Tibetan
ཞི་ག་བཤད་པས་གདམས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གྲགས། འདི་ལའང་ཁེངས་ལོག་བྱུང་སྟེ་གཤེད་མ་བརྒྱས་བསྐོར་བའི་ཚེ་ཡང་། འབར་བ་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས། སྤྱན་གཡས་པ་ནས་མེ་འབར། གཡོན་པ་ནས་ཆུ་འབྲུབ་པར་སྤྲུལ་པས་གླུགས་ལྟ་བའི་སྐབས་མ་རྙེད་པར་རང་རང་གི་ལག་ཆ་འཆོར་བའི་ངང་དུ་འབྲོས་དགོས་པ་བྱུང་། སྤྱིར་ཡི་དམ་མང་པོའི་ཞལ་གཟིགས། །དམ་ཅན་བྲན་དུ་འཁོལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་དུ་(སྟོད་ཆ།༣༩༣)གྱུར་པས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་བརྙེས་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་རྣམ་ཐར་རྒྱས་པ་ཡི་གེའི་ལམ་དུ་འདྲེན་པར་མི་ནུས་པས་སོ་ལུགས་ཀྱི་ཡིག་ཆ་སོགས་ལས་ཤེས་སོ། ཐུགས་ཟིན་གྱི་སྲས་བཞི་ནི། སོ་ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་ལ་ལྟ་བ་སྒང་དྲིལ་ཏེ་བཤད། པ་གོར་བློན་ཆེན་འཕགས་ལ་གཞུང་འགྲེལ་ཊི་ཀ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད། དན་ཡོན་ཏན་མཆོག་ལ་སྟར་ཁ་གེགས་སེལ་གྱི་ཚུལ་དུ་བཤད། སྤུ་ལེགས་པའི་སྒྲོན་མེ་ལ་ཚིག་སྡེབ་སྦྱོར་ལེགས་པར་བཤད། བཞི་ཀ་ཚང་ན་ནི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྲས་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་དང་། །པདྨ་དབང་རྒྱལ་གཉིས་བྱུང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་སྲས་ལྷ་རྗེ་ཧཱུྃ་ཆུང་། འདིས་རྗེ་བཙུན་མི་ལ་ལ་དྲག་སྔགས་བསྟན་པས་མཐུ་ཆེན་གྱི་གྲགས་པ་ཐོན་པ་དེ་བྱུང་། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་སློབ་མ་ཉང་ཤེས་རབ་མཆོག །འདི་བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་མཁས་པར་གྲགས་ཤིང་དྭག་ལ་གཤོངས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡང་བཞེངས། །ཧའོ་སྒོལ་གྱི་བྲག་ལ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པའི་ཚེ། །རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞལ་གཟིགས། བྲག་ལ་རྡོ་རྗེ་བརྒྱབ་པས་འཇིམ་པ་ལ་བྱས་པ་བཞིན་ཐིམ་གྱིས་སོང་བ་སོགས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་ཡོད། དེའི་སློབ་མ་ཆོས་ལུང་ཉང་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ཡིན། བླ་མའི་ཐུགས་ཟིན་ཞིང་། བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་མཁས་པའི་གྲགས་པ་ཐོབ། དེ་དག་ལས་བརྒྱུད་པ་ཕལ་མོ་ཆར་རོང་ལུགས་སམ། །རུས་ལས་བཏགས་ཏེ་ཉང་ལུགས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཡང་སོ་ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་གི་སློབ་མ་ངན་ཐུང་བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་མཚན།(སྟོད་ཆ།༣༩༤) ཀོང་བཙུན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས། ར་ཐུང་ཤེས་རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་གསུམ་ཀ་ཡིན་གྱི་བྲེང་ཚགས་སུ་མི་འདྲེན་ཞེས་འགོས་གཞོན་ནུ་དཔལ་བ་བཞེད། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཡབ་སྲས་དང་། སོ་ཡེ་དབང་གཉིས་ཀའི་སློབ་མ་ཉང་ཤེས་རབ་མཆོག