Tibetan
། རྙིང་མ་རྒྱུད་འབུམ་ལུང་སོགས་མང་དུ་གསན། ཉི་གྲགས་མཆོག་སྦྲུལ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་ནས་ཟབ་མོ་དག་སྣང་རྒྱ་ཅན་དང་ཉི་གྲགས་གཏེར་ཆོས་ཡོངས་རྫོགས་སོགས་གསན། རྩིས་དཀར་ནག་སོགས་ཀྱང་གསན་ཚུལ་ཙམ་མཛད། གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཉམས་བཞེས་ཁོ་ན་མཛད་ནས་སྟོན་ཐོཏ་གཅིག་ཏུ་ལོ་མཚམས་བཅུ་གཅིག་ཙམ་མཛད། འགྲོ་དོན་གདུལ་བྱ་སོགས་ལ་ལྷོ་བྱང་གང་དུ་ཕེབས་ཀྱང་མང་དུ་མཛད། འགྲོ་དོན་གདུལ་བྱ་སོགས་ལ་ལྷོ་བྱང་གང་དུ་ཕེབས་ཀྱང་ཟང་ཟིང་ལོངས་སྦྱོད་ཀྱི་འདུ་བ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཆུ་བྲན་འདུ་བ་བཞིན་འབྱུང་ཞིང། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྦྲོས་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང། རྗེ་བླ་མ་འགྱུར་མེད་ཐེག་མཆོག་བསྟན་འཛིན་གྱི་དུས་དྲན་མཆོད་པར་ཟབ་ལམ་བདེ་གཤེགས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཉིན་གཅིག་དང། གཞན་ཡང་སཙྪ་འདེབས་པ། མ་ཎི་བརྐོ་བ་རྣམས་ལོ་ལྟར་ཆག་མེད་གནང་ཞིང། ཆུ་ཚན་འཕྲོད་བཞེས་སོགས་ཀྱང་ལོ་ལྟར་བཞིན་མཛད། ཁྱད་པར་མ་ཎི་རྡོ་མཁར་དཔོན་ས་མནྡའི་ས་བོན་(སྨད་ཆ།༤༨༣)ཙམ་གྱི་ཁར་རྗེ་བའི་ཉིད་ཀྱིས་ལོ་རེ་བཞིན་དུ་རྡོ་བརྐོ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གྲངས་ཀྱིས་ཟླ་བ་རེའི་བར་དུ་བརྐོ་བའི་ཟས་ཡོན་ཡོ་བྱད་ཅིང་དགོས་དངོས་པོ་བཟང་ངེས་ཁོ་ན་གནང་ནས་ལོ་ལྟར་ཆག་མེད་མཛད་པས་ཡིག་དྲུག་གཙོ་ཆེ་བའི་གཟུང་སྔགས་ཀྱི་རིག་པ་ཡ་ཕྲག་ལྔ་ལྷག་བཅས་ཀྱི་གྲངས་ཡོད་པའི་པད་འབུམ་ཆེན་མོ་བྱིན་རླབས་ཅན་བཞེངས། གཞན་ཡང་འཕགས་ཡུལ་ནས་བོད་དུ་འགྱུར་རོ་ཅོག་གི་བསྟན་བཅོས་པར་མ་ཡོན་གྱིས་བླུ་བ་སོགས་མཛད། ཐུགས་སྦྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཡོན་ཏན་ནི་མཐའ་ཡས་པ་མངའ་གཞིར་བཅས་མོད། འོན་ཀྱང་གསུང་སྒྲོས་བསྙེན་ཐོ་ཕྱག་བྲིས་མ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་མཐོང་ཐོས་བྱེད་རྒྱུ་མ་བརྙེན་པས། འོལ་ཚོད་ཀྱིས་གཏམ་སྨྲ་བ་ག་ལ་སྦོབས། འཕྲལ་གྱིས་ཀུན་སྦྱོད་ཀྱང་ཉིན་གཅིག་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དུས་རྟག་ཏུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དབང་དུ་མི་བཏང་ཞིང། ཐ་ན་བཞེས་པ་དྲངས་ལུགས། ཆིབས་ལ་གཞོན་བབས་ཀྱིས་དུས་ཆིབས་ཁ་ལེན་ལུགས་ཚུན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྲིགས་དགོས་ལ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་མཚར་སྣང་དང་དད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་སྦྱོད་དུ་འཛིན་པའི་ཉམས་མཚར་ཞིག་ཡོད། ཕལ་ཆེར་སྦས་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས་དབང་ལུང་དང་ཆོས་བཀའ་ཕོན་ཆེ་བ་འཆད་སྦེལ་སོགས་མི་མཛད་པས་ཆོས་རྒྱུད་ལ་མི་བཞུགས་ཀྱང། ལོ་ལྟར་ཉམས་འཁྲིད་ལན་གཉིས་གསུམ་རེ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་གནང་ནས་དད་ཅན་རྣམས་ལ་དབང་ཆོས་བུམ་སྒྲུབ་སོགས་གང་ལ་གང་འདོད་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ཕན་བཏགས་
Chinese
听闻了许多宁玛派的续部，如《宁玛 Gyübum》。从尼扎·秋珠仁波切处听闻了甚深的大圆满清净显现，以及尼扎的所有伏藏法。也稍微听闻了黑算白算等。主要致力于修行禅定，在Stonthot一地闭关了大约十一年。为了利益众生和调伏对象，无论去南方还是北方都做了很多。为了利益众生和调伏对象，无论去南方还是北方，世俗享乐的聚集如大海般涌现，如同水滴汇入大海。依靠这些，也积累了有相的福德资粮。为了纪念杰喇嘛·久美特钦丹增，举行了为期一天的甚深道乐空双运法会。此外，每年都持续不断地制作擦擦、雕刻嘛呢石。每年也照常进行温泉疗养等。特别是在嘛呢石堆Dponsa Manda的土地上（下卷，483），杰仁波切每年都提供二十多名石匠每月雕刻所需的食物、费用和一切必需品，从未间断。因此，建造了一座加持力巨大的大嘛呢石堆，其中主要为六字真言（嗡嘛呢呗美吽，藏文：ༀ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ，梵文天城体：ओ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思： 嗡啊！莲中之宝！吽！）等咒语的明咒，总数超过五百万。此外，还出资购买了从印度到西藏的所有翻译典籍的印版等。虽然他的意是远离戏论、不可思议的智慧和功德，拥有无边的境界。但是，由于没有找到任何像口述记录、笔记手稿之类的东西，所以怎敢随意说话呢？即使是日常行为，也像一天一样，总是如此，从不被其他事物所左右。甚至连用餐的方式，上下马的姿势，以及何时牵马等细节，都必须非常严格地遵守，而且大多数人认为这是一种奇特的现象，信徒们则认为这是成就者的行为。因为他大多以隐秘的方式居住，所以没有传授大量的灌顶、传承和教法，因此没有形成法脉。但是，每年都会持续不断地进行两三次实修指导，并根据信徒的意愿，给予灌顶、教法、瓶修法等，从而利益他们。
