Tibetan
་དང་། དྷ་ན་ཀོ་ཤའི་གླིང་དུ། ནེའུ་གསིང་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཤིན་ཏུ་མཚར་བའི་དབུས་ན་ཆུ་མིག་གཡུའི་མདོག་ཅན་དུ་འཁྱིལ། དེའི་ནང་ནས་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཁྲི་འཕང་འཁོར་ལོ་བཞི་པ་ཞིག་འཁྲུངས་པའི་དབུས་མའི་སྟེང་ན། ཁྱེའུ་མཛེས་ཤིག་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ལོ་བརྒྱད་ལོན་པ་ཙམ་ཞིག་བཞུགས་འདུག་པ་དང་། ཤིང་སྦྲེལ་སྦྲེལ་ཟླའི་ཚེས་བཅུའི་ཉིན་མཇལ་(སྟོད་ཆ།༡༨༨)ཏེ་པད་སྡོང་ནས་ཕབ་སྟེ་ས་ལ་བཞག་པས། སླར་ཡང་པདྨ་གདན་གཅིག་སྐྱེས་ཏེ། སླར་ཕབ་ཀྱང་ཡང་ཡང་སྐྱེད་པས་བློན་པོ་ན་རེ། ཁྱེའུ་འདི་པདྨའི་འབྱུང་གནས་སུ་འདུག་གོ་ཟེར་བས་མཚན་ཡང་དེ་ལྟར་གྲགས། རྒྱལ་པོས་དོན་དང་འབྲེལ་བར་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེར་མཚན་དུ་གསོལ་ནས། དྲི་བ་རྣམ་པ་ལྔ་བྱས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ནི་སུ་ཡིན། མ་ནི་སུ། ཡུལ་ནི་གང་། ཟས་སུ་ཅི་ཟ། ལས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་དྲིས་པས། ཁྱེའུ་ན་རེ། ངའི་ཕ་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས། མ་ནི་དབྱིངས་རིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ། ཡུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ཟས་སུ་གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་ཟ། ལས་སུ་ཉོན་མོགས་པ་འདུལ་བའི་ལས་བྱེད་དོ་ཟེར་བས། རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་སྱན་ཆབ་ཤོར་བས་སྤྱན་གཡས་པ་བྱེ་ཞིང་ཐུགས་ལ་དགྱེས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཁྲུངས་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་གདན་དྲངས། ལམ་དུ་སྲིད་པ་བཟུང་བ་དང་རྒྱལ་སྲིད་ཐབས་ཀྱིས་སྤང་དགོས་པའི་ལྟས་ཀྱང་གཟིགས་ཏེ་ཕོ་བྲང་དུ་ཕེབས། རྒྱལ་པོས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་དཔལ་དང་འབྱོར་པ་ཚད་མེད་པར་འཕེལ་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པར་གྱུར། བང་མཛོད་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་ལྟར་ཁེངས་པ་སོགས་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་སྲས་ཀྱི་དམ་པར་བཟུང་ནས་འོད་འཆང་མ་སོགས་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དཔལ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་མདའ་དབང་བསྒྱུར་ནས་དགེ་བཅུའི་ཁྲིམས་བཅས་པས་མཚན་པདྨ་རྒྱལ་པོར་གྲགས། རྒྱལ་པོ་ཐོར་ཅོག་ཅན་ཡང་ཟེར། དེ་ནས་རྒྱལ་བུའི་ཐུགས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ནི་ཉེས་བརྒྱའི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གཟིགས་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་ནའང་ཡབ་རྒྱལ་པོས་གནང་བར་མ་(སྟོད་ཆ།༡༨༩)བཏུབ་པས། ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་སྤང་བར་དགོངས་ནས་ཕོ་བྲང་གི་རྩེ་ལ་གར་མཛད་དེ་ཕྱག་གི་ཁ་ཊཾ་རྩེ་གསུམ་ཤོར་སྟབས་སུ་བསྒྱུར་བར། བློན་པོ་ཀ་མ་ཏིའི་བུ་ལ་ཕོག་སྟེ་གུམ་པ་ན། རྒྱལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཆད་པས་སྐྱུགས་པར་བརྩམ་པའི་ཚེ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ན་རེ། རིན་ཆེན་མཚོ་གླིང་པདྨའི་སྡོང་པོ་ལ་ཕ་དང་མ་མེ
Chinese
