Tibetan
ཡབ་ཆོས་རྣམས་གསན་ཅིང་སྦྱངས། གནས་ལུགས་རང་ངོ་འཕྲོད། རང་སྣང་ཞི་ཁྲོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བར་ཤར། དུས་གནས་ཅི་རིགས་པར། གྲུབ་ཆེན་ཐང་སྟོང་རྒྱལ་པོ། གཏེར་ཆེན་པདྨ་གླིང་པ། འབྲུག་པ་རྒྱལ་(སྟོད་ཆ།༣༥༣)དབང་རྗེ། བྲག་སྒོ་བ་ཀུན་དགའ་བསམ་གཏན། ཀུན་བཟང་རྩེ་པ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན། ཐེལ་ལྷུན་བདེ་རབ་འབྱམས་པ། རྫོགས་ཆེན་པ་ཀུན་དགའ་བཀྲ་ཤིས། བྱམས་སྡིངས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམ་རྒྱལ་སོགས་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ལ་གསར་རྙིང་གི་གདམས་པ་མཐའ་ཡས་པ་གསན། ཁྱད་པར་ཡབ་དང་རྒྱལ་དབང་རྗེ་རྩེ་བའི་བླ་མར་བཟུང་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཟབ་ཆོས་གསན་སྒོམ་དང་འཆད་སྤེལ་སྙིང་པོར་མཛད། རིག་འཛིན་ཀུ་མ་རཱ་ཛའི་བླ་མ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེའི་བསྟི་གནས་རྒྱས་སྨན་མིན་བཞི་དུས་ཀྱིས་ཉམས་པ་གསར་དུ་གསོས། ཟངས་མཚོ་དང་འོད་གསལ་གླིང་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་སྡེ་བཙུགས་ནས་ཕྱག་རྫོགས་བསྒོམ་པའི་སྲོལ་གཏོད། དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་བརྒལ་བར་བཞུགས་ཤིང་། དབུས་གཙང་དྭགས་ཀོང་སོགས་སུ་ཕྱོགས་བྲལ་གྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྐྱངས་སོ། །རྫོགས་ཆེན་པ་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན་ནི། གཉམ་པེ་ཁུན་དུ་ཁྱུང་པོའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས། ལོ་དྲུག་ནས་ཡི་གེ་བྲི་ཀློག་མཁས་པར་མཁྱེན། ཀཿཐོག་པ་བསོད་ནམས་བླ་མ་ལས་རབ་བྱུང་། རྫོགས་ཆེན་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་སོགས་གསན་ཅིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་རིགས་སད་པས། དེ་ཉིད་འཛིན་པའི་བཤེས་གེནན་དུས་དེར་གར་བཞུགས་ཀྱི་སར་དོན་གཉེར་དག་དཀའ་སྤྱད་ཆེན་པོས་བསྙེན་པ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་འོད་གསལ་ཀློང་ཡངས། གྲུབ་ཆེན་ཀུན་བཟང་རྡོ་རྗེ། གཏེར་ཆེན་པདྨ་གླིང་པ། ཟབ་ལུང་པ་ཤཱཀྱ་བཟང་པོ། སྨན་རྩེ་བ་བློ་གྲོས་རྒྱལ་མཚན་སོགས་བླ་མ་མང་པོ་ལས་སྙིང་ཐིག་རྣམ་བཞིའི་གདམས་པ་ཆ་ལག་དང་བཅས་པས་མཚོན་གསན་སྒོམ་འཆད་སྤེལ་གྱི་ཕྲིན་ལས་སྙིང་པོར་མཛད། ཕྱིས་ཀོང་ཡུལ་གཙང་པོ་མོག་(སྟོད་ཆ།༣༥༤)དགུའི་དབེན་པར་སྒྲུབ་པའི་དམ་བཅས་བརྟན་པ་ཉིད་ནས་དགུང་ལོ་རེ་བརྒྱད་པ་ལ་གཤེགས་པས་ས་དེ་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་ཅིང་མི་མ་ཡིན་གྱི་འདུ་ཚོགས་ཆེ་བས་མི་གཅིག་པུར་འགྲོ་མ་ནུས་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། རྗེ་འདིས་སྒྲུབ་པ་མཛད་པ་དང་ཕྱིས་སྐུ་གདུང་རྡོ་གཉེན་གྲུ་བཞི་ཞིག་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་ཞལ་ཆེམ་ལྟར་ཞུགས་ལ་ཕུལ་བས། ས་དེ་རང་ཞིར་སོང་སྟེ་དུལ་བར་གྱུར་སྟབས། དེར་མཚུངས་མེད་བསྟན་འཛིན་རྡོ་རྗེས་སྒྲུབ་གྲྭ་བཙུགས་པ་ད་ལྟ་ཡང་མ་ཉམས་པར་གནས་པ་འདི་འོ། ཀུན་མཁྱེན་ངག་དབང་པདྨ་ནི། རྒྱས་སངས་གླིང་པའི་ལུང་ཟིན་ཆོས་བདག་གི་གཙོ་བོ་དཔལ་ལྡན་སེང་གེའི་སྲས་ཚ་དཔལ་འབར་དབང་ཕྱུག་གི་སྲས་སུ་ཀོང་པོ་རྐྱེན་བྱ་ཁྱུང་དུ་འཁྲུངས། དགུང་ལོ་བརྒྱད་པའི་དུས་ཀྱི་ཞབས་རྗེས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡོད། ཆུང་ངུ་ནས་དམ་པའི་བག་ཆགས་གསལ་བར་སད། ཡབ་དང་། རྫོགས་ཆེན་པ་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན་སོགས་བཤེས་གཉེན་མང་པོ་ལས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གསུང་རབ་མང་དུ་གསན་ཅིང་སྦྱངས། ཁྱད་པར་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་དང་། སངས་རྒྱས་གླིང་པའི་གཏེར་ཆོས་ལ་མཁྱེན་རྟོགས་ཀྱི་རྩལ་རྫོགས། དགོངས་འགྲེལ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་མཛད། སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཡི་དམ་ལྷའི་སྐུ་དང་། དབེན་པར་སྟག་སོགས་གཅན་གཟན་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྟོན་པའི་ཡུལ་བསྒྱུར་བྱེད་ནུས་ཤིང་། རྫས་གཏེར་འགའ་ཡང་བཞེས། ཀོང་ཕྱོགས་སུ་རྙིང་མའི་བསྟན་འཛིན་གཅིག་ལ་མཁྱེན་པ་ཕྲིན་ལས་འགྲན་ལ་མེད་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པ་དེའོ། རྫོགས་ཆེན་པ་བསོད་ནམས་དབང་པོ་ནི། ཀོང་བོ་རྐྱེན་ཚ་གཞུག་(སྟོད་ཆ།༣༥༥)ཏུ་སྐྱུ་རའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས། གཞོན་ནུའི་དུས་ཁྱིམ་ཐབ་བཟུང་ནས་སྲས་མོ་ཞིག་ཀྱང་བྱུང་བ། བྱ་ཁྱུང་པ་རྒྱལ་དབང་བསྟན་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མོར་གྱུར། དགུང་ལོ་སོ་བདུན་པ་ལ་སྲིད་པའི་ལས་སྣང་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་བ་དྲག་པོས་རྒྱུད་བསྐུལ་ཏེ་ཡབབ་ཡུམ་གཉིས་ཀས་བྱ་ཁྱུང་དུ་ཆོས་སྒོར་ཞུགས། ཀུན་མཁྱེན་ངག་དབང་པདྨ་ལས་རྫོགས་ཆེན་སྙིང་ཐིག་སོགས་ཆོས་ཀྱི་གསན་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད། རྒན་ཞུགས་ཀྱིས་རེ་ཆེན་པོ་མེད་ཀྱང་བླ་མས་པྱི་མཐའ་གཟིགས་ནས་གདམས་པ་ཐམས་ཅད་ཚད་སྤྲུགས་སུ་གནང་བ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་བསྒོམས་པས་ལུགས་ཀྱི་རང་ངོ་འཕྲོད། ཙཱ་རི་སྟག་ཚང་དོམ་ཚང་པུ་རི་ཟིལ་ཆེན་སོགས་སུ་དཀའ་སྤྱད་ཆེན་པོས་སྒྲུབ་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཛད་པས་ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན། འཕྱིས་འཚུངས་མེད་བསྟན་འཛིན་རྡོ་རྗེའི་བཀས་གཙང་པོ་མགོ་དགུའི་སྒྲུབ་སྡེར་བཞུགས། བཞུགས་ཁང་སྨྱུག་མའི་གཟེབ་སྤྱིལ་ད་ལྟའང་ཡོད། དེ་སྐབས་གཙང་བསམ་འགྲུབ་རྩེ་ནས་བཤེས་གཉེན་སྐྱེས་ཅེན་སོག་ཟློག་པས་མནལ་ལམ་དག་པ་འོད་གསལ་གྱིས་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་བ་འབྲོམ་གྱིས་སྤྲུལ་པར་བསྔགས་ཤིང་བརྟན་བཞུགས་པུལ་བར། རྫོགས་ཆེན་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ། རྗོད་བྱེད་ཚིག་དང་སྒྲ་ལ་དབང་བ་མང་། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྟོན་མཁས་ཁྱོད་མིན་སུ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་བསྔགས་བརྗོད་སྩལ་བས་རྗེ་འདིའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེ་བའི་བདག་རྐྱེན་དུ་བྱུང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཀའ་ཆོས་ཞུ་བ་མང་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་རྫོ
Chinese
听闻并修习了父亲的教法，领悟了实相的自性。自身显现的寂静与忿怒本尊坛城清晰显现。在各种时机和地点，从成就者唐东杰布、大掘藏师贝玛林巴、竹巴法王（上册，353页）、扎果瓦·贡嘎桑丹、根桑孜巴·索南坚赞、泰勋德绕绛巴、佐钦巴·贡嘎扎西、绛定巴·桑杰南杰等约五十位智者和成就者的上师处，听受了新旧传承的无量教诲。特别是将父亲和嘉旺仁增的上师视为根本上师，以听闻、修习和讲授、弘扬这两位的甚深教法为核心。恢复了莲花生大士的弟子，持明者古玛Ra扎的上师南喀多杰的修行地——嘉参敏西四处因年代久远而衰败的地方。建立了桑措和奥赛林等修行院，开创了修习大手印和佐钦的传统。活到八十多岁，在卫藏、达波、康区等地广泛开展了无偏的利他事业。佐钦巴·索南仁钦：出生于娘麦昆的琼波族。六岁时精通读写。从噶托巴·索南喇嘛处出家。听受了《佐钦心髓精要》等教法，对大圆满生起了觉悟。为了寻找持有此教法的导师，不顾艰难困苦，依止了当时居住在某地的格南。从仁波切·奥赛隆扬、成就者根桑多杰、掘藏师贝玛林巴、扎隆巴·释迦桑波、曼孜巴·洛哲坚赞等众多上师处，听受了包括四部心髓的教法及其所有分支，以听闻、修习、讲授和弘扬为核心事业。后来，在康区藏布莫（上册，354页）九的寂静处坚定地发誓修行，八十八岁时去世。由于那个地方非常荒凉，有很多非人的聚集，以至于没有人能够独自前往。但是，这位上师在那里修行，后来按照遗嘱，将遗体放在一块四方形的石板上火化。那个地方自然变得平静和驯服。因此，无与伦比的丹增多杰在那里建立了修行院，至今仍然存在。根钦·阿旺贝玛：是嘉桑林巴的授记
