Tibetan
་ཉིན་བྱེད་གསུང་ལས་ཐོས་སོ། ཙཱ་ནའི་སྐད་དུ་ལི་ཀྱང་ཧུ་ཞེས་པ་འཇང་གི་ཡུལ་དུ་སྔོན་ཆོས་མི་དར་བ་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཀརྨ་པ་དམར་མཐིང་ཅོད་པན་འཛིན་པ་རྣམས་དེར་བྱོན་པས་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྲོལ་དོད་པར་གྱུར་ཏེ། ཡུལ་འདི་རྒྱ་འོག་ཏུ་གཏོགས་པས་མཐའ་དམག་གིས་བརྫི་བར་མ་ནུས་ཤིང་། ཕྱིས་སུ་འཇམ་མགོན་སི་ཏུ་བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་ཉིད་ལན་དུ་མར་ཕེབས་པས་སྔ་ཕྱིར་ས་མཐམ་འོག་མིན་གླིང་དང་འཇང་རི་སྨུག་པོ། ཀུན་རྡོར་དར་རྒྱས་གླིང་། ལ་གཤིས་སོགས་དང་། ཁྲ་འབུར་ཕུན་ཚོགས་བསྟན་འཕེལ་གླིང་སྟེ་ཆོས་སྡེ་ཆེ་ཕྲ་མང་པོ་ཚུགས་ཤིང་དེ་རྣམས་སུ་བླ་བླ་མ་གསང་འདུས་ཀྱི་ཚེས་བཅུ་ཆེན་མོ། རཏ་གླིང་ཆོས་བསྐོར། ཀར་གླིང་ཞི་ཁྲོ། རིག་འཛིན་འཇའ་ཚོན་སྙིང་པོ་དང་། ཡང་དགེ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ། གཏེར་ཆེན་ཆོས་རྗེ་གླིང་པ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་དར་ཞིང་། ས་ཐམ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འང་ལོ་ཏར་བཞིན་འཕགས་མཆོག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་གསང་འདུས་པའི་མ་ཎི་བུམ་སྒྲུབ་འཛུགས་པ་སོགས་ཀར་རྙིང་གཉིས་ཀའི་བསྟན་པ་དེང་སང་གི་བར་དུ་དར་རྒྱས་ཆེ་བར་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གླ་ཕི་དམ་པ་གནས་སུ་རྗེ་འབྲི་གུང་པའི་ཆོས་སྡེ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྙིང་མའི་ཆོས་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ནོ། གཞན་ཡང་བོད་ཀྱི་(སྟོད་ཆ།༢༥༢)གངས་ཆེན་བཞི་དང་། བྲག་ཕུན་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་ནས་སྒྲུབ་གནས་མང་པོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཟབ་མོའི་གཏེར་ཁ་གྲངས་མེད་སྦས། ལྷ་མོན་ཕྱོག་བུམ་ཐང་དང་བྲག་ལོ་ཕྲང་སོགས་ལ་སྐུ་རྗེས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཕྱོགས་བཞིའི་བྲག་ལ་ཞབས་རྗེས། མཚོ་ཆེན་བཞི་ལ་ཕྱག་རྗེས་སོགས་་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་གྲངས་ལས་འདས་པ་བསྟན་ཏེ་ངོ་མཚར་བའི་མདད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། ཡང་མཁན་པོ་འདས་སློབ་དཔོན་སྒྲུབ་གནས་སུ་གཤེགས་པ་ན། རྒྱའི་ཧ་ཤང མ་ཧ་ཡ་ན་བྱུང་སྟེ་ལུས་ངག་གི་དགེ་བས་འཚང་མི་རྒྱ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་འཚང་རྒྱ་ཟེར་ནས་བོད་འབངས་མང་པོ་ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཁྲིད། བཙན་པོ་ཡང་བཀས་བཅད་དཀའ་བར་གྱུར་ཀྱང་མཁན་པོའི་གསུང་དྲན་ཏེ། རྒྱ་གར་ནས་ཀ་མ་ལ་ཤི་ལ་གདན་དྲངས་པ་བཞིན་བྱོན་ཏེ། ཏྭོན་རྩེན་རྩོད་པས་ཏྭོན་མུན་ཕམ་སྟེ་ཧཱ་ཤང་རྒྱ་ཡུལ་དུ་བརྫངས། དེའི་ལུགས་མི་བྱེད་པར་བཀས་བཅད་དོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའང་ལྕགས་ཕོ་འབྲུག་གི་ལོ་ལ་བོད་འབངས་བྱིངས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཚན་པའི་སྙུན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་མོ། དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་འདས་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དགུ་དང་། དྲུག་ཅུ་རེ་དགུ་ཐང་ཡིག་སོ་སོ་ནས་བཤད་པའང་དོན་ལ་མི་འགལ་བའང་། རྒྱལ་པོ་སྐུ་ཚེ་ང་དྲུག་ལས་མེད་པར་རