Tibetan
སྐྱ་ལོ་ཙཱ་བ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀུན་དགའ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གྲུབ་ཐོབ་འབམ་རོམ་པ་ཆེན་པོའི་བསྒྲུབ་གནས་འབར་རོམ་བྲག་ཅེས་བྱ་བའི་གནས་མཆོག་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྡོ་རྗེ་གཞོན་ནུའི་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་དགུན་གྱི་དུས་སུའང་འཇམ་དབྱངས་མེ་ཏོག་ཤིན་ཏུ་མང་བར་སྐྱེས་ཤིང་། བྲག་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕུ་པ་ཁོ་ན་ལས་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་ཡིན་ཅེས་པ་ཕུར་གྱི་རྣམ་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། སྤྱིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་འཁོན་ལུགས་འདི་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་བཀའ་དྲིན་ལས་དེང་སང་གི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་དར་རྒྱས་ཆེ་ཞིང་། བཀའ་ལུང་དབང་གསུམ་གྱི་རྒྱུན་མ་ཉམས་ཤིང་བསྙེན་སྒྲུབ་བྱེད་པ་མང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྒྱལ་ཁབ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་དུའང་སྤྲོས་བཅས་སྒྲུབ་མཆོད་རྩ་འཆམས་དག་བཅས་དར་རྒྱས་སུ་བཞུགས་པ་འདིའོ། རོང་ལུགས་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་སྣ་ནམ་ལུགས་དེ་ལས་གཞན་མིན་ཡང་། ཉེ་བརྒྱུད་ལ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གྱིས་སློབ་དཔོན་པདྨ་དངོས་ལ་ཐུག །དེས་མི་ཡུལ་དུ་ལོ་སུམབ་རྒྱ་བཞུགས་ཏེ་མཐར་སྐུ་མ་སྤངས་པར་མཁའ་སྤྱོད་དུ་གཤེགས། དེའི་སྲས་རོང་བན་རིན་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས་(སྟོད་ཆ།༥༣༧)ཀྱང་ལོ་ཕྱེད་དང་ཉིས་བརྒྱ་བཞུགས། དེའི་སྲས་རོང་ཟོམ་ཡིན་ལ། འདིས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དགུ་མི་ཡུལ་དུ་བཞུགས་ཏེ་སྐུ་བགྲེས་རྒྱུད་མི་མངའ་བའི་ངད་ནས་སྐུ་གཤེགས་པ་ཡིན་ཟེར། གང་ལྟར་ཡང་གྲུབ་ཐོབ་བར་མ་ཆད་པའི་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་སྲས་བརྒྱུད་དང་། སློབ་བརྒྱུད་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི། སྲས་བརྒྱུད་ནི། ཆོས་བཟང་གི་སྲས་གཟི་བརྗིད་འབར་དང་འབུམ་འབར་གཉིས་ནས་རིམ་པར་འབུམ་སྒོད་ཀྱི་བར་གདུང་རབས་བཅོ་ལྔ་ཙམ་བྱུང་ཡང་། དེང་སང་ནི་གདུང་བརྒྱུད་མེད། འོན་ཀྱང་འབུམ་སྒོད་ཀྱི་དུས་རིན་སྤུངས་ཞལ་ངོ་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་པོས་སྦྱིན་བདག་མཛད་ནས། སློབ་མའང་མང་དུ་ཐོན། དེའི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཐང་ཁྲོ་པ་བཀའ་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་སྔགས་འཆང་སློང་རྣམས་ལ་གསུངས་པར་གྲགས། སློབ་བརྒྱུད་ནི། རོང་ཟོམ་ནས་དགེ་སྙེན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག །ཡོལ་ལྕགས་དངོས་གྲུབ། རྒྱ་སྟོན་སྟེང་འབར། རྣལ་འབྱོར་གཞུངས། ཕོ་རོག་མདོ་སྡེ་མགོན། ཡོ་ལྕགས་སངས་ཉི་འབུམ། གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ། དཔྱལ་འཕགས་པ་སྟེ་འདི་ཕྱིན་དཔྱལ་ལགས་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲིན་པ་ཡིན་ནོ། སློབ་བརྒྱུད་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ཇོ་མོ་ལུགས་དང་གཉིས་ལྡན་ནི་དཔྱལ་ལུགས་ཡིན་ཏེ།
Chinese