English
He listened extensively to the Nyingma Gyübum and other teachings. From Nyidrak Choktrul Rinpoche, he received the profound Pure Vision of Gyachen and all the terma teachings of Nyidrak. He also learned a little about black and white astrology. He mainly engaged in the practice of meditation and contemplation, and spent about eleven years in retreat in Stonthot. For the benefit of beings and those to be tamed, he traveled extensively to both the south and the north. Wherever he went, the accumulation of worldly pleasures arose like a great ocean, like drops of water merging into the ocean. Based on this, he also accumulated merit with effort. To commemorate Je Lama Gyurme Thekchok Tenzin, he held a one-day profound path of Bliss-Gone-All-Gathered ritual. In addition, he continuously made tsatsas and carved mani stones every year. He also regularly took hot spring treatments every year. In particular, on the land of the Mani Stone Mound Dponsa Manda (Vol. Lower, 483), Je Rinpoche himself provided food, expenses, and all necessary items for more than twenty stone carvers each year to carve stones every month without interruption. Therefore, he built a blessed Great Mani Stone Mound, mainly containing the six-syllable mantra (oṃ maṇi padme hūṃ, Tibetan: ༀ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओ मणि पद्मे हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ, Literal Chinese meaning: Om! Jewel in the Lotus! Hum!), with more than five million mantras in total. In addition, he funded the purchase of printed editions of all translated scriptures from India to Tibet. Although his mind possessed limitless wisdom and qualities free from conceptual elaboration, due to not finding any oral records, notes, or manuscripts, how could one dare to speak carelessly? Even his daily activities were always the same, like a single day, and he was never swayed by anything else. Even the way he ate, the way he mounted and dismounted his horse, and the way he took the reins were all very strict, and most people considered it a peculiar phenomenon, while devotees regarded it as the behavior of an accomplished being. Because he mostly resided in a hidden manner, he did not teach extensively empowerments, transmissions, and teachings, so no dharma lineage was formed. However, he continuously gave two or three practical instructions every year and benefited devotees by giving empowerments, teachings, vase practices, and whatever they desired.
