Tibetan
ག་སྟེ། ལོ་བཅུ་བཞི་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་གསུངས། དེས་བརྒྱུད་འཛིན་ཇི་མགོན་ལ་གནང་། དེས་བྱ་མེད་ཚུལ་རིན་ལ་གནང་ངོ་། ཡང་འཛེང་གིས་ཡར་ཀླུངས་བཙན་ཐང་པ་ཉང་དྷརྨ་སིདྷ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་བཤད་པས་བྱིན་རླབས་ཞུགས། རྟོགས་པ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྐྱེས། དུར་ཁྲོད་དགོན་པར་བཞུགས་ཏེ་འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། མཐར་དགུང་ལོ་དོན་བདུན་པ་ལ་གཤེགས། འདི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་ཡོད་དོ། དེའི་སློབ་མ་བཛྲ་པཱ་ནི། དེའི་སློབ་མ་བླ་མ་ལྷའོ། ཡང་འཛེང་གིས་གསེར་ལུག་པ་ལ་བཤད། དེས་སློབ་དཔོན་རང་གྲོལ། དེས་སྲས་པོ་ཆོས་རིན་ལ་བཤད་དོ། །ཡང་འཛེང་གིས་དུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱན་ལ་བཤད། དེས་དུ་སྟོན་དད་པ་བརྩོན་འགྲུས། དེའི་སློབ་མ་ཞིག་གིས་བྱས་པའི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་ཡོད། ཡང་འཛེང་གིས་གཟིགས་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ། དེས་མཁན་པོ་ལ་ཁ་བ། དེས་སློབ་དཔོན་མགོན་སྐྱབས། དེས་སློབ་དཔོན་གོ་རི་བ། དེས་བོ་སྟོན་ལ་བཤད་དེ་བོ་སྟོན་གྱི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་གནང་ངོ་། དེས་བོན་སྟོན་ལ་བཤད་དེ་བོ་སྟོན་གྱི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་གནང་ངོ་། ཡང་འཛེང་གིས་སྤུང་རིང་བ་གཡག་སྟོན་ཟླ་བ་འོད་ཟེར། དེས་ཀློག་སྟོན་དགེ་འདུན་སྐྱབས། འདི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་ཡོད། ཡང་སྤུང་རིང་བ་གཡག་སྟོན་གྱིས་ལོ་བརྒྱ་ལ་(སྟོད་ཆ།༣༠༩)ཉེ་བ་ཐུབ། དེས་འོན་ནག་སྟོན་པ་གླ་རུ་བན་དེ་ལ་བཤད་ཀྱང་དར། ཡང་འཛེང་གིས་སྐྱ་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་ལ་བཤད། དེས་གཟིགས་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ། དེས་མཁན་ཆེན་ངུར་པ། དེས་དུ་སྟོན་བཛྲ་ཤྭ་ར། དེས་མཁན་ཆེན་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན། དེས་མཁན་ཆེན་ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན། དེས་མཁན་ཆེན་གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ། དེས་སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་གྲགས་པ། །དེས་མཁན་ཆེན་སངས་རྒྱས་བཟང་པོ། དེས་བླ་མ་བརྩོན་འགྲུས་དབང་ཕྱུག །དེས་མཐའ་བཞི་གྲགས་པ་རིན་ཆེན། དེས་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་རྒྱལ་པོ་འདི་སྐུ་གཞོན་ནུའི་ཚེ་ཁྲབ་ལ་ཁར་རབ་ཏུ་བྱུང་། ལོ་དུས་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས། མཛོད་དང་འདུལ་བ་ལ་བྱང་བས་སྐྱོར་ལུང་དུ་གྲྭ་སྐོར་མཛད། ཐུགས་དམ་འཕེལ་བར་བཞུགས་པ་ལ། སྐུ་ན་ཧ་ཅག་མཐོ་བས་སྤྱན་མི་གསལ་ཡང་གཞན་གྱིས་སྤྱན་ཚབ་བྱས་ཏེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་གསུངས་པ་སོགས་ཐུགས་སྐྱེད་ཤིན་ཏུ་ཆེ། དགུང་ལོ་བརྒྱར་ཉེ་བར་བཞུགས་ནས་གཤེགས་པའི་རྗེས་ཐུགས་ལས་རིང་བསྲེལ་ཟད་པ་མེད་པར་བྱོན་པ་བྱུང་། འདིས་འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྤྱན་སྔ་ཞྭ་དམར་བ་བཞི་པ། ཤེལབརག་པ་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས། ཁྱུང་ཚང་རས་པ་བློ
Chinese