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ་ལོ་གསུམ་དངོས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་སྲིངས་བ་དང་མི་ལོ་བཅུ་གསང་བསྡམས་ཏེ་ཡོད་ཚུལ་དུ་སྐུ་ཚེ་བསྲིངས་པའི་དབང་གིས་ཁྱོན་བརྗོད་དོན་འདོམས་ཏེ་བཅུ་གསུམ་སྐུ་ཚེ་བསྲིངས་པའང་སྟག་ལོར་གསང་བརྟོལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཞེས་རིག་ལྡན་ཆེན་པོ་འཇམ་མགོན་སཱ་རའི་ཞབས་ཀྱིས་བཞད་(སྟོད་ཆ།༢༥༣)དོ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་བཙུན་མོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ཚེ་སྤོང་བཟའ་ལ་སྲས་གསུམ་བྱུང་བའི་ཆེ་བ་མུ་ནེ་བཙན་པོ་རྒྱལ་སར་བསྐོས། འབངས་ཀྱི་ལྟོགས་ཕྱུག་ལན་གསུམ་དུ་སྙོམས་ཀྱང་། མ་འགྱགས་པར་སྔར་བཞིན་གྱུར་པར། ལོ་པཎ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་གསུངས་པས། རྣམ་དཀར་གྱི་ལས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཐོབ་སྟེ། བསམ་ཡས་སོགས་སུ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་བཙུགས། མདོ་སྡེའི་མཆོད་པ་དེང་སང་ཡང་ཡོད། རྒྱལ་སྲིད་མདད་ནས་ལོ་གཅིག་དང་ཟླ་བ་བདུན་ལ་ཡབ་ཀྱི་བཀས་ཡབ་ཀྱི་བཙུན་མོ་རུ་ཡག་མོད་རྒྱལ་ཁབ་བཞེས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ནས་ཡུམ་གྱིས་དུག་བཏབ་ནས་བཀྲོངས། འབྲིང་པོ་མུ་རུབ་བཙན་པོ་ནི་སྔར་ཞང་གི་བུ་འུ་རིང་བསད་པས། རེ་ཞིག་སྤྱུགས་པ་སླར་མོན་ནས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོར་བར་རྩོམ་པ་ན། བློན་པོའི་ཤུལ་མི་ཞང་སྣ་ནམ་གྱིས་ཚིགས་སྐྲོལ་ནས་བཀྲོངས་སོ། སྲས་ཆུང་བ་མུ་ཏིག་བཙན་པོ་སད་ན་ལེགས་མཇིང་ཡོན་གྱིས་དགུང་ལོ་བཞིའི་སྟེང་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་སྐལ་སྩལ། ཡབ་མེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། ཤུལ་ན་བཞུགས་པའི་ལོ་པཎ་རྣམས་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བསྙེན་བཀུར་དག་བཅས་ཏེ། སྔར་མ་འགྱུར་བའི་གསུང་རབ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བསྒྱུར། སྐབས་འདིར་ཁྲི་སྲོང་གཤེགས་པའི་ལོ་ཏེ་ལ་སློབ་དཔོན་སྲིན་ཡུལ་དུ་གཤེགས་པའི་ལུགས་གཅིག་དང་། གསང་ནས་ལོ་གསུམ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་མཛད་ནས་གཤེགས་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། གཉིས་ཀའང་དོན་ལ་འགལ་བར་མི་འདུ་སྟེ་གང་ཟག་སོ་སོའི་སྣང་ངོར་ཟད་(སྟོད་ཆ།༢༥༤)དོ། ཁྲི་སྲོང ་གཤེགས་ནས། སློབ་དཔོན་དང་། ལྷ་སྲས་མུ་ཁྲི་བཙན་པོ་བཅའ་ཟབ་བུ་ལུང་དུ་བྱོན། ལྷ་སྲས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་སྐྱོབ་པ་ལ་རྣམ་རྒྱལ་མཆོད་རྟེན་བཞེངས། ཤོག་བསེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུ་འདྲ་བྱ་པ་ད་ལྟ་འང་ཡོད། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སྲིན་པོ་འདུལ་དུ་གཤེགས་པར་བཞེད་པས་
Chinese
听闻于日光论著中记载：在藏语中称为“里江虎”的地方，即江地（今云南丽江一带），起初佛法并不兴盛。后来，法王噶玛巴，即持有红色和深蓝色班智达帽者，前往该地，使神圣的佛法传统得以确立。由于此地属于汉地管辖，因此未受到边境战事的侵扰。之后，蒋贡司徒·丹贝尼玛本人多次前往该地，先后建立了萨唐邬金林、江日斯姆波、衮多达吉林、拉西等寺庙，以及扎布彭措丹贝林等众多大小寺院。在这些寺院中，普遍盛行上师密集（古汝瑜伽）的盛大法会、热那林巴的法会、噶玛林巴的寂静与忿怒本尊法、持明虹身心髓法，以及仰德·米居多杰、大掘藏师秋吉林巴等人的法会。在萨唐国王的宫殿中，也如往年一样，设立了观世音菩萨秘密集会的嘛呢宝瓶修法等，噶举派和宁玛派的教法至今仍然非常兴盛。同样，在拉吉丹巴的住所，也有竹贡噶举派的寺院，但他们主要修习宁玛派的法门。此外，还在西藏的（上部，第252页）四大雪山和八大灵洞等地长期居住，加持了许多修行地，埋藏了无数深奥的伏藏。在拉蒙秋崩塘和扎洛昌等地留下了108个身印，在四面岩石上留下了脚印，在四大湖泊中留下了手印等，展示了无数的神变，其令人惊叹的事迹不可思议。此外，堪布去世后，导师前往修行地时，中国的和尚摩诃衍那出现，声称身体和语言的善行无法成佛，什么也不想就能成佛，以此引诱许多藏族百姓走上歧途。赞普虽然难以用命令约束，但想起了堪布的教诲，便像从印度迎请莲花戒一样，请来了他。在顿增的辩论中，顿门失败，和尚被遣送回汉地，并下令禁止修习他的法门。之后，国王也在铁龙年，在所有藏族百姓面前，因突发疾病而示寂，融入了至尊文殊金刚的心中。
