Tibetan
་ཀ་བསྟན་པ་ཕྱི་དར་གྱི་ཐོག་མའང་སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་རིང་ལུགས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། འོན་ཀྱང་རྙིང་མའི་སྔགས་བརྒྱུད་ལའང་ཟུར་ཆེན་ཤཀྱ་འབྱུང་གནས་སོགས་སྡོམ་བརྩོན་ཀྱང་མང་དུ་བཞུགས་མོད་ཀྱི་ཕལ་ཆེར་སྔགས་ཀྱིས་ལམ་ལས་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་ཤར་སྟག་བྱུང་ཞིང་། དེ་དུས་སྡོམ་རྒྱུན་གཞན་མེད་པས་གསར་པའི་སྐྱེས་ཆེན་མང་པོས་བླ་ཆེན་གྱི་སྡོམ་རྒྱུན་འདི་བཞེས་པས། སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་གྱེས་ཤིང་སྡོམ་རྒྱུན་ཕལ་ཆེར་གསར་མའི་ཕྱོགས་ཤས་ཆེ་བ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ནས་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱིས་པཎ་ཆེན་དྷརྨ་པཱ་ལ་སྤྱན་(སྟོད་ཆ།༥༥༣)དྲངས་ནས་སྟོད་འདུལ་གྱི་སྡོམ་རྒྱུན་སྤེལ་ཡང་ཡུན་རིང་མ་དར་ལ། ཕྱིས་ཁ་པཎ་ཆེན་གྱི་སྡོམ་རྒྱུན་མང་དུ་འཕེལ་བས། ཕྱིས་ཚོད་རྙིང་མའི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་རང་དང་འབྲེལ་ཟབ་གང་ཆེ་བའི་ས་དགེ་དཀར་འབྲུག་སོགས་གང་རེད་ལས་སྡོམ་པ་བཞེས་ཤིང་། རང་རང་གི་གྲ་གཙང་ལའང་སྡོམ་རྒྱུན་དེ་ཕ་འབོག་པར་བྱེད་པས་སྡོམ་རྒྱུན་སྣ་ཚོགས་ཞིག་ལས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཀྱང་། དུས་ཕྱིས་ཀུན་མཁྱེན་རྒྱལ་བ་ལྔ་པ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་བཞེད་བཞིན། རིག་འཛིན་གཏེར་བདག་གླིང་པ་དང་བཀའ་བགྲོས་ཀྱིས་གྲྭ་ས་ཆེན་པོ་ཨོ་རྒྱན་སྨིན་གྲོལ་གླིང་དུ་འདུལ་བའི་སྡོམ་རྒྱུན་ཁྱད་འཕགས་འདི་བཙུགས་ནས་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་གསོ་སྦྱོང་དབྱར་གནས་བགགས་དབྱེ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱག་ལེན་ཕྲ་ཞིག་ཕྲ་བའང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་འདུལ་གྲྭ་ཤིན་ཏུ་དངོས་གཙང་ཞིང་དང་བ་འདྲེན་པ་འདི་བཞིན་ཇི་སྲིད་བསྟན་པ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གཏན་ཆགས་པར་མཛད་པ་ནས་བཟུང་། རྙིང་ལུགས་གྲ་གཙང་ཕལ་ཆེ་བས་སྡོམ་པ་དེ་ནས་ལེན་ཅིང་། ཁྱད་པར་རྫོགས་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ཁྲི་གོང་འོག་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནས་བསྙེན་རྫོགས་བཞེས་པ་དང་། བདག་གི་བླ་མ་ཉི་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེས་ཀྱང་ཐོག་མར་རབ་བྱུང་སྨིན་གླིང་ནས་བཞེས་ཤིང་ཆོས་སྤྱོད་དུའང་སྡོམ་རྒྱུན་འདི་ཁོ་ན་བཀོད་པར་མཛད་པ་ལྟར། རང་ལུགས་སོ་ཐར་སྡོམ་རྒྱུན་གྱི་མཁན་རབ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ། དེ་ཡང་ཐོག་མར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདི། ལུང་སྔོན་འབྱུང་སོགས་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་བཀའ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྔོན་རྒྱལ་པོ་འོད་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་(སྟོད་ཆ།༥༥༤)དྲུང་དུ་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་བསགས་ཏེ། མཛད་ལས། རྣམ་གཟིགས་མར་མར་རི
Chinese
而且，佛教后弘期的开端也仅仅是旧译宁玛派的传统。然而，宁玛派的密咒传承中，虽然也有如祖尔钦·释迦炯乃等许多严守戒律者，但大多数通过密咒之道获得成就的事迹却鲜有听闻。当时没有其他的戒律传承，因此许多新派的大德都接受了拉钦（大上师）的戒律传承。因此，密咒和显宗分为两派，戒律传承大多偏向新派。之后，拉喇嘛益西沃迎请班智达达摩巴拉（上卷，553页），弘扬了上部律藏的戒律传承，但并未长久兴盛。后来，卡班钦的戒律传承日益增多。之后，大致上宁玛派的上师们都从与自己关系密切的萨迦、格鲁、噶举、竹巴等派别中受戒。并且，各自僧团的戒律传承也以此为依据，因此戒律传承并非统一，而是多种多样。后来，根据全知第五世达赖喇嘛的意愿，与持明者掘藏师雷洛林巴商议后，在欧坚敏珠林寺建立了殊胜的律宗传承，以三事仪轨、布萨、安居、解制等为代表的细致行持，乃至极其微小的方面也都非常清净的律宗僧团，极其纯洁，令人信服，并使其在佛教存在期间得以永久确立。自此之后，大多数宁玛派的僧团都从那里受戒。特别是佐钦仁波切上下两世都从那里受了比丘戒。而且，我的上师尼祖仁波切最初也是在敏珠林寺出家，并且在功课仪轨中也只采用了这个戒律传承。下面将稍微讲述一下本派别解脱戒律传承的堪布上师们的历史。最初，我们的本师释迦牟尼佛，在《龙钦饶降》等初转法轮的教言及其注释中记载，往昔曾为光显国王时，于释迦牟尼佛前发起菩提心。从那时起，积累了以资粮道所摄持的无数资粮劫。事业方面：南瞻部洲的如来...
