Chinese
埃尔巴二人和香巴昌杰（上部，420页）的人们聚集到了一起。在那里，祖尔琼巴没有献出羊毛。其他三人献上了礼物。上师说道：“观察他们是否对轮回生起厌离心，所以拿来了糌粑和酒。” 两个牧民不想吃，香巴稍微吃了一点，祖尔琼巴吃得干干净净。上师说：“把羊毛和昌杰留下，把绿松石和铜还给主人。” 牧民不高兴，说退回礼物是不教我们佛法的标志，然后就走了。从那个缘起，就出现了诋毁“巴”的佛法的事情。在那里，上师问祖尔琼巴：“你是什么种姓？” 他担心如果说和上师是同一个种姓，就会变成竞争，所以说：“我是祖尔琼。” 因此，在拉达克就有了这个称呼。上师知道他是个可造之材，就让他学习，因此他变得智慧超群。起初他非常贫穷，所以捡起上师布施的朵玛，像做糌粑酒一样食用。其他的僧人说：“他身上散发着酸臭的酒味，酒也不敬献给上师，也不分给道友。” 上师说：“今天让祖尔琼巴来砍柴。” 之后，让人去搜查祖尔琼巴的小屋，据说在一个尸体下面，除了装满糌粑酒的嘎巴拉碗之外，什么也没有。于是上师说：“祖尔琼巴，如果你生活困难，就来我们家的厨房吧。” 他说：“我不敢说沾污上师的财物，只能忍受艰苦的修行。” 有一天，上师拿着一个能装九“普尔”的桦木碗（上部，421页），问他：“你能给我水喝吗？” 他请求糌粑酒，上师把碗装满给他喝。又说：“再拿来。” 他又喝了。上师问：“还有吗？” 他说：“还有一‘布热’左右。” 上师说：“我并不富裕，如果富裕的话，你只要呼唤福报，就能变得伟大。但是，通过对我的恭敬供养，就能获得巨大的福报。” 然后给了他三“卡”的粮食，说：“用完这些，就不要再拿东西了。” 祖尔琼巴听后，无论闻、思、修在何处，都日夜精进，因为是化身，所以智慧的宝藏涌现，生起了不可思议的证悟，但却连询问经书的用具
English
The two Erba and the Shangpa Changkhyer (upper part, p. 420) people came together. There, Zurchungpa had nothing to offer besides wool. The other three offered gifts. The Lama said, "To see whether they have turned their minds away from samsara, bring some tsampa and chang." The two herders didn't want to eat it, the Shangpa ate a little, and Zurchungpa ate it all up. The Lama said, "Leave the wool and the chang, and return the turquoise and copper to their owners." The herders were unhappy and said that returning the gifts was a sign that they wouldn't be taught the Dharma, and then they left. From that connection, the criticism of the 'Pa' Dharma arose. There, the Lama asked Zurchungpa, "What is your clan?" He was afraid that if he said he was from the same clan as the Lama, it would become a competition, so he said, "I am a Zurchung." Therefore, that name stuck in Ladakh. Knowing that he was capable, the Lama had him study, and he became supremely intelligent. At first, he was very poor, so he would take the tormas that the Lama had given away and eat them like tsampa and chang. The other monks said, "He smells sour and stinky from the chang. He doesn't offer the chang to the Lama, nor does he give it to his Dharma brothers." The Lama said, "Today, have Zurchungpa come to chop wood." Afterwards, they had someone search Zurchungpa's hut, and it is said that under a corpse, there was nothing but a kapala bowl full of tsampa and chang. Then the Lama said, "Zurchungpa, if you are having trouble making a living, come to our kitchen." He said, "I dare not say that I am defiling the Lama's property, I can only endure hardship." One day, the Lama took a birch bowl (upper part, p. 421) that held nine 'phul' and asked him, "Can you give me something to drink?" He asked for tsampa and chang, and the Lama filled the bowl and gave it to him to drink. Then he said, "Bring more." And he drank it. The Lama asked, "Is there any more?" He said, "There is about a 'bre'." The Lama said, "I am not rich. If I were rich, you would become great just by calling on merit. However, you will gain great merit through your respectful service to me." Then he gave him three 'khal' of grain and said, "When this is used up, don't take anything else." After hearing this, Zurchungpa exerted himself day and night in whatever place there was of hearing, contemplation, and meditation. Because he was an emanation body, the treasury of his wisdom burst forth, and he generated inconceivable experiences and realizations, but he didn't even have the means to ask about the scriptures.