English
It is heard from the words of Nyinjed that in the land of Jang, known as "Lijiang Hu" in Chinese, Dharma was not prevalent in the past. Later, the Dharma Lord Karmapas, those holding the red and dark blue chodpen, went there and established the tradition of the sacred Dharma. Because this land belonged to China, it was not crushed by border wars. Later, Jamgon Situ Pema Nyinje himself went there many times, and successively established Samtam Ogminling and Jangri Smugpo, Kundor Dargye Ling, Lashi, and Trabur Phuntsok Tenphel Ling, many large and small monasteries. In these monasteries, the great tenth-day festival of Lama Sangdu (Guru Yoga), Ratna Lingpa's Dharma cycle, Karma Lingpa's peaceful and wrathful deities, Rigdzin Jatzon Nyingpo, and the Dharma cycles of Yang De Migyur Dorje, Terton Chokgyur Lingpa, and others flourished. In the palace of the king of Samtam, the Mani Bumdrup of the assembly of Avalokiteshvara Yangsang was established every year, and the teachings of both Kagyu and Nyingma have been very prosperous until now. Similarly, in the residence of Lapi Dampa, there are Drikung Kagyu monasteries, but they mainly practice Nyingma Dharma. In addition, they stayed for a long time in the four great snow mountains and eight great caves of Tibet (upper part, p. 252), blessed many practice places, and hid countless profound treasures. In Lhamon Chok Bumthang and Draklo Trang, they left 108 body prints, footprints on the rocks in all four directions, and handprints on the four great lakes, showing countless miraculous displays, and their amazing deeds are inconceivable. Furthermore, when the Khenpo passed away and the teacher went to the practice place, the Chinese Heshang Mahayana appeared and claimed that one could not attain enlightenment through the virtues of body and speech, and that one could attain enlightenment by not thinking about anything, thus leading many Tibetan people astray. Although the Tsenpo found it difficult to restrain them with orders, he remembered the Khenpo's teachings and invited Kamalaśīla from India. In the debate of Tonzen, Tonmun was defeated, and the Heshang was sent back to China, and it was ordered that his teachings should not be practiced. After that, the king also, in the Iron Dragon year, passed away due to a sudden illness in the sight of all the Tibetan people, and merged into the heart of Jetsun Jampel Dorje.
