐོང་སྡིང་གསེར་གྱི་ལྷ་ཁང་སོགས་གཙུག་ལག་མང་མང་པོ་བཞེངས་དགེ་བདུན་གྱི་སྡེའང་དུ་ཆགས་ཀླུ་སྐར་རྒྱལ་བཏུལ། མདོ་སྔགས་ཀྱི་བཤད་པ་རྒྱ་ཆེར་གནང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྦེལ་བར་མཛད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཀའ་དྲིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། གཞན་ཡང་འཕགས་
Chinese
第七章，关于新密咒的出现方式。 第七章，关于新密咒的出现方式。 略述密咒总体的出现情况。第七地，顺便略述新密咒的历史也有三点：密咒总体的出现方式；各个宗派的特点；以及将剩余内容概括为要点。其中，第一点是显密总体出现的方式：总的来说，印度没有新旧密咒的说法，但在藏地，由于翻译的先后而有此称谓，即班禅释弥底（梵文：स्मृति，罗马转写：smṛti，汉语字面意思： स्मृति）之前为旧译宁玛派，从洛钦仁钦桑波开始翻译起，被称为新译派。以前，在法王祖孙时期，显密二者的教法兴盛，法王血脉中有一些在阿里上部定居。最初，前往阿里的吉德尼玛衮的三个儿子依次占据了芒域、普兰、象雄三个地区，因此血脉被称为衮三。其中，普兰的统治者扎西衮的儿子，芒域之主松鄂（公元693年），对佛法非常虔诚，虽然没有堪布和阿阇黎，但自己剃度出家，即拉喇嘛益西沃。法王益西沃从阿里三区挑选了二十五个聪明的孩子，派往克什米尔和印度求法，但除了蛇年的大译师仁钦桑波和洛琼列贝西饶之外，其他人都去世了。洛钦迎请了班智达夏日萨玛拉瓦玛、嘎玛拉古巴、夏达嘎拉瓦玛等众多学者。翻译了四续部的共同教法，特别是瑜伽续部的注释，并确定了实践方式，确立了讲修制度。建造了托林寺金殿等众多寺庙，建立了七善人僧团，降伏了龙星王。广泛宣讲显密教法，使佛教得以发展。对佛教的恩德不可思议。此外，还有圣
English
Chapter Seven: On the Emergence of the New Mantras. Chapter Seven: On the Emergence of the New Mantras. Briefly discussing the general emergence of mantras. The Seventh Ground: Incidentally mentioning the history of the New Mantras also has three points: the general emergence of mantras; the characteristics of each particular school; and summarizing the remaining content into key points. Among these, the first point is the general emergence of the Sutras and Tantras: Generally speaking, there is no term for old and new mantras in India, but in Tibet, it is known as such due to the order of translation, that is, before Paṇchen Smṛti (Sanskrit: स्मृति, Roman transliteration: smṛti, literal Chinese meaning: स्मृति), it was the Early Translation Nyingma school, and from the time when Lo chen Rinchen Zangpo began translating, it was known as the Later Translation New School. Previously, during the time of the Dharma King Ancestors, the teachings of both Sutras and Tantras flourished, and some of the Dharma King's lineage settled in Upper Ngari. Initially, the three sons of Kyidde Nyima Gon, who went to Ngari, successively occupied Mangyul, Purang, and Zhangzhung, thus the lineage was known as Gon Sum. Among them, the son of Tashi Gon, the ruler of Purang, the Lord of Mangyul, Songnge (693 AD), was very devoted to the Dharma, and although there were no Khenpo and Acharya, he ordained himself, namely Lha Lama Yeshe O. Dharma King Yeshe O selected twenty-five intelligent children from the three regions of Ngari and sent them to Kashmir and India to seek the Dharma, but apart from the great translator Rinchen Zangpo of the Snake Year and Lochung Lekpai Sherab, the others died. Lo chen invited many scholars such as Paṇḍita Śīlasarmaravarma, Kamalagubha, and Śaddhākaravarma. He translated the common teachings of the four tantras, especially the commentaries on the Yoga Tantras, and established the practice methods, establishing the system of teaching and practice. He built many monasteries such as the Golden Temple of Tholing, and established a community of seven virtuous men, subduing the Dragon Star King. He widely preached the Sutras and Tantras, enabling Buddhism to develop. The kindness to Buddhism is inconceivable. In addition, there is the Holy