以及，在达那郭夏洲的岛屿上，在纽辛金色的极其奇妙的中央，碧玉色的水池盘旋着。在那之中，生出了一棵具有千辐轮四边的莲花树，在那中央之上，住着一个俊美的、看起来可爱的八岁左右的男孩。在木连连月的初十那天见到（上部，188页），从莲花树上抱下来放在地上，又生出一个莲花座，再次抱下来也一次又一次地生长，大臣们说：这个男孩是莲花的化生之处啊，因此名字也那样传开了。国王为了与意义相关联，赐名为海生金刚。然后问了五个问题：你的父亲是谁？母亲是谁？国家是哪里？吃什么食物？做什么样的事？男孩说：我的父亲是自性觉智（རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས།，स्वसंवेदनज्ञान，svasaṃvedanajñāna，自性觉智），母亲是法界智普贤佛母（དབྱིངས་རིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ།，धर्मधातुज्ञानसमन्तभद्रि，dharmadhātujñānasamantabhadrī，法界智普贤佛母），国家是法界（ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།，धर्मधातु，dharmadhātu，法界），食物是二元显现的分别念（གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ།，द्वैतप्रतिभासकल्पना，dvaitapratibhāsakalpanā，二元显现的分别念），工作是调伏烦恼的工作。国王非常惊奇，感动得流出了眼泪，右眼睁开，心中生起了无法估量的喜悦，于是迎请到王宫。在路上也看到了执掌政权和必须用方法放弃王位的征兆，于是前往王宫。国王向如意宝祈祷，福德和财富无限增长，拥有了七宝等受用，空虚的仓库也像以前一样充满，一切都如所愿，把那个王子当作殊胜的儿子，与光蕴母等妃嫔眷属一起，享受着王位的荣耀，掌握着权杖，制定了十善法，因此被称为莲花国王。也被称为顶髻国王。之后，王子心中认为王位是百种过患的来源，想要出家，但父王不允许（上部，189页）。于是想用方法放弃王位，在王宫顶上跳舞，手中的三尖卡杖嘎掉落，碰到了大臣噶玛提的儿子，把他杀死了。正要开始接受王法的惩罚时，父王说：珍宝海岛莲花树没有父亲和母亲。
English
And, on the island of Dhana Kosha, in the very center of the shimmering golden Neusing, a turquoise pool swirled. From within it, a lotus tree with a thousand spokes and four sides was born, and upon its central part, a beautiful boy, lovely to behold, about eight years old, was dwelling. On the tenth day of the month of Shingbrelbrel, he was seen (upper part, p. 188), taken down from the lotus tree and placed on the ground. Again, a lotus seat grew, and even when he was taken down again, it grew again and again, so the ministers said: 'This boy is born from the lotus!' Thus, the name became known. The king, in connection with the meaning, named him Tso Kye Dorje (Lake-Born Vajra). Then he asked five questions: 'Who is your father? Who is your mother? Where is your country? What do you eat? What kind of work do you do?' The boy said: 'My father is self-cognizant wisdom (rang rig pa'i ye shes), my mother is Dharmadhatu Wisdom Samantabhadri (dbyings rig kun tu bzang mo), my country is the Dharmadhatu (chos kyi dbyings), my food is the conceptual thought of dualistic appearance (gnyis snang gi rtog pa), and my work is to subdue the afflictions.' The king was greatly amazed and shed tears of joy, his right eye opened, and immeasurable joy arose in his heart, so he invited him to the palace. On the way, he also saw omens of seizing power and having to abandon the kingdom by skillful means, and so he went to the palace. The king prayed to the wish-fulfilling jewel, and merit and wealth increased immeasurably, and he possessed the seven precious things and other enjoyments. The empty treasuries were filled as before, and everything happened as desired, so he regarded that prince as a supreme son, and together with the retinue of consorts such as Odchangma, he enjoyed the glory of the kingdom, wielded the scepter, and established the ten virtuous laws, so he was known as King Padma. He was also called the King with Topknot. After that, the prince thought that the kingdom was the source of a hundred faults, and wanted to renounce, but the father king did not allow it (upper part, p. 189). So he thought of abandoning the kingdom by skillful means, and danced on top of the palace, and the three-pointed khatvanga in his hand fell and accidentally hit the son of Minister Kamati, killing him. When he was about to begin to receive the punishment of the royal law, the father king said: 'The lotus tree of the precious island of the lake has no father or mother.'
