Tibetan
་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་དམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡང་ཕུར་ཁོ་ན་བཟུང་བ་ཡིན་པས་ཡང་དག་གི་སྐོར་དེས་ཤེས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་ཇི་ལྟར་དར་བའི་གཏམ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་རིག་འཛིན་གྱི་སློབ་དཔོན་ ོན་གྱི་མཁན་པོ་པདྨ་སམ་བྷ་ཝའི་ཞབས་ལས་བརྒྱུད་དེ། ཕུར་པ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་དང་། ཇོ་མོ་ལུགས་དང་ལྕམ་ལུགས་དང་། ཡང་སྣ་ནམ་མམ་རོང་ལུགས་དང་། ལྷ་ནག་དང་ལྷ་ཕྲ་སྟེ་སྐུ་མདོག་ལས་གྲགས་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་མོད། དེ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་གཅིག་(སྟོད་ཆ།༥༠༩)ལ་མན་ངག་གི་ལྡོག་ཆ་དང་། བཀའ་བབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་དང་དེར་གྲགས་པའོ། དེ་ལ་དང་པོ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་ནི་བསམ་ཡས་འབྱོངས་ནས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་དང་། ཇོ་མོ་མཁར་ཆེན་བཟའ་དང་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ལོ་ཙྪ་བ་མི་གསུམ་ལ་གནང་བས་དེ་སྐད་དུ་གྲགས། ཇོ་མོ་ལུགས་ནི། སློབ་དཔོན་གཤེགས་ཁར་ངམ་འབྲེ་ས་ལེ། ཅོག་རོ་བཟའ་དཔལ་གྱི་མཆོད་གནས་མ། མཁར་ཆེན་བཟའ་མཚོ་རྒྱལ་དད་གསུམ་གྱིས་གདམས་ངག་ཞུས་པས། དེ་ལ་དབང་བསྐུར་དགོས་གསུངས། འོ་ན་དབང་བསྐུར་ཞིག་ཞུ་བྱས་པས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་གསུངས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དངོས་སུ་བྱུང་ངོ་། དེར་སློབ་དཔོན་ཞལ་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ལ་དབང་ཞུ་འམ་ང་ལ་དབང་ཞུ་གསུངས། དེར་ཅོག་རོ་བཟའ་ན་རེ། སློབ་དཔོན་ལས་བཀའ་གཉན་ཅིང་དྲིན་ཆེ་བ་མ་མཆིས་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དངོས་སུ་བྱོན་པ་འདི་ལ་དབང་ཞུ་ཟེར། མཁར་ཆེན་བཟའ་ན་རེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དངོས་་སུ་བྱོན་ཀྱང་། ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལགས་པས། བདག་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་དབང་ཞུ་ཟེར། ངམ་འགྲེ་ན་རེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་དགོགས་དང་སྦྱོར་པ་ཞིག་ཞུ་ཟེར། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་སཾ་ཧ་ར་ཎ་ཧཱུྃ་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ཐུགས་ཀར་བསྡུས་པས། ཅོག་རོ་བཟའ་ལ་དབང་བསྐུར་མཁན་མ་བྱུང་། དེ་ནས་མཁར་ཆེན་བཟའ་དང་ངམ་འགྲེ་གཉིས་ལ། དབང་བཞི་རྫོགས་སུ་བསྐུར། དབང་ཆོས་ཞུ་བའི་སྐབས་སུ། མཁར་ཆེན་བཟས་ཞུ་དོན་(སྟོད་ཆ།༥༡༠)བཞི་ཞུས་པ་ནི། དངོས་ཅག་བུད་མེད་ཀྱི་འདུས་འདི་བློ་དམན་པས་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་དྲིལ་བ་ཞིག་ཞུ། དངོས་ཅག་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་འདི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེ་བས་ཉོན་མོངས་འདུལ་བ་ཞིག་ཞུ། དངོས་ཅག་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་འདི་བྱ་བ་ཆེས་པས་སྒྲུབབ་ཐག་ཉེ་བའི་ཆོས་ཤིག་ཞུ། དངོས་ཅག་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་འདི་ ཁས་ཉེན་པ ས་མཐུ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཤིག་ཞུ། ཞེས་ཞུས་པས་དང་པོ་དབང་ཞུ་བ་ལ་མཉེས
Chinese
因此，前代之人将普巴金刚作为本尊之主，这是从甚深法类中了解到的。稍微讲述金刚橛如何兴盛的故事。那是经由持明上师莲花生大士的足下传承，有被称为普巴金刚国王法类的，还有觉姆法类和拉姆法类，以及纳南或荣法类，拉纳和拉查等以身色而得名的法类，名目繁多。但那些本质相同，只是在诀窍的侧重和传承的差别上，才有了那些不同的名称。其中，最初的国王法类是从桑耶寺兴起的，大上师赐予赞普赤松德赞、觉姆卡钦扎和迎请的译师三人，因此得名。觉姆法类是，上师将要离开时，昂哲萨列、觉若扎巴吉乔内玛、卡钦扎措嘉三人请求传授诀窍，上师说需要灌顶。当他们说“那么请赐予灌顶”时，立刻念诵“吽 吽” (藏文：ཧཱུྃ་ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुँ हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ hūṃ，汉语字面意思：吽 吽)，三个智慧坛城真实显现。当时上师说道：“你们是向智慧本尊请求灌顶，还是向我请求灌顶？”当时觉若扎说：“没有比上师更严厉、更仁慈的了，但我要向这真实显现的智慧本尊请求灌顶。”卡钦扎说：“虽然智慧本尊真实显现，但那是您的神变，我向上师您请求灌顶。”昂哲说：“请赐予上师您的意旨和结合。”当时上师念诵“桑哈拉纳 吽” (藏文：སཾ་ཧ་ར་ཎ་ཧཱུྃ།，梵文天城体：संहारण हुँ，梵文罗马拟音：saṃhāraṇa hūṃ，汉语字面意思：收摄 吽)，将三个坛城收摄于心中，觉若扎没有得到灌顶的机会。之后，向卡钦扎和昂哲两人圆满赐予四种灌顶。在请求灌顶之法时，卡钦扎提出了四个请求：我们这些女人根器低下，请您传授言简意赅的法；我们这些女人的身体烦恼深重，请您传授调伏烦恼的法；我们这些女人的身体事务繁多，请您传授容易修持的法；我们这些女人的身体容易违犯誓言，请您传授威力强大的法。这样请求后，上师首先对请求灌顶感到满意。
