Tibetan
་ཟིན་ཅིང་མི་བརྗེད་པའི་གཟུང་ཐོབ་པར་གྲགས་པས། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཧ་ཅང་མ་འབད་པར་སམ་སྐྲྀ་ཏ་དང་། སྐད་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་མང་པོ་འང་མཁྱེན་ཞིང་། ཕྱི་ནང་གི་རིག་པའི་གནས་དང་། གཙུག་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད། བོད་ཀྱི་སྐད་ཉིད་ལའང་འདི་ནི་དོན་འདི་ཙམ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོའང་གཞན་ལས་ཆེས་ལྷག་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚིགས་བཅད་དང་། སྙན་ངག་ལ་སོགས་པའང་དབྱུག་པ་ཅན་གྱི་གཞུང་ཁོ་ན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རིག་པ་དེ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མང་པོའི་དོན་མཁྱེན་པ་ཡིན། བྱིས་པའི་དུས་ཨ་ཙ་ར་འདུག་ཚད་ལ་དགྱེས་ཤིག་དེ་དག་དང་བརྡ་འཕྲོད་པས་བི་བཤྱཱིའི་པུ་ཏི་ལ་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན་པ་ཚེགས་མ་བྱུང་། ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་བརྡ་དང་སྐད་ཀྱི་རིམ་མཁྱེན་པར་གྲགས། སྨྲ་སྒོ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་མཛད། སྤྱིར་ཆོས་ལ་མོས་པའི་མི་རྣམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་། ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དག་ལ་ཕན་གདགས་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་མངའ་བས། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གདམས་པས་ནན་ཏན་དུ་འདོམས་ཤིང་ཕན་ཐོགས་པར་མཛད། སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དུས་དང་གནས་སྐབས་མཁྱེན་པས། འགྲོ་པ་ཕལ་པ་བློ་བསྒྱུར་ཞིང་།༥༠༢)ཆོས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བ་མི་མངའ། ཆོས་ཀྱིས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པ་དག་ལ་སེར་སྣ་སྤངས་ནས་བདོག་པ་གཏོང་བ་དང་། ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པས་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་མཛད་ནས་ཞི་བདེ་ལ་འགོད། སྡོམ་པའི་གནས་དང་ཐུགས་དམ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་ལྟར་གཅེས་སྤྲས་མཛད་ཅིང་གཞན་ཡང་དེ་ལ་འགོད། དམ་པའི་ཆོས་རྩོམ་པ་ན་གླེགས་བམ་བསྡུ་ཞིག་གཟིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་མི་དགོས་པར། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་ཐོགས་རྟུགས་མེད་པར་འཇུག་འི་སྤོབས་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གྲོལ་ཞིང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱང་དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། བརྗོད་པ་མ་འདྲེས་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་བས། སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་གསུང་གི་གསང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་གཞན་མཁས་པར་གྲགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་རྩོད་མི་ནུས་ཤིང་། དེས་མཛད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་རྣམས་ལ་སློབ་པའི་རྒྱུད་དུ་བྱུང་བའི་གང་ཟག །དེས་མཛད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་རྣམས་ལ་སློབ་པའི་རྒུད་དུ་བྱུང
Chinese
据说他获得了不忘的忆持，因此从一开始就毫不费力地精通了梵文（藏文：སམ་སྐྲྀ་ཏ་）和许多其他语言的各种分支。对于内外明和所有论典都没有任何障碍。即使对于藏语本身，也能指出“这个词就是这个意思”的细微差别，这比其他任何人都更胜一筹，是量论的论著、吠陀的论著、有意义的偈颂和诗歌等等。他不依赖于持杖者的论典，而是精通许多阐释这些知识的广阔论典的含义。孩提时代，他喜欢与阿阇梨们在一起，并能与他们交流，仅仅通过研究《毗婆沙》的典籍就能理解，毫不费力。据说甚至连动物的语言和声音的顺序都知道。他还创作了许多《语门》等的注释和论著。总的来说，他怀着深刻的意愿，想要帮助那些信仰佛法的人们、佛法修行者，特别是那些进入金刚乘并希望修行密咒事业和成就的人们。因此，他以毫不颠倒的教诲认真地劝诫他们，并给予帮助。他知晓调伏众生的时间和场合，总是乐于转变普通人的心意，并帮助那些安住于佛法的人。对于那些没有被佛法转变心意的普通人，他毫不吝啬地布施财物，以忍耐错误的修行，将他们作为慈悲的对象，引导他们走向和平。他像珍爱如意宝和生命力一样珍视戒律和誓言，并将其他人也引导至此。在创作神圣的佛法时，他不需要收集和查阅书籍等思辨性的推测。对于佛法的词句和含义，他能毫无阻碍地进入，开启了八大无畏的宝藏，并且所著的论典也都是意义优美、词句优美、表达纯正，因此，与导师大仙的教言秘密相符，任何以博学著称的人都无法反驳。那些学习他所著的密咒口诀的人，都成为了传承的圣者。那些学习他所著的密咒口诀的人，都成为了传承的衰败者。
English
It is said that he obtained the retention of not forgetting, so from the very beginning, without much effort, he mastered Sanskrit (Tibetan: སམ་སྐྲྀ་ཏ་) and many other branches of languages. He had no obstacles in the fields of inner and outer knowledge and all treatises. Even in the Tibetan language itself, he could point out the subtle differences that show 'this word means this,' which is far superior to others, being treatises on valid cognition, treatises on the Vedas, meaningful verses, and poetry, etc. He did not rely solely on the treatises of the staff-bearers but understood the meaning of many vast treatises that explain that knowledge. As a child, he liked to be with the Acharyas and could communicate with them, understanding merely by examining the books of the Vibhasha without difficulty. It is said that he even knew the languages and the order of sounds of animals. He also composed many commentaries and treatises such as the 'Opening of Speech.' In general, he had a profound intention to benefit those who are devoted to the Dharma, practitioners of the Dharma, and especially those who have entered the Vajrayana and wish to practice secret mantra activities and attainments. Therefore, he earnestly admonished them with unerring instructions and provided help. Knowing the time and circumstances for taming sentient beings, he was always happy to transform the minds of ordinary people and to help those who abide in the Dharma. To ordinary people whose minds have not been transformed by the Dharma, he generously gave away possessions, endured wrong practices, made them objects of compassion, and led them to peace. He cherished vows and commitments like wish-fulfilling jewels and the vital force of life, and he also led others to that. When composing sacred Dharma, he did not need speculative conjectures such as collecting and examining books. He could enter the words and meanings of the Dharma without hindrance, opening the eight great treasures of fearlessness, and the treatises he composed were all of good meaning, good words, and pure expression. Therefore, being in accordance with the secret of the teachings of the Teacher, the Great Sage, no one renowned for learning could refute him. Those who studied the secret mantra instructions composed by him became individuals in the lineage. Those who studied the secret mantra instructions composed by him became degenerates in the lineage.