Tibetan
ད་ཁྱེའུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། སྲས་ཀྱིས་ཕོངས་པས་རྒྱལ་སར་དབང་བཀུར་བྱས༔ རྒྱལ་པོའི་སྤྱོད་པས་བློན་པོའི་ཕྲུག་གུ་བཀུམས༔ལ བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཆད་པ་གཅོད༔ མི་བསད་སྤྱུགས་པར་གནང་བས་ད་ནི་གག་དར་གཤེགས༔ ཞེས་གསུངས་རྒྱལ་བུ་ན་རེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཕ་དང་མ་དགོན་ཡང་༔ ཡབ་དང་ཡུམ་དུ་བགྱིས་ནས་རྒྱལ་སར་ཕྱུང་༔ ལས་ཀྱི་ལན་ཆགས་བློན་པོའི་བུ་ཡང་དགུམ༔ ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་གཉན་པས་བདག་ནི་སྤྱུགས་པ་ལེགས༔ སེམས་ལ་སྐྱེ་འཆི་མེད་པས་བསད་ཀྱག་ང་མི་འཇིགས༔ ཡུལ་ལ་ཞེན་ཆགས་མེད་པར་སྤྱུགས་ཀྱང་མི་དགའ་མེད། ཡབ་དང་ཡུམ་སྐྱང་སྐུ་ཁམས་ཅི་བདེར་བཞུགས༔ ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བས་ཕྱིན་ཆད་མཇལ་དེ་མཆིས༔ ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་གཤེག་པར་བཤད་ལ། ཡང ་ཞར་བྱུང་མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་པྱོགས་ཀྱང་གཏེར་སྟོན་བ་མཁལ་སྨུག་པོའི་ཐང་ཡིག་སོགས་ཕུར་པ་བདག་གིས། སྤྱིར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདི་པདྨ་ལས་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྲིན་ལས་ཕུར་པའི་ཆོས་འདི་སྤེལ་བའི་སླད་དུ་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་བར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་མངལ་སྐྱེས་ཀྱིས་གདུལ་བར་འོས་པ་རྣམས་རྫུས་སྐྱེས་ཀྱིས་མི་ཐུལ་བས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་མཇལ་འཛིན་པའི་ཚུལ་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་མངལ་དུ་བཞུགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་(སྟོད་ཆ།༡༩༠)ཡིན་ཅེས་བཤད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མངལ་སྐྱེས་ཁོ་ནར་ཡང་མི་སྨྲ་སྟེ། སྐྱེ་བརྒྱུད་གཉིས་ལས་འཁྲུངས་ཤིང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རིགས་གཉིགས་ལྡན། ཞེས་འབྱུང་སྟེ་གདུལ་བྱའི་སྣང་ཚུལ་དུ་བཤད་དོ། དེ་ལ་ཡང་ཕུར་པ་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ནང་གསེས་བཤད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདིར་ཕུར་འགྲེལ་འབུལ་ནག་ལས་འདི་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ན། རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་བྱ་བ་དང་། བཙུན་མོ་ཛ་ལནྡྷ་གཉིས་ལས། འབྲུག་གི་ལོའི་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཉི་ཤུ་གཅིག་ལ། གཟའ་པ་སངས། སྐར་མ་སྨལ་པོ་མགོ། དུས་ཉི་མ་རྩེ་ཤར་བ་ལ་སྲས་ཤིག་བཙས་པ་དང་། ཞལ་ཁྲོ་གཉེར་མཆེ་བ་བག་ཙམ་གཙིགས་པ། ལག་པ་གཡས་རལ་གྲིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་གཡོན་པ་གྷུནྷེའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཅིག་བཙས་པ་ལ། མ་དེ་འཇིགས་ནས་སྨྲས་པ། མི་ཡི་བུ་མིན་འདྲེ་ཡི་བག་ཏུ་སྣང་། གཞན་གྱིས་མཐོང་ན་ལྟས་ངན་ཆེན་པོར་འགྱུར། དེ་བས་མ་ཚོར་བ་ལ་དབེན་པར་ཞོག་ཟེར་བ་དང་། ཡབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མི་ལུས་ཐོབ་པ་ལ། གཟུགས་དང་ཁ་དོག་མི་མཐུན་སོ་སོར་སྣང་། དེ་བས་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་ཁུ
Chinese