English
Therefore, those of previous generations held only Phurba as the main deity of their Yidam, which is known from the profound teachings. Let me briefly recount the story of how Vajrakila flourished. It was transmitted through the feet of the Vidyadhara master Padmasambhava. There are various categories known as the King of Phurba tradition, the Jomo tradition, the Lcam tradition, and also the Snanam or Rong tradition, Lha Nag and Lha Phra, which are named after their body colors, and so on. However, all of these are of the same essence, and they are known by those different names due to the emphasis on different aspects of the instructions and the distinctions in the transmission. Among them, the first, the King tradition, originated from Samye. The great master bestowed it upon the Emperor Trisong Detsen, Jomo Kharchenza, and the three translators who were invited, hence the name. The Jomo tradition is as follows: When the master was about to depart, Ngamdre Sale, Chokroza Palgyi Chonema, and Kharchenza Tsoyal, these three requested instructions. The master said that they needed empowerment. When they said, "Then please grant empowerment," immediately he uttered "Hum Hum" (Tibetan: ཧཱུྃ་ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुँ हुँ, Sanskrit Romanization: hūṃ hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum Hum), and three wisdom mandalas actually appeared. At that time, the master said, "Do you want to receive empowerment from the wisdom deity or from me?" Then Chokroza said, "There is no one more stern and kind than the master, but I will request empowerment from this wisdom deity who has actually appeared." Kharchenza said, "Although the wisdom deity has actually appeared, it is your miraculous power, so I will request empowerment from you, master." Ngamdre said, "Please grant me the master's intention and union." Then the master recited "Samharana Hum" (Tibetan: སཾ་ཧ་ར་ཎ་ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: संहारण हुँ, Sanskrit Romanization: saṃhāraṇa hūṃ, Literal Chinese meaning: Gather Hum), and gathered the three mandalas into his heart, so Chokroza did not get the opportunity to receive empowerment. After that, he fully bestowed the four empowerments upon Kharchenza and Ngamdre. During the time of requesting the empowerment teachings, Kharchenza made four requests: Since we women are of inferior intellect, please teach us a concise and meaningful teaching; since the bodies of us women are full of afflictions, please teach us a teaching that subdues afflictions; since the bodies of us women are very busy, please teach us a dharma that is easy to practice; since the bodies of us women are prone to breaking vows, please teach us a dharma that is powerful. After making these requests, the master was first pleased with the request for empowerment.