Tibetan
ཀྱང་རྔོ་མ་ཐོགས་པར་ཡོད་ཙ་ན། ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེ་ལ་པན་གྱི་ཁང་སྔོན་བྱ་བ་ན་ཇོ་མོ་གཡུ་མོ་བྱ་བའི་སྒོམ་མ་ཕྱུག་མོ་མ་སྨད་གཉིས་ཡོད་པས། ཁྱོད་རང་འདིའི་སྟེང་དུ་སྡོད་གསུངས། ང་ཁྱིམ་ཐབ་མི་བྱེད་ཞུས་པས། འདུ་ཤེས་མ་ཆུང་། སྟོན་པས་གནང་བ་དག་བཀག་པའི་མཚམས་ངས་ཤེས། ཁོང་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ལ་སྤྱད་ནས་དབང་ཞུས། དཔེ་བྲིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷག་མ་ལུས་པར་ཉན་པས་ཆོག་པ་ཡིན། དཔེ་ཁོང་གཉིས་ཀྱང་ཚོགས་རྫོགས། །ཁྱོད་རང་གི་དོན་ཡང་གྲུབ་པ་དེ་དགའ་མོད་གསུངས། དེར་གསུངས་བཞིན་ཉན་པས་འདོན་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་དང་། ཡང་གསུང་གིས། ད་ཁྱོད་དེར་མ་སྡོད་དཔེ་ཆ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རིམ་གྱིས་སྐྱོལ་ལ་ངའི་འདིིའི་ཤོག་གསུངས། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཅང་མཆིའམ། ཁོང་གཉིས་ཀྱང་དྲིན་ཆེ་ཞུས་པས།(སྟོད་ཆ།༤༢༢)བླ་མ་ཆུང་། ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་ནུས་པ་ཞིག་འོང་བར་འདུག་སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བར་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ཁོང་གཉིས་ཀྱི་དྲིན་དུའང་དེ་ཆེ། འདི་ལ་གབ་པས་རང་དོན་གཞན་དོན་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་གསུངས། དེར་ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་ཉན་པས་བླ་མའི་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་ལོངས། སྐབས་ཤིག་ན་ལྷ་རྗེ་བཞུགས་པའི་སྒོ་རྩ་ན་མཆོད་རྟེན་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་ཟུར་ཆུང་པས་སྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་གཟིགས། ཞབས་ས་ལ་མི་རེག་པར་ཁྲུ་གང་ཙམ་ནས་སྒ་རར་གདའ། བླ་མའི་ཐུགས་ལ་འདི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞིག་ཡིན་ཉན་འདུག་པས་ངོ་མཚར་ཆེ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་དགྱེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟུར་ཆུང་པ་ཕྱོགས་ག་ཤེད་ན་འབྱོན་བཞུད་ཀྱི་ལུང་སྟོང་བྱེ་མའི་གསེབ་ཏུ་ཚད་པས་ཤིན་ཏུ་གདུང་ས་ལ་ཞལ་སྐྱེམས་འདྲེན་པ་བྱུང་བ་དང་། རི་སྟོང་གི་རྩེ་མོ་ལ་སྒོམ་དུ་གཤེགས་པས་སྐུ་བཀྲེས་པ་ལ་ཞལ་ཟས་འདྲེན་པ་སོགས་གང་འདོད་པའི་ཐུགས་དགོངས་འབད་མེད་གྲུབ་པ་བྱུང་བས། ད་ནི་ངས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་དགོངས་པའི་ཚེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་བཤད་པ་གྱིས་གསུངས། དེར་མདོ་དགོངས་འདུས་གསུངས་པས་དུས་གཅིག་ལ་དཔེ་འགྲེམས་སུམ་བརྒྱ་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ཟུར་ཆུང་པ་ལ་བླ་མས་བསྔགས་བརྗོད་ཆེན་པོ་མཛད་པས། བླ་མས་དཔོན་པོའི་དབུ་འཕངས་བསྟོད་ཅེས་ཅུང་ཟད་མི་གུས་པའི་རྣམ་པ་བྱེད་པ་བྱུང་། བླ་མ་ལ་སྐུར་བ་བྱས་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོར་མཁྱེན་ནས། ནམ་ཞིག་ཨེ་མར་རྡོ་རྗེ་སྤོ་ཞེས་བྱ་བར་དཔོན་སློབ་ཐམས་ཅད་ཆོས་འཁོར་ལ་བྱོན་ཙ་ན། སྲང་ཁ་ཞིག་ན
Chinese
