Tibetan
བས་ཤིང། སྐྱེས་ཆེན་དམ་པ་དེ་དག་གིས་འདི་འདིའི་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཇལ་བ་དང། གསུང་གི་བདུན་རྩི་ལ་ལོངས་སུ་སྦྱང་པས་ཐུགས་ཀྱི་བུམ་བཟང་ཡོངས་སུ་འགེངས་པར་མཛད་དོ། གནས་དེར་ལོ་གསུམ་ཕྱོགས་གསུམ་གྱི་བཅད་རྒྱ་མཐར་ཕྱིན་མཛད་ནས་གནས་ཆེན་ཆུ་བོ་གཡས་འཁྱིལ་དུ་ཕེབས་ནས་སྔར་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་བཙུགས་ཏེ་བཞུགས། དེ་སྐབས་ཀྱང་སྒམ་པོ་ནས་མཆོག་སྦྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཞབས་དྲུང་མཐུ་སྟོབས་པ་སོགས་བྱོན་ནས་བཀའ་(སྨད་ཆ།༣༨༣)ཆོས་གསན་པ་དང་བདུད་རྩི་སྨན་གྱི་སྒྲུབ་པ་སོགས་མཛད། དེ་སྐབས་ཀོང་ཕྱོགས་སེར་སྲིང་ཁས་བཙན་པ་དང་ས་དེའང་ཧ་ཅང་ས་མདོ་ཆེ་བས་ཅུང་ཟད་ཐུགས་པོ་མི་བསོད་པར་གཟིགས་ནས་སླར་ཡང་ཐང་འབྲོག་འོད་གསལ་རྩེར་ཕེབས་ནས་སྒྲུབ་པ་སྔར་མུས་ལྟར་ལོ་བཞི་ཙམ་བཞུགས་ནས་དགུང་ལོ་དོན་གསུམ་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྙོམ་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། གཤེགས་རྗེས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དགོས་ཐམས་ཅད་རྗེ་དབོན་ནོར་བུ་བཟང་བ་དང་གྲ་ཚང་གི་ཆེ་བགྲེས་རྣམས་ནས་ཞབས་འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པ་མཛད་དེ་གསེར་གདུང་ཡང་ཐང་འབྲོག་འོད་གསལ་རྩེ་རང་དུ་བཞུགས་སོ། རྗེ་འདི་བྱིས་པའི་དུས་ནས་ཤ་ཁྲག་ལྗགས་ལ་མི་འཇོག་ཅིང། ཕྱག་གིས་ཀྱང་རེག་པར་མི་མཛད། གང་དུ་བཞུགས་ཀྱང་ཆོས་གོས་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཆོས་སྦྱོད་བཅུ་སྣ་རེ་དང་མི་འབྲལ་བའི་དམབཅའ་མཛད་ཅིང། ཐ་མལ་དུ་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་ཙམ་ལའང་བཞུགས་པར་མི་མཛད། གྲུབ་རྟགས་ཀྱང་ཡི་དམ་ལྷའི་ཞལ་གཟིགས་པ་དང། རྡོ་ལ་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་འཇོག་པ་དང། ཉིན་ཞག་མང་པོའི་བར་དུ་ཆོད་པའི་སར་ཡང་ཕྱག་ནས་ཀྱིས་སླེབས་པ་མང་དུ་བྱུང་བ་སོགས་དང། སྔ་ཕྱིར་བླ་མའང་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་ལས་དམ་པའི་ཆོས་དང་རིག་པའི་གནས་རྣམས་སློབ་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕྱིར་བསྟེན་ཚུལ་མཛད། མདོར་ན་སྒོ་གསུམ་གྱི་མཛད་པ་ལས་འདི་སྣང་ཟག་ཟོག་ཆོས་བརྒྱད་སོགས་ཀྱི་དྲི་མ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དབེན་པར་མཛད་དེ། དེ་ཡང་དགུང་མོ་ཉེར་གཅིག་པ་ལ་དགོན་པའི་ཁུར་བོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གཞོན་པ་སྦངས། སོ་གསུམ་པ་ལ་གྲོང་ཡུལ་དུ་མི་བྱོན་པའི་དམ་བཅའ་མཛད། སོ་བདུནམ་པ་ལ་(སྨད་ཆ།༣༨༤)དཀོན་མཆོག་སྐུ་གླུད་དབང་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་མི་བཞེས། སོ་དགུ་པ་ལ་ཞིང་དང་རྐང་བཞི་གོ་མཚན་སོགས་སྐྱི་འབུལ་བ་མི་བཞེས། ཞེ་གཅིག་པ་ནས་གཤིན་སྐོར་རིགས་ཐམས་ཅད་སྦངས་པ་དང། དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་ཆང་སོགས་ཕབ་བཏབ་པའི་རིགས་ཉེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་མི་བསྟེན་པ་མཛད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་བྱས
Chinese
因此，那些伟大的圣者们，亲眼见到了这位的脸庞，并享用了他话语的甘露，从而使他们的心之宝瓶完全充满。在那里圆满了三年三方的闭关之后，前往大圣地曲沃颜齐（ཆུ་བོ་གཡས་འཁྱིལ།），像以前一样竖起修行之幢而住。那时，甘布（སྒམ་པོ།）的秋哲仁波切（མཆོག་སྦྲུལ་རིན་པོ་ཆེ།）和夏仲图托巴（ཞབས་དྲུང་མཐུ་སྟོབས་པ་）等也来了，听闻佛法（下卷，383页），并进行了甘露药的修法等。那时，康区（ཀོང་ཕྱོགས།）的色辛卡（སེར་སྲིང་ཁ།）很强大，而且那个地方的地形也十分险峻，所以他觉得有点不舒服，于是又前往唐卓沃色泽（ཐང་འབྲོག་འོད་གསལ་རྩེ།），像以前一样修行了四年左右，在七十三岁时，示现了融入法界的姿态。圆寂后的一切修行所需，都由杰温诺布桑瓦（རྗེ་དབོན་ནོར་བུ་བཟང་བ་）和寺院的长老们彻底完成，金塔也安放在唐卓沃色泽（ཐང་འབྲོག་འོད་གསལ་རྩེ།）原地。这位尊者从小就不把血肉放在舌头上，也不用手去触摸。无论住在哪里，都与三法衣不分离，与十种法器不分离，并发誓。即使是很短的时间，也不会闲散度过。成就的征象也有亲见本尊神，在石头上留下手脚印，以及在相隔多日的远处，也能用手到达等等，还有先后依止了十八位左右的上师，学习了正法和各种学问等，以此来示现依止之理。总而言之，他的身语意三门的行为，远离了今生琐事、八法等的污垢，甚至连一丝一毫的尘埃都没有。特别是，二十一岁时，放弃了寺院的重担，同时戒除了青年时期。三十三岁时，发誓不去村庄。三十七岁时（下卷，384页），不接受供养三宝的替身、灌顶和佛法的报酬。三十九岁时，不接受田地、牲畜、武器等的借贷。四十岁时，戒除了所有与丧葬有关的事情。五十岁时，不享用酒等发酵之物，甚至附近的地区也不享用。这些都做到了。
English
Therefore, those great and holy beings met the face of this one, and enjoyed the nectar of his words, thereby completely filling the good vase of their hearts. After completing the three-year, three-sided retreat there, he went to the great sacred site of Chuwo Yenkyl (ཆུ་བོ་གཡས་འཁྱིལ།), and stayed there, erecting the banner of practice as before. At that time, Choktrul Rinpoche from Gampo (སྒམ་པོ།) and Shabdrung Thutopba (ཞབས་དྲུང་མཐུ་སྟོབས་པ་) and others also came, listened to the Dharma (lower volume, page 383), and performed practices such as the nectar medicine practice. At that time, the Serlingkha (སེར་སྲིང་ཁ།) area of Kong (ཀོང་ཕྱོགས།) was very powerful, and the terrain of that place was also very dangerous, so he felt a little uncomfortable, and again went to Tangtrok Osel Tser (ཐང་འབྲོག་འོད་གསལ་རྩེ།), and practiced as before for about four years, and at the age of seventy-three, he showed the manner of merging into the realm of Dharma. After his passing, all the necessary practices were thoroughly completed by Jevon Norbu Sangwa (རྗེ་དབོན་ནོར་བུ་བཟང་བ་) and the elders of the monastery, and the golden stupa was also placed in its original location at Tangtrok Osel Tser (ཐང་འབྲོག་འོད་གསལ་རྩེ།). From childhood, this尊者 did not put meat and blood on his tongue, nor did he touch it with his hands. Wherever he stayed, he was inseparable from the three Dharma robes, and inseparable from the ten kinds of Dharma instruments, and made vows. Even for a very short time, he would not spend it idly. The signs of accomplishment also included seeing the face of the Yidam deity, leaving hand and footprints on the stone, and being able to reach distant places in many days with his hands, and so on. He also relied on about eighteen lamas before and after, learning the Dharma and various fields of knowledge, and so on, to demonstrate the way of reliance. In short, his actions of body, speech, and mind were free from the defilements of worldly affairs, the eight worldly concerns, and so on, not even a trace of dust. In particular, at the age of twenty-one, he gave up the burden of the monastery and renounced youth at the same time. At the age of thirty-three, he vowed not to go to villages. At the age of thirty-seven (lower volume, page 384), he did not accept offerings of substitutes for the Three Jewels, initiations, and Dharma rewards. At the age of thirty-nine, he did not accept loans of land, livestock, weapons, etc. At the age of forty, he renounced all matters related to funerals. At the age of fifty, he did not consume fermented substances such as alcohol, and did not even consume them in nearby areas. All of these were accomplished.