དེའི་སློབ་མ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས། དེའི་སློབ་མ་ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེ་སྟེ། ཟུར་པོ་ཆེ་ནི་སྟོག་ཚབ་འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལའང་ཐུག་པས། གནུབས་ཆེན་དང་། ཟུར་པོ་ཆེའི་བར་ན་བླ་མ་གཅིག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ད་ནི་ཐ་མ་ཟུར་ལ་བབས་པའི་རྣམ་གཞག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཟུར་པོ་ཆེ་ཤཱཀྱ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཕྱི་དར་ལ་སྔ་འགྱུར་གྱི་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཙུགས། །ཟུར་ཆུང་བ་ཤེས་རབ་གྲགས་ཀྱིས་ཡལ་ག་བརྐྱང་། ཟུར་ཤཱཀྱ་སེང་གེས་ལོ་འབྲས་རྒྱས་པར་མཛད་པས་ཟུར་མེས་དབོན་རྣམ་གསུམ་ཞེས་གྲགས། སྤྱིར་ཟུར་ཞེས་བྱ་བའི་གདུང་འདི་དང་པོར་རྒྱ་གར་ནས་ལྷགས་པ་ཞིག་སྟེ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་འོད་གསལ་ལྷ་དབང་གཞོན་ནུ་གཙུག་ཏོར་ཅན། དེའི་སྲས་མནྡྷ་ཟང་ཞུ་ཅན། དེའི་སྲས་ཟུར་བཤེས་གཉེན་སྟག་སྒྲ་ཅན། དེའི་སྲས་ཟུར་རིན་ཆེན་རྒྱ་མཚོ། དེའི་སྲས་མཚོ་བཟང་མིག་པོ་ཆེ། །དེབ་སྔོན་དུ་ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེ་འདིའི་སྲས་སུ་འཆད་ཅིང་། གཞན་དུ་ཨ་ཙ་རའི་སྲས་སུ་འདོད་ཀྱང་། འདིར་ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས་ཟུར་པའི་རབས་ནི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་ཡི་གེ་ཞིག་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་བཙན་སར་བགྱིས་ཏེ་གསུངས་པ་ལྟར་མིག་པོ་ཆེ་ལ། ཟུར་ཨ་ཙ་ར། ཟུར་ཁ་ཅན་ལག་ཅན། ཟུར་བཟང་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ཏེ་སྲས་གསུམ་བྱུང་(སྟོད་ཆ།༣༩༥)བས། ཐ་ཆུང་ཤེས་འབྱུང་གི་སྲས་ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེ། ཟུར་སྟོན་བླ་མ། ཟུར་སྒོམ་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་གནས། ཟུར་སྒོམ་ཆུང་དང་བཞིར་བྱུང་ལ། ཆེ་བ་ཨ་ཙ་རས་རྒྱ་གར་ལ་བྱོན་པའི་སྲས་ཉི་མའི་སྙིང་པོ། སླར་བོད་དུ་བྱོན་ནས་ཐག་ལུང་པར་བཞུགས་པའི་སྲས་ཟུར་ཐག་པ་སྒོམ་ཆེན། དེའི་སྲས་ཟུར་ཆུང་ཤེས་རབ་གྲགས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། དེ་ལ་ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེ་ནི་དཔལ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མདོ་ཁམས་ཀྱི་སའི་ཆ་ཡར་རྫོང་ངམ་གཡར་མོ་ཞེས་བྱ་བར། ཡུལ་ཡོན་བདག་མོ་བདེ་བ་ལྕམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས། ལྷུམས་སུ་བཞུགས་པའི་ཚེ་ཡབ་ཀྱི་མནལ་ལམ་དུ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་པ་ཕྱག་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་ཡུམ་ལ་ཐིམ་པ་སོགས་བྱུང་བས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ཤེས་ནས་མཚན་ཤཱཀྱ་འབྱུང་གནས་སུ་བཏགས། ཡབ་ལས་འབྲི་ཀློག་མཁྱེན་པར་མཛད། སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་སྐོར་དང་མན་ངག་ཕྲན་ཚེགས་ཞུས། བླ་ཆེན་དགོངས་པ་རབ་གསལ་ལས་ཚིགས་གསུམ་རིམ་ནོད་ཀྱི་ལོ་དུས་ལ་བསྙེན་རྫོགས། འདི་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་འདུག་པས་མཚན་སྤོ་མི་དགོས་གསུངས། །མེས་པ་རིན་ཆེན་རྒྱ་མཚོའི་དྲུང་ནས་མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ། ཀྲི་ཡ་རྣམ་འཇོམས། རྣམ་སྣང་སྒྱུ་དྲང་། དཔལ་མཆོག་དང་པོ་རྣམས་དང་། གསང་སྔགས་ནང་གི་མན་ངག་ཐབས་ལམ་ལ་སོགས་པའང་མཁས་པར་མཁྱེན། དེ་ཡང
Chinese
据说，通过讲述寂静，所有教诲都得以圆满。当他被八个刽子手包围时，也出现了傲慢。他显现了火焰观看的奇迹，右眼燃起火焰，左眼涌出水流，让他们无法窥视，只能在丢掉各自武器的情况下逃跑。总的来说，他见到了许多本尊神的面容，役使护法神为仆从。由于证悟了法性的真谛（上册，393页），他获得了两种伟大的成就。因为无法将详细的传记写入文字，所以可以从索氏的文献等处了解。他的四位心子是：向索·益西旺秋讲述了观点的纲要；向帕廓·隆钦帕讲述了结合经论和注释；向丹·云丹秋讲述了以星算和除障的方式；向普·列巴仲美讲述了词句组合的优美。如果四者都具备，那就是功德之海。他有两个儿子，益西嘉措和白玛旺嘉。益西嘉措的儿子是拉杰·吽琼。据说他向杰尊·米拉日巴传授了猛咒，从而获得了强大的名声。云丹嘉措父子的弟子是娘·西绕秋。据说他精通生圆次第，还建造了达拉贡的寺庙。当他在豪郭的岩石上修行时，他亲眼见到了金刚橛的坛城。他用金刚杵击打岩石，就像击打泥土一样，沉了下去，等等，有很多关于他获得成就的故事。他的弟子是秋隆·娘·西绕炯乃。他是上师的心子，并获得了精通生圆次第的名声。从他们那里传承下来的大部分是荣氏或娘氏，以家族命名。此外，索·益西旺秋的弟子有昂通·绛曲坚赞（上册，394页）、贡尊·西绕益西、拉通·西绕楚臣，果·雄努贝认为这三位都是，而不是布让的。云丹嘉措父子和索·益西旺秋两位都是娘·西绕秋的弟子。他的弟子是益西炯乃。他的弟子是拉杰·祖尔波切。祖尔波切也与托察·帕巴仁波切有关。努钦和祖