English
Moreover, the beginning of the later dissemination of Buddhism was solely the tradition of the Nyingma school of the early translations. However, within the mantra lineage of the Nyingma school, although there were many who diligently observed the precepts, such as Zurchen Shakya Jungne, stories of attaining accomplishment through the path of mantra were rarely heard. At that time, there was no other lineage of precepts, so many great beings of the new schools received this lineage of precepts from Lachen (great master). Therefore, mantra and philosophy became two separate schools, and the lineage of precepts mostly leaned towards the new schools. After that, Lha Lama Yeshe O invited the great scholar Dharmapala (upper volume, p. 553) and propagated the lineage of precepts of the Upper Vinaya, but it did not flourish for long. Later, the lineage of precepts of Kha Panchen increased greatly. Later, generally, the lamas of the Nyingma school took vows from whichever of the Sakya, Gelug, Kagyu, Drukpa, etc., was most closely related to them. And they made that lineage of precepts the basis for their respective monastic communities, so the lineage of precepts was not uniform, but diverse. Later, according to the wishes of the omniscient Fifth Dalai Lama, after consulting with the Vidyadhara Terdag Lingpa, this excellent Vinaya lineage was established in the great monastic university of Ogyen Mindrolling, with detailed practices represented by the three-fold ritual, sojong, summer retreat, and dissolution, etc., and even the most minute aspects of the Vinaya monastic community were extremely pure, trustworthy, and permanently established for as long as the teachings remained. Since then, most of the Nyingma monastic communities have taken vows from there. In particular, both the upper and lower incarnations of Dzogchen Rinpoche took their bhikshu vows from there. Moreover, my guru Nyisprul Rinpoche also initially took ordination from Mindrolling, and only this lineage of precepts was included in his liturgical practices. Now, I will briefly relate the history of the abbots and masters of the Pratimoksha lineage of our own tradition. Initially, our teacher, Shakyamuni Buddha, as recorded in the teachings and commentaries of the first turning of the wheel of Dharma, such as the "Lung Nyönjung," was once King Odchen, and generated bodhicitta in the presence of the great Shakyamuni Buddha (upper volume, p. 554). From that time on, he accumulated countless kalpas of merit gathered by the path of accumulation. In terms of activities: the Tathagata of Jambudvipa...