比如，十四岁时宣讲了金刚桥法。他将此法传给了传承持有者吉贡，吉贡又传给了嘉梅楚仁。此外，增也向雅砻藏塘巴娘达玛悉达宣讲了金刚桥法，因此加持融入，证悟以顿超的方式生起，住在尸林寺，广大利益众生，最终七十七岁时去世。从他这里传承下来的法本讲解也有。他的弟子是金刚手，金刚手的弟子是喇嘛拉。增也向色鲁巴宣讲，色鲁巴传给了导师让卓，让卓传给了儿子曲仁。增也向杜多杰坚宣讲，杜多杰坚传给了杜敦达巴尊哲。他的一个弟子也做了法本讲解。增也向孜益西旺波宣讲，孜益西旺波传给了堪布拉卡瓦，堪布拉卡瓦传给了导师衮嘉，导师衮嘉传给了郭日瓦，郭日瓦传给了博敦，博敦也做了法本讲解。他传给了本敦，本敦也做了法本讲解。增也向彭仁瓦雅敦扎瓦沃热宣讲，彭仁瓦雅敦传给了洛敦格敦嘉。从他这里传承下来的法本讲解也有。彭仁瓦雅敦活了将近一百岁（上卷，309页）。他向翁纳敦巴拉如班德宣讲，也很兴盛。增也向嘉才益西旺秋宣讲，嘉才益西旺秋传给了孜益西旺波，孜益西旺波传给了堪钦吾尔巴，堪钦吾尔巴传给了杜敦班杂夏瓦，杜敦班杂夏瓦传给了堪钦索南坚赞，堪钦索南坚赞传给了堪钦喜饶坚赞，堪钦喜饶坚赞传给了堪钦勋努喜饶，堪钦勋努喜饶传给了导师勋努扎巴，勋努扎巴传给了堪钦桑结桑波，桑结桑波传给了喇嘛尊珠旺秋，尊珠旺秋传给了塔吉扎巴仁钦，扎巴仁钦传给了导师释迦嘉波。这位导师年轻时在卡拉出家，按时受了比丘戒，精通俱舍和律藏，所以在觉隆进行了辩经。他住在禅修增进之处，因为年纪很大，眼睛看不清楚，但别人代替他念诵，然后他再讲解，等等，发心非常大。活了将近一百岁去世后，从心中出现了无尽的舍利。这是俄洛勋努华所说的。然后是第四世夏玛巴，谢拉巴却吉洛哲，琼仓饶巴洛。
English
For example, at the age of fourteen, he taught the Vajra Bridge. He gave this to the lineage holder Jigme Gon, who gave it to Jamé Tsulrin. Also, Dzeng taught the Vajra Bridge to Nyang Dharma Siddha of Yarlung Tsenthangpa, so blessings entered, realization arose in the manner of Tögal, he stayed in the charnel ground monastery, greatly benefiting beings, and finally passed away at the age of seventy-seven. There are also commentaries on the texts transmitted from him. His disciple was Vajrapani. Vajrapani's disciple was Lama Lha. Also, Dzeng taught to Ser Lukpa, who taught to Lopön Rangdröl, who taught to his son Chö Rin. Also, Dzeng taught to Du Dorje Gyen, who taught to Du Tön Drapa Tsöndrü. One of his disciples also made a commentary on the text. Also, Dzeng taught to Zik Yeshe Wangpo, who taught to Khenpo Lhakawa, who taught to Lopön Gönkyap, who taught to Lopön Goriwa, who taught to Botön, and Botön also gave commentaries on the text. He taught to Bön Tön, and Bön Tön also gave commentaries on the text. Also, Dzeng taught to Pungringwa Yakton Dawa Özer, who taught to Loktön Gedün Kyap. There are also commentaries on the texts transmitted from him. Also, Pungringwa Yakton lived nearly a hundred years (Upper Volume, p. 309). He taught to Ön Nak Tönpa Laru Bande, and it flourished. Also, Dzeng taught to Kya Tshe Yeshe Wangchuk, who taught to Zik Yeshe Wangpo, who taught to Khenchen Ngurpa, who taught to Du Tön Vajrashvara, who taught to Khenchen Sönam Gyaltsen, who taught to Khenchen Sherab Gyaltsen, who taught to Khenchen Zhönnu Sherab, who taught to Lopön Zhönnu Drakpa, who taught to Khenchen Sangye Sangpo, who taught to Lama Tsöndrü Wangchuk, who taught to Taji Drakpa Rinchen, who taught to Lopön Shakya Gyalpo. This teacher, in his youth, went forth at Kharala, took full ordination on time, and being learned in the Treasury and the Vinaya, he debated at Kyölung. He stayed in a place of increasing meditation, and although he was very old and his eyes were not clear, others recited for him and then he explained, etc., his intention was very great. After living nearly a hundred years, when he passed away, relics appeared from his heart without end. This was said by Gö Lözhönnu Pal. Then, the Fourth Shamarpa, Shelbrakpa Chökyi Lodrö, Khyunchung Raspa Lo.