Tibetan
ཏེ་གཞན་ཕན་མཐའ་ཡས་པ་མཛད། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཕྱོགས་མེད་དུ་མངའ་བས་ཀུན་གྱིས་དཔོན་སློབ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་བརྟག་ཅེས་ཚད་(སྨད་ཆ།༤༨༤)མར་འཛིན། གདན་ས་ལོ་གསུམ་ཙམ་མཛད་ཀྱང། རྗེ་འདི་ཉིད་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་སྲོལ་རྙིང་པ་ལ་ཐུགས་ཞལ་ཐལ་ཆེས་པས་སྒྲུབ་མཆོད་སོགས་གསར་འཛུགས་རྣམས་ལ་ཐུགས་གཉེར་ཆུང་ཞིང། ཐུགས་དམ་ཟབ་བཞེས་ཀྱི་རིགས་ཀྱང་བྱིངས་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུས་དགོན་པའི་བཅའ་ཁྲིམས་དང་སྒྲིག་རྣམ་གཞན་སོགས་ལ་ཐུགས་སྩོལ་དང་གཟིགས་ཕྱོགས་སླེབས་རྒྱང་ཆེ་བ་རང་གནང་བ་ཐུབ་པ་ལ་བརྟེན། གདན་སའི་ཐུགས་ཁུར་བཞག་ནས་སྒྲུབ་གྲར་ཕེབས་སྦོང་བ་བསམ་གཏན་གྱི་ཉམས་བཞེས་དང་དད་འབྱོར་ཅན་གྱི་ཡོན་བཞེས་སྨོན་འབྲེལ་དང། དོན་གཉེར་རྣམས་ལ་ཉམས་འཁྲིད་སོགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་རེ་བ་བསྐོང་པར་མཛད། སྦྱིར་ཡང་རྗེ་འདི་ལུགས་གཉིས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་རེ་བ་བསྐོང་བར་མཛད། སྦྱིར་ཡང་རྗེ་འདི་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་འཇུག་པ་གང་ལའང་མཁྱེན་གཟིགས་ཀྱི་དཀྱུས་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་ཚུལ་མཛད་ཀྱང། ཇི་སྐད་དུ་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཆག་ཀྱང་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང། རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་མིང་ཡང་མི་འདོར་ལ་ཐམས་ཅད་ཟློག་གོ། ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཚུལ་མཐུན་པར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མཆོག་དམན་གང་དང་གང་ཡང་ཞལ་མཐོང་བ་དང་གསུང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་འདུལ་བྱའི་ཤེས་རྒྱུད་དབང་མེད་དུ་གཡོ་ནུས་པས་འགྲོ་ཕན་གྱི་ཕྲིན་ལས་དང་གཞན་དོན་གདུལ་བྱ་སོགས་ནི་སུས་ཀྱང་འགྲན་དུ་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ཁབ་ལེན་མཐོང་བ་དང། ལྕགས་ནི་མྱུར་བ་ཀུན་དུ་འཁོར། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་སེམས་པ་མེད། སེམས་ལྡན་བཞིན་དུའང་རབ་ཏུ་སྣང། ཞེས་གསུངས་པའི་དཔེ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པར་མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་ཐམས་ཅད་དད་པས་དགེ་(སྨད་ཆ།༤༨༥)བ་ལ་སྦྱོར་ནུས་པའི་ཕྲིན་ལས་དང། ལོངས་སྦྱོད་ཀྱི་འདུ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་འབད་མེད་ལྷུན་འགྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་སོགས། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྲིན་ལས་རྨད་དུ་བྱུང་བས་འགྲོ་དོན་དང་གདུལ་བྱ་ཡུན་རིང་དུ་བསྐྱངས་ཤིང། དེ་ནས་ཞིང་འདིའི་གདུལ་བྱ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནད་དགུང་ལོ་དོན་བཞི་པ་ཤིང་མོ་གླང་གི་ལོར་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་རུ་ངམ་གདན་ས་ཆེན་མོར་དགོངས་པ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པར་གྱུར་ཏོ། གདུང་ཞུགས་འབུལ་བྱས་པས་རིང་བསྲེལ་མང་དུ་འཕེལ། དགོངས་རྫོགས་མཆོད་སྦྲིན་སྦྲོ་བ་གསེར་
Chinese