English
He listened to and practiced his father's teachings, realizing the nature of reality. The mandala of peaceful and wrathful deities of his own perception arose clearly. At various times and places, from about fifty wise and accomplished masters such as the accomplished Thangtong Gyalpo, the great treasure revealer Pema Lingpa, Drukpa Gyalwang Rje (upper volume, p. 353), Drakgowa Kunga Samten, Kunsang Tsepa Sonam Gyaltsen, Telhun De Rabjampa, Dzogchenpa Kunga Tashi, Jamsdingpa Sangye Namgyal, he received limitless teachings of both the old and new traditions. In particular, he regarded his father and Gyalwang Rje Tsepawa as his root gurus, and made the hearing, contemplation, teaching, and propagation of their profound Dharma the core of his practice. He restored the four retreat places of Gyatsa Menzi, the seat of Namkha Dorje, the guru of Rigdzin Kumaradza, which had deteriorated over time. He established retreat centers at Zangtso and Osel Ling, initiating the tradition of practicing Mahamudra and Dzogchen. He lived to be over eighty years old and extensively carried out impartial activities in U-Tsang, Dakpo, and Kongpo. Dzogchenpa Sonam Rinchen: He was born into the Kyongpo clan in Nyampe Khun. From the age of six, he was skilled in reading and writing. He received ordination from Kathokpa Sonam Lama. He listened to teachings such as the Condensed Essence of Dzogchen and awakened to Dzogchen. In order to find the teacher who held this teaching, he endured great hardships and relied on Genam, who was living somewhere at that time. From Rinpoche Osel Longyang, the accomplished Kunsang Dorje, the treasure revealer Pema Lingpa, Zablumpa Shakya Zangpo, Mentsewa Lodro Gyaltsen, and many other gurus, he listened to the teachings of the Four Heart Essences and all their branches, making the hearing, contemplation, teaching, and propagation the core of his activities. Later, he firmly vowed to practice in the secluded place of Kongpo Tsangpo Mok (upper volume, p. 354) Gu, and passed away at the age of eighty-eight. Because that place was very desolate and had a large gathering of non-humans, no one could go there alone. However, this master practiced there, and later, according to his will, his body was cremated on a square stone slab. That place naturally became peaceful and tame. Therefore, the incomparable Tenzin Dorje established a retreat center there, which still exists today. Kunkhyen Ngawang Padma: is the prophecy of Gyasang Lingpa.