現在這位化身童子，因王子犯錯而被立為國王，國王因自己的行為殺了大臣的孩子，大臣們依法判處他死刑，允許殺人並流放，現在他要離開了。王子說：這個世界上，即使沒有父母，被當作父親和母親一樣扶上王位，因為業力的緣故，殺了大臣的孩子，因為父親的王位太重要，我最好被流放，心中沒有生死，即使被殺也不會害怕，對國家沒有貪戀，即使被流放也不會不高興。願父親和母親身體健康，因為業力的關係，以後還會再見。這樣說完，據說他去了墳地。另外，關於胎生的方面，也是伏藏師巴卡穆波的目錄等普巴法本中記載的。一般來說，這位偉大的蓮花生大士雖然是蓮花化生，但為了弘揚普巴金剛的事業，示現了胎生。原因是，胎生所調伏的眾生，化生無法調伏。諸佛也需要示現降生的方式，所以蓮師也示現了住胎的方式（《上部》190頁）。雖然這樣說，但也不能完全斷定是胎生。因為經中說，他出生於兩種血統，具備兩種奇妙的種姓。這是為了適應所化眾生的顯現而說的。關於這一點，普巴金剛的堪布們也有一些不同的說法。這裡根據《普巴釋·黑供》記載：在西方鄔金國，國王名叫夏迦，王后名叫扎蘭達。在龍年秋季的下弦二十一日，星期五，星宿為婁宿頭部，太陽剛升起的時候，生下了一個王子。他的臉呈忿怒相，皺著眉頭，露出一些獠牙，右手持劍印，左手持金剛橛印。母親害怕地說：這不像人的孩子，倒像是鬼怪。如果被別人看到，會被認為是不祥之兆。所以，在沒人注意到的地方把他藏起來吧。父親說：眾生投胎為人，外形和顏色各不相同。所以，去請婆羅門相師來。
English
Now this incarnate child, because the prince made a mistake, was enthroned as king. The king killed the minister's child because of his own actions. The ministers sentenced him to death according to the law, allowing murder and exile. Now he is about to leave. The prince said: In this world, even without parents, being treated as father and mother and raised to the throne, because of karma, I killed the minister's child. Because my father's throne is too important, it is better for me to be exiled. There is no birth or death in my mind, so even if I am killed, I will not be afraid. I have no attachment to the country, so even if I am exiled, I will not be unhappy. May my father and mother be healthy. Because of karmic connections, we will meet again in the future. After saying this, it is said that he went to the cemetery. In addition, regarding the aspect of being born from the womb, it is also recorded in the catalogs of the treasure revealer Bakha Mukpo and other Phurba texts. In general, although this great master Padmasambhava was born from a lotus, he manifested birth from the womb in order to propagate the activity of Vajrakila. The reason is that those who are to be tamed by womb-birth cannot be tamed by emanation-birth. Buddhas also need to show the manner of descent, so the master also showed the manner of residing in the womb (Upper Volume, p. 190). Although it is said this way, it cannot be completely asserted that it is only womb-birth. Because the scriptures say that he was born from two lineages and possesses two wonderful castes. This is said to adapt to the appearances of those to be tamed. Regarding this, the Khenpos of Vajrakila also have some different explanations. Here, according to the "Phurba Commentary: Black Offering," it is recorded: In the western country of Oddiyana, the king was named Shakya, and the queen was named Jalandhara. On the twenty-first day of the lower waning moon of autumn in the Dragon year, on Friday, with the Revati star at its head, at the time when the sun was just rising, a prince was born. His face was wrathful, with furrowed brows and slightly bared fangs, his right hand holding a sword mudra, and his left hand holding a kila mudra. The mother, frightened, said: This does not seem like a human child, but rather like a demon. If others see him, it will be considered a great omen. Therefore, hide him in a secluded place where no one will notice. The father said: When sentient beings are born as humans, their shapes and colors appear differently. Therefore, go and invite a Brahmin diviner.