Tibetan
་གྲོས་དཔལ་ལྡན། ཆོས་དབང་བསྟན་འཛིན་ཉི་མ་སོགས་ནས་སྨྱོས་སྟོན་པྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ཡས་སྲས་ནས་རིམ་པར་བདག་གི་བླ་མའི་བར་དུ་བྱིན་རླབས་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་མ་ཆད་པར་བྱོན་པ་ཡིན་ནོ། ཡང་མ་འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་ནས། པཎ་ཆེན་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་སོགས་གཞན་ཡང་བརྒྱུད་ཚུལ་མང་ངོ་། བླ་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་སོགས་ཞིབ་པར་མ་ངེས་ན་འང་ཕལ་ཆེར་དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུར་ཉེ་བར་བཞུགས་ཞེས་(སྟོད་ཆ།༣༡༠)གྲགས། སྤྱིར་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་ལ་རྗེ་མངའ་བདག་རྒྱལ་པོས་གདམས་པ་ཕོག་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་སྙན་སྲབ་ཅིང་བཙུན་མོ་དང་བློན་པོ་གདུག་པ་ཆེས་པས་ཆོས་མཐར་མ་ཕྱིན། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་རྒྱལ་མོ་གཡུ་སྨྲ་སྙིང་པོ་ལ་རྫོགས་པར་གནང་། གཡུ་སྒྲ་ཁམས་སུ་ལོག་ནས་སྤྲང་སངས་རྒྱས་མགོན་པོར་རྒྱས་གཏད་རྒྱ་གསུམ་པའི་ལུགས་ཚང་བ་ཞིག་བཞག་ཟེར་བ་ལུགས་གཞན་ཡིན། དེ་ནས་མར་བྱོན་ཏེ་རྒྱ་བློ་གྲོས་གཞོན་ནུ་ལ་རྒྱུད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཕྲ་མོ་བཅས་པ་གཏད། དེ་ནས་ཞིང་གཞན་དུ་འཕོ་ཁར་དབས་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་ལ་རྫོགས་པར་གནང་། དེས་མདོ་སྨད་ད་ན་ཏིག་དགོན་པར་བསྐྱངས་ཞེས་ལོ་རྒྱུས་སུ་གསལ་བ་རྣམས་སེམས་སྡེ་བརྒྱད་པ་བར་མའི་སྐོར་ཡིན་ཀྱང་དེང་སང་རྒྱུན་མི་སྣང་ངོ་། དེ་དག་ནི་སློབ་དཔོན་བཻ་རོ་ཙ་ན་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། ཡང་རྫོགས་ཆེན་ཁམས་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་ནི། ཨ་རོ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ལས་བབ་སྟེ། ཨ་རོ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་མིག་རིང་མོའི་བྱེ་གསེབ་ཏུ་བུ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་བཞུགས་པ་ལ། ལྷ་བཙུན་མ་ཞིག་ཁམས་བསེང་དུ་ཕྱིན་པས་མཐོང་། སྙིང་རྗེ་ཡང་ཁྱེར་པྱིན་ན་ཡ་ག་བྱུང་གིས་དོགས་ནས། གནས་གཞིའི་དཔོན་ལ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་འདུག་སྨྲས་པས། འོ་ན་སྙིང་རྗེ་ལོང་ལ་ཤོག་ཟེར་བས་བླངས། རོ་འདྲ་བར་ཉལ་ཞིང་ཁ་ནས་ཨ་ཨ་ཟེར་བས་ཨ་རོར་བཏགས། ཕྱིས་འགྲོ་ཤེས་ནས་དགེ་འདུན་ཆོས་སྤྱོད་བྱེད་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་ཕྱིན། དགེ་འདུན་རྣམས་ན་རེ། ཨ་རོ་ཁྱོད་འདིར་ཅི་བྱེད་ཟེར་བ་ལ། ང་ཡང་འདིར་ཆོས་སྤྱོད་བྱེད་བྱས་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཤེས་སམ་ཟེར་བ། བདག་གིས་ཆོས་མང་པོ་ཡང་དག་པ་ཤེས་(སྟོད་ཆ།༣༡༡)བྱས་པས། འོ་ན་འདི་ཡང་ཤེས་སམ་བྱས་ནས་སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་གཅིག་གཏད་པས་ལེགས་པ་བཏོན་བྱུང་། ཁྱེད་ལ་མ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཤེས་ཟེར་ནས་ཨ་རོ་ལུགས་ཀྱི་གདམས་ངག་གི་མིང་འགའ་ཞིག་བཏོན་པས། དེར་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཧ་ལས་ཏེ། ཨ་རོ་དང་ཨ་རོས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་
Chinese