སྐྱ་ལོ་ཙཱ་བ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀུན་དགའ་བསོད་ནམས་（霞译师文殊妙音贡噶索南）在成就者འབམ་རོམ་པ་ཆེན་པོ་（邦荣巴钦波）的修行处名为འབར་རོམ་བྲག་（邦荣扎）的殊胜圣地修持金刚童子，即使在冬季也生长出非常多的文殊花，并且在那块岩石上，所有人都看到了手脚的印记，说这些都是仅仅依靠金刚橛而获得成就的，这是在橛的释论中说的。总的来说，金刚橛昆氏法系，由于是杰尊萨迦派的父法，所以至今非常兴盛，经教传承三者没有衰败，修持的人很多，特别是在大国ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་（伦珠顶）也连带仪轨供养和根本金刚舞等一起兴盛。荣氏法系虽然与前面所说的སྣ་ནམ་（纳南）法系没有区别。但在近传中，ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་（云丹仁钦）直接拜见了莲花生大师。莲花生大师在人间住了三百年，最终没有舍弃肉身而前往空行刹土。他的儿子རོང་བན་རིན་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས་（荣本仁钦楚臣）（སྟོད་ཆ།༥༣༧（上函，537））也活了两百五十年。他的儿子是རོང་ཟོམ་（荣尊），据说他在人间活了一百一十九年，因为年老无子而去世。无论如何，这是一个成就者没有中断的传承，之后有子嗣传承和弟子传承两种。子嗣传承是：ཆོས་བཟང་（曲桑）的儿子གཟི་བརྗིད་འབར་（孜吉巴）和འབུམ་འབར་（邦巴）两人开始，依次到འབུམ་སྒོད་（邦郭）之间有十五代左右，但现在没有子嗣传承了。然而在འབུམ་སྒོད་（邦郭）时期，仁蚌绕绛ནམ་མཁའ་རྒྱལ་པོ་（南喀坚波）做了施主，也出现了很多弟子。其中最殊胜的是ཐང་ཁྲོ་པ་བཀའ་བཞི་པ་（塘卓巴噶西巴），据说他给持咒乞丐们讲法。弟子传承是：从རོང་ཟོམ་（荣尊）开始，到དགེ་སྙེན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག（格年多吉旺秋），ཡོལ་ལྕགས་དངོས་གྲུབ（约拉昂珠），རྒྱ་སྟོན་སྟེང་འབར（嘉敦顶巴），རྣལ་འབྱོར་གཞུངས（那觉雄），ཕོ་རོག་མདོ་སྡེ་མགོན（颇若多德衮），ཡོ་ལྕགས་སངས་ཉི་འབུམ（约拉桑尼邦），གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ（云努顿珠），དཔྱལ་འཕགས་པ་（贝巴），此后就和贝拉大师合为一体了。弟子传承占多数，并且兼具觉姆法系的是贝氏法系。
English
Kyalo Tsawa Jampelyang Kunga Sonam, in the supremely sacred place called Barom Drak, the practice place of the great accomplished Bam Rompa, practiced Vajrakumara, and even in winter, very many Jamyang flowers grew. On that very rock, everyone saw the hand and foot prints, and it was said that these were attained solely through Vajrakila. This is explained in the Kila commentary. In general, this Khon lineage of Vajrakila, due to the kindness of being the father practice of the Jetsun Sakyapas, is very widespread to this day. The lineage of teaching, transmission, and empowerment has not declined, and there are many who practice recitation and accomplishment. In particular, in the great kingdom of Lhundrub Teng, it is flourishing with elaborate practice offerings and root dances. The Rong lineage is not different from the Nanam lineage mentioned above. However, in the near lineage, Yonten Rinchen met the actual Guru Padmasambhava. He stayed in the human realm for three hundred years, and finally went to Khechara without abandoning his body. His son, Rongben Rinchen Tsultrim (Upper Volume, 537), also lived for two hundred and fifty years. His son was Rongzom, who is said to have lived in the human realm for one hundred and nineteen years and passed away due to old age and having no descendants. In any case, it is a lineage of accomplished ones without interruption. After that, there are two lineages: the son lineage and the disciple lineage. The son lineage is: starting from the two sons of Chosang, Ziji Bar and Bum Bar, there were about fifteen generations up to Bum Go, but now there is no son lineage. However, during the time of Bum Go, Rinpung Zhalngo Namkha Gyalpo became the patron, and many disciples also emerged. Among them, the most excellent was Thangtropa Kaziwa, who is said to have taught mantra holders and beggars. The disciple lineage is: from Rongzom to Gesnyen Dorje Wangchuk, Yolchak Ngondrub, Gyaton Tengbar, Naljor Zhung, Porok Dode Gon, Yolchak Sangnyi Bum, Zhonnu Dondrub, Dyal Pakpa, from then on it is considered the same as Dyal Lek. The Dyal lineage is the one with the majority of the disciple lineage and combines the Jomo lineage.