Tibetan
ན་ཆེན་གཙུག །གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཐ་མར་བྱུང་། དང་པོ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། དེ་ནས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་མཚན་བཟང་གི་རྒྱུ་བསྒྲུབས་ནས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་པོར་འཁྲུངས། དེ་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་གཟིགས་པ་རྣམ་ལྔས་གིཟགས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་སུ་གཤེགས་ནས། མཐར་རྡོ་རྗེ་གདན་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་བཞུགས་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རག་བྱུང་གི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའང་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་རྟེན་ལ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་མཛད་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པ། བསམ་གཏམ་ཐ་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། དེ་ཡི་སྔོན་དུ་ཐར་ཆ་མཐུན། ཞེས་སོ། དེ་ནས་ཞག་ཞེ་དགུ་འདས་པ་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་ཚེས་བཞི་ལ་ཝཱ་ར་ཎ་སིར་ལྔ་སྡེ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཟླས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་ལྔ་སྡེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ། ལྷ་བརྒྱད་ཁྲིས་བདེན་པ་མཐོང་། དེ་ནས་ཉེ་བའི་ལྔ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནས་རབ་བཟང་གི་བར་བཏུལ་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྟོན་པ་མཛད་དོ། དེ་ལྟར་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལས་སྡོམ་རྒྱུན་ཇི་ལྟར་བརྒྱུད་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་ས་གའི་ལྷས། གང་ཕྱིར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནི། གཞན་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བར་བརྗོད། ཇི་ལྟར་གནས་པ་མཁྱེན་པས་ན། འདྲེན་པ་རང་རྒྱལ་རང་བྱུང་གིས། །འཕགས་(སྟོད་ཆ།༥༥༥)བ་ཀཽ་དི་ནྱ་སོགས། ལྔ་སྡེ་རྣམས་ནི་ངེས་པ་ལས། གང་ཞིག་སློབ་མ་བཟང་སྡེ་རྣམས། ཐམས་ཅད་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་ཐོབ། །ཕོ་ཉ་ཡིས་ནི་མཆོག་སྦྱིན་མ། ཚུར་སོག་དགེ་སློང་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། །སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པ་ལས་ནི། །དགེ་སློང་འོད་སྲུང་བདག་ཉིད་ཆེ། །དྲི་བ་མཉེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། སློབ་མ་ལེགས་སྦྱིན་དེ་བཞིན་ནོ། །དབུས་དང་མཐའ་ཁོབ་ས་དག་ལ། །བསྙེན་རྫོགས་ཡང་དག་བསྟན་པ་ནི། བཅུ་དང་ལྔ་ཡི་ཚོགས་ཀྱིས་ལམ། དེ་ལས་ལྷག་པས་ཀྱང་ནི་རུང་། དེ་བཞུན་འཁོར་ཚོགས་བཅས་པ་ཡི། །ཀཽ་ཏ་མ་ལྕི་ཆོས་ཀྱིས་ཞེས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཚུལ་བཅུ་གསུངས་པ་ལས། རང་བྱུང་གི་བསྙེན་རྫོགས་ནི། ཡུལ་གཞན་ལ་མ་རྟེན་པར་སྲིད་པ་ཐ་མའི་གང་ཟག་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པའི་ཚེ་རང་གི་ངང་གིས་རྫོགས་པ་ཡིན་ལ། འཕྲིན་དང་བཅུའམ་ལྔའི་ཚོགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་གཉིས་ནི་ཆོ་གའི་རིག་བྱེད་ལ་བརྟེན་ཞིང་། ། དེ་ལྷག་བདུན་པོ་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ངང་གིས་བ
Chinese