English
It is said that by speaking of stillness, all instructions are completed. Even when he was surrounded by eight executioners, arrogance arose. He manifested the miracle of the burning gaze, with fire blazing from his right eye and water gushing from his left, making it impossible for them to peep, and they had to flee while dropping their respective weapons. In general, he saw the faces of many yidam deities and employed oath-bound protectors as servants. Because he realized the truth of the Dharma (upper volume, p. 393), he attained both great siddhis. Since it is impossible to put the detailed biography into writing, it can be learned from the documents of the So lineage, etc. His four heart-sons were: So Yeshe Wangchuk, to whom he explained the essence of the view; Pagor Lönchen Phak, to whom he explained by combining scriptures, commentaries, and ṭīkās; Dan Yönten Chok, to whom he explained in the manner of astrology and dispelling obstacles; and Pu Lekpai Drönme, to whom he explained the excellent composition of words. If all four are complete, then it is an ocean of qualities. He had two sons, Yeshe Gyatso and Pema Wangyal. Yeshe Gyatso's son was Lhaje Hungchung. It is said that he taught wrathful mantras to Jetsun Milarepa, thereby gaining a reputation for great power. The disciples of Yönten Gyatso and his son were Nyang Sherab Chok. It is said that he was skilled in the three aspects of generation and completion stages and also built the monastery of Dakla Gung. When he was practicing on the rock of Hao Go, he directly saw the mandala of Vajrakīlaya. When he struck the rock with a vajra, it sank in as if it were clay, and so on; there are many stories about his attainment of siddhis. His disciple was Chölung Nyang Sherab Jungne. He was the guru's heart-son and gained a reputation for being skilled in all three aspects of generation and completion stages. Most of the lineages from them are called Rong lineage or Nyang lineage, named after the family. Also, the disciples of So Yeshe Wangchuk were Ngantong Jangchub Gyaltsen (upper volume, p. 394), Kongtsun Sherab Yeshe, and Ratong Sherab Tsultrim; Gö Khönnu Pelwa maintained that all three were, and not those of Brang. Both Yönten Gyatso and his son, and So Yeshe Wangchuk, were disciples of Nyang Sherab Chok. His disciple was Yeshe Jungne. His disciple was Lhaje Zurpoche. Zurpoche was also related to Toktsab Phakpa Rinpoche. Nubchen and Zur
Chinese