Chinese
因此，我的主要上师，是光荣的狮子之子，光荣的炽燃自在之子，他降生于工布地区的嘉琼（今西藏林芝市工布江达县境内）地方。八岁时的足迹也非常清晰。从小就清晰地唤醒了圣洁的习气。从父亲和佐钦巴·索南仁钦等众多善知识那里听闻并学习了许多显密经论。特别是对于秘密心髓和桑杰林巴的伏藏法，具备了圆满的证悟能力。还创作了许多注释性的论著。能够为弟子们展现本尊神的身相，以及在寂静处显现老虎等猛兽的形象，具有转变境地的能力。也取出了一些圣物伏藏。在工布地区，他是宁玛派的唯一教法持有者，是一位智慧和事业无人能及的大善知识。佐钦巴·索南旺波，出生于工布嘉琼擦久（《妥甲》355页）的嘉宇家族。年轻时成家，生了一个女儿，成为了嘉琼巴·嘉瓦丹增的手印母。三十七岁时，对世俗的事务产生了强烈的厌离心，父母双方都支持他在嘉琼出家。从昆钦·阿旺贝玛那里广泛听闻了佐钦心髓等教法。虽然年事已高，没有太大的希望，但上师看到了他的潜力，将所有的教诲都倾囊相授，他以极大的努力修行，从而证悟了本来的面目。在擦日、达仓、多仓、布日孜钦等地，以极大的苦行专一修行，证悟得到了极大的提升。后来，在无与伦比的丹增多吉的命令下，住锡于藏布江头九座山峰的修行地。至今仍保留着竹制的简陋住所。当时，从藏地桑珠孜的善知识格西坚·索洛巴在清净的光明梦境中看到，赞叹他是嘉瓦仲的化身，并供养了长寿住世的祈愿。对于六十四万佐钦法，他精通言辞和声音。除了您，谁还能精通意义的智慧呢？等等赞颂，成为了开启这位上师弘法事业的助缘。因此，聚集了众多前来请求教法的人，为他们传授了佐
English
Thus, my main master was born as the son of the glorious Lion, the son of the glorious Palbar Wangchuk, in Kyen Jyakhyung in Kongpo (now Gongbo'gyamda County, Nyingchi City, Tibet). His footprints at the age of eight are also very clear. From a young age, he clearly awakened the sacred imprints. From his father and Dzogchenpa Sonam Rinchen and many other spiritual friends, he heard and studied many Sutra and Tantra scriptures. In particular, he perfected the wisdom and realization of the Secret Essence and the treasure teachings of Sangye Lingpa. He also composed many commentary treatises. He was able to transform the environment for his students by showing them the form of the Yidam deity and the form of wild animals such as tigers in secluded places. He also took out some material treasures. In the Kongpo area, he was the only Nyingma lineage holder, a great spiritual friend whose wisdom and activities were unmatched. Dzogchenpa Sonam Wangpo was born into the Kyura family in Kongbo Kyentsa Zhuk (Stod Cha, p. 355). In his youth, he married and had a daughter, who became the mudra consort of Jyakhyungpa Gyalwang Tenzin. At the age of thirty-seven, he was strongly motivated by renunciation and sorrow for worldly affairs, and with the support of both his parents, he entered the Dharma gate in Jyakhyung. From Kunkhyen Ngawang Padma, he extensively heard teachings such as the Dzogchen Essence. Although he was old and had no great hope, the lama saw his potential and gave him all the instructions without reservation. He practiced with great diligence and thus realized his true nature. In Tsari, Taktsang, Domtsang, Puri Zilchen, and other places, he practiced single-pointedly with great asceticism, and his realization was greatly enhanced. Later, by the order of the incomparable Tenzin Dorje, he resided in the practice community of the nine peaks of the Tsangpo River. The simple bamboo dwelling where he resided still exists today. At that time, Geshe Kyechen Sogzlogpa from Tsang Samdrubtse saw in a pure, clear dream and praised him as an incarnation of Gyalwa Drom and offered a long life prayer. For the sixty-four hundred thousand Dzogchen teachings, he is proficient in words and sounds. Who but you is skilled in teaching the wisdom of meaning? Such praises became the supporting condition for opening the Dharma activities of this master. Therefore, many people gathered to request teachings, and he taught them the Dzo