Tibetan
་ལོ་ཐོས་ལོ་སྙན་གྲགས་དང་ཆོས་བརྒྱ་སྒྲུབ་པའི་ལོ་འདོད་ཀྱི་དྲི་མ་མེ་པར་ཆོས་བཞིན་སྦྱོད་པའི་མཛད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འདི་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་རྣམས་ཐར་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་མཛད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འདི་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་རྣམ་ཐར་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པར་སྣང་ངོ། སྦྱིར་ཡང་མཁས་གྲུབ་སྐྱེས་ཆེན་དམ་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་རྗེ་འདི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ལོ་ཆེན་བཻ་རོའི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་ངེས་ན། དེ་དག་གཞན་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སྦང་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མངའ་ཡང། གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པས་མངོན་སྣང་དུ་སྟོན་པར་མི་བཞད་ལ། སྟོན་ཀྱང་ཕལ་བའི་བློར་མི་ཆུད་མོད། གཞན་དུ་མངོན་ཤེས་དང་གྲུབ་རྟགས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ནི་ལས་དང་པོ་བ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཡ་མཚན་ཆེ་བར་མི་སེམས་ལ། འདི་ལྟ་བུའི་མཛད་པ་གཞན་གྱིས་ནམ་དུའང་འགྲན་མི་བཟོད་པ་རྗེ་མི་ལ་དང། འཕགས་ཡུལ་གྱི་པཎ་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ལས་ཀྱང་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་གོ་སྙམ་པ་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་གིས་བསམས་ཏེ་འདིར་ཡང་མདོར་ཙམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནི། རྗེ་འདིའི་སྦྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ཀུན་བཟང་པདྨ་ལེགས་གྲུབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་ཨོ་རྒྱན་སྨིན་གླིང་དུ་གསན་སྦྱངས་མཛད་དེ་མཁས་པ་དང་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱོན་ཀྱང་ཕྱིས་སུ་ཇུན་གར་གྱི་དུས་སྦས་(སྨད་ཆ།༣༨༥)ཡུལ་འབྲས་མོ་ལྗོངས་སུ་ཕེབས་ཟེར་བ་ཙམ་ལས་ལོ་རྒྱུས་ཞིབ་པར་མ་བརྙེད། སྦྲུལ་པའི་སྐུ་འཇིགས་མེད་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་ནི། ཀོང་པོ་རྒྱ་ལ་སྡེ་པའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས། འོན་ཀྱང་ཐང་འབྲོག་གྲ་ཚང་དེ་མོའི་ཕྱག་མཛོད་སྦྲོ་བདེ་ཁང་གསར་ནས་བཞེས་སྐབས་ཡིན་པས་སྦྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་གསང་སྔགས་བྱང་ཆུབ་གླིང་དུ་གསན་སྦྱོད་ལ་བཞུགས། ཕྱིས་སུ་ཁྲི་ཆེན་ནོ་མི་ཧན་གྱིས་གྲ་ཚང་སྔར་ཤུལ་སྦྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་ལ་བསྐོས་འཇའ་གནང་བ་བཞིན་སྔར་རྒྱུན་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྐྱངས་ཤིང། ཕྱིས་སུ་ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་མེད་གླིང་པའི་ཞབས་་བཏུད་དེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཟབ་དོན་སྙིང་པོའི་མན་ངག་གིས་ཐུགས་བརྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད། གཞན་ཡང་སྔ་འགྱུར་བཀའ་གཏེར་གྱི་ཆོས་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་གསན་བསམ་མཐར་ཕྱིན་མཛད་ནས་རྙིང་བསྟན་སྐྱོང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པ་ཁོ་བོ་ཀོང་པོར་བགྲོད་སྐབས་མཇལ་ཡང། ཕྱིས་སུ་འབྲི་གུང་དུ་གདན་དྲངས་པ་ནས་སྐུ་གཤེགས་པ་ཡིན་པར་
Chinese