在祖尔波切之间有一位上师。现在要讲述最后降临到祖尔的形态。其中，祖尔波切释迦炯乃为后弘期佛教奠定了前译教法的根基。祖尔琼瓦·西绕扎用树枝伸展，祖尔·释迦僧格使树木的果实繁茂，因此被称为祖尔三祖师。总的来说，这个被称为“祖尔”的种姓最初是从印度来的。在圣地，有光明神自在童子顶髻者，他的儿子曼达桑秀坚，他的儿子祖尔·格西达扎坚，他的儿子祖尔·仁钦嘉措，他的儿子措桑弥波切。《德乌兰》中说拉杰·祖尔波切是此人的儿子，其他地方则认为是阿杂热的儿子。但在此，全知吉美林巴说，他看到了一封关于祖尔世系的“舒扎敦”的信，并将其作为依据，说弥波切有三个儿子：祖尔·阿杂热、祖尔·卡坚拉坚、祖尔·桑西绕炯乃（《上卷》第395页）。小儿子西炯的儿子是拉杰·祖尔波切、祖尔敦喇嘛、祖尔贡多吉炯乃、祖尔贡琼四人。大儿子阿杂热去印度后，他的儿子是尼玛宁布。后来回到西藏，住在塔隆巴，他的儿子是祖尔塔巴贡钦。他的儿子是祖尔琼·西绕扎巴，他们这样说。其中，拉杰·祖尔波切是光明正大地降临在世间的大成就者。在多康地区的亚荣或亚莫地方，出生于当地施主女德瓦坚的儿子。在腹中时，父亲梦见手中出现了一个有千辐的金轮，以及圣观世音融入自己等，因此知道是化身，取名为释迦炯乃。从父亲那里学会了读写，请教了幻化轮和零碎的口诀。从拉钦·贡巴饶赛那里在接受三句次第的年份受了比丘戒。他说：“此人是化身，所以不用改名字。”从外祖父仁钦嘉措那里学习了相宗三部、《克里亚·让炯》、《让囊嘉直》、《丹觉当波》等，以及密咒内部的口诀方便法等，都精通。而且，
English
Between Zurpoche, there was one lama. Now, let's explain the final form that descended upon Zur. Among them, Zurpoche Shakya Jungne established the root of the early translation teachings in the later dissemination of Buddhism. Zur Chungwa Sherab Drak extended the branches. Zur Shakya Senge made the fruits of the tree flourish, hence they are known as the three ancestors of Zur. Generally, this lineage called "Zur" initially came from India. In the sacred land, there was Odsel Lhawang Zhonnu Tsuktorchen, his son Mandha Sangzhu Chen, his son Zur Beshen Tagdra Chen, his son Zur Rinchen Gyatso, his son Tso Sang Migpoche. In the Blue Annals, it is said that Lhaje Zurpoche was his son, while others consider him to be the son of Atsara. However, here, Kunchen Jigme Lingpa says that he saw a letter about the Zur lineage called "Shu Tsa Dun" and used it as the basis, saying that Migpoche had three sons: Zur Atsara, Zur Kachen Lagchen, Zur Sang Sherab Jungne (Vol. 1, p. 395). The son of the youngest, Shejung, was Lhaje Zurpoche, Zurton Lama, Zurgom Dorje Jungne, and Zurgom Chung, four in total. The eldest, Atsara, went to India, and his son was Nyima Nyingpo. Later, he returned to Tibet and stayed in Taglungpa, and his son was Zur Tagpa Gomchen. His son was Zur Chung Sherab Drakpa, so they say. Among them, Lhaje Zurpoche was a great achiever who manifestly appeared in the world. In Yar Dzong or Yarmo in the Dokham region, he was born as the son of the local patroness Dewa Cham. While in the womb, his father dreamed of a golden wheel with a thousand spokes appearing in his hand, and Avalokiteshvara merging into him, so he knew it was an emanation and named him Shakya Jungne. He learned to read and write from his father and inquired about the illusion wheel and fragmentary instructions. From Lachen Gongpa Rabsel, he received the complete ordination in the year of receiving the three-sentence sequence. He said, "This person is an emanation, so there is no need to change his name." From his grandfather Rinchen Gyatso, he learned the three divisions of epistemology, Kriya Namjom, Namnang Gyudrang, Dpalchok Dangpo, and so on, as well as the secret mantra's inner instructions, skillful means, etc., and was proficient in them. Moreover,