Tibetan
། བར་དུ་གདམས་པ་ཞུ་བ་ལའང་མཉེས་ཏེ། སྒྲུབ་སྟེ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལ་ཐུགས་དགོངས་བཏང་བས། དེ་བཞི་ཀ་ཕུར་པ་རྩ་བ་འདི་ལ་ཚང་འདུག་སྟེ། སྟོང་ལས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་དང་སྨད་ལས་དམོད་པ་ལམ་ཁྱེར་བཅུད་དུ་དྲིལ་བ་འདི་ཇོ་མོ་མཁར་ཆེན་བཟའ་ལ་གསུངས་སོ། ཇོ་མོས་རང་གི་མིང་པོ་མཁར་ཆེན་དཔལ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་བཤད་ནས་རིམ་པར་དར་རོ། ལྕམ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་ནི། ཅོག་རོ་བཟས་དབང་བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་ི་དམ་ལ་ཞུས་པས་ཡི་དམ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ཀར་བསྡུས་ཏེ་དབང་སྐལ་ཆད། ཕྱི་བོན་ཐབས་སུ་བཤད་ཅེས་འབྱུང་ཡང་། སླར་ཇོ་མོ་མཚོ་རྒྱལ་ལ་རྗེས་སུ་གནང་ནས་ཇོ་མོས་ཅོག་རོ་བཟའ་ལ་གདམས་པ་ལས་བརྒྱུད་པའོ། །ཡང་སྣ་ནམ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་ནི། རོང་ཟོམ་ཆེན་པོ་ལས་བརྒྱུད་པའི་ལུགས་ཁོ་ན་སྟེ་བརྒྱུད་པ་སྔར་བཤད་མ་ཐག་པས་ཤེས་ལ་གཞན་བརྒྱུད་པའི་རྣམ་གྲངས་འགའ་ཞིག་གཤམ་དུ་ཅུག་ཟད་འཆད་དོ། དེ་ཡག་ཡི་དམ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་ལས་མངོན་རྟོགས་བརྙེས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་བྱུང་བས་ཐསམ་ཅད་བསྙད་པར་མི་ནུས་ལ། གྲགས་ཆེ་བ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་(སྟོད་ཆ།༥༡༡)དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་རྒྱ་གར་དུ་ཙན་དན་གྱི་ནགས་ཚལ་ལ་མེ་ཤོར་ཏེ་ཞག་མང་པོར་མེ་མ་ཤི་ནས་ནགས་ཚལ་ཀུན་ཟད་དུ་ཉེ་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཤི་ལ་ཁད་པ་ལ། སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་སོར་བརྒྱད་པ་ཞིག་བཏབ་པས། མེ་ཤི་སྟེ་ནགས་ཚལ་སྔར་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེས། སེམས་ཅན་ཤི་བ་དག་ཤི་ལ་ཁད་པ་རྣམས་གསོས། སློབ་དཔོན་བི་མ་མི་ཏྲས་ཆུ་བོ་གང་གའི་འགྲམ་དུ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས། དེའི་སྔགས་ཀྱི་ཟེར་ཕྱོགས་དེའི་ཀླུ་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་མ་བཟོད་ནས་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་གནམ་དུ་བཅོལ། སློབ་དཔོན་ལ་སྐྱིན་ཐང་དྲག་པོ་ཕབ། ཆུ་བོ་གངྒ་ལུད་དེ་ལུང་པ་རམི་ཤོང་བ་བྱུང་བ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕུར་པ་སོར་བརྒྱད་པ་ཞིག་བཏབ་པས། གངྒ་ཡར་མར་དུ་ཆད་དེ་བར་དུ་ལམ་དོད་དེ་ཕྱིན་ཆོག་པ་བྱུང་། བལ་པོ་ཤི་ལ་མཉྫུས་མཎྜ་ལའི་ཁར་གོང་ལ་བྲག་སྲིན་མོ་གདུག་པ་ཅན་ཞིག་གནས་པ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་བར་ཆོད་བརྩམས་པ་དང་། ཕུར་པ་བསྒྲིལ་བས་མཎྜ་ལའི་ཁར་གོང་གི་བྲག་ནས་ཙམ་སྲན་ཙམ་དུ་ཉིལ་ལོ། །ཡང་ལོ་རྒྱུས་གཞན་ཞིག་ན། རྒྱ་གར་དུ་ཕྱི་ནང་གཉིས་མ་འཆམ་པ་ན་རྒྱལ་པོས། ཞག་གསུམ་ན་རྩོད་པ་གྱིས་ཤིག སུ་རྒྱལ་བདག་རྫུ་འཕྲུལ་སུ་ཆེ་བ་དེའི་ཞབས་ནས་འདེག་གོ་ཟེར་དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས། བརྗོད་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་མཐའ་ལ་གནས། དོན་མ་མཐོང་བར་གྲོལ་བར
Chinese
而且也乐于接受中间的教诲。他对八大修法生起了意念，心想这四者都包含在这根本的金刚橛中了。将从空性中证得菩提和从下部以降伏作为道用的精华浓缩，这些都传给了觉姆·喀钦·扎（ཇོ་མོ་མཁར་ཆེན་བཟའ）。觉姆又告诉了自己的兄弟喀钦·华吉旺秋（མཁར་ཆེན་དཔལ་གྱི་དབང་ཕྱུག་），然后依次流传开来。被称为拉姆派（ལྕམ་ལུགས་）的传承是这样的：觉若·扎（ཅོག་རོ་བཟས་）没有向灌顶上师请求，而是向本尊请求，结果本尊融入了上师的心中，灌顶的缘分中断了。虽然有说是以外道苯教的方式传授，但后来觉姆·措嘉（ཇོ་མོ་མཚོ་རྒྱལ་）再次给予了许可，由觉姆传给觉若·扎而传承下来。还有被称为纳南派（སྣ་ནམ་ལུགས་）的传承是：完全是从绒宗钦波（རོང་ཟོམ་ཆེན་པོ་）传承下来的，传承如前所述，应该了解。其他传承的一些类别将在下面稍微讲述。从那亚益西多杰金刚橛（ཡག་ཡི་དམ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་）中获得证悟是不可思议的，无法全部叙述，只能说一些著名的。（《上部》，511页） 还有，莲花生大师在印度，旃檀森林着火，多日不灭，森林几乎烧尽，许多众生死到临头。大师便竖立了一根八指长的桑丹金刚橛（སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་），火就熄灭了，森林比以前更加繁茂，救活了那些已死和濒临死亡的众生。 比玛拉米扎大师在恒河边修行时，他的咒语光芒让那里的一个大龙王无法忍受，便将外面的大海搬到天上，向大师降下猛烈的冰雹，恒河泛滥，山谷都容纳不下。大师便竖立了一根八指长的金刚橛，恒河便向两边分开，中间出现了一条道路，可以通行。 尼泊尔人希拉曼觉（ཤི་ལ་མཉྫུས་）在坛城上方有一块险恶的罗刹女岩石，阻碍了上师的意念，当金刚橛旋转时，坛城上方的岩石便崩塌成芥子般大小。 还有一个其他的历史故事：在印度，内外不和时，国王说：“三天后进行辩论，谁胜了，谁的法力大，我就做他的仆人。”对此，上师说：“所有言说的续部都停留在名言的边际，不见到实义是无法解脱的。