听闻博学和声誉，以及行持百种正法的年份，像火焰般焚烧贪欲的污垢，如法行持的这些稀有行为，似乎是通过解脱之门来展示的。总的来说，诸位智者成就者大德，特别是这位尊者，无疑是圣者阿难陀和译师贝若扎那的化身。他们拥有其他不具备的闻思修证的无量功德，但不轻易在外显现，因为这与他人不同。即使显现，凡夫俗子也难以理解。否则，仅仅是微小的神通和成就的征兆，连初学者和外道也能显现，所以人们并不觉得特别稀奇。像这样他人无法比拟的行为，如米拉日巴尊者和印度圣地的班智达们的传记，真是稀奇中的稀奇，我们这些人才会这样想，所以在这里也简略地提一下。这位尊者的斯布帕化身，名为衮桑白玛列珠，据说曾在邬金敏珠林寺学习，成为一位具有多种智者和成就者功德的人，但后来在准噶尔时期，据说去了隐藏之地（下卷，385页）锡金，但没有找到详细的历史记载。斯布帕化身吉美丹贝坚赞，出生于工布嘉拉第巴的儿子。然而，因为是在唐卓寺德莫的管家斯布德康萨迎请时，斯布帕化身本人在桑昂扬秋林学习。后来，赤钦诺们罕按照之前指定斯布帕化身管理寺院旧址的命令，像往常一样守护着讲修。之后，拜见了全知吉美林巴的足下，以大圆满甚深精义的口诀，使心意传承完全成熟。此外，还广泛听闻思维了宁玛派的经教和伏藏，成为守护宁玛派的金刚持，我前往工布时曾拜见过他，后来被迎请至直贡，并在那里圆寂。
English
Hearing of erudition and fame, and the years of practicing a hundred kinds of Dharma, like a flame burning away the defilements of desire, these rare deeds of practicing according to the Dharma, seem to be shown through the gate of liberation. In general, the wise and accomplished great beings, especially this venerable one, are undoubtedly emanations of the venerable Ananda and the translator Vairotsana. They possess immeasurable qualities of hearing, thinking, and realization that others do not have, but they do not easily manifest them outwardly, because this is different from others. Even if they manifest them, ordinary people cannot understand them. Otherwise, even beginners and outsiders can manifest mere small signs of clairvoyance and accomplishment, so people do not find it particularly amazing. Such incomparable deeds, like the biographies of Jetsun Milarepa and the Indian Panditas, are wonders among wonders, so we alone think this way, and therefore we briefly mention it here. This venerable one's incarnation of Sprul-pa, named Kunzang Pema Lekdrup, is said to have studied at Orgyen Mindrolling Monastery, becoming a person with many qualities of a wise and accomplished one, but later during the Dzungar period, it is said that he went to the hidden land of Sikkim (lower volume, p. 385), but no detailed historical records were found. The incarnation of Sprul-pa, Jigme Tenpai Gyaltsen, was born as the son of the Kongpo Gyala Depa. However, because it was during the time when the steward of Thangdrok Monastery, Dhemo, Sro De Khangsar, was invited, Sprul-pa himself resided at Sang-ngag Jangchubling for study. Later, as Khrichen No-min-han had previously appointed Sprul-pa to manage the old site of the monastery and issued a decree, he maintained the tradition of teaching and practice as usual. Afterwards, he prostrated at the feet of the omniscient Jigme Lingpa, and the mind-transmission was fully matured by the oral instructions of the Great Perfection's profound essence. In addition, he extensively heard and contemplated the ocean-like teachings of the Nyingma Kama and Terma, becoming a Vajradhara who upholds the Nyingma teachings. I met him when I traveled to Kongpo, but later he was invited to Drigung, and passed away there.