格热班丹，曲旺丹增尼玛等，至秀顿钦列伦珠耶赛，依次直至我的上师，加持传承的教言未曾中断。 还有玛郭洛贤努华，班禅布千松巴等，还有很多传承方式。 后面的上师们的寿命等虽然不确定，但据说大多接近八十岁（上册，310页）。 总的来说，贝若扎那寿命的早期，杰昂达嘉波接受了教诲，但国王心胸狭窄，王后和大臣非常恶毒，所以佛法没有达到终点。 寿命的后期，圆满地赐予了王后玉扎宁波。 玉扎返回康地后，对乞丐桑吉贡波详细讲述，据说建立了一个完整的恰松巴仪轨，这是另一种说法。 之后向下传承，将二十五细脉传给了嘉洛哲贤努。 之后在迁往其他刹土时，圆满地赐予了瓦多杰嘉灿。 据历史记载，他曾在多麦达纳迪寺修行，这些都是心部八支中间部分的范围，但现在已经看不到了。 这些就是导师贝若扎那如何出现的经过。 还有被称为佐钦康地的传承，是从阿若耶谢炯内传下来的。 阿若是化身，在长水眼的沙砾中化现为一个小孩。 一位天女前往康盛时看到了他。 担心如果可怜他带走会出事，就对当地的官员说有这么一个人。 官员说，如果是可怜他，就带过来吧，于是就带走了。 他像尸体一样躺着，嘴里发出阿阿的声音，所以被称为阿若。 后来他学会了走路，就去了僧众修法的寺院。 僧众们说：阿若，你在这里做什么？ 他说：我也在这里修法。 僧众问：你懂佛法吗？ 他说：我懂得很多正确的佛法（上册，311页）。 僧众说：那么你也懂这个吗？然后给了他一本《入行论》，他背诵得很好。 他说：我还懂你们没听说过的佛法，然后说了一些阿若仪轨的诀窍的名字。 当时所有的僧众都惊呆了，阿若和阿若就是智慧的来源。
English
Geru Palden, Chöwang Tenzin Nyima, etc., to Nyöton Trinley Lhundrup Yese, and successively to my lama, the blessings of the lineage have come without interruption. Also, from Ma Gö Lözhönnu Pal, Panchen Bumpak Sumpa, etc., there are many other ways of transmission. Although the life spans of the later lamas are not certain, it is said that most of them lived to be nearly eighty years old (Vol. 1, p. 310). In general, in the early part of Vairotsana's life, the lord king received the instructions, but the king was narrow-minded, and the queen and ministers were very malicious, so the Dharma did not reach its end. In the latter part of his life, he fully bestowed it upon the queen Yudra Nyingpo. When Yudra returned to Kham, he fully explained it to the beggar Sangye Gonpo, and it is said that he established a complete Chaksumpa system, which is another tradition. Then, coming down, he entrusted the twenty-five subtle veins to Gya Lodrö Zhönnu. Then, before passing to another realm, he fully bestowed it upon Dawa Dorje Gyaltsen. It is said in the histories that he practiced at Do Meda Natik Monastery, which is within the scope of the middle part of the eight sections of the Mind Series, but it is not seen nowadays. These are the ways in which the master Vairotsana appeared. Also, the tradition known as Dzogchen Kham tradition came from Aro Yeshe Jungne. Aro is an emanation body, who emanated as a small child in the sand of a long spring. A nun went to Kham Seng and saw him. Fearing that something might happen if she took him out of compassion, she told the local official that there was such a person. The official said, "If you pity him, bring him here," so she took him. He lay like a corpse, saying "A-A" from his mouth, so he was named Aro. Later, when he learned to walk, he went to the monastery where the monks practiced Dharma. The monks said, "Aro, what are you doing here?" He said, "I am also practicing Dharma here." The monks asked, "Do you know the Dharma?" He said, "I know many correct Dharmas (Vol. 1, p. 311)." The monks said, "Then do you know this?" and gave him a text of the Bodhicharyavatara, which he recited well. He said, "I also know Dharmas that you have not heard of," and then said some names of the key points of the Aro tradition. Then all the monks were amazed, Aro and Aro are the source of wisdom.