那钦主。无数三之末出现。第一是释迦牟尼。如是说。之后百劫积聚妙相之因，于兜率天处生为圣者白幢。之后于赡部洲以五观照顾，降生为净饭王之子。最终于金刚座菩提树下安住，现证圆满正等觉。彼时，获得现证之圆满正等觉。彼亦于大资粮道之所依上，从加行道暖位乃至无尽不生智之菩提之间，于一座上现证。如《俱舍论》云：导师与贝如菩提，思谈唯一所依皆。彼之先具解脱分。如是说。之后四十九日过去，于初秋月之初四，在瓦拉纳西从五比丘开始，转了四谛法轮十二相，五比丘获得阿罗汉果。八十万天人见谛。之后调伏了近侍五比丘等直至乐贤，示现入灭。如是导师成佛后，律仪传承如何传承之方式是：总的来说，萨迦天说：何为圆满具足者，其他部派说。如其所住而知者，导师自生自成者。圣者憍陈如等，五部是决定者。何为弟子贤部等，一切皆由皈依而得。信使是胜施者，纵云来此比丘，然从承认导师之后，比丘饮光自性大。问题悦意者，弟子善施亦如是。中央与边地诸处，如实宣说圆满戒，十与五之僧众道，彼之外者亦可行。如是眷属众俱者，乔达摩以重法，如是宣说十种圆满戒。自生之圆满戒是，不依赖他处，最后有之补特伽罗，于获得无尽不生智之菩提时，自然圆满。使者与十或五之僧众之圆满戒二者，依赖仪轨之作法。其余七者依赖导师之悲悯，自然而
English
Nachen Tsug. Appeared at the end of countless three. The first is Shakyamuni. Thus it is said. Then, for a hundred kalpas, he accumulated the cause of auspicious signs, and was born in the Tushita heaven as the holy White Banner. Then, in Jambudvipa, he looked with five gazes and descended as the son of King Shuddhodana. Finally, he sat under the Bodhi tree at Vajrasana and attained perfect enlightenment. At that time, he attained the complete enlightenment of the present occurrence. He also manifested on a single seat from the heat of the joining path on the basis of the great accumulation path to the Bodhi of the knowledge of exhaustion and non-arising. As it says in the Treasury: The teacher and the beru enlightenment, all thoughts are on one basis. Before that, there was a share of liberation. Thus it is said. Then, after forty-nine days had passed, on the fourth day of the month of Chuto, in Varanasi, starting with the five monks, he turned the wheel of Dharma of the four truths in twelve aspects, and the five monks attained Arhatship. Eighty million gods saw the truth. Then he subdued the close five monks and so on up to Rabzang, and showed them how to pass into Nirvana. Thus, how the lineage of vows was transmitted from the Teacher Buddha is as follows: In general, Saga Lha said: Why is it that one is fully ordained? Others say that it is spoken of in detail. Knowing how to abide, the guide is self-born and self-arisen. The noble Kaundinya and others, the five groups are certain. Whoever are the disciples, the good groups, all are obtained by taking refuge. The messenger is the supreme giver. Even if it is said that the monk comes here, after acknowledging the teacher, the monk Odzung is of great self-nature. The one who is pleased with the question, the disciple is also well given. In the central and border areas, the complete precepts are truly taught, the path of ten and five assemblies, and even more than that is permissible. Thus, the assembly with the retinue, Gautama with heavy Dharma, thus taught ten kinds of complete precepts. The complete precepts of self-arising are: not relying on other places, the last existence of the person, when attaining the Bodhi of the knowledge of exhaustion and non-arising, is naturally complete. The complete precepts of the messenger and the assembly of ten or five both rely on the ritual performance. The remaining seven rely on the compassion of the teacher, and naturally