他行持无量利他事业。由于具有无碍的现量，大家都认为导师仁波切的言教是衡量（下函，484）的标准。虽然担任座主三年左右，但这位仁波切对上师们的旧传统不太适应，因此对新建的修行供养等不太关心，而且由于深奥的修持种类繁多等原因，对于寺院的规章制度和其他管理方面，给予了很大的关注和长远的考虑。因此，他放下座主的重担，前往修行地，进行修行禅定的修持，接受信徒的供养和祈愿，并为有需求的人给予修行指导，满足了所化众生的愿望。总的来说，这位仁波切以两种方式满足所化众生的愿望。总的来说，这位仁波切对于两种行事的观察和见解，并没有表现出非常突出的样子。正如《华严经》中所说：“譬如金刚宝，虽已破碎，然其金饰，胜妙无比，一切皆能压伏，金刚之名，亦不弃舍，一切皆能遮止。”与此相似，由于往昔的愿力，无论高低贵贱，只要见到他的面容或听到他的声音，就能不由自主地撼动所化众生的心识，因此在利益众生的事业和利他教化等方面，无人能及。正如所说：“犹如磁石见，铁则迅速皆运转，然彼无有心，虽有心亦极显现。”与此比喻相似，所有见闻忆念接触，都能以信心转化为善（下函，485）的事业，并且无需努力就能自然成就圆满的受用等。如此殊胜的事业，长久地利益众生和教化所化。之后，示现此地所化众生已尽之相，于七十四岁木牛年，伴随着诸多奇妙的征兆，在如昂大寺（Ru-ngam，音译）示寂，融入法界。荼毗后，舍利增多。为圆寂而举行的供养是金
English
He performed immeasurable deeds of benefiting others. Because he possessed unobstructed direct perception, everyone regarded the teachings of the tutor Rinpoche as the standard (lower volume, 484). Although he served as the abbot for about three years, this Rinpoche was not very comfortable with the old traditions of the previous lamas, so he paid little attention to the newly established practices and offerings. Moreover, due to the large number of profound practices and other reasons, he gave great attention and far-reaching consideration to the monastery's rules and other management aspects. Therefore, he relinquished the responsibilities of the abbot, went to a retreat place, engaged in meditative practices, accepted offerings and prayers from devotees, and provided instructions to those who sought them, fulfilling the wishes of the disciples to be trained. In general, this Rinpoche fulfilled the wishes of the disciples to be trained in two ways. In general, this Rinpoche did not show a particularly outstanding appearance in his observations and views on either of the two ways of acting. As it is said in the Sutra of the Arrayed Tree, "For example, even if a vajra jewel is broken, its golden ornaments are incomparably superior, able to subdue all, and the name of the vajra jewel is not abandoned, and it can ward off all." Similarly, due to the power of past aspirations, whether high or low, noble or humble, merely seeing his face or hearing his voice could involuntarily move the minds of the disciples to be trained. Therefore, in the activities of benefiting beings and teaching others, no one could compete with him. As it is said, "Just as a magnet sees iron, it quickly revolves in all directions, yet it has no mind, but appears as if it has a mind." Similar to this analogy, all seeing, hearing, remembering, and touching could be transformed into virtuous (lower volume, 485) activities through faith, and perfect enjoyment would arise effortlessly and spontaneously. Such wondrous activities sustained the benefit of beings and the training of disciples for a long time. Then, he showed the sign of the exhaustion of disciples to be trained in this field, and at the age of seventy-four, in the Wood Ox year, accompanied by many wondrous omens, he passed away at the great Ru-ngam Monastery, merging into the Dharmadhatu. After the cremation, many relics increased. The offerings made for his passing were gold.