English
Moreover, he was pleased to receive instructions in between. He contemplated the eight great accomplishments, thinking that all four of them were complete in this root Vajrakila. He transmitted to Jomo Kharchenza the essence of condensing the attainment of enlightenment from emptiness and the path of subjugation from the lower part. Jomo then told her brother Kharchen Palgyi Wangchuk, and it gradually spread. The tradition known as Lamluk is as follows: Chokroza did not request empowerment from the lama, but from the yidam, and as a result, the yidam merged into the heart of the lama, and the opportunity for empowerment was cut off. Although it is said that it was taught in the manner of the outer Bon tradition, Jomo Tsoyal later granted permission again, and it was transmitted from Jomo to Chokroza. Another tradition known as Nanamluk is: it is entirely transmitted from Rongzom Chenpo, and the transmission is as previously stated, and should be understood. Some categories of other transmissions will be briefly explained below. The realization attained from that Yidam Dorje Phurba is inconceivable, and it is impossible to describe everything, only some of the famous ones will be mentioned (Upper Volume, p. 511). Also, in India, a sandalwood forest caught fire, and after many days the fire did not go out, and the forest was almost completely burned, and many sentient beings were on the verge of death. The master erected a Sengdeng Vajrakila eight fingers long, and the fire went out, and the forest grew more luxuriant than before, and he revived those sentient beings who had died and were on the verge of death. When Master Vimalamitra was practicing on the banks of the Ganges River, a great naga king there could not bear the rays of his mantra, so he entrusted the great outer ocean to the sky and sent down fierce hailstones on the master. The Ganges River flooded and the valley could not contain it. The master erected a Vajrakila eight fingers long, and the Ganges River split to both sides, and a road appeared in the middle, allowing passage. The Nepalese Shila Manju had a dangerous rakshasa rock on top of the mandala, which obstructed the master's intention, and when the Vajrakila was rotated, the rock on top of the mandala collapsed into mustard seed size. There is also another historical story: In India, when there was internal and external discord, the king said, "Debate in three days. Whoever wins, whoever has the greatest magical power, I will serve as his servant." To this, the master said, "All the tantras of speech abide at the limit of terminology. Without seeing the true meaning, there is no liberation."