Chinese
顶礼。 关于国王去世的年份，有的唐朝史料说是五十九年，有的说是六十九年，实际上并没有矛盾。国王的寿命只有五十六岁，通过仪轨延寿三年，又秘密地以隐瞒年龄的方式延寿十年，总共延寿十三年，这是在虎年公开的说法，大学者蒋贡萨热的足迹中如是说（上册。253）。 这位法王有几位王妃，其中蔡邦妃生了三个儿子，长子木奈赞普被立为国王。虽然三次平均分配百姓的饥荒和财富，但百姓的生活并没有改善，反而和以前一样。译师们说这是因为前世布施的果报。因此，他对善业更加感兴趣，在桑耶寺等地建立了三藏的供养。至今仍有经部的供养。 执政一年零七个月后，由于父亲的命令，他娶了父亲的妃子鲁雅莫为妻，王后因嫉妒而下毒杀害了他。二儿子木茹赞普因为之前杀死了尚的儿子乌仁，一度被流放，后来从门地召回，打算让他继承王位。但是，大臣的后代尚囊南从中作梗，杀害了他。小儿子木迪赞普萨达那列吉永在四岁时登基。上师赐予了他佛法。对祖先建造的寺庙进行供养，并对留在寺庙里的译师们给予优厚的待遇。还翻译了一些以前没有翻译过的经文。这时，关于赤松德赞去世的年份，有一种说法是上师去了罗刹国，还有一种说法是上师秘密地执政三年后去世。这两种说法实际上并没有矛盾，只是不同的人有不同的看法（上册。254）。赤松德赞去世后，上师和王子木赤赞普去了扎布布隆。为了保护王子的寿命，建造了南嘉佛塔。在纸莎草上画的上师的画像至今仍然存在。之后，上师打算去降伏罗刹。
English
Homage. Regarding the year of the king's death, some Tang Dynasty historical materials say it was fifty-nine years, and some say it was sixty-nine years, but in reality there is no contradiction. The king's life was only fifty-six years, but through rituals he extended his life by three years, and secretly extended his life by ten years by concealing his age, for a total extension of thirteen years. This was revealed in the Tiger year, as stated in the footsteps of the great scholar Jamyang Gon Saré (Vol. 1, 253). This Dharma king had several queens, of whom Tsepongza gave birth to three sons. The eldest, Mune Tsenpo, was enthroned as king. Although the people's famine and wealth were equally distributed three times, the people's lives did not improve, but remained the same as before. The translators said that this was due to the fruits of previous generosity. Therefore, he became more interested in virtuous deeds and established offerings to the three pitakas in Samye and other places. The offerings of the Sutra Division still exist today. After ruling for one year and seven months, by his father's order, he married his father's queen, Ru Yakmo, as his wife. The queen, out of jealousy, poisoned and killed him. The second son, Murub Tsenpo, had previously killed Shang's son, Uring, and was exiled for a time. Later, he was summoned back from Mon and was about to be enthroned. However, Shang Nangnam, a descendant of a minister, intervened and killed him. The youngest son, Mutik Tsenpo Sadnaleg Jingyon, ascended the throne at the age of four. The master bestowed Dharma upon him. He made offerings to the temples built by his ancestors and gave generous treatment to the translators who remained in the temples. He also translated some scriptures that had not been translated before. At this time, regarding the year of Trisong Detsen's death, one account says that the master went to the land of the Rakshasas, and another says that the master secretly ruled for three years and then passed away. These two accounts are not actually contradictory, but rather different perspectives of different people (Vol. 1, 254). After Trisong Detsen passed away, the master and the prince Mu Tsenpo went to Chab Bulung. To protect the prince's life, the Namgyal Stupa was built. The master's portrait painted on paper birch still exists today. After that, the master intended to go to subdue the Rakshasas.