也无济于事的时候，拉杰·祖尔波切在名为潘的蓝色房子里，有两个名叫觉姆·玉姆的富裕女修行者。他说：“你住在这里吧。”我回答说：“我不结婚。”他说：“不要小看你的见识。世尊禁止的界限我知道。用她们两人的财物求灌顶，抄写经书，听闻所有佛法，一点不剩，这样就足够了。她们两人也积聚了资粮，你的事情也成就了，那很好。”在那里，我按照他说的听闻，所有念诵都圆满了。他又说：“现在你不要住在这里了，把经书等供养的物品逐渐搬到我这里来。”我照做了，有什么不行的呢？她们两人也说非常感谢。（上册，422页）上师（喇嘛）说：“你似乎能成办利益众生的事业，在这个五浊恶世，要弘扬佛法，利益众多众生。这也是对她们两人的恩情。如果隐瞒不报，自利利他都不能成就。”在那里，我按照他所说的听闻，如实领会上师的意旨。有一次，拉杰住处的门前有一座佛塔，祖尔琼巴正在绕塔，他看见了。他的脚不接触地面，离地一箭左右的高度。上师心想，这可能是个化身，真是太神奇了，心里很高兴。同样，祖尔琼巴无论去哪里，在空旷的沙漠中，因为炎热而非常痛苦时，会有人送来饮料；去空旷的山顶禅修时，因为饥饿而有人送来食物等等，所有想要的愿望都能毫不费力地实现。现在他想，即使我做利益众生的事业也能成功的时候，上师也说：“现在你讲法吧。”在那里，他讲了《经部总集》，一次就出现了三百部经书。那时，上师对祖尔琼巴做了盛大的赞颂，有人稍微不恭敬地说：“上师赞扬了首领的地位。”他知道诋毁上师是非常大的罪过，所以有一天，在名为埃玛尔·多杰波的地方，所有师徒一起去转法轮的时候，在一条巷子里
English
Even when it was of no use, Lhaje Zurpoche had two wealthy female practitioners named Jomo Yumo in a blue house called Pan. He said, "You stay here." I replied, "I will not marry." He said, "Do not underestimate your knowledge. I know the limits that the World Honored One has forbidden. It is enough to use their possessions to request empowerment, copy scriptures, and listen to all the Dharma without leaving anything out. The two of them also accumulated merit, and your affairs will also be accomplished, which is good." There, I listened as he said, and all the recitations were completed. He also said, "Now you should not stay here, gradually move the scriptures and other offerings to me." I did so, what could not be done? The two of them also said thank you very much. (Volume 1, page 422) The Lama said, "You seem to be able to accomplish the benefit of beings. In this degenerate age, you must promote the Buddha's teachings and benefit many beings. This is also a great kindness to the two of them. If you hide this, neither self-interest nor the interest of others will be accomplished." There, I listened as he said, and understood the Lama's intention as it was. Once, there was a stupa in front of Lhaje's residence, and Zurchungpa was circumambulating it, he saw it. His feet did not touch the ground, but were about an arrow's length above the ground. The Lama thought, this may be an emanation, it is truly amazing, and he was very happy. Similarly, wherever Zurchungpa went, in the empty desert, when he was very distressed by the heat, someone would bring him a drink; when he went to the top of an empty mountain to meditate, someone would bring him food because he was hungry, etc. All the wishes he desired were fulfilled effortlessly. Now he thought, even if I do the work of benefiting beings, it will be successful. The Lama also said, "Now you preach the Dharma." There, he preached the Do Gongdu (Sutra Which Embodies All the Buddha's Intentions), and three hundred copies of the scriptures appeared at once. At that time, the Lama made great praises to Zurchungpa, and someone said slightly disrespectfully, "The Lama praised the position of the leader." He knew that slandering the Lama was a very great sin, so one day, in a place called Emar Dorjepo, when all the teachers and disciples went to turn the wheel of Dharma, in an alley